Roosbeef - Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten (2008)

Ik heb niet de indruk dat het zo prentieus bedoeld is. Eerder het tegendeel zou ik denken.

Overgewaardeerd, overschat door critici of een (onterecht) grote kunstwaarde, dat kan allemaal kloppen. Pretentieus lijkt me dit toch niet, gezien haar intentie dat totaal niet is. Het lijkt me vrij duidelijk dat dit album niet is gemaakt met de intentie 'we willen iets groots en meeslepends neerzetten'. Doordat het die claim niet maakt, lijkt het me verre van pretentieus.

Dat je de teksten slecht vindt, is iets anders.

Nastreven serieuze Kleinkunst te maken en je daarbij te laten ondersteunen door Opperknutselaar Spinvis - de oplettende lezer zie het al: hier heeft u niet met een Spinvisfan te maken - hoe moeten we dat dan noemen anders dan pretentie?

Jammer dat als iemand in haar eigen taal zingt dat meteen pretentieus gevonden moet worden.

Heeft niks met eigen taal te maken, en dat heeft ook niemand beweerd volgens mij.
Zoals mjuman al even noemde, is het nastreven serieuze kleinkunst te maken wel aardig pretentieus te noemen.

Ik vind dat speeldoos-project trouwens nog wel aardig, maar misschien komt dat ook wel een beetje door de inbreng van Torre. (de Staat)

Ik hou ook wel van het soort teksten als:
De kip zegt tok, de haan zegt au.

Bij Spinvis vond ik het tweede album een stuk minder boeiend, ben benieuwd hoe Roosbeef zich verder ontwikkeld.

Dat heb ik nergens beweerd - het is de hele sfeer eromheen, de mix van "gestudeerd amateurisme" - "kiek mie tog uns ömenn lekker gewoan wezen" noem het om mijn part maniërisme, met bijdrage van gereputeerde musici en producer. Zoiets vervult mij met afkeer; voeg daarbij nog de stem en de de manier van zingen en dan valt mijn waardering eigenlijk nog best hoog uit. Ik zeg ik nog steeds niet dat ik het slecht vind, het is gewoon NMD, maar live vind ik het nog wel te verhapselen.

Nederlands is regelmatig een mooie taal - dat merk ik als ik naar Stef Bos luister, Liesbeth List, Boudewijn de Groot om een paar te noemen - ik betreur het ten zeerste dat Christina Branco onvoldoende Nederlands beheerste om Slauerhoff in het Nederlands te zingen. Ik trooste mezelf toen met Sielesalt (Nynke Laverman).

Wanneer wordt dit eens een officieel genre op MuMe? Ik zou er wel raad mee weten.

Zowel inhakend op dit bericht als je tweede post - ze is inderdaad authentiek, of doet alsof ze dat is door de knullige manier van teksten schrijven en de een tikje rommelige begeleiding. Dat is iets anders dan pretentieus, wat zou inhouden dat ze de claim maakt zich met gewichtige thema's bezig te houden en dat dit haar weerklank zou vinden in de muziek. Als je in een interview zegt: "we doen eigenlijk maar wat", lijkt het mij meer dan duidelijk. Dat kleinkunst-gehalte heeft ze zelf ook nooit beweerd.

Dat haar authenticiteit geconstrueerd is, kan, maar dat betekent niet dat ze pretentieus is.

Wat heeft Spinvis ermee te maken? Die twee hebben naar mijn weten nog ooit iets samen gemaakt.

Leuk, lief pop album met een aantal erg sterke nummers. Instrumentaal misschien niet top, maar ik vind de stem van Roos erg charmant en het album is tekstueel gewoon erg leuk!

De boerderij krijgt een spuitje
de boerderij krijgt een spuitje
de boerderij krijgt een spuitje
zonder verdoving

@Levenvergeten - welgeïnformeerde kringen wisten mij te vertellen dat hij een bijdrage zou leveren - en dat leek me alleszins waarschijnkijk gezien de genre-verwantschap. De andere gereputeerde contribuanten: Tjeerd Bomhof en Tom Pintens.

Het is hipperdepip om Roosbeef goed te vinden en dat heb ik meermalen gemerkt, bij een gratis concert tijdens de Culturele Zondagen bijv. - ik vond dat ik Roosbeef minimaal 1* gezien moest hebben. Ik zei het al; dit is voor mij ernstig NMD (niet mijn ding); aan degenen het goed vinden: wees er blij mee; zelden heb ik me zo bekocht gevoeld na aanschaf van een cd voor 18 euro - hij draait nu zijn rondjes elders. Het barre is dat er veel betere muziek wordt gemaakt door bands die een veel lastiger bestaan hebben en dan noem ik bands als Floris en Monsieur Dubois.

Ze wordt afgerekend op haar teksten en vandaaruit pretentieus genoemd. Voor haar echter honderd steenkolen-Engels-zingende bandjes met veel hoogdravendere teksten, die daar zelden op afgerekend worden (nog daargelaten dat ik het sowieso het pretentieuste ter wereld vind om te zingen in een taal die niet je eerste is).

Lees nou eens goed wat ik hierboven schrijf - hold your horses, or steer them some other way: de tekst is maar één aspect; en trouwens ook van UK/US bandjes met pretentieuze teksten (White Lies en het hier veelgeroemde interpol) word ik als taalkundige van huis uit gewoon OHO (oudhollands onwel).

Ik wilde dan ook enkel de vinger leggen op de deductie slechte tekst --) pretentieus op de vorige pagina, omdat ik vind dat ze daar als Nederlandse band relatief hard op afgerekend worden (andere NL-bands die niks te vertellen hebben passen werktuiglijk het foefje in-het-Engels-valt-het-minder-op toe). Verder kan een band natuurlijk nog om 36 andere reden pretentieus zijn, maar dat zie ik niet zo bij Roosbeef, al is hun motor helaas wat te klein om de redder van het Nederlands taalgebied te zijn.

Dat lijkt me een understatement.
Toch mag die redder wat mij betreft wel eens opstaan, al was het alleen al om de term "NMD" voorgoed te doen verdwijnen uit het Nederlands taalgebruik.
Net als:

"Duuuhhhh"
"Euri"
"ik had echt zoiets van...."
"Wilt u een zakje om uw vlees?"
"mijn persoontje"
"helemaal goed"
"tot zientjes"
"hoe cool is dat"
"iets een plekje geven"

Hoe kom je erbij dat Spinvis hier iets mee te maken heeft gehad? De plaat is geproduceerd door Tom Pintens (Zita Swoon) en de groep heeft wat hulp gehad van Tjeerd Bomhof (Voicst). Van enige inbreng van Spinvis weet ik niets af.

edit: ik zie dat Levenvergeten dezelfde vraag al had gesteld en dat je nog antwoord gegeven hebt ook. Nu ben ik dus erg benieuwd naar je 'welgeïnformeerde kringen' - zonder voetnoot geloof ik er natuurlijk geen klap van

Verder over de vraag of Roos al dan niet pretentieus zou zijn: ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die niet van dit soort teksten houden, ik begrijp dat niet iedereen haar stem mooi vind - met andere woorden: Roos heeft een eigen karakter en dat moet toch door iedereen te waarderen zijn? Maar pretentieus? Nee. Ga eens een avondje bij haar in de buurt in de kroeg zitten of bekijk de korte film 'Weet ik niet zo goed' en je zult zien dat Roos in haar teksten echter is dan echt.

Dat lijstje is echt té erg, doc.

Rare welgeïnformeerde kringen dan. Die andere twee kloppen wel.

Ik vind Roosbeef eigenlijk meer Andre Manuel dan Spinvis.

Dit behoeft gewoon een stukje begrip, een stukje tolerantie.

Ohja, die was ik nog vergeten:

"een stukje"

Pretentieus? ik kan dat woord niet zo goed rijmen met Roosbeef eigenlijk (Als je het kleinkunst geneuzel vindt snap ik dat wel) maar dit meisje heeft gewoon een cd opgenomen wat ze zelf leuk vind en volgens mij helemaal niet de ambitie gehad om heel arrogant de Nederlands popmuziek op zijn kop te zetten.

Word je dan blij als ik het tussen aanhalingstekens zet, of moet ik alles wat ik ironisch bedoel accentueren? Ik kan natuurlijk ook gewoon schrijven dat ik er niets aan vind, maar ja dan vraagt men weer naar de reden.

Overigens miste ik in je lijstje:

* naar (...) toe
* deelgenoot maken van
* het (...) gebeuren

Ik heb echt zoiets van: mijn persoontje vind het helemaal goed.
Je moet maar doen wat je niet laten kunt.
Gewoon je ding doen, en het een plekje geven.

Tot zientjes (maar goed...... we dwalen af)

Tamelijk pretentieus.

ik twijfel tussen 2,5 en 3. Haar stem is schattig, sommige tekstuele vondsten zijn leuk, maar er zitten ook ontzettende stomme tussen. Toch scoort ze dankzij juist die belachelijke zinnetjes een halfje meer, want ik ken geen andere artiest die zoiets daadwerkelijk uit durft te spreken op een cd die in de winkels ligt. Dat getuigt wel van lef vind ik...

Zijn er zat. Waarvan Spinvis misschien wel het beste voorbeeld is.

Spinvis doet het heus niet zo krakkemikkig als Roosbeef hoor!

Roosbeef ook niet. Het unieke aan Roosbeef is de 'echtheid' van de zang. Roos Rebergen vormt haar stem niet om mooi te laten klinken, zoals veel andere artiesten wel doen. Daarnaast zijn de teksten ook buitengewoon briljant. Dat maakt deze muziek allemaal niet krakkemikkig, maar gewoon anders dan normaal.