Lily Allen - It's Not Me, It's You (2009)

Leuk album, hier word ik wel vrolijk van. Moet ik toch eens aanschaffen eigenlijk.

Zijn er meer mensen die dit goed vonden, en nu overal deze nummers hoort en er plots niks meer om geeft.

Ik zocht deze cd op en schrok er gewoon van dat ik er een 4 had staan....

Misterfool, dit album een 0,5 geven is wel een heel lage score. Bovendien hangt dit van je smaak af, ik ga ook geen cd van Metallica beoordelen. Lily's liedjes hebben voor mij wel degelijk betekenis en wekken bij mij wel bepaalde gevoelens op zoals Who'd have known, Chinese, I could say. Fuck you en 22 zijn dan weer 2 lekkere nummertjes.

Ik hoop dat een berichtje hier dan niet net zoiets is als een rubberbootje met je gedachten, want dan ben ik bang dat je hopeloos afdrijft...
Dat dit muzikaal niet helemaal je ding is daar kan ik inkomen. Dat het sarcasme in sommige teksten je niet aanspreekt kan ik ook nog begrijpen. Maar dat je het helemaal niet hoort, dat kan gewoon bijna niet. Dan doe je ook niet erg je best denk ik dan.


Die laatste single vind ik trouwens ook weer erg leuk. Misschien toch maar eens achter de cd aangaan.

De teksten zijn top, maar niet alle songs zijn even goed.
De singles steken ver boven de rest uit.

doe je een beetje moeite om je mening eens creatief neer te zetten oogst het enkel hoongelach. het sarcasme van mevrouw lilly allen is uiteraard te horen maar wat is het toch onorgineel en ongenuanceerd. humor ligt voor mij in de nuances in tekst en muziek. pop als muziekstijl interreseert me zeker maar er is ook veel afval te vinden en helaas hoort de muziek van lilly er ook bij.
moeite doe ik altijd dus daar kunnen we kort over wezen.

de instrumentatie lijkt gemaakt door een productieteam en heeft voor mij weinig persoonlijkheid. iets wat ik bijvoorbeeld wel zie bij een nelly furtado(hoewel het album loose ).



ik beoordeel alles wat ik beluister. goed of slecht. bovendien is pop zeker mijn ding mits goed uitgevoerd uiteraard.

vriendelijke groet misterfool

stiekem een van de beste platen naast die van The XX van 2009

Dit is natuurlijk een gigantische dooddoener. Niemand houdt je tegen als je een album van Metallica wil beoordelen, mits je het ook daadwerkelijk heb beluisterd. Dat je geen albums gaat beluisteren, waarvan je op voorhand weet dat je er niks aan vindt, lijkt me logisch, maar soms ontkom je niet aan sommige albums (in mijn geval door mn werk). Oftewel, albums die ik beluisterd heb, beoordeel ik, of het nou vrijwillig is of niet en of het al dan niet mijn smaak is (die vrij breed is, dus wat dat betreft kan het moeilijk niet mijn smaak zijn). Ik neem aan dat dit ook voor Misterfool geldt en daarom snap ik hem ook wel. Ik kan Lily Allen ook niet uitstaan, ik ben alleen iets milder in mijn beoordeling, omdat ik wel slechtere muziek in mn leven heb gehoord...

Ben ik het niet echt mee eens. De overige nummers klinken vaak juist verrassend vergeleken met de nu redelijk doodgedraaide singles. Lily is niet vies van wat genre-hoppende insteekjes en dat houdt de songs op een constant niveau. Het b-kantje Kabul Shit moet hier toch ook genoemd worden. Sterk nummer.

Heb haar gister trouwens live gezien met m'n vriendin. Ze zette, ontdanks haar stemproblemen, een behoorlijke show neer. Zeer sympathiek vooral.

Ik vind dit album erg tegenvallen. Had zeker na het vorige album meer verwacht. Het lijkt allemaal erg op elkaar. Toch is het een aardig album.

22 vind ik echt een perfecte popsong.

The Fear

Haar eerste plaat kocht ik, die singles waren best ok, en het was een soort hype. Vaak draai ik dat album niet meer, al was dat niet zo slecht;
Maar om daaar nog iets van te kopen, neen, de goesting is toch wat over, Lilly Allen, N°8., of zo....

Op een aantal websites staat dit album incl. bonus dvd als deluxe versie...wellicht dat ik die nog aanschaf.

Zeer sterk album. Verassend, de sound is heel anders dan de huidige popsound als je het mij vraagt, maar scoren doet het toch.. Ik heb haar live gezien 25 oktober in Amsterdam, en ook toen verassende ze me weer met de performance die ze neer zetten, leuke spontane persoonlijkheid. Haar liedjes zijn catchy, maar zeker apart en fijn om naar te luisteren, naar het concert ben ik dit album meer gaan waarderen als eerst.


4,5

Erg goed album. Dit is gewoon Pop met een hoofdletter P. Catchy muziek, scherpe en grappige teksten, een gewaagd karakter, briljante videoclips.

The Fear is echt een topper en de akoestische versie is leuk voor de variatie en stiekem misschien zelfs wel beter dan de niet-akoestische. Verder bevallen 22, Everyone's At It, Fuck You, Not Fair en Who'd Have Known erg goed.

Ik heb de deluxe edition met bonus tracks en dvd besteld

@ madonnagirl3: ze is live toch niet zo goed? ik vond in ieder geval een live-registratie van Lowlands '09 op tv (Fuck You) niet echt overtuigend...

Op die deluxe versie staan ook bonustracks op de cd's. Nu ben ik niet gelijk enthousiast over akoestische versies, maar deze van Lily Allen zijn echt geweldig. Ze zijn niet alleen met de Spaanse gitaar, maar ook met piano. En oh: wat klinkt dat mooi! Ze heeft ook nog eens precies de goede nummers van dit album uitgekozen.

Deze versie van It's Not Me, It's You met die bonustracks is voor mij het popalbum van 2009. Wie had dat gedacht? Ik niet.

Ik ben over het algemeen vaak wel fan van akoestische versies en covers. En zoals ik al zei, The Fear (acoustic) vind ik écht goed. En Womanizer had ik ook al eens geluisterd op YouTube. Daarom heb ik ook de deluxe edition besteld. De normale editie had ik overigens nog niet, en voor die ene euro extra wil ik natuurlijk best bonus tracks en een dvd.

Heel gek, maar ik , vooral geïnteresseerd in Alternative Rock, vind dit echt een heel leuk album. Enkel gepolijste popsongs, en toch zo raken, knap werk....

Laat die XX maar weg maar ja voor mij eigenlijk ook wel .

het komt mij zo openhartig en down-to-earth over. dit is Pop die ik wil tolereren. hopelijk houdt ze het vol.

Eindelijk de naam onthouden van haar hit Not fair. Ik kreeg bij het begin van het nummer hetzelfde gevoel als destijds bij Duffy: dat is zeker muziek uit de oude doos, aangezien het erg 60's/ 70's aandoet.

Maar nee, het is oude sound in een nieuw jasje en erg catchy gezongen. Nu ik de clip ook heb gezien, is het nog een mooie meid ook. Ik ga eens wat meer nummers van haar beluisteren, want dit klinkt veel belovend.

Ze heeft afgelopen jaar toch 3 van de leukste singels uitgebracht, en dit album bevalt me ook wel. Ik begin een beetje te vallen voor Lily

Dankzij "Not Fair" dit album gaan beluisteren en op een enkel zwak nummer na (He wasn't there) een prima album. Hier wordt een mens vrolijk van. Leuke, soms sarcastische teksten. Vele malen beter dan haar eerste album eigenlijk.

Jammer dat ze al aangegeven heeft te stoppen met muziek.

The Fear is veruit het beste nummer van deze CD. Not Fair volgt snel daarna. Verder heb ik nog geen echte goede nummers kunnen ontdekken.

Ik kende dit album al lang maar heb het onlangs toch maar gekocht (nu kan ik eindelijk stemmen, lol) omdat ik het, ondanks het feit dat het op den duur nogal veel van hetzelfde is, best wel goed vind!

Niet? Je hebt bijvoorbeeld Fuck You en Everyone's At It. En ook nog Back To The Start, Never Gonna Happen en Kabul Shit. Bijvoorbeeld.

Een album waar weinig echte uitschieters opstaan, wat zowel positief als negatief is. Nergens valt een zwak nummer te vinden, maar enkel de alom bekende pareltjes weten te overtuigen. De rest kabbelt voorbij zonder echte de aandacht van de luisteraar vast te grijpen.

Haar vorige cd: memorable
De deze: veel minder interessant
Nuff' said