R.E.M. - Around the Sun (2004)

Hallo zeg, ik heb meer dan 3.000 stemmen uitgedeeld hier op honderden bands en zangers/zangeressen. Hoeveel denk je dat daarvan in een top 10 kunnen?

misschien moet ik zo maar eens een 2e R.E.M.-album in mijn toptien zetten

Ik stel mijn stem bij, van 2,5 naar een solide 3. Het nummer leaving New York lijkt qua melodie trouwens enorm op Mexican Wine van Fountains of Wayne. Niet dat dat erg is, een mooie single.

Sorry, maar ik wil ook even reageren... Ben namelijk erg gehecht aan de oudere albums van deze groep. (Die t/m Automatic for the people) Wat mij aanspreekt is dat de albums altijd een eenheid vormen. Automatic is wat mij betreft hierin het best gelukt, juist omdat er zulke afwisselende nummers op staan. Snappen jullie me nu nog? Kan het ook niet anders uitleggen.
Maar goed; Nu dit album.
Zat in 2004 3 maanden in Kenia, net in de periode dat dit album uitkwam. Hoorde op een Engelse zender Leaving New York...
Ik werd in eens toch weer warm van binnen. (en dat kwam niet door de constante aangename temperatuur daar...)
Weer terug in Nederland het album gekocht, en na twee draaibeurten weer in de kast gezet, samen met al die andere R.E.M. schijfjes.
Tot vorige week maandag. In de auto naar mijn werk dit album maar weer eens op gezet. Met als reden om maar eens echt te gaan luisteren wat er eigenlijk precies op staat.
Nu pas begrijp ik deze plaat...
Een geheel..., minder afwisselend, maar muzikaal eigenlijk zeer goed...

Ongelooflijk dat R.E.M na al die tijd nog zo een sterk album kan maken.

Aangekondigd en gepromoot als de grote return to form van REM, ook door de pers zo gretig bestempeld...

Wat mij betreft niet zo moeilijk achter het gedrocht 'reveal' (ik heb zelfs weer even moeite om de titel van dat album te herinneren), maar de plaat op zich is me wat te veilig.

Allemaal heel mooie liedjes, maar ook zonder echt veel risico. Je kan er weinig verkeerd over zeggen, maar de plaat doet mijn hart ook niet echt sneller slaan.

Het is wachten als de heren nog een klassieker in hun binnenzak zitten hebben, maar ik vrees ervoor.

1 van de mindere albums van stipe c.s.
nergens wil de vonk bij mij overslaan.
gemiste kans.

Oud reviewtje ondertussen maar ik kan me hierin het best in terugvinden. We zouden eigenlijk zo min mogelijk moeten proberen te vergelijken met voorgaande werken en een cd zien als iets op zichzelfstaand. Als ik ga vergelijken trek ik het cijfer naar beneden en das misschien niet altijd fair. Ik ga voor een 4. Zitten toch wel erg prettige nummers tussen zoals "Leaving New York", "Electron Blue", "The Outsiders" en "Around the Sun". Kijk als ik deze nummers ga vergelijken met bijvoorbeeld het nummer "Leave"... Tja sorry, maar dat nummer alleen blaast met gemak de voorgaande nummers omver. Al is het alleen al door die opzwepende gitaarrif.

Tja, ik heb een beetje hetzelfde gevoel bij deze plaat; Echt één van hun mindere vind ik dit;

Het laat weinig goeds verhopen voor de toekomst, zo die er nog is, want hoe lang staan ze al niet op non-actief wat uitbrengen van nieuwe muziek betreft ?

Ik denk dat we het zowat gehad hebben met een groep die ooit geweldige mooie platen maakte !
3 sterren is dat genoeg eer ????? ***

In het begin vond ik dit een geweldig album (zie oudere berichten), maar ook ik moet nu zeggen dat ik dit een van hun mindere vind. De nummers zijn gewoon niet lang houdbaar jammer genoeg. 3,4 nummers vind ik eigenlijk ronduit saai en dat gebeurd me niet vaak met deze band. Ik houd mijn hart vast voor hun volgende..

Heb ik nog steeds totaal geen last van: ik blijf het een mooi album vinden.
Misschien ben ik te veel een oude lul geworden en behoor ik inmiddels tot de categorie mannen aan wie je dit album met gerust hart als vaderdagkado kunt geven. Maar ja, ik ben geen vader dus moet ik het gewoon zelf kopen, en daar heb ik tot op heden geen spijt van

Bij het album Automatic for the people werd een oefensessie vermeld in een werfkelder in Utrecht. Dit betreft echter dit album:

Ik woonde toen aan de Oudegracht in Utrecht. R.E.M. heeft daar een aantal dagen gewerkt in een werfkelder aan het nieuwe album voor 2004: Around the sun. Daarna volgde nog een optreden in Tivoli (ook aan de Oudegracht, maar niet in een werfkelder)

Ik kende R.E.M. voorheen slechts van de bekendere nummers (Losing My Religion, Everybody Hurts etc.), maar heb me nooit echt verdiept in hun muziek. Tot ik op een dag Automatic for the People uitprobeerde en meteen verliefd werd. En dus werd het op zoek gaan naar andere albums van R.E.M. in de hoop net zulke parels aan te treffen.

En toen kwam ik bij Around the Sun. En ik moet zeggen dat bepaalde nummers op deze plaat me nog vele malen meer hebben weten te verrassen dan de nummers op AftP. Nummers als Final Straw, The Boy in the Well of The Outsiders zijn echt prachtig. Nummer 2, het o zo mooi Electron Blue, is inmiddels zelfs uitgegroeid tot het allerbeste nummer wat ik tot nu toe van de band heb gehoord. Wat een kracht en pracht zit er in het refrein van dat nummer, ongelofelijk!

Heb er nu een aantal luisterbeurten op zitten, maar ben nog niet klaar met dit album (en al helemaal niet met R.E.M.) Voorlopig staat deze op een dikke 4,5, maar verhoging of zelfs een top 10 notering sluit ik zeker niet uit. Ik hoop nog veel moois van deze band te ontdekken in ieder geval.

4,5 sterren.

Ook dit album stelde mij, net als Reveal, wat teleur. Ook deze is niet slecht, maar meer nog dan op Reveal is de gladgestreken productie hier het grootste mankement. De nummers zijn grotendeels prima, maar het is alsof er door de overproductie van Pat McCarthy geen ziel meer inzit en er een soort 'middle of the road' sound ontstaat. Dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest? Reveal had dan nog een zomerste sfeer/thema, maar Around The Sun klinkt toch vrij sfeerloos, ondanks het politieke thema (al is dat maar bij een paar nummers van toepassing). Ok, 'Leaving New York', 'Electron Blue', 'The Outsiders', 'I Wanted To Be Wrong' en 'High Speed Train' zijn nog goed te pruimen, maar een nummer als 'Wanderlust' vind ik vreselijk. Dit album wordt gemiddeld door de fans gezien als het minste REM album, maar vreemd genoeg scoort een prachtige plaat als 'Up' hier op MM niet veel beter...
3*

Erg laag gemiddelde als ik het vergelijk met de andere R.E.M. albums. Ik ken naast dit album alleen AFTP,Monster en Document en ik vind dit album er niet voor onder doen.

Ga de andere albums ook maar eens beluisteren. Hoop dat ze net zo goed zijn als deze. Vind dit album alleen twee nummers te lang.

Deze plaat nooit gekocht terwijl ik bijna alle REM platen in huis heb. De kritieken waren zo belabbert dat ik deze liet liggen. Pas gekocht voor een paar Euro, en wat blijkt: deze plaat is lekker en sfeervol en zit melodieus ijzersterk in elkaar. Waarschijnlijk niet hun beste of hun opvallendste werk, maar lang niet zo rampzalig als dat de omschrijvingen en recenties je doen geloven. Lekker plaatje van een waanzinnige band!

REM is gewoon een andere weg in geslagen de laatste albums. Ik vind persoonlijk een album als dit beter als het hele oude werk.

De tijd maakt muziek groot. Het oevre van REM is consistent en bestand tegen de tand des tijds. REM wordt met deze plaat afgerekend op haar eigen grootsheid. De recenties, zo blijkt ook uit de reacties, waren lauw tot slecht waardoor veel potentiele kopers afhaakten. Een mindere REM plaat ontstijgt nog altijd ver de middelmaat, dat is wat meegegeven had moeten worden. Around the sun is niet de meest boeiende REM plaat, maar wel een relevante REM plaat.

Ik begrijp niet dat REM (en vooral Peter Buck) zich distantiëren van deze CD. Around The Sun is één van de beste platen van REM, met een prachtige melancholieke weemoed. Vooral Leaving New York, The Outsiders, Make it all OK, High Speed Train en Boy in the Well zijn pareltjes.

Opvallend bij dit album (en misschien ook wel één van de redenen waarom dit album slecht verkocht) is de slechte singlekeuze. Leaving New York is nog wel een terechte eerste single, maar de volgende singles (Aftermath, Wanderlust en Electron Blue) zijn OK, maar behoren bijlange niet tot de beste nummers van Around The Sun.

Ben blij dat Around The Sun, gezien de verwoestende recensies, toch nog (relatief gezien) vrij goed scoort op Musicmeter. Het is in ieder geval een mooie aanvulling van het oevre van REM. Tenslotte moeten toch niet alle platen hetzelfde klinken.

Amen!

Inderdaad!!!

Ik weet het nooit zo goed met dit album.Soms spreekt dit mij heel erg aan en weet ik de onderliggende boodschap van Stipe te waarderen en soms vind ik dit ook heel simpel van opzet en denk kom op heren jullie kunnen zoveel beter.In een carriere die al zolang duurt kun je niet alleen maar hoogtepunten hebben ,maar het vervelende hiervan is ,is dat deze plaat wel degelijk potentie heeft,maar op 1 of andere manier komt het er niet uit.Althans niet bij mij.R.E.M. heeft in mijn optiek nog nooit een hele slechte plaat afgeleverd ,daarvoor is het simpelweg een te goede band,maar deze is toch wel de minste van het stel.Ik kom met moeite tot 3 en een halve ster voor het mooie Electron Blue ,het simple ,maar doeltreffende The Outsiders en de wonderschone klanken van Boy in the Well.

Ik heb alle reguliere albums van R.E.M. in mijn bezit en een slecht album heeft R.E.M. nooit uitgebracht, maar dit vind ik toch wel de minste van hen (samen met "Monster"). Zwakke nummers zitten er niet bij en de (soms politiek geladen) teksten zijn wel prima, maar het album maakt in zijn geheel een te bezadigde indruk. De songs weten niet bij te blijven, ik mis een beetje de passie van vroeger. Enkel "Leaving New York", "Electron Blue" en "The Boy in the Well" zijn songs die kunnen wedijveren met de beste R.E.M.-songs van weleer.

Ik sluit mij helemaal bij LucM aan, wat heet, ik wil het zelfs nog iets aanscherpen door "high speed train" als R.E.M. onwaardig neer te zetten. Het is het saaiste liedje uit hun catalogus.

Ben het hier wel mee eens. Dat zijn voor mij ook de enige songs die nu nog overeind blijven staan, alleen voeg ik daar de titelsong wel aan toe, die is ook prachtig. Maar Accelerate vind ik vele malen slechter dan Around the Sun, wat mij betreft een enorme misser. Dan klinkt deze plaat nog erg goed in vergelijking daarmee.

Gewoon een mooi album.. niks bijzonders....

Dit album begint zeer goed met Leaving New York en Electron Blue. Dan dacht ik dat dit een geweldige plaat zou worden. Maar daarna gaat het steeds in dalende t.e.m. Wanderlust. Dan komt het geweldige The Boy in the Well (het beste nummer van het album). Daarna zakt het niveau weer een beetje, maar blijft het redelijk. Tot er nog één zeer goed nummer is als afsluiter (Around the Sun).
Ik vind het dus een middelmatig album met vier uitschieters. Dus toch 3,5*

Ik kan de mening van hallo! hier goed volgen maar ben iets minder gul met sterren. Eén van de minst spannende platen van de band, ze geven een flutloze indruk, en zo klinkt de muziek hier ook.
Leaving New York vind ik eigenaardig genoeg één van hun mooiste nummers ooit.
Maar als album zal dit aan mijn reet roesten. **1/2 en dan ben ik nog gul!

Ik zag bij deze tour R.E.M voor het eerst en ook gelijk twee keer. De nummers kwamen live erg goed tot hun recht met Leaving New York als een van de hoogtepunten van het concert. Daarnaast speelden ze daarbij ook relatief weinig rock nummers maar de meer wat "poppy" nummers. En bij de laatste tour lag de nadruk meer op de rock nummers ik moet zeggen dat het eerste mij veel beter bevallen is.