R.E.M. - Around the Sun (2004)

Huh een nummer dat Final Straw heet? Gejat van Snow Patrol?

ja inderdaad, en ''Worst Joke Ever'' is een van de gevleugelde uitspraken van The Comic Bookstore-guy uit The Simpsons!!!

Dan had de track "Worst. Joke. Ever." moeten heten

De enkele (pre-)reviews die je vindt op het internet over dit album zijn tot nu toe allemaal zeer lovend. Een enkeling merkte op dat R.E.M. weer zijn oude Automatic For The People-geluid oppakt. Ik ben zeer benieuwd!

De nieuwe single, Leaving New York, vind ik alleszins de beste van R.E.M. sinds E-Bow the Letter

Voor de liefhebber; hier is ie gratis te beluisteren.

Dit haalt het niveau van "Automatic for the people" wel. Want inderdaad ademt het dezelfde sfeer.
Wat een mooi en ontroerend album. Ik werd er even stil van.......
Ik kan niet anders dan het de volle 5 sterren geven.

Thnx to FeZ...het hele album te beluisteren met zeer goeie kwaliteit. Heerlijke cd: hypnotiserend. Helemaal geweldig! Ik ben om en verliefd!
5 sterren

Wow, die klinkt allemaal heel belovend. Het laatste album van REM dat ik gekocht heb, was Automatic For The People en dat is al een tijdje geleden..Misschien is het deze keer wel raak..Ik hield enorm van hun sound ten tijde van Automatic en Out of Time.

Als je naar een nieuwe R.E.M.-plaat luistert, luister je automatisch met hoge verwachtigingen. Ik ben een grote R.E.M.-bewonderaar, en ben daarom iets kritischer dan ik bij andere artiesten ben.

Als ik heel nuchter ga relativeren, dan haalt dit album het niveau van Automatic for the People bij lange na niet. En ook het niveau van andere R.E.M.-platen niet, inclusief de laatste (Reveal). Misschien is het een groeiplaat (laat ik het hopen), maar na een paar geconcentreerde luisterbeurten moet ik een tikkeltje teleurgesteld concluderen dat het allemaal zeer gladjes klinkt, het wel erg toegankelijk is en het vooral een beetje een ongeinspireerde weinig-risicovolle middenweg is van wat R.E.M. de afgelopen 12 jaar heeft gemaakt. Wat opvalt is dat het deze keer echt pop is. Mooie pop, dat zeker wel! Maar daar laat ik me niet zomaar door verleiden, zeker bij R.E.M. niet. Het innerlijk moet ook wat te bieden hebben!

Bij het grootste deel van het album lijkt het alsof het op de automatische piloot is opgenomen. Veel nummers hebben een traag tempo en daardoor wordt het album automatisch een beetje langdraderig: gericht en aandachtig blijven luisteren is daarom moeilijk, als sfeervolle achtergrondmuziek past het wel goed. Er is te veel zang naar mijn mening, en te weinig expressie via de gitaar van Peter Buck. Zijn gitaar lijkt geen prominente rol meer te spelen.

Leaving New York is een redelijke single. Ik ben trouwens erg benieuwd naar de reacties van de andere critici hier, en ook naar de reactie van het grote publiek. Tja, die laatste groep... het album is deze keer toch wel zo uitgebalanceerd dat het daar wel heel erg voor getuned lijkt te zijn: Geen leuke verrassende uitspattingen naar rock-rechts (New Adventures in Hi-Fi) of elektronisch-links (Reveal). Peter, Mike en Michael hebben het vertikt om hun eigen instinct te volgen richting blij-boven (Document) of depri-onder, of richting het R.E.M.-dromenland diep de dimensies in (Up) waar ik zo van hou... Nee, de kwalitatief goede maar routinematige sound is maar oppervlakkig en geknepen uitgebalanceerd, maar daarom kan het zeker wel mooie pop zijn. 3,5*

Tsjonge, Zonnie. We worden verwend - twee gloedvolle recensies op één dag

Hmm, ik heb toch ook wel aardig wat R.E.M. in de kast staan, dus ook ik heb genoeg vergelijkingsmateriaal.
Ik ben het eens met de opmerking dat het meer pop is en wat makkelijker verteerbaar. Zeker als je het vergelijkt met andere albums gaat dat wel op ja.
Maar ik wil helemaal niet vergelijken ! Ondanks het feit dat ik veel albums van ze bezit is dit zo'n band waar ik nooit op voorhand het nieuwe album van koop. Ben altijd juist erg kritisch. Misschien wel omdat elk album op zich zelf staat.
En even los van de andere albums kan ik niet anders dan concluderen dat ik dit juist een zeer intrigerend album vind. Op mij komt ie niet als saai en ongeinspireerd over. Ik vind Michael Stipe juist zeer op dreef en dat dat ten koste is gegaan van de gitaar: jammer dan. Dat is de kracht van DIT album.
Niet gaan vergelijken is mijn advies: ga er onbevangen in en vel dan je oordeel. Maar ik kan JonnieBrasco wel begrijpen hoor: ik heb dat met Prince. Als groot fan kijk je toch anders. Waar iedereen zijn (Prince) laatste album zo geweldig vind, zo zie ik het als prima pop voor de massa maar verder niets bijzonders.
Blij dat ik in dit geval bij R.E.M. net ff anders luister.
Voor mij dus wel een (bijna) evenaring van het wonderschone Automatic for the people. Ben trouwens een half puntje lager gaan zitten, die 5 was de euforie van de eerste beluisteringen. Kijken of dat na een langere tijd alsnog weer 5 gaat worden

Die vergelijkingen met Automatic for the people begrijp ik niet zo. Around the sun en Automatic for the people zijn samen de twee meest akoestische platen uit de discografie van R.E.M., maar waar AFTP een mistroostige herfstplaat is, is Around the sun (om de vergelijking met de seizoenen door te trekken) een zonnige nazomerplaat.

Goedbeschouwd is dit hun zoveelste goede album, een puike popplaat deze keer die bewijst dat R.E.M. geen luide gitaren of andere lawaaimakers nodig heeft om te overtuigen en goede muziek te maken. Jammer is het hooguit dat de experimentele inslag beperkt blijft tot een paar nummers. Dat geeft m.i. net iets meer jus aan de nummers, maar Up is dan ook mijn favoriete album van R.E.M. 4*

I am all alone and can't get back with my wanderlust

Mooie zin en vat wat mij betreft dit album prima samen. Mits je in dit geval onder wanderlust het experimenten verstaat. Blijkbaar is de weg naar de vernieuwingsdrang tijdelijk opgebroken en ik vind het allemaal best.

Binnen de hedendaagse pop/rock muziek die voor het grootste deel van de tijd bloedeloos ten onder gaat (popmuziek is een kapot geschoten onderzeeboot) vind ik dit een album dat juist door zijn soberheid (en inderdaad, meer nazomer dan donkere herfst) en zijn lichte tonen mijn dagen een aardige koperkleur geeft.

Ik hoor geen pretenties, maar vooral wat REM altijd weer weet te presteren; wars van elke gangbare stroming muziek te maken die je raakt. Michael zei dat hij geen haartransplantatie zal doen om aansluiting te vinden bij de jeugd en dat geldt ook voor deze muziek. Er is hier geen transplantatie om aansluiting te vinden. En al is het niet de REM die sommigen zullen willen horen, het is verdomd fijne muziek met ziel en diepgang!

Hulde.

Wow, wat heb jij dat mooi weten te verwoorden zeg ! Hier kan ik me helemaal in vinden.
Hulde

Ik heb snow patrol met run laatst op tmf gezien werd helemaal afgezeken. Maar ja op tmf kennen ze toch alleen maar rnb en HipHop. Daar is K-Liber met Viben een zeer triest voorbeeld van.

Ik kom hier nog op terug, maar vooralsnog ben ik niet zwaar onder de indruk. Het is niet een van mijn favoriete REM-albums.

Sorry, maar dit is toch een van de mindere R.E.M.-albums naar mijn idee. Slecht wordt het nooit. Ik heb de indruk dat R.E.M. een van de weinige bands is die dat niet kunnen. Maar het album glijdt veel te veel aan me voorbij. Het pakt me bijna nergens beet.

De meeste R.E.M. albums hebben een behoorlijk aantal momenten waarop ik een mini-geluk of een kleine emotie beleef. Keer op keer. Soms nog bij nummers die ik al 4623 keer gehoord heb. Around the Sun springt eigenlijk alleen uit de band in het extatische I Love You stukje in het tweede deel van Leaving New York. Ook High Speed Train springt er wat mij betreft nog in positieve zin uit. Maar een nummer als Aftermath is exemplarisch voor dit album. Het luistert lekker weg, maar dat is het dan ook. Zeker nummer 2 t/m 9. Tegen het einde veert het album licht op. Maar niet genoeg.

Het enige album waar ik hetzelfde probleem mee heb is New Adventures in Hi-Fi en dat vinden heel veel mensen een van de betere R.E.M.-albums, dus wie ben ik? En ook op dat album vind ik overigens de eerste single E-Bow the Letter eruit springen. Maar de rest van de albums verkies ik vooralsnog allemaal boven deze. Er ontbreekt magie. Voorlopig kom ik niet verder dan 3.0*

Interessant relaas. Ik ben eigenlijk afgehaakt na Up, maar kreeg Reveal cadeau en ben nog steeds wel uptodate met mijn REM-verzameling (was vroeger, vanaf mijn 14de zo'n beetje groot fan). Alleen dit nieuwe album moet ik nog horen. Herken er wel een beetje in wat ik had met Reveal.

sinds jaren ben ik al een grote REM fan. Toch ben ik altijd wat kritisch als er een nieuwe CD uitgebracht wordt. Around the sun kocht ik en meteen daarna werd ik voor zeven dagen opgenomen in het ziekenhuis. De diskman op en luisteren. Vele malen heb ik nu deze CD gedraaid en hij wordt me steeds dierbaarder. Dacht ik eerst nog dat LNY het mooiste nummer was, nu denk ik daar anders over. Het ís een mooi nummer, maar er staan veel mooiere nummers op. De tracks die er voor mij uitspringen zijn: the outsiders, make it all okay, final straw en absoluut voor mij de beste: wanderlust. Kortom, deze CD is voor mij een topper.

Kan ik me voorstellen, ik word ook behoorlijk ziek van REM

Dat je een specifieke mening hebt over een popgroep is je goed recht. Maar om min of meer gekscherend een link te leggen tussen mijn opname in het ziekenhuis en de nieuwste CD van REM. Beetje erg flauw André en pijnlijk voor mij.

Kon het niet laten om deze voorzet in te koppen!
Beterschap gewenst!

Zeer slaapverwekkend muziek zeg, ik kon REM zeer waarderen, maar dit zijn gewoon niet meer dan saaie standaard popliedjes.
2 *
PS: hoe moet ik R.E.M. spellen bij search? Het lukt me in ieder geval niet als ik "R.E.M." intyp.

Vind dat nummer met Q-Tip erg flauwtjes, hij voegt weinig aan de muziek toe. KRS-One deed dat bijna 15 jaar geleden evenmin bij "Radio Song". Zonde van hun talent.

Deze meningsvariant kan ik begrijpen, hoewel slaapverwekkend niet negatief hoeft te zijn. De vorige albums (Reveal en Up) zijn juist favorieten van mij, ze dromen heerlijk weg. Dit album biedt wel wat minder, maar dat heb ik al uitgebreid uitgelegd.

Wat betreft het zoeken naar R.E.M. - dit werkt inderdaad niet Om 1 of andere voor mij onbekende reden worden punten niet meegenomen bij het zoeken. Het beste kun je dan ook maar op album zoeken, of als je een R.E.M.-overzicht wil bij het album zelf op R.E.M. klikken.


Als ik dit voor mijzelf na ga, dan geven dit soort gastartiesten juist wel iets extra's aan een R.E.M.-album, ook al gaat het maar om een bijrolletje. Een New Adventures In Hi-Fi-album zonder Patti Smith op het nummer E-Bow the Letter was ook maar vijf-dimensionaal in plaats van zes-dimensionaal. Ik ken Q-Tip verder niet (misschien maakt dat het meningsverschil), maar ik vind zijn rolletje het album wel iets extra's geven waardoor je het misschien ook onbewust iets vaker draait.

REM maakt meestal vrij tijdloze pop, vind ik, maar door het uitnodigen van rappers klinkt het al snel gedateerd na een jaar of wat. Dat heb ik ook heel erg met Radiosong. E-Bow The Letter blijft een tijdloos popnummer. Overigens wel een van REM's beste wat mij betreft. Dit album heb ik nog niet gehoord...

De opmerkingen betreffende dat men ziek wordt van R.E.M vind ik erg flauw.Als je ze niet goed vindt luister er dan niet naar.
En de muziek die R.E.M maakt, doe het maar eens na !
Ik ben vorige week naar de AHO geweest en vond het geweldig en de cd Around The Sun is helemaal top !

REM's nieuwe cd Around The Sun net ontdekt en kan er geen genoeg van krijgen. Zo heerlijk, zo niet Amerikaans. En als je het niet fijn vindt, luister je toch gewoon lekker niet.

Ik ben ook naar Ahoy geweest op 3 februari! En ik vond het ook zeer mooi! Prachtig gewoon! En dit album is gewoon steengoed! 5*!