R.E.M. - Around the Sun (2004)

Derde R.E.M. album van de 'electronische trilogie' en een album dat alweer wat beter is dan zijn voorganger. Ondanks dat alle nummers rustige, dromerige, nummers zijn, er geen uptempo uitschieter op staat en de gitaar ver te zoeken is (en daardoor dus erg uit de toon valt in de R.E.M. catalogus) vind ik deze plaat erg mooi. Je moet er wel zin in hebben, dat wel. En eigenlijk had 'ie iets korter gemogen. Maar nummers als Leaving New York, Final Straw, I Wanted to Be Wrong en The Boy in the Well zijn geweldig !

Helemaal mee eens, imo beste REM album.

Het is een mooi album, maar een beetje te veel hetzelfde. Het mist wat zout en peper zeg maar. Sommige liedjes vind ik mooi, maar ik zou ze dan het liefst in een kalere versie horen. Dus vandaar maar drie sterren.

Ach, het "beste REM album" lees ik hieronder; dat gaat mij net wat te ver. Maar inderdaad, al die vernietigende recensies begrijp ik ook niet. Mij spreken de albums uit de IRS-years erg aan, echter als neutrale REM-volger schaam ik me toch heus niet voor deze plaat in mijn kast. Het wat ingetogen, soms haast melancholieke van deze plaat is misschien niet wat iedere fan op elk moment zal aanspreken. Zoals vaker gezegd: je moet er zin in hebben. En dan staan er toch echt wat prachtige nummers op, waar ik intens van kan genieten. En ook met de paar missertjes blijft het voor mij in de eerste plaats een echt REM album, en dat is toch in het gehele muzieklandschap altijd een hoogtepuntje

Natuurlijk, er staan weer een paar mooie R.E.M.-songs op dit album, die niet in hun catalogus mogen ontbreken. 'Leaving New York', 'High Speed Train' en 'The Ascent Of Man' zijn echt mooi. Maar het merendeel van de liedjes glijdt een beetje anoniem langs me heen. Betekent niet dat het een waardeloze plaat is geworden, maar R.E.M. kan beter.

mooi album, wat sterk begint, met een aantal hele mooie nummers, maar daarna zakt het geheel wat in, en halen de nummers niet meer de kwaliteit waar het album mee begon, wat jammer is.
Omdat de 1e 3 nummers zo ontzettend mooi en kwalitatief sterk zijn wat mij betreft, tóch 3.5 sterren, het hadden er 4 kunnen worden als de rest ook wat sterker was...
Wat mij betreft wél hun beste album wat ze gemaakt hebben!

dit is best een aardig album hoor , maar het beste album dat ze ooit gemaakt hebben?? ik vind bijvoorbeeld elk nummer van life's rich pageant beter dan elk nummer op deze plaat , geinspireerder , afwisselender , tekstueel beter en spannender.

maar slecht is het zeker niet, vooral I wanted to be wrong vind ik erg mooi

als jij voor hun beste album 3,5 ster geeft... wil ik niet weten wat jij voor de rest van hun albums gaat geven.... (welke door velen toch echt beter wordt gevonden dan deze)

Mee eens, mooi maar wat gezapig....Leaving New York is wel kippenvel trekkend, voor mij toch wel in ieder geval.

In positieve zin welteverstaan

Een flets album van een band die een totaal uitgebluste indruk geeft, ik heb deze een paar keer gedraaid. - of proberen uitzitten eigenlijk - en dan belande hij op het schap.

Goede platen draai je grijs; Goeie platen zoals Murmur, Reckoning, Reconstruction of the Fables, Document, Automatic for The People, en dan vergeet ik er nog een handjevol... allemaal albums boordevol spannende muziek en gedenkwaardige songs, op dit album hier.... behalve de songs Leaving New York en misschien Around the Sun, hoor ik die hier niet echt op.

Och Father, er zijn heel veel platen die ik met veel meer moeite uitzit dan deze....

Maar gedenkwaardig is dit zeker niet nee...

Ben al jaaaaren R.E.M. fan, maar heb dit album nooit echt gemogen. Ik mis een beetje de urgentie, ofzo. Tekstueel is het ook niet erg boeiend, terwijl ik de teksten van Michael Stipe altijd prachtig heb gevonden. Er zit nergens een greintje pit in, het ontbreekt wat aan bezieling. Dat zal ongetwijfeld te danken zijn aan de fletse productie. Met als klap op de vuurpijl die ellendige Q-Tip met zijn verschrikkelijke rap in The Outsiders. Bijna net zo tenenkrommend als hun eerdere Radio Song, maar de rest van dat album (Out of Time) vond ik nog tienmaal beter te pruimen dan deze plaat. De bijbehorende tour van deze plaat bracht ze naar Ahoy, waar ze ook veel van deze plaat speelden. Live klonk het al tien keer beter. Maar ik ben toch erg blij dat ze later met Accelerate toch weer een beetje peper in de reet hebben gestopt.

Wat mij betreft het beste album van REM. De stem van Stipe krijgt hier veel ruimte en dat bevalt mij goed. Een veel gehoord commentaar op dit album is dat het te pop, te rustig is. Dat spreekt mij hier nou juist aan. Wanderlust, geen slecht nummer, had er van mij zelfs niet op hoeven staan. Het meer uptempo van dat nummer vind ik hier wat minder passend. Een halfje erbij!

De voorgaande drie albums zijn over een heel album gelijkmatig in kwaliteit. Dit album daarentegen krijgt alleen een voldoende door dat prachtige Leaving New York.

Dan vindt jij dat zeker een heeeeeeeeeeeeel mooi nummer?

Het beste album van R.E.M. Ooit.
Punt.

Ik vind het zeker een van de betere albums van REM. Wat ik wel raar vind is dat REM zelf heeft toegegeven aan de kritiek die aan de album werd gegeven. Door aan te geven dat het een van hun mindere albums is. Ik zou verwachtten dat zo'n band zich niet zomaar laat inpalmen, of dat een band een cd uit zou brengen die ze zelf niet goed zouden vinden. Helaas is een van de twee waar wat een kleine smet is om een geweldig oeuvre van deze geweldige band. Een van de beste bands die ooit heeft bestaan. Ruim boven dat U2 gazaper in ieder geval

kijk eens aan! 2 grote fans van around the sun. hardstikke mooi. er staan (zo als op elk REM album) een paar prachtige nummers op ( I wanted to be wrong + leaving new york bijv.). maar vergeleken met de rest van het oeuvre blijft dit wat mij betreft ergens onderaan de marge bungelen met reveal en accelerate. er staat veel teveel middelmatig songmateriaal op vergeleken met meesterwerken als pageant, automatic. murmur en fables en semi-meesterwerken als up , green, out of time , document en new adventures.

en ja ik vind ook dat u2 veel mindere platen heeft gemaakt dan REM de laatste 15 jaar, REM heeft meer lef, al pakt dat niet altijd evengoed uit.

dit is 1 van de 4 platen van REM die van mij minder dan 4 sterren krijgt samen met accelarate, reveal en monster. 7tjes niet goed genoeg vooor 1 van de beste bands allertijden.

Heb 'm weer beluisterd, en zit nu op 4 sterren....

R.E.M. kon me tijdelijk wat minder bekoren in deze periode. Kreeg Reveal al een score van 3.5 (minder dan elk ander album van R.E.M, Monster uitgezonderd), deze scoort helaas niet hoger. Voor mij te wisselvallig. Van geweldig naar middelmaat. Leaving New York behoort tot het beste van R.E.M.

Een prachtig album. Mooie nummers, stuk voor stuk. Hoe krijgt REM het toch voor elkaar om iedere keer weer zo'n prachtige, eenvoudige (en dus erg mooie) nummers te maken? Ze worden iedere keer weer spontaan uit hun mouw geschud lijkt wel.
Het is inderdaad een rustig album met veel electronica, maar dus zeker meer dan de moeite waard.

Het derde album van R.E.M.#2 en hun meest elektronische. Ondanks dat alle nummers rustige, dromerige, nummers zijn, er geen uptempo uitschieter op staat en de gitaar ver te zoeken is (en daardoor dus erg uit de toon valt in de R.E.M. catalogus) vind ik deze plaat erg mooi. Je moet er wel zin in hebben, dat wel. En eigenlijk had 'ie iets korter gemogen.

De eerste helft van het album is eigenlijk best goed, met daarin de uitschieters ‘Leaving New York’ (mooie eerste single), het folky ‘Final Straw’ (protest tegen de Amerikaanse acties in the Irak oorlog), ‘I Wanted to Be Wrong’ en ‘Boy in the Well’ (bridge en refrein zijn erg sterk).

Ook nummers als ‘Electron Blue’, ‘Make It All Okay’ en ‘Aftermath’ zijn gewoon prima (luister ze maar eens in een shuffle met andere R.E.M. nummers) maar door de eentonigheid van het album valt de schoonheid een beetje weg.

Minder geslaagd zijn ‘The Outsiders’ (wat voegt die rap van Q-Tip nog toe?) en ‘Wanderlust’, en vanaf het zeer zwakke ‘High Speed Train’ (misleidende titel voor het sloomste nummer van de plaat) zakt het album met daarna nog ‘The Worst Joke Ever’ en ‘The Ascent of Man’ in kwaliteit heel erg terug.
Het album sluit wel weer sterk af met titelnummer ‘Around The Sun’ dat weer wat vertrouwder klinkt.

‘Around The Sun’, het album dat door velen werd afgebrand en ook het minst verkochte album van R.E.M. tot dit moment is. Het lijkt erop dat de band nog steeds aan het zoeken was welke richting het als 3-span op moest en haar best deed om niet als R.E.M.#1 te klinken. Gelukkig ging deze gedachte bij de laatste 2 albums overboord en werd de electrische gitaar weer opgepakt door Peter Buck.

Electron blue is gewoon een absoluut topnummer. Mooie zanglijn vooral!

Make It All OK is een pareltje. Ik ben verbaasd dat die hier zo weinig voorkeursstemmen heeft gekregen. Dat nummer raakt me toch echt veel meer dan bijvoorbeeld The Boy In The Well en Final Straw. Verder gewoon een goed R.E.M.-album, dat toch net iets te lang doorgaat. Er mochten een tiental minuten af.

Op wat oudere albums werd je af en toe wakker geschud en hier werkt hun muziek erg ontspannend. De kracht ontbreekt wat, maar toch vind ik deze kalmere muziek ook erg fijn om naar te luisteren.

bij nader inzien , toch wel het beste van hun laatste 4 albums, staan toch wel errg veel mooie nummers op .

Dat hoor ik juist niet. Ik mis hier het mystieke van een R.E.M.-plaat. Het zit zeker solide in elkaar, maar ik mis inspiratie in de arrangementen en in de productie. Het klinkt als een haastklus.

Heb dit trouwens samen met Up, Reveal, Accelerate en Collapse Into Now in een 5-cd boxje gekocht.

Ik voel dat veel meer bij Up, vooral omdat ik het een interessantere plaat vind met betere arrangementen. Deze raakt me veel minder.
Reveal en de laatste twee vind ik ook een stuk sterker.

Aardig album niet meer dan dat. Verreweg het beste van hun 'electronische trilogie'.

Up is nochtans lichtjaren beter dan deze grotendeels slappe hap die weliswaar een paar geweldige nummers bevat.