menu

The Waterboys - This Is the Sea (1985)

mijn stem
4,13 (542)
542 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Ensign

  1. Don't Bang the Drum (6:46)
  2. The Whole of the Moon (4:58)
  3. Spirit (1:50)
  4. The Pan Within (6:13)
  5. Medicine Bow (2:45)
  6. Old England (5:32)
  7. Be My Enemy (4:16)
  8. Trumpets (3:37)
  9. This Is the Sea (6:29)
  10. Beverly Penn * (5:38)
  11. Sleek White Schooner * (3:44)
  12. Medicine Bow (Full Length) * (5:44)
  13. Medicine Jack * (4:11)
  14. High Far Soon * (2:05)
  15. Even the Trees Are Dancing * (4:27)
  16. Towers Open Fire * (4:34)
  17. This Is the Sea [Live] * (5:53)
  18. Then You Hold Me * (4:56)
  19. Spirit (Full Length) * (4:11)
  20. Miracle * (1:14)
  21. I Am Not Here * (0:22)
  22. Sweet Thing * (7:11)
  23. The Waves * (6:38)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 42:26 (1:43:14)
zoeken in:
avatar van EttaJamesBrown
5,0
heartofsoul schreef:

Kort samengevat: het lijkt me onwaarschijnlijk dat ik alsnog “fan” word van The Waterboys.


Als de bombast je tegenstaat heb je aan Room to Roam of aan Fisherman’s Blues veel fijnere platen.

avatar van heartofsoul
3,0
EttaJamesBrown schreef:


Als de bombast je tegenstaat heb je aan Room to Roam of aan Fisherman’s Blues veel fijnere platen.


Die albums staan zelfs op mijn luisterlijstje - maar beter kan ik spreken over een heuse lijst van honderden titels. Bovendien ben ik over het algemeen een "langzame luisteraar" en spelen stemming en humeur een rol bij het beluisteren, waardoor albums niet altijd goed "vallen". Maar de twee door jou genoemde albumtitels zijn genoteerd. Bedankt.

avatar van Film Pegasus
4,0
Je zou dit het grootste album van The Waterboys kunnen noemen met een epic wall of sound en hun tophit The Whole of the Moon. Daarna trok de groep wat weg van het bombastische, maar werd het ook een eeuwige zoektocht, weliswaar met af en toe nog goeie momenten. Je moet er wel voor zijn, want het is een heel album dat je qua geluid overvalt. Ik heb de band al een keer live gezien en dan komt dit album wel mooi tot z'n recht. Heerlijke muziek waarin de overdaad eigenlijk niet stoort dit keer. Als dit album alleen live wordt gebracht, heb je alvast een heerlijk optreden.

4,0
Dit album behoort voor mij tot de beste albums van de jaren 80. Toch wel een meesterwerk. Met zo'n geweldig intro van Don't Bang The Drum kan er niet veel meer mis gaan. De bombast hoewel hier en daar wat kitscherig en anno 2020 wat gedateerd past perfect bij de songs en de geweldige stem van Mike Scott, toch een wat ondergewaardeerde zanger. Medicine Bow en Be My Enemy zijn wat minder maar de overige nummers zijn om te mooi met The Pan Within als absolute hoogtepunt. Fisherman's Blues is het andere pareltje van The Waterboys daarna werd het allemaal wat minder, voor mij teveel geëxperimenteer. Maar genoeg om Mike Scott en zn kornuiten in mn hart te sluiten.

Gisteren nog eens geluisterd. Blijft toch hun beste, verhoogd naar een vijf.

avatar van erwinz
5,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Waterboys - This Is The Sea (1987) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Waterboys - This Is The Sea (1987)
Mike Scott timmert met zijn band The Waterboys inmiddels bijna veertig jaar aan de weg, wat een aantal geweldige albums heeft opgeleverd, maar This Is The Sea uit 1985 steekt er wat mij betreft bovenuit

Toen in de herfst van 1985 This Is The Sea van The Waterboys verscheen, liet de band een inmiddels bekend geluid horen. This Is The Sea borduurde voort op de eerste twee albums van de Schotse band, maar zette ook flinke stappen. Mike Scott en Karl Wallinger perfectioneerden op This Is The Sea het grootse geluid van de band en zorgden bovendien voor een aantal uitstekende songs. 37 jaar later durf ik This Is The Sea wel het hoogtepunt uit het oeuvre van The Waterboys te noemen en waar de laatste twee albums van de band me tegenvielen, staat het album uit 1985 nog altijd als een huis en heeft het de tand des tijds bovendien beter doorstaan dan de albums waarmee het destijds moest concurreren.

De Schotse band The Waterboys heeft inmiddels vijftien albums op haar naam staan en het zijn bijna allemaal uitstekende albums. Ik ben de band rond Mike Scott helaas wat kwijtgeraakt op de laatste twee albums (Good Luck, Seeker uit 2020 en het onlangs verschenen All Souls Hill), die me echt een stuk minder goed bevallen, maar de band heeft ook twee albums op haar naam staan die behoren tot het allerbeste dat in de jaren 80 werd gemaakt.

Voor het zover was trok de Schotse band ook al stevig mijn aandacht met The Waterboys uit 1983 en A Pagan Place uit 1984, waarop het zo karakteristieke geluid van de band in de steigers werd gezet en direct wist op te vallen door een eigen geluid. De twee beste albums van de band zijn wat mij betreft echter Fisherman’s Blues uit 1988 en vooral This Is The Sea uit 1985..

Het was best een tijd geleden dat ik naar het album had geluisterd, maar direct bij de bombastische openingsnoten van Don’t Bang The Drums kwam alles weer naar boven, inclusief alle herinneringen aan het prachtjaar 1985. Op This Is The Sea komt het geluid dat de band al liet horen op haar eerste twee albums tot volle wasdom en het is een geluid waarmee The Waterboys zich schaarde onder de grote bands van dat moment, zij het op enige afstand van Simple Minds en met name U2.

The Waterboys werden destijds vaak in één adem genoemd met de net wat grotere broers, maar The Waterboys maakten wat mij betreft duidelijk andere muziek. Waar de muziek van Simple Minds en U2 vaak verzoop in galm, creëerde Mike Scott met zijn band een fascinerende ‘wall of sound’ waarin ook plek was voor invloeden uit de Keltische muziek.

Openingstrack Don’t Bang The Drums laat direct horen hoe de ‘wall of sound’ van The Waterboys klinkt. Na het filmische intro met blazers vallen de zwaar aangezette drums in en slaan The Waterboys je bovendien om de oren met strijkers, blazers, piano en gitaren. Het combineert allemaal prachtig met de Dylanesque zang van voorman Mike Scott, die veel emotie in zijn zang legt, waardoor de muziek van The Waterboys, in ieder geval bij mij, stevig binnen kwam en nog steeds komt.

This Is The Sea bevatte met The Whole Of The Moon een hitsingle die nog steeds met enige regelmaat voorbij komt, maar het mooist zijn toch de typische albumtracks als de al genoemde openingstrack, de titeltrack en het wonderschone The Pan Within, dat ik nog steeds schaar onder de mooiste songs uit de jaren 80. This Is The Sea is door alle instrumenten en Mike Scott’s en Karl Wallingers's ‘wall of sound’ een behoorlijk overweldigend album, al nemen de Schotse muzikanten ook gas terug in een aantal tracks, waaronder het ingetogen Spirit en het bijzondere Trumpets.

Ook wanneer de band flink uitpakt, blijft het geluid van The Waterboys op This Is The Sea ruimtelijk en door alle invloeden uit de Keltische muziek ook aards, wat een groot compliment is voor de productie van het album, waarvoor naast Mike Scott en Karl Wallinger ook John Brand en Mike Glossop tekenden.

The Waterboys moesten het na This Is The Sea doen zonder Karl Wallinger, die stevig bijdroeg aan het grootse geluid van de band, maar koos voor zijn eigen band World Party. Het had consequenties voor het geluid van de band, waardoor This Is The Sea een uniek album binnen het oeuvre van de Schotse band blijft. Ik had er echt al een hele tijd niet meer naar geluisterd, maar sinds enige tijd draait This Is The Sea weer overuren, net als in de herfst van 1985. Groots album! Erwin Zijleman

avatar van vielip
4,0
Ik krijg gelijk zin om dit prachtalbum weer eens op te zetten. Is voor mij namelijk ook al een hele tijd geleden.

4,5
De beste intro van een album ooit. Zin in de Roma volgend jaar ❤️

avatar van rkdev
4,5
Geweldig album van The Waterboys en in mijn ogen het meest evenwichtige album van Mike Scott en de zijnen. Jammer dat 'Be My Enemy' de sfeer wat doorbreekt. Verder alleen maar topnummers met naast de album bekende hitsingle voor mij hoogtepunten met 'Don't Bang The Drum', 'Spirit', 'The Pan Within', 'Old England' en 'Trumpets'.


avatar van Bongo Fury
23 februari komt er een deluxe 6-cd box uit van de "This is the sea sessions", getiteld "1985"

The Waterboys / 1985 – SuperDeluxeEdition

avatar van rushanne
5,0
Zo, dat ziet er weer geweldig uit. This Is The Sea is met afstand mijn favoriete album van Mike Scott, en ik vermoed dat ik deze dan maar als verlaat Sint/Kerstkado aan mezelf kado ga doen

avatar van Twinpeaks
5,0
Ow mooi , al moet ik zeggen dat ik vaak de de luxe edities voor op de plank koop en te weinig draai. Maar ook deze komt op de plank. Zin in

avatar van rushanne
5,0
Klopt wel ja, ik heb die 6cd box van Fisherman's Blues ook, en die draai ik ook zelden. Toch zal ik deze wel aanschaffen en minimaal 1 keer draaien

avatar van potjandosie
haast niet voor te stellen dat deze 6 cd's veel goede, nieuwe muziek zullen opleveren. dat was ook niet het geval bij de uitgave van de Fisherman's Blues 6-cd box die ik zelden opzet, maar we zullen het afwachten. vond destijds de 2-cd deluxe edition van FB overigens wel erg sterk. de 2e cd daarvan met veel "nieuw" werk voelde aan als een compleet album met 14 bonustracks die echt iets toevoegden.

avatar van Twinpeaks
5,0
Het is leuk om het proces te volgen en dan op het eind van de rit het eindproduct te ervaren , maar dat doe je vaak maar 1 of 2 x. Daarbij zitten er bij deze omvangrijke releases way too much demos, probeersels en geneuzel tussen dat het vaak afbraak doet aan het gebodene. Maar daar hebben we dan weer een programeer knop voor.

avatar van Rainmachine
4,5
geplaatst:
Naar aanleiding van het overlijden van Karl Wallinger deze ook weer even uit de kast getrokken. Zo die komt meteen weer goed binnen met Don't Bang The Drum. Wat een power en wat een plaat blijft dit toch. Dit was toch wel de ultieme Waterboys bezetting, ook al ben ik ook uitermate gesteld op de twee eerdere albums A Pagan Place en het titelloze debuut. De beide folkie albums kan ik ook nog prima hebben maar daarna verdwijnen de Waterboys bij mij toch snel achter de muzikale horizon. Karl Wallinger had hier een mooie rol ik denk dat hij ook nog veel fraais had kunnen toevoegen aan de band maar het heeft niet zo mogen zijn. RIP Karl!

avatar van Mjuman
geplaatst:
Karl Wallinger, wat een klotenieuws - RIP. Komt hier ook weer uit de kast en Goodbye Jumbo wordt op vinyl aangeschaft; wel veel gedraaid, maar niet van lp. Daarom nu de re-release van maar aanschaffen. Ook dit album is top.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:37 uur

geplaatst: vandaag om 20:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.