Björk - Homogenic (1997)

Jaaaa, Homogenic is een klassieker. Laatst toch maar even origineel opgepikt voor de goede karma enzo. Steengoeie plaat, vrijwel alle nummers even goed, met als uitschieters 'Hunter', 'Bachelorette', 'Jóga' en 'Pluto'. Experimentele maar toch ook toegankelijke electropop. Misschien even doorbijten voor degene minder bekend met electro, maar zodra Bachelorette haar hoogtepunt bereikt met die boost-strings erachter, is er geen ontkennen meer aan.

4,5*

Kijk alleen al naar de hoes: werk van een originele artieste. En luister: hier en daar kleine dingetjes die terug te vinden zijn op Massive Attack's 100th Window. Uitermate creatief, intiem (Unravel), bombastisch (Bachelorette). Ook de singles Joga en Hunter zijn erg lekker. Hoogtepunt is toch wel All Is Full of Love.

Hoezo heb ik dit album nooit eerder beluisterd?

Wat een plaat zeg. Twee keer geluisterd en ik ben nu al helemaal in de wolken. Wat een sfeer, wat een stem en ook een beetje experimenteel, daar houd ik wel van. Ik begin met 4*, maar dat zal waarschijnlijk nog wel hoger worden

Ben niet zo weg van haar, maar dit is best een goede cd. hunter en joga zijn spliffing!

gave plaat, vind het alleen jammer dat haar stemgebruik minimaal is, ze kan er veel meer mee maar zingt vooralsnog vooral vanuit haar keel ipv vanuit haar onderbuik

zonde, want dat maakt nu net het verschil tussen kippenvel of niet

ff wat zanglesjes en ze gaat groeien

Je wilt toch niet nog een Norah Jones.

Het typische (stem)geluid van Bjork maakt het juist zo mooi en juist daardoor heeft haar muziek vele kippevel momenten.

Mijn woorden!

wat heeft norah jones er mee te maken?

doe heeft een totaal ander stemgeluid

ik zeg ook niet dat bjorkje anders moet gaan zingen, ik zeg alleen dat er veel meer uit dat keeltje kan komen wat nog meer kippevel kan bezorgen

nu en dan lukt het haar ook om haar stem te laten resoneren, zoals iedere goede zanger of zangeres doet, vanuit de onderbuik

zou veel toevoegen

Beste Joy, je begrijpt me niet.

Het unieke van Björk is juist haar stemgebruik. De manier hoe ze de emotie in haar stem omzet, grijpt je naar de keel. Dat heb ik ook bij bv Sinead O'Conner. Technisch niet perfect maar zo vol met emotie.

De vergelijking met Norah Jones heb ik gemaakt omdat Norah juist technisch perfect zingt, maar mij totaal niets doet.

Björk zou het niet zo goed doen bij de Idols jury, maar weet juist haar emotie in muziek om te zetten.

ik begrijp je wel, verschil alleen van mening

bjork bezorgt mij ook kippevel, maar er zit mee rin, ben ik van overtuigd, mee rkipepvel

en norah jones is te braaf, maar wel lief

deze maar eens naar mij top10 allertijden gezet, vooral de laatste nummers na het overdondernd begin maken de plaat zo mooi rond. Toch een van de fascinerendste zangeressen van de afgelopen tijd. Pluto, All Is Full of Love, Hunter en All Neon Like zijn mijn favoriten, maar alle nummers paasen mooi in elkaar.

Ik vind dit album een leuk album. En nou denken jullie zeker, wat doet hij hier met die top 10 die bestaat uit tienermuziek?, nou om dezelfde reden als jullie. Omdat ik deze cd helemaal geweldig vind. Ik hoorde "Hunter" op tv en ik vond dat nummer helemaal te gek. Ik probeerde het album uit en ik vind het een heerlijk album. Vooral "Jóga" met die geweldige beat in het midden van het nummer. "Jóga" ging toch over het landschap van IJsland? Ik vind dat erg mooi gemaakt. "Immature" is ook een heel mooi nummer, vooral met dat geluid aan het begin van het nummer. Heerlijk om naar te luisteren, als waardige afsluiter ook nog "Alarm Call" &"Pluto". Vooral "Pluto" kan ik heel erg waarderen, een lekker snel nummer met een goede beat erin. "All Is Full Of Love" is ook een top nummer, lekker langzaam om heerlijk bij weg te dromen.

*4

Jóga is een geweldige track....!
Rest is ook nice, maar Jóga kan ik vaak achterelkaar draaien en dan nog is het super relaxed...

Mijn god!
Wat ben ik verliefd op dit album!
5 dikke sterren!

Ik heb het album 3 volle luisterbeurten gegeven, maar toch kan het album me niet boeien, ik vind de vocals niet erg lekker klinken.. alhoewel ik hunter nog wel een beetje lekker vind klinken... helaas, kan het me niet echt boeien.

Wat is Pluto toch een fantastisch nummer! Helemaal te gek! Verder ook een top CD. Vind alleen All Is Full of Love wat vervelend.

4,5* En een naderende aanschaf.

Als electronica fan kom je op dit album goed aan je trekken, het kanon bjork wiens stem zich hiervoor perfect leent en een goede productie
Elk nummer 5****

Dit is zo mooi, wat kunnen die Ijslanders toch schitterende muziek maken zeg.

Ik ken een paar nummers van dit album. Het is niet helemaal mijn smaak. Maar ik wil wel even zeggen dat gezang op Pluto dat is gewoon vals zeg!

Ik heb met Björk een echte haat/liefde verhouding. Ik haat haar expirimentele albums(volta) en vindt haar 'normaler' albums veel beter. Deze spant de kroon tot nu. Electro en bijna niks meer, het klinkt onzettend leeg soms maar Björk heeft echt een geweldige stem dus het irriteert helemaal niet. Ik nog steeds niet een Björk fan maar ik vindt dit toch hoge kwalitiet muziek. Maar volta...
4,0

Eén grote herhalinsoefening, veel méér is het niet.

***1/2

En een geweldig slechte

Alarm call & Joga zijn voor mij de beste nummers.
Pluto kan ik niet aanhoren, aargh.
Zij doet echt iets fantastisch met beats.
Het zou mooi zijn als ze vaker met Thom Yorke iets ging zingen.


Hij staat bij mij nu op 3,5 *

Ik heb altijd een grote waardering gehad voor Björk, maar soms valt ze in het hoekje artiesten dat ik meer bewonder dan dat ik altijd naar hun muziek kan luisteren (in datzelfde hoekje Beck en David Bowie). Homogenic is naar mijn idee haar beste CD (naast Medulla, waarvan de hoogtepunten nog indrukwekkender zijn maar het geheel wat wisselvalliger). Op Homogenic gebruikt ze haar muziek met een krachtig doel, dat vaak verstikkende (Hunter!), prachtige (Unravel en All Is Full Of Love) en vooral ontiegelijk krachtige (Jóga en met name Pluto) resultaten kent. Het weet je meer mee te voeren dan haar andere werk, wat waarschijnlijk komt door haar meer persoonlijke aanpak ditmaal.

Het album kent een prachtige opbouw, vol met emotionele pieken en dalen. Het voert je mee, op een manier die je niet kan weerstaan, met zoveel kracht zet Björk de nummers in elkaar. En dan... Alarm Call. Het past niet, alsof Björk wilt ontsnappen aan haar emoties. Wat niet lukt, want Pluto vormt het absoluut hoogtepunt. Alles moet eruit geschreeuwd worden en als luisteraar wil je alleen maar meeschreeuwen. Dan pas volgt er rust, in het prachtige All Is Full Of Love.

Björk heeft veel prachtige albums gemaakt, maar bij dit album kent het meer betekenis en kracht dan de albums die dit voorgingen of opvolgden.

ben ik de enige die Pluto echt een draak vindt?

(voor de rest vind ik alles,
maar dan ook alles,
van Björk geweldig,
maar Pluto..)

Nouja, Pluto is een behoorlijk heftige track als je het vergelijkt me de rest, maar ik vind hem wel erg goed. Die Britse dance-invloed komt wel vaker terug in haar werk en hier wel erg prominent inderdaad. Vind het wel een mooie climax van het album.

Voor mij toch niet hét album van Björk. Daarvoor vind ik dit album net wat te wisselvallig. Er staan namelijk geweldige nummers op als Hunter, Joga en mijn persoonlijke Favoriet Pluto maar met nummers als Bachelorette en Unravel kan ik weer helemaal niets. Natuurlijk is het geen slecht album van Björk (volgens mijn weten bestaan die niet), maar het het allemaal nog net wat beter gekund. Ook dit album krijgt weer 4 sterren van mij.

Toen ik dit bericht hierboven typte had ik dit album denk ik al te lang niet meer gehoord want Bachelorette en Unravel zijn toch ook wel hele erge mooie nummers. Het enige nummer wat nog niet helemaal op zijn plaats wil vallen is All Is Full of Love. De versie in de clip vind ik erg mooi maar de album-versie vind ik wat minder. Ik verhoog nu mijn stem met een halve ster maar als All Is Full of Love nog groeit is dit toch zeker wel 5 sterren waard!

...En omdat hij niet in de top 250 staat terwijl dat natuurlijk wel zou moeten, krijgt het bij mij een plek in mijn top 10!...

Wel jammer voor The Smiths trouwens

Hmm.. ik ben toch niet zo weg van deze albums..
Alleen de eerste 4 nummers pakken me,
de cd in het geheel bevalt me minder..
Kan helaas niet met de meerderheid meegaan,
wie weet herzie ik mijn mening nog,
maar voor nu 3-3,5*