Björk - Homogenic (1997)

Hmm, ik denk toch echt dat ik dit album van Björk op 5 sterren moet zetten. Het nummer Bachelorette, wat ik in eerste instantie een van de mindere nummers van het album vond is uitgegroeid tot mijn favoriet van dit album. Wat een mooi nummer is dat toch. Ook All Is Full Of Love begin ik steeds meer te waarderen, want het is een mooie rustige afsluiter na het drukkere Pluto.

Mooi hoor. Verstilde klanken met de bekende zang van de ijskonining. Die is afwisseld kwetsbaar en sterk, maar vooral het immer venijnige, dreigende of bijtende ondertoontje komt er vaak tussendoor kijken. Dat trekt me wel aan.

Joga, mannekes,mannekes..

Björks beste. Bachelorette en All Neon Like zijn de beste. Pluto vind ik op zich een goed nummer, maar op een manier ook weer níet passen.

5 sterren

Wat gelijk goed is aan dit album is de spannende openingstrack Hunter. Wat is dat lekker om die bassen in je buik te voelen. Ik waan me althans gelijk in een bos op jacht naar prooi. En daarna gelijk het schitterende Jóga met die mooie violen. Een dergelijk begin van een album roept gelijk positieve vraagtekens op. Het statige Unravel mag er ook wezen. En wat te denken van het meeslepende Bachelorette. Tijd om adem te halen is er haast niet.

Bijna paars aangelopen krijg ik op All Neon Like eindelijk de kans een teug adem te nemen. Zingende glazen, de stem van Björk in een landschap met bijzondere geluiden op het ritme die me aan een prettige wandeling doen denken. Een track als 5 Years daarentegen doet mij denken aan een stevige mars. De eerste paar noten van Immature laten me behoorlijk los komen van de aarde. Wat is dit goed gedaan, alleen het einde is wat abrupt. Het begin van Alarm Call is behoorlijk goed te noemen, maar komt niet goed op gang. Een track als Pluto is behoorlijk gewaagd te noemen, maar is niet aan mij besteed. Dit wordt ruimschoots goed gemaakt met de track All Is Full of Love. Het geeft mij dat fijne gevoel of ik in een draaimolen zit.

Conclusie: Homogenic was bijna een meesterwerk van Björk te noemen, ware het niet dat Pluto wat roet in het eten gooit door het onnodige gegil van deze bijzondere IJslandse mevrouw.

ik zou pluto juist het meesterwerk van dit album willen noemen..
het is een nummer dat je op je in moet laten werken, de combinatie van heftige beats met uitbundig geschreeuw is bijzonder geslaagd mijns inziens..

Mijn stuk muziek zou Pluto nooit worden, want ik hoor daar bepaald geen muziek in. Van dat geschreeuw wordt ik niet goed en die beats werken op mijn zenuwen. Hetgeen jammer is te noemen op dit verder prima album.

Ik heb Homogenic altijd als verhaaltje gezien, waar allerlei emotionele toestanden van Björk langsgingen om uiteindelijk te stoppen bij het vrolijke Alarm Call. Maar toch is alles er nog niet uit, wat pas komt bij Pluto. Wat een uitbarsting. Daarna kan het pas écht rustig zijn, zoals bij All Is Full Of Love.

Maar goed, ik ben ook zo'n typ dat Ancestors het beste nummer van Medulla vindt.

Die videoclip bij Pluto is best wel fout.

Inderdaad; die videoclip bij Pluto is behoorlijk fout te noemen. Het doet mij denken aan een patiënt in een psychiatrische inrichting en die gebruik je niet in een clip. Daardoor wordt Pluto er niet beter om. maar juist slechter.

Het idee is niet echt verkeerd, maar de uitwerking is niet echt intens genoeg naar mijn idee. Dan nog, het idee alleen al om van dat nummer een clip te maken is briljant.

Opzich is er niets mis mee om beelden vanuit een psychiatrische inrichting te tonen, maar niet in een videoclip dat gaat mij te ver. Dergelijke beelden horen thuis in een nieuwsprogramma. Om "gekheid" te tonen in een kunstuiting zijn er genoeg andere middelen om dit te verbeelden.

Is het echt een psychiatrische patiënt? Je kan er een link mee leggen, maar ik vind het daarvoor net te abstract.
Daarnaast zijn er natuurlijke bepaalde grenzen bij videoclips, maar die zijn vaak seksueel, gewelddadig of racistisch van aard. Bij deze clip is er niet zo het geval, ik vind het uitstekend kunnen. Sowieso ben ik van mening dat je een hoop mag uithalen bij videoclips zolang het past bij de muziek, en er is al genoeg schokkends gedaan. Dat het niet helemaal werkt is weer een heel ander verhaal...

tjonge jonge......
dit is een keurig gechoreografeerd clipje hoor....
Ik hoop heel erg hard dat dit niet een beeld is wat je bij een psychiatrisch patient hebt hoor.......(dan is er wat mis met de beeldvorming in deze maatschappij)

In de videoclip zal wel en acteur te zien zijn. Toch blijf ik erbij dat zulke uittingen niet kunnen in filmpjes die dienen om iets aan de man te brengen. De videoclip bij Pluto gaat wat dat betreft over de schreef van wat in mijn gevoel kan op dit gebied.

nou ja zeg......
ik vind het behoorlijk kunstzinnig!
Ik vind zaken als geweld, onrealistische seksuele moraal en discriminatie in clipjes vele malen erger. Dit is zeer esthetisch verantwoord.....

Kunstzinnig is het zeker, maar zaken die welke moraal dan ook tarten trek ik gelijk in twijfel. Het roept bij mij de vraag op: Had dit niet anders gekund? Pluto van Björk is zo'n geval. Beroepsmatig heb ik veel contact gehad met psychiatrisch patiënten en weet wat dat betreft het nodige. Zoiets wil ik in mijn vrije tijd niet zien en zeker niet in een videoclip.

zelf werk ik ook met psychiatrisch patienten en vind de vergelijking erg ver te zoeken......

De Pluto video is geen officiele videoclip. Het werd gebruikt als achtergrondbeelden bij de Greatest Hits-tour.

Ik werd er wat misselijk door. Gewenst effect?

De laatste 2 tracks zijn echt perfect

De videoclip van All is full of love is echt geweldig, is ook een andere versie dan van het album.

Gisteren werd op MTV2 de video van All is Full of Love verkozen tot beste videoclip allertijde (alhoewel de muzieksmaak van de redactie naar mijn idee erg meespeelde in deze top 100 lijst) Het is inderdaad een schitterende clip. Ik heb helemaal niks met dit ijslandse grobbekuiken maar ik moet zeggen dat met de beelden erbij dit toch een zeer aardige song is.

Ik vind de Plaid remix van All is Full of Love het origineel echt wegblazen

De eerste 2 nummers zijn briljant, maar daarna zakt het toch wat in. NIet slecht ofzo, want 3,5 is nog een ruime voldoende, maar niet zo briljant als Hunter en Joga

Verhoogt naar 5 sterren, en in mijn top 10 verhoogt van 9 naar 6

Dit album toch een beetje opnieuw uitgevonden, en eigenlijk bestaat het hele album uit favorieten.

Het album begint direct met één van mijn grote favorieten;Hunter, vooral dat prachtige spel tussen de electro-beat en die drums, één van de mooiste combinaties die ik ken, ik krijg altijd rillingen van dit enorm krachtige nummer.
Vervolgens start het tweede nummer;Jóga , wat ook behoort tot Björks besten. Het nummer begint vrij akoestisch, maar wanneer het refrein voor de tweede keer wordt ingezet en de electronische bas in het nummer verschijnt, wordt het nummer in combinatie met de strijkers enorm krachtig, wat natuurlijk versterkt wordt door Björks brulstem. Na Pagan Poetry voor mij Björks beste nummer.
Bij Unravel verschijnt voor het eerst de zachte zijde van dit album met dit prachtige nummer met zijn mooie lyrics. Vooral het fragment waar Björk in canon zingt met haarzelf is prachtig en ondanks zijn liefelijkheid erg krachtig.
Bachelorette is opnieuw een krachtig nummer dat in dezelfde stijltje valt als Jogá. Echter is dit nummer wat bombastischer, maar iets minder goed dan Jogá, toch een erg goed nummer waarbij de muziek Björks stem lijkt te willen overtreffen.
All Neon Like is het eerste nummer van het album dat niet in extremen valt. Het opvallende, wat heftige ritme bevalt me hierbij erg goed. Daarnaast hangt er een aparte sfeer/sound rond dit nummer en is het daarmee toch een opmerkelijk nummer.
5 Years doorbreekt de rust weer dramatisch met zijn bomastische en unieke beat, waarbij een reeks verschillende beats steeds wordt herhaald. Een nummer waarbij Björk zich ook weer op kon uitleven en haar brulstem weer op kon zetten, dat erg goed uitpakt in dit nummer. Persoonlijk vind ik dit ook een ijzersterk nummer en heeft op mij eenzelfde effect als Pluto; alle emoties loslaten waarna je uiteindelijk tevreden kunt neervallen.
In Immature laat Björk weer een nieuw experiment zien, waarbij ze bijna elk woord een toonwisseling laat horen, waardoor de woorden steeds uit twee lettergrepen lijken te bestaan. Uniek, en het bevalt me. De muzikale begeleiding van dit nummer is daarnaast ook buitengewoon fijn, wat het tot nieuw sterk nummer maakt, met weer een nieuwe sound.
Alarm Call is misschien het enige nummer dat mij niet zoveel doet. Best een aardig nummer, maar het mist een thema op een uitschieter.
Pluto ... Wat een fantastische ontlading van alle opgehoopte emoties tijd dit album, scheeuw het eruit! Spring het eruit! Ren! Krijs! Dans! Opnieuw een geweldig uniek nummer, nooit eerder vertoond. Geweldig! Opnieuw een hoogtepunt op het album.
All Is Full Of Love is de prachtige afsluiter van dit extreme album. De unieke rust na het hysterische Pluto is een verademig en valt hier prachtig op zijn plaats. Met natuurlijk de briljante video, die het nummer toch wat extra's geeft. ook een aanrader is om dit nummer met een koptelefoon te beluisteren, ogen dicht en hoor; de stem van Björk (Äll is full of love") cirkelt om je heen. Zo een geweldig effect wat het nummer, ondanks zijn minimalisme, echt af maakt.

Uiteindelijk schrijft Björk hier toch echt geschiedenis. Een mijpaal in de muziekgeschiedenis; zoiets hadden we nog nooit gehoort. Wat een album... Wat een extremen...

Voor mij toch echt de plaat waarop Bjork zich geheel ontwikkeld had, beschouw hem ook als haar beste tot nu toe. Prachtige dromerige nummers met als absoluut hoogtepunt Hunter. Echt heerlijk om af en toe op te zetten...

4 sterren

Geen slecht album maar persoonlijk moet je aan dit genre zijn

Toch respect voor Björk

Ben zo blij dat ik dat album eindelijk aangeschaft heb.
Alleen vind ik de versie van All Is Full Of Love beter met bass die ook op haar greatest hits cd staat.
Bij dat nummer gaan mijn gedachten altijd allerlei kanten op.

Sterk album van Björk dat zowat in het verlengde ligt van haar vorige twee albums, alleen is het wat wisselvalliger. "Jóga", "Bachelorette" en "Immature" zijn uitstekende songs (prachtige melodie en sfeer), "Hunter" is erg origineel maar "Alarm Call" is mij te eentonig en "Pluto" te drammerig met die beats. "All Is Full of Love" is wel een mooie afsluiter.