Placebo - Battle for the Sun (2009)

Dat maakt deze band zo sterk en uniek. Ze doen wat ze willen, laten zich niet leiden door het heden en de commercie. Gelukkig niet, want er zijn genoeg bandjes die dat wel doen.

Dit blijft gewoon een fijne plaat.

Ik ben overigens erg benieuwd hoe ze live zijn, ik heb de kaarten. Jammer genoeg had ik een afzegging dus moet ik nog iemand anders ronselen (toch best lastig met cultuurbarbaren als vrienden )

Ik heb er in ieder geval goed vertrouwen in dat het goed is. Ben wel benieuwd hoe de oudere nummers klinken met de stem die hij nu heeft.

Ik kan je vertellen dat het fantastisch klinkt, zijn stem is zo goed en zeker live. Tenminste, zo heb ik ze op Werchter ervaren. Dat vond ik een geweldig concert. Vooral nummers Battle For The Sun en Happy You're Gone zijn super live. Maar ook de oudere nummers als The Bitter End, Meds en noem maar op.

Veel plezier

Ik heb ze gister in Ahoy gezien en vind het zeer goed maar helaas is het publiek hier in Nederland altijd maar erg saai.
Ze speelden ook een nummer dat ik niet kon genaamd Trigger Happy wat overigens ook super was.

Wat een show he in Ahoy: echt supergoed!
Ze speelden opvallend veel nummers van dit album wat ik wel weer kon waarderen. Ze klonken trouwens prima en konden goed mee in de setlist. Opener was For What It's Worth, mijn favoriete track van dit album en één van mijn favoriete nummers van 2009.

Dan ben ik blij dat ik niet ben gegaan.

ik was eigenlijk wel een beetje uitgekeken op placebo. WYIN en BMM zijn pareltjes daarna vond ik het een beetje meer van hetzelfde.. meds niet eens echt meer geluisterd.

maaaar voor mijn vriendin 2 kaartjes voor placebo in ahoy gehaald. Als je weet dat placebo het zwaartepunt van een liveset echt op het laatste album legt kan je er beter voor zorgen dat je die dan een beetje kent, is toch leuker.

Ik ben ben blij verrast te kunnen zeggen dat dit gewoon een erg goed album is. weinig tot geen skippers. Placebo heeft er goed aan gedaan de nummers iets minder zwaar te maken(wat het nog geen lichte kost maakt) maar nummers als bijvoorbeeld the crawl en my sweet prince zouden nu niet zo goed meer aankomen.

Placebo weet nog prima hoe ze goeie rocknummers moeten maken. Dankzij dit album en het zeer goede optreden in Ahoy heb ik ook de oude albums graag weer eens opgezet. Het is inderdaad zo dat het publiek veeels te mat was, ik kan me voorstellen dat(ondanks dat je er dik voor betaald krijgt) het niet echt motiverend werkt om vol overgave te spelen als er een stel makke schapen voor je staan. bij de toegiften werd het applaus gelukkig "optredenwaardig".

met als toppers:
bright lights
ashtray heart
Breathe Underwater
Julien
Speak in Tongues
Come Undone
Kings of Medicine
Battle for the Sun
For What It's Worth
The Never-Ending Why
bijna het hele album dus....is dit gewoon weer genieten van Placebo!

Ik vind alle onevennummers heel gaaf en alle
even nummers wat minder

ik vond dit album echt niet bijzonder, het nodigde na 1 keer luisteren niet uit om nog eens te luisteren. Maar na op het concert in Ahoy toch weer volop te zijn overtuigd de cd ook weer een kans gegeven en wat blijkt? Bijna alleen maar goede tracks met een veel volwassener en epischer geluid dan voorheen! Ik vind track 2 t/m 9 gewoon allemaal ijzersterk met in elke plaat wel iets bijzonders wat het gaaf maakt. Tracks als Julien mogen ze wel vaker maken, lekker anders dan anders en met een onvervalste beat erin. Van mij mogen ze er dan ook wel eens wat elektronica in gooien! Zoals de sound in Taste in Men en allerlei zijprojecten van Brian of de bassist.

Ik ook, maar track 10 t/m 13 vind ik ook allemaal geweldige nummers, die niet voor de rest onderdoen.

Ik vind dit echt één van de openbaringen van 2009.

Leuk album met een paar goeie knallers er tussen. Knallers zoals Ashtray Heart en Battle for the Sun.
Het eindigt wel wat traag met Kings of Medicine in plaats van met vuurwerk, dat vind ik persoonlijk wel jammer.

De meest tragische miskleun van 2009.

Inmiddels ben ik wel over de shock heen. Vanaf Without You I'm Nothing groot fan geweest. Dat is nu voorbij.

Placebo verdiend zoiets inderdaad niet.

Kun je dit ook toelichten?

de opbouw in Julien is echt briljant!!!!

Dat album is mijn favo album. Desalniettemin vind ik dit album ook best wel goed. Ze konden niet eeuwig blijven hangen in wat ze deden. En tot nu toe zijn de richtingen die ze gekozen hebben best wel goed uitgewerkt.

Luister dit album nog regelmatig en blijf hem nog steeds goed vinden! in tegenstelling tot die draak van een Meds.

Ik ben geen groot Placebo kenner, ik ken ze slechts van wat nummers die ik op oude verzamel cd's had. Ik vond die nummers standaard lekker in het gehoor liggen, dus ik dacht laat ik eens een heel album uitproberen. Dat valt zeker niet tegen, lekkere muziek zeg. De zanger heeft wel een beetje hate it or love it stem, maar ik val in de laatste categorie. De muziek zelf heeft iets mysterieus over zich en soms is het gewoon lekkere rock, het doet me erg denken aan de stijl van Smashing Pumpkins. Ik heb nog niet echt favorieten maar kan ook geen nummer vinden die ik niks vind....4*

Ik begrijp niet echt wat de meeste mensen slecht vinden aan dit album. Ik vind dit echt een vooruitgang in vergelijking met hun vroeger werk dat me nooit aansprak. Er zit nu ook een zekere hoop in hun nummers die er vroeger nagenoeg nooit inzat (Speak in Tongues is daarvan een mooi vb). Er wordt ook wat meer opbouwend gespeeld, hetgeen ik daarvoor alleen maar vond in mijn favoriete Placebo-nummer 'twenty years' (op dit album onder andere Battle for the sun en terug Speak in Tongues). Er zijn natuurlijk ook altijd de gebruikelijke simpele songs waar niet veel aan is (ditmaal vooral de singles 'For what it's worth', 'ashtray heart' en 'Bright lights), maar dit wordt dan wel ruimschoots gecompenseerd door de nummers waar die variatie wel in zit en waarvoor ik naar dit album blijf luisteren (naast de eerder genoemde nummers, Kings of Medicine, Devil in the details en Julien). Album is een blijvertje bij mij en krijgt een welverdiende 4.5*

Ik ken van Placebo alleen dit en het voorlaatste album. De twee albums met het laagste gemiddelde. Ik vind dit niet meer dan aardig met een paar sterke uitschieters: The Never-Ending Why en Julien. Toch is mijn nieuwsgierigheid gewekt en zal ik ook eens het oudere werk proberen.

Zeker doen. Without You I'm Nothing is echt een geweldig album!

Damn.. Battle for the Sun is echt een geweldig nummer.

en ja hoor, er komt een nieuwe versie van uit, met extra cd met 10 extra tracks:
1.Trigger Happy Ends 2.Breathe Underwater -new version- 3.Monster Truck 4.Unisex 5.Extra 6.Because I Want You 7.Blind 8.Drag 9.Soulmates 10.Twenty Years
Ja Placebo weet wel hoe ze geld uit de zakken van hun fans moeten kloppen, natuurlijk wil ik deze versie ook weer hebben, en oh ja er zit ook nog een t-shirt bij.....

Zoals elke plaat van Placebo zit ook deze weer uitstekend in elkaar. Helaas ook zoals elke plaat van Placebo mist de plaat dan weer net dat kleine beetje extra's om het echt een klassieker te laten zijn.

Zeker geen slecht album van Placebo (ik snap de vergelijkingen met Nickelback totaal niet) maar wat aan de vlakke kant. Het is iets meer rechttoe-rechtaan rock zonder noemenswaardige uitschieters (Ashtray Heart en For What It's Worth vind ik vooralsnog de beste nummers hierop) maar ook geen inzakkers en ook wat meer poppy dan de vorige Placebo-albums. De zeer herkenbare zang van Brian Molko blijft de sterkste troef van deze band. Maar een klassieker in het Placebo-oeuvre zal het niet worden.

Wat een geluk dat ze die nieuwe drummer hebben, zeg! Die maakt de cd toch iets wat interessanter. Had Steve Hewitt er nog geweest, dan was dit echt een kut-cd geworden. Ik vind het zeker een vooruitgang terug in vergelijking met Meds.

Karakterloze cover, vergeleken met de andere covers van Placebo..

Placebo is de meest constante band die ik ken.
De waardering zal altijd tussen 3,5 en 4,5 ster zitten wat mij betreft.

Dat blijkt ook uit de MM waarderingen, een 3,57 als laagste voor deze en een 3,97 als hoogste voor "Without You I'm Nothing".

Ik moet deze nog op waarde schatten, vooralsnog is mijn favoriet "Sleeping with Ghosts".

Hoezo??

Ken je hem dan en heeft hij je dat verteld?? Of had je hetzelfde gezegd als de bassist eruit was óf de zanger??

Vertel...ik ben nieuwsgierig.