Placebo - Battle for the Sun (2009)

Vanaf vandaag (tot en met zondag) in z'n geheel op de site te beluisteren. Klinkt na 3 luisterbeurten niet verkeerd, 4* voor nu.

Ik ben Placebo fan van het eerste uur en het is één van mijn favoriete bands. Hoewel Placebo nooit een andere weg is ingeslagen hebben ze tot dusver wel puike albums afgeleverd. Maar dit nieuwe album irriteert me gewoon. Grow up zou ik tegen Brian willen zeggen. Dit nieuwe album is zielloos. De nummers te makkelijk. Doodzonde.

Matig album van een goede band. Waar op de meeste voorgaande albums de nummers het album dragen, zal dit album weinig voorstellen zonder de stem van Brian Molko. Ik heb altijd sympathie gehad voor Placebo, maar de nummers op dit album zijn kwalitatief zwaar ondermaats. Het gemiddelde zal denk ik nog wel flink zakken. 2* voor de moeite.

Iets anders. Joy4ever, je vindt het album irriterend, zielloos en makkelijk, maar geeft toch 3,5*?

Die vraag zag ik al aankomen . Ik geef in principe nooit een lagere score dan 3*. En echt slecht is dit album natuurlijk ook weer niet. Het irriteert mij wel dat de heren maar niet volwassen worden. Brian Molko is een geweldig muzikant maar hij moet beter kunnen dan dit. Veel beter. Zie die 0,5* extra maar als een sympathiek gebaar. By the way: Speak in Tongues vind ik wel een lichtpuntje.

Dat "volwassen worden" heb ik ook problemen mee, vooral in de teksten hoor ik dat. De lyrics zijn veel té gemaakt, 10 jaar geleden kwam Molko daar nog mee weg, maar nu ... Muziek op zich is zeker OK. Al bij al wel een leuk album om naar te luisteren. Voorlopig 3.5 maar kan misschien nog stijgen.

Ahja, "Battle for the Sun" & "For What It's Worth vind ik de zwakste nummers van de plaat

Mah, ik vindt het een dode plaat. Alles is al zo vaak gedaan maar nu is het compleet gezichtloos geworden. Waar Meds op momenten nog erg fijn was is dit gewoon weer een oude favoriete band die te ondere gaat. Het blijft een goede band maar ik voel er niks bij, alleen een ijskoud gevoel.

Vreselijk jammer.

Ik denk ook dat dit een 'download only'-ervaring gaat worden. Als ik de berichten zo lees is het niet best. Ik had er zelf aanvankelijk ook niet al teveel verwachtingen van na het tegenvallende Meds, dus I'll proceed with caution .

Gelukkig maar, dan zie ik het iets minder somber tegemoet. Als de rest van het album ook van dat niveau was geweest, vooral van het niveau van de single, dan had ik hem aan me voorbij laten gaan. Battle For The Sun, het nummer, gaat nog wel, best redelijk nummer. Maar normaal gesproken is dat het niveau van de mindere nummers van een Placebo-album. Nu dus gelukkig ook.

Het debuut ging van start met 3,5* en alles daarna bleek 4* (al dan niet een stevige).
Bij het horen van Battle for the Sun kan er snel geconcludeerd worden dat er weinig nieuws onder de zon is (hoe toepasselijk).
Wat wel nieuw is is het feit dat dit ongeinspireerd overkomt, een beetje een grauwe eenheidsworst vormt en dat er geen enkele uitschieter op staat (vooruit: Kings of Medicine misschien). Ik mis de mooie verfraaiingen die de zagende cirkels soms zo mooi deden doen uitkomen. Nu is het 13 nummers lang van dik hout zaagt men planken. Op de teksten heb ik niet eens gelet omdat ik dat sowieso niet zo heftig doe.
Na een aantal nummers weet ik al niet meer of ik nu bij naar nummer 7 of 11 zit te luisteren.
En de albumcover is nu ook niet bepaald om over naar huis te schrijven als je het mij vraagt.
Een onvoldoende wil ik het nog niet geven want als de nummers afzonderlijk in de iPod-shuffle-stand voorbijkomen dan is het toch wel herkenbaar Placebo en dan is het prima te pruimen, maar het moet gezegd: het is een voldoende om deze reden en toch ook wel mijn zwak voor de band. Een 2,75* zou echt op z'n plaats zijn en daarmee levert de band zijn zwakste cd ooit af en lopen ze het risico dat ik de volgende keer afhaak.
Elke band heeft recht op z'n missers en laat het dan Battle for the Sun zijn want als dit slechter gaat worden vrees ik dat de band maar beter wat anders kan gaan doen. Nu is het op het randje.

Na een paar luisterbeurten moet ik toch zeggen dat het weer een prettig album is om naar te luisteren... maar ik blijf er op houden dat Meds en Sleeping With Ghosts de beste albums zijn. Deze mag er over paar jaar ook best bij denk.

Oh ja ze hebben toch trouwens een nieuwe drummer?

Een dag en een aantal luister beurten verder gaat het me al min of meer vervelen.... Dit is zeker geen groeiplaat, jammer.
Daarom een volle * er af.

Julien Fantastisch!!

Ik vind hem wel al goed na 1 luisterbeurt, maar ik had er ook niet echt hoge verwachtingen van,
Ben immers niet zo'n Placebo fan.

Beetje lots of the same, toegegeven, maar na een eerste luisterbeurt heb ik toch nog niet meteen zin om hem de grond in te boren. Ik hoorde nu al dat er enkele sterke nummers op staan, tussen enkele zwakkere.. Bij gebrek aan 3,75 maak ik er maar 4* van.

Het optreden op pinkpop was wel gaaf ( althans , wat ik er van heb gezien op youtube).Heel energiek . De plaat heb ik nog niet goed beluistert..

Weet je, dat magische effect als je een band op Pinkpop ziet en dan daarna op TV terugziet en vervolgens de nummers nog een keer hoort: dat hebben jullie bijna allemaal nodig! Ze waren super op Pinkpop 2009: van alternatief bandje uitgegroeid tot echt volwassen performers en volwaardige afsluiters van de zondag. Zelfs Brian zag er uit evenwichtig en professioneel uit.

En de nieuwe drummer is weergaloos. Zie het op Youtube, of ga naar een concert en luister dan die CD nog een keer. Het helpt echt...

Op pinkpop kwamen een aantal nieuwe nummers inderdaad prima eruit, was erg goed.

Vindt dit zeker een herstel van de laatste 2 cd's die mij te glad klonken.

Voor mij was Placebo het hoogtepunt op Pinkpop. Die nieuwe drummer is uitstekend, al had ie wat opstartproblemen bij "Battle For The Sun". Maar het geluid was zo "vol" en ik ben helemaal weg van die samples die ze gebruiken. Ik had echt het idee dat ik naar een 'wereldact' stond te kijken. De rockwereld heeft figuren als Molko nodig.

Zit het nieuwe album nu te beluisteren, en hij klinkt heel....toegankelijk? Iets poppier dan vorige albums. Deel het commentaar op "Battle For The Sun" momenteel niet. Ik vind het couplet dreigend worden door die herhaling, je wilt eigenlijk ontsnappen. En dan kom er zo'n refrein....prachtig en meeslepend. Mijn stem volgt nog.

Inderdaad iets toegankelijker maar wel verrekte lekker, zeer knappe plaat.

Op pinkpop waren ze echt ge-wel-dig.. Het was voor mij de beste act van het festival. Het kwam echt heel overtuigend over,, ze speelden heel strak en hadden daar nog een mooi lichtshow aan toegevoegd.

Dit album ga ik nu aan beginnen, ben benieuwd

De eerste twee a drie luisterbeurten wist ik het nog niet zo goed.. maar hij begint te landen! Wat een heerlijk ouderwetse Placebo weer.. en helemaal na de beelden van het optreden op Pinkpop ben ik om.. die drummer is echt super! Zelfs Battle for the Sun zet ik nu met veel plezier op!

Volgens mij stond je ook naar een wereldact te kijken, aangezien Placebo dat inmiddels wel is.

Ook ik heb genoten van ze op Pinkpop, had ze een beetje afgeschreven, heb Meds zeer weinig gedraaid en ook die concerten vielen mij een beetje tegen maar dit was weer helemaal top. Goed dat ze nu weer extra bandleden hebben, is voor het volle geluid zeer waardevol. Ben benieuwd naar de cd, krijg hem morgen binnen, heb voor mezelf de speciale superdeluxe box besteld, Zijn er maar 3000 van, ik ben benieuwd...... ga hem ook niet van het net halen, ik wil alleen maar The Real Thing

Voor mij DE cd van het jaar tot nu toe, alleen maar topsongs.

Ik heb Placebo op Pinkpop gezien en had er geen grote verwachtingen van, des te meer omdat ik ticket had gekocht voor Depeche Mode... dat verhaal kennen we al.
Dus moest ik het doen met Placebo als headliner. Na vorige passages paar jaren terug was ik afgehaakt, ik vond hun concerten mat, zielloos en vooral energieloos.
Dus Placebo begon zijn ding... en Placebo was back!!
Concert zat vol energie, de songs waren ijzersterk en doorspekt met tempowisselingen, Placebo heeft met dit album terug aansluiting gevonden bij waar ze ze het paar jaar geleden hadden laten liggen.

Betere nummers (ook live):
for what's it worth: wat een knaller!
battle for the sun,
neverending why,
ashtray heart
en het geweldige come undone

Ik ben terug mee met Placebo... oef !!!

Prima "comeback" van Placebo.Het optreden op Pinkpop was ook overtuigend.Na de wat magere voorganger gaat het gas er weer op en dat hoor ik het liefst.Het debuut evenaren zal ze niet meer lukken,maar ze komen een heel eind.Come Undone vind ik zelfs een van de mooiste nummers van de laatste maanden .Echt zo'n nummer wat onder je huid kruipt en zich daar gaat roeren,althans bij mij dan.Placebo is terug en hopelijk blijven ze op dit niveau acteren.

Deze kan mij na een eerste luisterbeurt zeker bekoren, maar kan (nog) niet aan het niveau van meds.
beste song zijn For What it's Worth, Come Undone en Julien.

Dit album rockt!

Kan er nog geen cijfer voor geven maar uitschieters zijn, Speak In Tongues, The Never-Ending Why en Come Undone.

Pfft eindelijk kunnen beluisteren, zelfs loeihard in de winkel gedraaid vandaag en hij gaat als een speer, bijna alle klanten wildenthousiast over de plaat en ondergetekende ook, in het uur dat we hem draaiden verkochten we er meteen 11 Wat een opluchting na die zwakke Meds plaat. Ze kunnen het nog, knaller is wat mij betreft het titelnummer, woowwww , 4,5 voor mij,..... Hopelijk ook nog optredens los in NL of wie weet LL, ze staan op pukkelpop en daarna week vrij zag ik, dus wie weet.......