Bow Wow Wow - See Jungle! See Jungle! Go Join Your Gang, Yeah, City All Over! Go Ape Crazy! (1981)

Och ja, deze wilde ik ook nog toevoegen, al is het alleen al vanwege de titel. En de omstreden hoes.

Die hoes - rara, op welk schilderij is die gebaseerd?

Bij twijfel: bezoek het Musée d'Orsay

Dat weet ik niet. Ik hou van schilderkunst, maar mijn kennis schiet ernstig tekort.

Maar de zangeres van deze band was destijds een jaar of 15 en staat naakt op de hoes. Een relletje dus. Niet geheel onverwacht. Malcolm McLaren was de grote man achter de schermen.

Ik herken het ook van een schilderij maar ik zou niet meer weten welke. Help Zachary! Anders kan ik niet slapen vannacht .

Mijn pa heeft deze plaat. Zelf heb ik 'm volgens mij nooit geluisterd.

En het antwoord is: Le déjeuner sur l'herbe van Eduard Manet uit 1863. Een soort prelude op de impressionistische schilderkunst

Zo, BoordAppel - die slaappillen mogen alweer weggeborgen worden

Gelukkig kan ik eindelijk naar bed! De titel zegt me niet veel, de schilder wel.

Vond het altijd wel een leuk bandje: zo bedacht als wat, dus doet niet onder voor bedenksels als bv. Spice Girls een paar jaar later, maar als ik dan echt mag kiezen

Heb zelf in een ver verleden BOW WOW WOW live zien spelen in Paradiso; was destijds helemaal weg van hun eerste uitgegeven cassettebandje (!!!!!) met een paar geweldige nummers; de zangeres was toen net 16..daarna is het nooit meer echt iets geworden

Een deel van de Ants verliet Adam, er werd een leuke meid bijgezocht en voila: Bow wow wow. Weer zo'n bedenksel van Malcolm McLaren. En toch is dit geen slecht album. Het klinkt lekker rammelig en de dubbele drumbezetting levert de "Burundi" sound op waar ook Adam & the ants beroemd mee werden. Chihuaha vind ik een geweldig nummer, vooral als aan het begin de heren van de band hun stemmen testen. 3,5

Was dat in de tijd dat Boy George er nog bij zat (voor ie met Culture Club begon)?

Met het befaamde nummer C30-C60-C90-Go! Helaas nooit live gezien. Ik vind dit album een stuk minder dan die eerste nummers.

Was dat in de tijd dat Boy George er nog bij zat (voor ie met Culture Club begon)? [/quote]

Nee, niet echt. De bandleden waren alle ex-ants met een jonge zangeres bij. De enige link die ik met vroeger periode kan vinden is dat John Moss, de drummer van Culture club, een blauwe maandag bij Adam and the ants heeft gespeeld. Maar dat staat uiteraard los van Bow wow wow.

Boy George schijnt heel even in Bow Wow Wow te hebben gezeten op het moment dat Malcolm McLaren bezig was de band samen te stellen.

Ondaks dat het vaak heel erg toffe popliedjes zijn was dit toch ook het pedoproject van McLaren. Een 15 jarige naakt op een platenhoes zetten is een ding, maar op de eerste cassette schijnt een nummer te staan dat "Sexy Eiffel Tower" heet, over masturbatie gaat en waarop de toen pas 14-jarige Lwin nogal aan het kreunen is gaat ook vrij ver. De moeder van het meisje heeft McLaren nog aangeklaagd wegens exploitatie van een minderjarige.

Bow Wow Wow heeft een paar jaar terug nog in een andere samenstelling getourd, met No Doubt-drummer Andrian Young op drums. Hij was vroeger een enorme fan en vond het "a dream come true". John Frusciante noemt trouwens gitarist Martin Ashman van Bow Wow Wow (en Adam and the Ants) een invloed.

Zo zie je maar weer. Lekker figuur was dat, die McClaren...

Something Jumping In My Shirt.

Ja, hij had ook een paar van die onnozele, excentrieke singletjes met wel heel opzichtige gimmicks...

Wat ik me wel afvraag is waarom er op de Bow Wow Wow cover iemand in dat bootje zit. Op het schilderij is dat volgens mij niet. Voor zover ik weet waren ze ook met zijn vieren (4 namen op de hoes). Ik vind het wel een mooie hoesfoto.

Omdat ze met z'n vieren waren, zit er iemand in dat bootje

Wel jammer dat deze CD niet of zo moeilijk te krijgen is. Of er mankeert wel wat aan de re-issues zoals een slecht geluid of dat er opeens 12" inch versies tussen staan.
Het wordt toch echt eens tijd dat er een CD re-issue komt van de originele elpee(tracks). In de juiste volgorde, zonder dat er in nummers geknipt is en zonder dat er met het geluid iets gedaan is. Hoe moeilijk kan dat zijn?

Op reis door new wave, afkomstig van Joy Division, kom ik bij het elpeedebuut van Bow Wow Wow. Niet te verwarren met de Japanse metalgroep Bow Wow, twee namen die beide in 1981 mijn aandacht trokken.
Hierboven is veel al genoemd, maar kortweg in één bericht: de Sex Pistols waren na film en album The Great Rock 'n' Roll Swindle gestopt en manager Malcolm McLaren was toe aan een nieuw project. In januari 1980 kaapt hij alle groepsleden van Adam and the Ants zoals die op hun debuut Dirk Wears White Søx speelden; minus Adam! Die vervangt hij door de dan dertienjarige (!) Annabella Lwin, die door een bekende was opgeduikeld bij haar bijbaantje in een wasserette, zoals ze zich in 2016 herinnerde.
Behalve de groepsleden kaapt McLaren ook het idee van de Burundiritmes. In 1980 volgen enkele non-albumsingles, waarover dadelijk meer.

Voor de hoes van See Jungle! See Jungle! Go Join Your Gang, Yeah, City All Over! Go Ape Crazy! (alleen de titel al...) vindt McLaren inspiratie in het - ook in 1863 controversiële - schilderij 'Le Déjeuner sur l'herbe' van Édouard Manet.
Op de elpee domineren Burundiritmes en het gitaarspel heeft eveneens Afrikaanse invloeden. Eveneens opvallend zijn de knappe, slappende baslijnen van Leigh Gorman. Dit in combinatie met de vrolijke, springerige zang van Lwin, die aan die van haar collega bij Altered Images doet denken. Het leidt tot een opgewekt en uptempo album vol funk en Afrikaanse dan wel new wavegitaren en percussie, waarvan single Chihuahua het begin november in de Britse hitlijst tot een bescheiden #51 komt. De elpee schopt het half oktober al tot #32, verdwijnt uit de lijst en keert daarin tot tweemaal terug. In maart '82 haalt ie nog eens #26.

Met alle ophef rond het album en de leeftijd van Lwin zou je bijna vergeten dat de kruisbestuiving van muziekstijlen in feite best bijzonder is. Toch kan ik me voorstellen dat de controverse anno 2026 nog altijd een reden is waarom het album niet op mijn streamingplatform staat, al vond ik op YouTube deze afspeellijst. Alle commotie ten spijt pakt de muziek me nergens bij de lurven; het is te kauwgompop.

Voor de singles die hieraan vooraf gingen - eveneens niet altijd online te streamen - reis ik door naar de eerste verzamelaar die van Bow Wow Wow werd uitgebracht: Original Recordings verscheen al in 1982.