Grizzly Bear - Veckatimest (2009)

Smaken verschillen bij mij klinkt ze nog altijd fris...

Het album blijft maar groeien en groeien, heerlijk!

Inderdaad, dit album blijft maar groeien. Ook dit is zo'n album dat bij mij, op het eerst, niet helemaal wist te overtuigen van haar genialiteit. Een fijn plaatje dat al snel leek te gaan vervelen.

Ik liet 'm dan ook vrij snel links liggen - om hem vervolgens nog een aantal keer op te zetten, kijken of ik het ditmaal wel zou horen. Uiteindelijk viel het kwartje dan zo'n vijf dagen terug - de verslaving was daar. De saaiheid die eerst te bespeuren was verdween als sneeuw voor de zon. Zij heeft plaats weten te maken voor magie, en pure schoonheid. Nergens gaat het uit zijn slof, maar dat hoeft ook niet - de essentie pakken ze vast als geen ander. Een combinatie tussen het folkische In Ear Park en het wat meer elektronische Yellow House, platen die hier ook slechts een gemiddelde waardering kregen - en wellicht ook die paar herkansingen verdienen.

Dit is een magische plaat gebleken. Veckatimest is eenvoud, doet weinig, maar ó zo sterk in alles wat het doet. Van 3,5 naar 4,5*, en wie weet ligt de volle mep in het verschiet.

Ik heb wat van ze gezien op Lowlands. gewoon via de 3voor12 stream hoor ,dat wel.. maar dat was erg mooi

->hier

En te denken dat de meeste mensen dit konden missen voor The Prodigy.

ok het is nu officieel. ik ben verslaafd geraakt aan dit album. mijn dag is niet meer goed als ik niet eenmaal two weeks heb gedraaid. weet iemand toevallig de dichtsbijzijnde ontwenningskliniek

Melkweg.. 9 november alleen de kans op bijverschijnselen is zeer groot!

uiterst charmant klinkend album, het is inderdaad een groeijuweel

Wat een uiterst teleurstellend concert gaven ze op Lowlands.
Heb nu een nare smaak in mijn mond als ik dit album draai.
Jammer.

Ik weet het ook niet zo ja. Ik verwachte een briljant mooi concert, maar het was eerder een rommeltje (die piepende microfoons kon GB zelf niets aan doen...hoop ik), en... Ach de Prodigy zou ook niet mooi zijn geweest ofzo, maar ik had op iets (veel) mooiers gehoopt!

"Na een week alleen maar op festivals te hebben gespeeld, komen festivals even mijn neus uit. Als ik Lowlands nu een cijfer moet geven dan geef ik een tien... uit beleefheid." (http://www.nubijlage.nl/lowlands-2009/2066411/grizzly-bear-heeft-even-genoeg-van-festivals.html)

Het klinkt ook een beetje als een weggegooid showtje...jammer!

Het album zelf, overigens, ik weet het nog steeds niet! De 'hype' hieromheen weet nog steeds niet helemaal aan te slaan bij me...en ik heb de laatste tijd niet zoveel zin om dit album nog te proberen... Nu ja, misschien komt er nog eens een dagje dat ie echt aankomt!

Op Pukkelpop speelden ze een perfect concert.

Op Haldern was het ook zeker genieten

Na alle kritieken ook hier te hebben gelezen en de hoge notering op Musicmeter, dacht ik hier toch eens naar te luisteren. Frisse muziek schrijft Barrett. Ik deed dat daarom eerst tijdens de hittegolf in augustus, maar toen zette ik 'm vrij snel uit. Dit is meer muziek voor de herfst en de winter (is mijn mening). Inmiddels heb ik dit album - het is immers september - goed kunnen beluisteren.

Wat mij opvalt is dat er behoorlijk wat kwaliteitsverschil tussen de nummers is. Dat had ik niet verwacht, ik dacht meer aan één sterk geheel. Er steken volgens mij 5 nummers bovenuit en jawel, die staan ook overduidelijk bij de favoriete tracks hier op Musicmeter:
•Two Weeks
•While You Wait for the Others
•Southern Point
•Ready, Able
•Cheerleader

Deze nummers vallen bij mij onder de categorie 'droomrock'. Mooie liedjes met een pop/rock basis. Een lekkere drum, een goede gitaar etc. Echt de moeite waard. De andere nummers op de plaat vind ik van heel aardige folk tot wel heel soft 'gepringel' (zoals Dory & Hold Still). Niet echt mijn ding. Wat trouwens wel fraai klinkt, zijn de regelmatig opduikende strijkers en het koor.

De muziek roept associaties op met mistige Amerikaanse kusten en Sequoia bossen, the Beach Boys, Supertramp en Fleet Foxes. Ik ben dus wel degelijk blij dat ik dit album heb leren kennen, maar ik skip soms wel. Gemiddeld toch nog net 4,0*

Dory ben ik behoorlijk gaan waarderen na een stuk of tien keer luisteren. All We Ask hoort toch echt ook bij het droomrock lijstje en Fine For Now doe je tekort als je dat gepingel noemt. Voor de rest ben ik het wel met je eens.

Ik ben blij dat je deze plaat een kans hebt gegeven. Voor mij was het ook een openbaring, je komt als het ware binnen in een adembenemende wereld vol met muzikale snufjes en ontdekkingen. Deze overdonderde mij ook in het begin, nu luister ik hem toch al op meer geregelde tijdstippen.

Mee eens, All We Ask is ook droomrock. Alleen vind ik die (nog?) minder sterk dan de 5 genoemden. Fine For Now valt bij mij onder de noemer heel aardige folk.
Alleen Dory en Hold Still noem ik te arty gepingel. Daar haak ik af. Net als bij I Live With You. Ik vind kortom 3 tracks echt minder. De rest goed tot steengoed.

Vind hier echt geen fuck aan... Voor het eerst dat ik ook absoluut niet begrijp waarom mensen dit goed vinden.

Ik zal maar niet stemmen, want ik heb het gevoel dat het puur aan mij ligt haha

Met zo'n artiesten naam verdien je een luisterbeurt.

Je beschikt over een gezonde dosis zelfkennis.

foreground wordt hier in nieuw-zeeland gebruikt bij een ad van de starship foundation...

YouTube - Starship foundation, Social commercial, New Zealand

Heb de hype rond dit werkje nooit zo begrepen. Best mooie liedjes die maar moeilijk beklijven, dat hoorde ik erin. Na vele luisterbeurten ben ik nog steeds geen fan van Grizzly Bear maar een fijn plaatje vind ik Veckatimest inmiddels wel. Mooi meanderend gitaarspel, leuke details en een lekker landerig sfeertje. Maar hevige gevoelens of associaties met genialiteit krijg ik er nog steeds niet bij, daarvoor is het mij toch wat te kabbelend allemaal.

Ik ben dit album gisteravond voor het eerst gaan beluisteren.
Lijkt wel een beetje op Fleet Foxes.
Ik kan er nog geen afgerond oordeel over vellen.
Ik viel in ieder geval niet van mijn stoel van enthousiasme, maar dat kan natuurlijk nog komen.

Waarom staat die waanzinnig vette videoclip van While You Wait for the Others er nog niet bij?

Het gitaarspel op While You Wait is perfect. Het is zo een aparte stijl van spelen die ze lijken te gebruiken. Het geluid klinkt heel diep en indringend en het strumming pattern is zo verfijnd. Het is zo'n nummer dat klopt, op ieder front, keer op keer weer.

Dit is geen muziek die je voor je lol opzet, lijkt mij. Er zit een soort tegenwind in. Niet dat alle muziek maar makkelijk moet zijn, maar het luistert nogal stroef...
Ben wel geintrigeerd door de CD, maar weet niet of-ie gaat overleven in mijn iTunes bibliotheek. Nog een vierde en vijfde keer opzetten?

Absoluut! Als je na tien keer nog steeds ontevreden bent mag je hem linea recta naar de prullenmand verwijzen.

While You Wait For The Others zat de laatste paar dagen vanuit het niets opeens in mijn hoofd. Ik betrapte mezelf erop dat ik het nummer vaak aan het neuriën was. Opzich zegt dat altijd wel iets over de kwaliteit van een nummer. Over het album zegt het niet veel, maar toch zet ik hem weer eens op

Mij bekruipt steeds vaker het gevoel als ik het met mensen over Veckatimest heb of hier zo op MuMe en elders op het internet rondlees, dat bijna iedereen het album niet echt een geheel vindt, alleen bepaalde nummers (Southern Point, Two Weeks, While You Wait) er echt uit vindt steken en het middenstuk (Cheerleader - Hold Still) maar saai vindt. Zou ik dan de enige zijn die dit album vanaf de eerste luisterbeurt juist wél altijd een perfect geheel heb gevonden? De opbouw is juist een van de redenen dat ik dit zo'n meesterwerk vind: krachtig begin, mooi dromerig middenstuk (sommige zeggen dat dit 'inzakken' is) en daarna weer intens eindigend. Dit is nog steeds mijn nummer twee van het jaar, na MPP, maar soms denk ik er stiekem over ze om te draaien.

Helemaal mee eens; ik zie het eerder als een conceptalbum dan een losse nummers album.

Gelukkig! Kon me al nauwelijks voorstellen dat ik de enige zou zijn die er zo over dacht.