Grizzly Bear - Veckatimest (2009)

Aardig album maar ook niet meer dan dat, ik heb de plaat geleend en het feit dat ik sterk twijfel of ik deze ooit eens zal aanschaffen zegt eigenlijk wel genoeg.
De eerste luisterbeurten vond ik het album zelfs ronduit vervelend.
Inmiddels denk ik daar een stuk milder over, sterker nog de eerste 5 nummers en zeker het hoogtepnunt voor mij het Beach Boys achtige Two Weeks vind ik goed evenals de afsluiter Foreground.
De mindere tracks voor mij zijn Dory, Hold Still & I Live With You.

Ik kan het niet meer ontkennen, dit album is gewoon geniaal. Ik heb het de laatste tijd zeer vaak geluisterd en wat een aangename bezigheid is dat zeg

Het album weet me gewoon volledig in trance te brengen. Het begin is gewoon ijzersterk en vanaf While You Wait For The Others is het ook bijzonder briljant. Wat een mooie afsluiter is Foreground toch ook: Hemelsch! Nummers als Dory, About Face en Hold Still zijn niet van dat torenhoge niveau, maar het stoort nauwelijks.
Het album weet zich perfect in je hoofd te nestelen en het is van de eerste seconde tot de laatste gewoon een bijzondere luisterervaring. Zeker op een mooie zonnige herfstdag als deze is een bijzonder stemmige, maar intens warme plaat.

En de plaat wordt steeds maar sterker. Ik twijfel er serieus over om deze toch maar naar de 5* te tillen, want deze plaat is gewoon zeldzaam goed. Alhoewel, zeldzaam goed... Het wordt 5*-plaat nummer drie alweer van dit bijzondere muziekjaar. Waar ik eerder dacht dat dit jaar niets kon tippen aan de nieuwe platen van Antony en AC, weet Grizzly Bear zich er toch langzaam maar zeker tussen te nestelen. Wat een luxe, dit jaar.

Vooruit op naar de 5*

Ik heb het veelvuldig geprobeerd maar deze plaat wil bij mij niet goed aanslaan. Ik vond Yellow House beter.

Godverdomme wat kan die Ed Droste prachtig zingen live zeg. Angeliek en loepzuiver. Die kerel wordt nog héél bekend, wees daar maar zeker van. Zijn stem is van een buitenaardse (hemelse) kwaliteit

Voor het eerst geluisterd begin juni. Ik kon het niet plaatsen destijds... Eind juni heb ik hem veelvuldig geluisterd op vakantie, waarbij ik bij de eerste luisterbeurten in slaap viel langs het zwembad. Op zich een relaxed teken...
Ik heb hem een paar maanden helemaal grijs gedraaid, deze plaat was als een doos met bonbons, je maakt hem open en je ontdekt allerlei nieuwe smaken... Toen kwam er een periode dat ik maar een paar nrs echt goed vond en een paar saai, zoals Live with you, Dory Hold Still. Maar sinds een paar weken ben ik hem weer erg veel aan het luisteren.
Dit is voor mij het mooiste wat ik sinds tijden ontdekt heb...

Ik heb ze afgelopen maandag live mee mogen maken, en ik stond verstijfd voor het podium... Ze hebben me helemaal weggeblazen met dat optreden. Dat kwam grotendeels door de stem van Edward, maar het is ook mooi om te zien hoe Chris Taylor de bassist zo druk bezig is om de muziek uit te diepen van bass gitaar tot saxofoon en oude analoge radio...

5 sterren...

Ik had er zoveel goeie recensies van gelezen en er veel van verwacht, maar vreemd genoeg deed dit album me zo goed als niets.. Ik vermoede nochtans dat dit iets voor mij zou zijn (nogal wat vergelijkingen gezien met dingen die ik wel goed vind), maar als ik deze opzet blijft er echt niets hangen of heb ik helemaal het gevoel niet dat ik hem later nog is wil opzetten.
Jammer..

Ja, cool!

@ AC/DC de eerste paar keren dat ik hem luisterde was na een lange reis op vakantie, de cd ging totaal langs me heen en sukkelde me elke keer in slaap aan het zwembad... Een paar luisterbeurten verder begonnen de kwartjes pas te vallen... Luister eerst een paar keer naar Two Weeks - Ready, able en While you wait for the others... Dat zijn de meest toegankelijke...

Blijf het proberen. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen!
Ik heb hier echt heel lang over moeten doen en als ik niet de aanknopingpunten van Two Weeks en While You Wait had gehad was ik er waarschijnlijk ook snel mee gekapt. Doorgaan!

Een van de kanshebbers voor de MuMe-bokaal 2009, wat mij betreft.

Na de scepsis na de eerste luisterbeurten begint Veckatimest zich nu te bewijzen. In eerste instantie kwamen sommige nummers op mij wat onsamenhangend over, maar nu ik eenmaal op `dat bepaalde punt´ in het luisterproces ben beland kan ik me alleen maar afvragen waarom de schoonheid van bijvoorbeeld een Cheerleader zich niet eerder openbaarde. Wat een wonderschoon nummer.
En zo zijn er nog veel meer (Ready Able, About Face)... dit wordt een blijvertje.

Via een autoreclame ken ik 'Two Weeks'. Dat nummer vind ik echt geweldig. Behaalt de rest van het album een soortgelijk niveau?

En kan iemand de titel misschien verklaren?

Door die reclame haat ik Two Weeks nu. Maar ik snap je. Overigens wel het meest uitspringende nummer. Niet in de zin van beter, wel van anders - leunt wel heel erg op het piano riedeltje.


ps. Veckatimest is een eiland in buurt van New York?

Het is vooral belangrijk te weten dat de rest van het album niet bestaat uit soortgelijke puntige popliedjes als Two Weeks.

Veckatimest is een onbewoond eilandje bij Cape Cod (Vampire Weekend) in Massachusetts.
De oma van Ed Droste schijnt daar een huisje te hebben waar ze de plaat hebben opgenomen.

Ik had bijna lichtelijk gepikeerd gereageerd, maar dat zou nogal nodeloos zijn geweest. Dat was immers een kibbeluiting omtrent de onduidelijkheid van de definitie van 'pop' geweest. Er even van uitgaande dat er hier op MusicMeter niet een of andere consensus is over wat pop nu precies is: naar mijn idee kan pop überhaupt niet puntig zijn. Het is juist tamelijk vlak, makkelijk behapbaar en eenvoudig verteerbaar; de wall of sound. Toch heb ik ook de Beatles-pop-associatie van een uitgebreid stemmenspel. Volgens dat laatste is 'Two Weeks' inderdaad nogal poppy. Ook wat betreft de balans in het nummer en de betrekkelijk eenvoudige melodieën in de instrumentatie is het wel pop-achtig. Ik heb dan ook geen moeite met die classificatie. Nou ja... eigenlijk verdient dit album geen label. Of anders een stuk of vijf, minimaal. Zo is het ook wel electronic en rock.

Maar goed, waar het nu even om gaat is dat ik 'Two Weeks', nu ik het hele album een paar keer beluisterd heb, alleen qua evenwichtigheid een vreemde eend in de bijt vind op Veckatimest. Als je die variabele niet mee zou rekenen vind ik het ook niet toegankelijker. In die omstandigheden is een nummer als 'Southern Point' zelfs toegankelijker. Nu weet ik niet waarom je het belangrijk vond om mij dit mede te delen, maar je kunt er gerust op zijn dat ik niet een oppervlakkige muziekschranser ben die afknapt op 'die aanhangsels' rondom dat 'gezellige, hippe' nummer. Het is eigenlijk niet eens een opvallend nummer op dit album. Ik blijk alleen erg gevoelig voor aria-achtige zangcumulaties.


Bedankt.

Dan is het toch niet onbewoond?

Ik heb het wat ongelukkig geformuleerd .
Het onbewoonde eilandje Veckatimest ligt voor de kust waar het huisje staat .

Ehh, misschien omdat je zelf een vraag stelt en het mij van belang lijkt om te weten dat Two Weeks niet representatief is voor de rest van het album? Ik had er iets anders van verwacht na aanvankelijk ook alleen dat nummer gehoord te hebben. Jouw definitie van pop kan me verder niet echt wat boeien, in mijn optiek kan een popnummer wel degelijk puntig zijn. Jammer ook dat je een volledig uit de lucht gegrepen aanname doet over mijn kijk op jouw muzieksmaak.

Ik heb het album al vaak beluisterd, maar het blijft moeilijk te beoordelen. Er staan voldoende mooie popmomenten op, maar op de één of de andere manier weet het als geheel niet helemaal te raken. Het is af en toe een beetje rommelig en afstandelijk.

Jammer dat ze Two Weeks nu al voor reclame hebben gebruikt. Altijd irritant om mooie muziek misbruikt te zien worden.

Perfecte winterplaat, dit. Zeker eentje van de beste van 2009.

Cultuurbarbaren zijn het

Je bedoelt de heren van Grizzly Bear, omdat ze hun muziek voor zoiets onbenulligs beschikbaar stellen?

Lieve herman, het management of het al iets te grote indielabel Warp zijn het meesterbrein achter deze schandalige terreur actie.

Schandalige terreur actie? Ik zie het probleem niet zo, eerlijk gezegd.

Ik overdrijf maar een beetje. Maar irritant is het wel - zo'n gladde auto commercial.

Helaas deze plaat wil bij mij maar niet aanslaan. Ik zie dat meerdere mensen dit herkennen. Ik probeer het nu een half jaartje ofzo maar geen enkel nummer kan me boeien. Ik word er niet vrolijk van, niet ontroerd, niet (on)rustig, niet enthousiast. Kortom de plaat laat me zo goed als onverschillig .
Al met al als achtergrond bij het lezen van een goed boek wel geschikt, vandaar 2,5 punt omdat ik genoeg andere cd's in de kast heb staan die zo mooi zijn dat ik er niet tegelijkertijd een boek bij kan lezen

Ik heb dat inderdaad ook: niet slecht, past wel in mijn straatje maar het raakt me gewoon niet echt zoals het zou moeten.

Wat een gezeik zeg over die autocommercial. Ik vind het juist een goede ontwikkeling dat bedrijven zich laten bedienen door de betere muziek in hun reclames. Wilde je anders een nummer van The Black Eyes Peas horen elke keer wanneer de reclame voorbij komt?

Ik zie het liever niet in een commercieel. Ik vind het ook niet storend. Ik erger me er dus niet aan. Wat een fijne muziek.