Grizzly Bear - Veckatimest (2009)

Prachtig artwork! En hopelijk een prachtig derde album. Ik kijk hier zó naar uit!

ben hier ook wel benieuwd naar.

Jáhoor, het album is gelekt! Luisteren maar!

Ik begin met 4*! De eerste vier nummers van deze plaat vind ik echt schitterend. Het mooi opgebouwde en spannende 'Southern Point', het vrolijke 'Two Weeks' met die heerlijke samenzang en het rustige 'All We Ask' dat zo heerlijk ontroerend begint met gitaar! En niet te vergeten het meesterlijke 'Fine for Now' dat door de samenzang (en de hoge stemmen) zelfs lichtelijk aan Of Montreal doet denken.

Ook de andere nummers overtuigen, maar een nummer als 'Dory' vind ik echt oersaai. Het kabbelt maar door en door. Het raakt me nergens. Gelukkig is het einde weer erg mooi, zoals met het sprookjesachtige 'I Live with You' en de mooie afsluiter 'Foreground', dat wordt gedragen door alleen zang, piano en drums. Heerlijk!

Moet het niet Folk/Electronic zijn? Ik heb het album niet geluisterd hoor, maar ervan uitgaand dat het album in dezelfde lijn van Yellow House ligt.

Nope. Er komt geen electronica aan te pas op dit album.

't is inderdaad een beetje moeilijk in te delen muziek... Net gepindakaast, morgen in de trein is beluisteren. Maar nu eerst het magnefieke Yellow House nog maar een keer opzetten. Voorstudie.

Vandaag niets anders geluisterd dan deze plaat. Nu al het tweede overdonderende muzikale meesterwerk van 2009, na MPP.
God wat ben ik blij!
Onderbouwde recensie volgt spoedig.

Wat is Two Weeks ontzettend mooi! De rest klinkt ook erg goed, maar moet nog bij me groeien. Kan niet wachten tot dat gebeurt, want nu snap ik meteen de hype die hier en daar ontstaan is. Volkomen terecht!

Alleen heb ik het nog niet zo op die stem van Rossen (dat is die gast van Department Of Eagles, toch?), blij dat die stem soms opgaat in de prachtige samenzang.

Grizzly Bear heeft twee zangers: Daniel Rossen (inderdaad van Department Of Eagles) en Ed Droste. Normaal schreef en leadzong Droste altijd het merendeel van Grizzly Bear's nummers, maar op dit album is het denk ik 50/50.

De plaat heb ik nog een paar keer gedraaid en ik ontdekte opnieuw een aantal mooie nummers, zoals 'While You Wait For The Others'. Stem wordt binnenkort verhoogd, vermoed ik.

Ja, While You Wait for the Others is ook mijn favoriete song op het moment. Maar ik hoor geen zwak moment op deze plaat en ik denk dat dit zo'n album is waar bij elke luisterbeurt een andere track weer favoriet is en waarbij je elke keer weer naar een ander nummer het meest uitkijkt. Dat zijn altijd de beste albums!

Ik ben benieuwd jongens!

Let wel op: de 'rip' die nu over het net dwaalt is van matige kwaliteit. Daar moet je dus even doorheen luisteren. Veel moeite zal dat echter niet kosten, want als het nu al zo hemels klinkt is dat veelzeggend. Moet je je voorstellen wat een orgasme het definitieve product zal zijn!

Klopt! Maar goed, zo slecht is het nu ook weer niet. Er gaan stemmen op dat het een 128 kbps versie is. En dat terwijl ik downloads lager dan 192 kbps niet accepteer. Volgens mij valt het best mee.

Ik vind 'Dory' en 'Hold Still' nog steeds geen sterke nummers. Een aantal andere nummers weten soms niet in de volle lengte de spanning er in te houden. Dat vind ik ook jammer. Als dat niet verandert, zal het nooit een 5*-album bij mij worden. Maar een 4,5* moet er nog wel inzitten.

Wat een heerlijk verslavende plaat!! Zelfde gevoel als bij In Ear Park, namelijk meer meer meer!!!

De afgelopen uren heb ik de plaat weer een paar keer opgezet! De voorlopige beoordelingen:

- Southern Point (4,5*)
- Two Weeks (5*)
- All We Ask (4,5*)
- Fine for Now (5*)
- Cheerleader (4,5*)
- Dory (2*)
- Ready, Able (4*)
- About Face (3*)
- Hold Still (2*)
- While You Wait for the Others (4,5)
- I Live with You (4*)
- Foreground (5*)

Gemiddelde: 4*!

Grizzly Bear en Department of Eagles komen nu wel heel dicht bij elkaar. Voor mij geen probleem want ik prefereer de tweede. Genieten dus zo'n plaat een half jaartje na In Ear Park

Wat een heerlijke cd zeg. Die 3,5 van eerder vandaag is toch echt te karig, dus bij deze een verhoging. Reeds aan de derde luisterbeurt bezig en het klinkt steeds beter. Heerlijke georchestreerde folk potpourri met sfeervolle samenzang. Wel aan mij besteed

Mocht er iemand zich nog afvragen hoe de heren het er live vanaf brengen:

'While you wait for the others':
YouTube - Grizzly Bear "While You Wait For The Others" Radio premier

Kippenvel!

Grizzly Bear's 'Veckatimest' is méér dan een meesterwerk. Het is een godsgeschenk. En een goddelijke verslaving. Mijn enthousiasme over deze plaat is te vergelijken met mijn enthousiasme over Animal Collective's 'Merriweather Post Pavillion' die ruim twee maanden geleden begon en ook nu nog lang niet gestild is. Beide platen zijn vergelijkbaar, in de zin dat het albums zijn die sprankelen en van begin tot eind 'kloppen'. Beide zijn afkomstig van Amerikaanse psychedelische folk-bands met een eigenzinnig geluid, die na tijden van geexperimenteer besloten hebben een intrigerend maar toegankelijk pop-album af te leveren. En beide maken met hun hemelse vocale harmonieën kans The Beach Boys van de jaren nul genoemd te mogen worden. Maar waar Animal Collective op hun nieuwe plaat door het gebruik van samples en beats hipper klinkt dan voorheen, is Grizzly Bear in vergelijking met hun ouder werk op Veckatimest juist traditioneler en minder electronisch geworden.

Grizzly Bear werd in 2004 in Brooklyn opgericht door singer/songwriter Ed Droste en debuutplaat 'Horn Of Plenty' is feitelijk een solo-album van hem alleen. Het is een schetsmatig lo-fi folk-album, erg charmant maar nog niet zo magisch als wat komen zou. Pas met het heftig hypnotiserende folktronica-album 'Yellow House' in 2006 werd Grizzly Bear een band, naast Droste bestaande uit drummer Christopher Bear, multi-instrumentalist en producer Chris Taylor en gitarist Daniel Rossen. Allevier zingen ze, wat tot de mooiste harmonieën leidt. De leadvocals worden verdeeld door Droste en Rossen, die ook verantwoordelijk zijn voor de meeste composities. Rossen was afkomstig uit de band Department Of Eagles, die naast Grizzly Bear blijft bestaan. Department Of Eagles bracht vorig jaar het prachtige 'In Ear Park' uit, een sprankelend laidback-popalbum.

Op 'Veckatimest' (deze rare titel is de naam van een klein eiland in Massachusetts) is de helft van de liedjes afkomstig van Droste en de andere helft van Rossen en klinkt dan ook als een schijnbaar vanzelfsprekend kruising tussen 'Yellow House' en 'In Ear Park'. Bij vlagen heftig en hypnotiserend, maar vooral heel erg laidback en met een enorm gevoel voor stijl en sfeer. Alle twaalf de tracks op het album bevatten gouden popmelodieën, een spannende opbouw en intrigerende hooks. Het album staat bol van de muzikaliteit en emoties en groeit en groeit en groeit per luistersessie. Ook in de lage geluidskwaliteit van de voortijdig gelekte versie zijn steeds weer nieuwe ontdekkingen te doen wat betreft betoverende geluidjes in de mix en melodieën die zich pas na een tijd openbaren. 'Veckatimest' is zo'n album dat je steeds maar weer opnieuw wil horen.

Tot slot een korte bespreking track voor track.
Southern Point: Meeslepende opener. Begint jazzy en minimalistisch en bloeit dan open tot een psychedelische symfomie.
Two Weeks: Dé popsong van het album. McCartney-achtige pianospel en een refrein om in te verdwijnen. Victoria Legrand van Beach House zingt hier mee.
All We Ask: Klassiek spel op akoestische gitaar, trage opbouw en dan weer zo'n hemelbestormend psychedelisch-bombastisch refrein.
Fine For Now: Heerlijk onbestemd gevoel krijg ik van deze epische compositie.
Cheerleader: Sprookjesachtig popliedje met kinderkoor.
Dory: Begint met a-capella kerkgezang en ontvouwt zich dan tot zoet wiegeliedje.
Ready, Able: Begint spannend-repititief en eindigt in orkestrale arrangementen.
About Face: Dit liedje klinkt als een wandeltocht over verlaten heuvels.
Hold Still: Bezwerende klassiek-aandoende muziek op akoestische gitaar.
While You Wait for the Others: Mijn persoonlijke favoriet van het album, een perfecte popsong die grillig en teder tegelijk is en met vocale bombast die het refrein open laat barsten.
I Live With You: Meest orkestrale nummer van de plaat. Alsof Jeff Lynne en Brian Wilson de handen ineen hebben geslagen.
Foreground: Pianoballade met kinderkoor, het perfecte huilliedje om dit meesterwerk mee uit te luiden.

Bron: http://kasblog.punt.nl/

0,5* erbij! Ook 'Cheerleader' weet me erg te raken. En de eerdere laag-beoordeelde-nummers worden steeds beter!

Verslaafd aan een vroeggeboorte!

Na 10 stemmen een gemiddelde van 4,25 zou kunnen betekenen dat we hier te maken hebben met de plaat van het jaar.
De vorige albums vond ik iets te mellow en konden mijn aandacht niet echt vasthouden. Even kijken of deze dat wel kan.....

Er hoeft maar één iemand 1,0 ster te geven en er gaat zo een kwart punt af

Als er meer aandacht komt voor deze plaat zal het gemiddelde wel weer zakken. Het enige cijfer wat voor mij telt is mijn eigen cijfer en die staat nu op een mooie 4,0*

Eén van de betere van 2009 tot nu toe.

Ben wel benieuwd of dit album Animal Collective gaat overtreffen op Pitchfork. Beide bands worden op de site behoorlijk gehyped. Over 'Cheerleader' is de redactie in ieder geval niet enorm te spreken. Het nummer krijgt bij 'Track review' een zeven (7).

ik snap helemaal geen reet van de hype...
saai geneuzel ten top....
of ik ben er nog niet klaar voor hehehe

Het pakt mij ook nog niet helemaal. Nog wat vaker luisteren, misschien moet het groeien....

Nah, denk niet dat dit hoger gaat scoren dan Merriweather Post Pavilion op Pitchfork. Ik vind 'm dan ook minder goed. Tevens is hij niet fraaier dan de voorganger. Wél is het weer een fijn werkje geworden, waarbij ik gek genoeg gevallen ben voor de meest poppy nummers (Two Weeks en While You Wait For The Others). En dat terwijl ik juist zo gek was op de 'vreemdste' nummers van de vorige plaat.

Misschien dat ik 'm nog wat meer moet luisteren, maar Yellow House greep me toch wat meer in het begin. En toch is het allemaal wel goed hoor. Heb nu al spijt van de 3,5, dus we houden het op een voorlopige 4,0*.