Rush - 2112 (1976)

21/12 Frank Zappa's verjaardag...

Deze plaat draait natuurlijk alleen om het prachtige eerste nummer "2112". Geweldig hoe dat nummer zich ontwikkeld. Fantastische zang, geweldige gitaar stukken en het drumwerk is fantastisch. De andere nummers zijn wel leuk, maar halen het niveau niet van 2112. Hoewel ik Something for Nothing ook wel een leuk nummer vind.

Net een kort commentaar op Moving Pictures geschreven. Afgelopen tijd volop mijn vinyl versies van Rush beluisterd. Aanleiding zijn de vele live dvd"s die de band de afgelopen jaren uitbrengt. Nog steeds in topvorm. Met name in de jaren 70 waren de lp's van Rush van ongekende klasse. Ook 2112 hoort daar ontegenzeggelijk bij. Over 100 jaar (2112) nog meer een monument dan in 2012.

Regelrechte klassieker van Rush. Het opneiningsnummer 2112 (onderverdeeld in verschillende sub-nummers) is erg gaaf. Het is van een onwereldse klasse wat daar gemaakt is.
A passage to Bangkok is een prima single achtig nummer. Geen idee of het daarvoor ook gebruikt is. Twilight zone is ook al zo'n apart nummer. Lessons en Tears zijn uitsekende nummer en de uitsmijter Something For Nothing ligt ook weer van eenzame klasse.
Opvallend is dat de stem van Lee iets minder (vaak) schel klinkt tov de eerdere platen.
Klassiekers verdienen minimaal 4.5 sterren, maar vooral de het eerste nummer wordt het een 5.

Recentelijk de originele Mercury-cd van binnen gekregen.

Heerlijk dynamische plaat met schitterend gitaar- en drumwerk.
Het titelnummer is een onbetwist meesterwerk. De overige nummers doen er eigenlijk niet veel voor onder. Vooral A Passage To Bangkok en Lessons vallen in positieve zin op.

Eigenlijk is dit album gewoon van 't begin tot het eind goed. Zit wat mij betreft geen zwak nummer tussen, met als hoogtepunten 2112 en A Passage To Bangkok. Wat heeft die laatste toch een heerlijke gitaarsolo.
Deze krijgt van mij de volle mep!

5*

Prachtige plaat. 2112 zelf is natuurlijk adembenemend mooi. Passage To Bangkok ga ik ook elke keer weer prat op die solo (zoals Goldhand ook al dus). Zo zie ik Rush erg graag!

Mij toch benieuwen, de nieuwe 5.1 mix

Rush werd met het album beter.
En deze kan eigenlijk gewoon bij de hardrock-klassiekers van de jaren 70.
Heb deze ook gekocht vrij kort na het legendarische Pinkpop-concert van 1979.

Het titelnummer 2112 is werkelijk fantastisch, zoals iedereen al zegt. Ondanks zijn lengte wordt de aandacht vastgehouden en zakt het absoluut niet in. Een schitterend stuk hardrock.
Van kant 2 vind ik vooral A Passage To Bangkok (heeft vroeger zelfs wel nog wat airplay gekregen dacht ik), Something For Nothing en de mooie ballad Tears er uit springen.
Zonder de resterende 2 tekort te doen.
Over het algemeen geweldig gitaar- en drumwerk op deze plaat. Van de hoge stem van Geddy Lee moet je houden natuurlijk, maar juist mede die stem maakt Rush zo uniek.

En er zouden nog veel meer schitterende albums volgen.
Op vinyl en puntgaaf.

Als ik het titelnummer zo beluister, begrijp ik waar Maiden de mosterd heeft gehaald. Na een aantal minuten als die snelle riffs gespeeld worden, is het net of ik Maiden hoor. Ik vind het altijd een beetje vreemd als ik in een platenzaak Rush bij de hardrock/metal moet zoeken, maar begin het nu een beetje te begrijpen. 2112 heeft zeker hardrock momenten.

Sommige platen kun je blijven draaien en krijg je geen genoeg van. Helaas valt deze daar niet onder. In de tijd met saskia en serge en lots of Abba in de hitlijsten ( om de tijdsgeest maar eens aan te geven) was dit een subliem prog rock album. Ben je hiermee opgegroeid zal het altijd een klassieker blijven. Echter 35 + jaar na dato kun je nog wel genieten van de vakmanschap maar zal het jaren 70 geluid en dito productie je niet ontgaan. Kun je daar iets mee dan is het een topper, maar er is juist in de wat proggy rock hoek ondertussen veel vooruitgang geboekt ook door Alex, Geddy en Neal zelf. In bijvoorbeeld Lessons zit onder het refrein een prima riff, waar helaas een iel solo gitaartje doorheen schrekt. Op tears blijkt Geddy wel een normale zangstem te hebben. Het stoere passage to bankok als ook 2112 en something for nothing wordt in latere live versies veel overtuigender gebracht. Op zich dus een prima album wat helaas de tand des tijds niet heeft doorstaan.

Dit album kreeg ik te pakken nadat ik kennis heb gemaakt met A Farewell to Kings. De lijn van dat album wordt in feite al enigszins ingezet op 2112. Mooi album met een fantastisch titelnummer.
De heren zouden hierna alleen maar beter worden

Bonus-tracks op een Rush album, wordt alles weer opnieuw uitgebracht ofzo ?

Dit is de reden: klik. Als mijn ogen me niet bedriegen, is die versie al een jaar oud. Nog nooit eerder gezien of van gehoord.

Glen53 had m toch al op de korrel vorig jaar, die 5.1 mix

Erge mooie versie, 2112 met stripverhaal, goed 5.1 mix erbij. Gewoon Top. Wel een beetje duur.

Uit de goede oude tijd dat er nog letterlijk twee zijden aan een album zaten. Mooi album van de heren uit Canada. Volgens mij was de titeltrack een volledige kant van de lp. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik kant B dan toch weer wel wat minder vond (maar nog steeds goed te pruimen hoor). Ik heb de LP nog op zolder en ik denk dat als ik ga kijken kant A een stuk minder zwart is dan B.

Het titelnummer is een ongekende epic, schitterend verhaal, schitterend vertaald in de muziek.
Ook het laatste nummer is geweldig, echt een lijflied. Mooie zinsneden ook. De andere nummers zijn gewoon goed, en leveren een mooi tijdsbeeld op.

Ik weet dat Geddies stem niet aan iedereen is besteed, maar eerlijk gezegd; zijn stem vind ik functioneel, inlevend en authentiek. Toen al en overigens nog steeds. Beter zelfs dan vroeger, maar toen ook al kun je door het geschreeuw heen nadrukkelijk zijn gevoel horen. En die matched altijd met de tekst.

Naar boven afgeronde 4,5*

Nadat ik begin 2001 mijn vrouw ten huwelijk had gevraagd, besloten we dat we zouden trouwen op de laatste vrijdag voor kerstmis. Hoe mooi bleek het dat dat uitgerekend op 21 december bleek te zijn. Welke Rush-liefhebber wil er nou geen jubileum op 2112?

Jij zult je trouwdag niet snel vergeten uffing. Slim gedaan.

Het enige nummer dat ik van Rush ken is 2112, is dit genoeg om te weten of Rush wat voor mij is of niet?

Zo nee: Wat zal ik gaan luisteren van Rush?

Ik zou Farewell To Kings en Hemispheres eens proberen.

Gewoon alles luisteren. Klieder maar vol, die agenda. De eerste maanden de deur niet meer uit.

JA, alles met een beoordeling hier boven de 3,75* kun je blind gaan luisteren. En dat zijn er nogal wat bij Rush zoals je zelf vast al wel gezien hebt. Ik blijf het zeggen, topband...

eerste 10 albums.

Aha, oke, dat wordt veel Rush luisteren dus.
Ook een reden waarom ik niet het elfde album moet gaan luisteren?

Sla dan maar het debuut over. Rush zonder Neil is geen echte Rush.
Hold Your Fire is wat mij betreft een klasse plaat.

Chronicles is een mooie verzamelaar op chronologische volgorde. Dan kun je de stijlverandering mooi volgen. Dat zijn 2 overvolle ceedees en een mooi start punt.

1: A Farewell to Kings
2: Hemispheres
3: Moving Pictures

Rush kent vele gezichten en gebruikt diverse stijlvormen binnen het proggenre. Het hangt van je smaak af wat allemaal te luisteren. Peart geeft een mooie top 3 aansluitend de stijl van 2112. Wil je kortere nummers, meer synths, dreigend en met jaren ´80 invloeden luister je beter Power Windows, Hold Your Fire of Grace under Pressure. Wil je stevigere moderne progrock, dan beveel ik Counterparts, Snakes and Arrows of Clockwork Angels aan.

Aan jou de keuze!