menu

Mark Hollis - Mark Hollis (1998)

mijn stem
4,21 (292)
292 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Avant-Garde
Label: Polydor

  1. The Colour of Spring (3:52)
  2. Watershed (5:45)
  3. Inside Looking Out (6:21)
  4. The Gift (4:22)
  5. A Life (1895 - 1915) (8:10)
  6. Westward Bound (4:18)
  7. The Daily Planet (7:19)
  8. A New Jerusalem (6:49)
totale tijdsduur: 46:56
zoeken in:
avatar van Gerards Dream
5,0
Wat een fraai ingetogen album dit. Het volle geluid van Talk Talk heeft plaats gemaakt voor verstilling. Het lijkt wel of Mark Holis bezig is met zijn leven te overwegen in een intieme sfeer die me in de positieve zin van het woord rillingen bezorgen.

Misterfool
Een album vol verstilling, maar de emotie hoor je luid en duidelijk. Heerlijke muziek!

avatar van ArthurDZ
Berichten verplaatst naar Mark Hollis

5,0
Nooit meer een opvolger van mijn absolute nummer één album aller tijden…

'Perfectie is niet bereikt als er niets meer is toe te voegen, maar als er niets meer is om weg te laten.' Antoine de Saint-Exupery

Mark Hollis is voor mij onsterfelijk, tot mijn dood.

avatar van philtuper
5,0
Guðmundsdóttir schreef:
Mark Hollis is voor mij onsterfelijk, tot mijn dood.

avatar van Parlotones
Musicguru schreef:
Ja je weet het maar nooit. Ik zie het niet gebeuren. Hij was zeker klasse.

U hebt gelijk gekregen want gisteren is hij overleden.

avatar van janneman
5,0
Omsk schreef:
Mijn overgrootvader was klokkenmaker, maar geen hele goeie.

Dat wil zeggen; hij verstond zijn vak wel, en als je hem een kapotte klok gaf kon hij met zijn dikke vingers en dito brillenglazen wonderwel vaststellen welk euvel het uurwerk deed stokken, om vervolgens met gepaste precisie een onderdeel te verplaatsen of te vervangen. Het moet er onhandig uitgezien hebben, maar technisch gezien was hij de beste klokkenmaker van het dorp.

De reden waarom er op een gegeven moment haast geen klok meer naar hem gebracht werd, lag dan ook ergens anders. Want of je hem nu een kek klokje voor op het dressoir gaf, een statige Friese staartklok of een oude koekoeksklok, mijn grootopa stelde altijd dezelfde diagnose: de klok kan wel een opknapbeurtje gebruiken. Een likje verf hier, een goudkleurig ornamentje bovenop, een extra slingertje - allemaal 'dingskes', en de 'dingskes' vond hij het leukste onderdeel van zijn vak.

Dat vonden de mensen die hem hun oude familiestukken toevertrouwden niet, en opa is later modeltreintjes gaan bouwen omdat hij daarin wel zijn creativiteit kwijt kon.

Mijn overgrootopa was misschien een eenzame artiest in een wereld waar alleen de meest sobere volmaaktheid op prijs gesteld werd. Zoals Hollis de verdwaalde klokkenmaker is in de muziekwereld. De mensen willen dingskes, en Hollis buigt zich alleen over de perfectie van het uurwerk.

Het enige wat de sobere volmaaktheid van deze plaat nog kon overtreffen is - inderdaad - stilte, en Hollis heeft de stilte gevonden. Wat is het toch mooi als iemand zijn eigen weg kiest .


Wat heb je dit fantastisch verwoord. Kreeg er kippenvel van!

avatar van bikkel2
5,0
Fraai treffend stuk inderdaad van Omsk. Mooie vergelijking.
Dit is ook een ambachtelijke plaat. Bijna primitief opgenomen met slechts een aantal mics om de acoustische instrumenten zo precies en puur mogelijk te registreren.
De klarinet was Mark's favoriete instrument. Het klinkt als een stem, meldde hij in één van de schaarse interviews die hij gaf.
Zijn enige soloplaat zou in een huiskamer opgenomen kunnen zijn, zo luistert het weg.
Het bleek heel bewust zijn laatste kunstje. Er volgden geen optredens ( de aanwezigheid van publiek zou alleen maar storend werken) en Mark had zijn muzikale verhaal sowieso wel verteld.
Net als de stiltes op dit meesterwerk, zo stil verdween hij in de amoniteit.
Maar wat een mooie muzikale erfenis heeft hij achtergelaten.

R.I.P Mark Hollis.

avatar van Chameleon Day
5,0
Je hebt vast ook de necrologie in het NRC gelezen.

Toch mooi dat er zo'n necrologie wordt gepubliceerd voor een muzikant die bij merendeel van het lezerspubliek waarschijnlijk geen enkel belletje doet rinkelen. Behalve dat het stuk wellicht bij sommigen een "oh dat bandje van de top 2000"-gevoel oproept bij het lezen van de titels van de hits.

avatar van bikkel2
5,0
Zeker gelezen Chameleon Day. Prima bron en een mooi stukje.

avatar van ArthurDZ
Berichten/eerbetonen verplaatst naar Mark Hollis

avatar van philtuper
5,0
Weet eigenlijk iemand wat er op de albumhoes afgebeeld staat?

avatar van GrafGantz
4,5
philtuper schreef:
Weet eigenlijk iemand wat er op de albumhoes afgebeeld staat?


Lijkt me een (niet al te goed gelukt) paasbrood in de vorm van een lammetje. De lente is altijd een belangrijk thema geweest in het werk van Hollis, dus daar past een paas-gerelateerde hoes wel bij. Maar zeker weten doe ik dit niet natuurlijk, dus als iemand een beter idee heeft hoor ik het graag

/edit: of zo'n Britse variant gevuld met vlees e.d. Die ogen heb ik overigens altijd best eng gevonden.

avatar van Poles Apart
5,0
The cover photo, taken by Stephen Lovell-Davis, is of Sardinian Easter bread designed to resemble the lamb of god.

Hollis stated about the image, "I like the way something appears to come out of his head; it makes me think of a fountain of ideas. Also the manner how the eyes are positioned fascinates me. When I saw the picture for the first time I had to laugh, but there's something very tragic about it at the same time."

avatar van GrafGantz
4,5
Ah, ik zat dicht in de buurt dus, dacht alleen dat het iets Brits was. Dank voor de info, weer wat geleerd

avatar van Chameleon Day
5,0
Deed me meer denken aan een platgewalst hondje of zo. Altijd beetje luguber gevonden. Die oogjes inderdaad..

avatar van reptile71
Het is een uitzonderlijk aparte keuze voor een albumfoto, maar de foto fascineerde Hollis dus blijkbaar. Aparte man was hij sowieso. Echt op geen enkele manier zin om commercieel te zijn.

avatar van Chameleon Day
5,0
Was ook niet meer nodig om commercieel te zijn, vermoed ik. De schoorsteen rookte denk ik heel behoorlijk, of sterker, stond goed in de fik zelfs, na het succes van It's My Life en The Colour of Spring...Op je 44ste met pensioen, ik kan het niet.

avatar van Poles Apart
5,0
geplaatst:
Las net in de nieuwe MOJO dat dit album bedoeld was als de volgende Talk Talk worp, met als titel "Mountains of the Moon", maar dat Hollis, op dat moment eigenlijk nog het enige overgebleven bandlid, vond dat de bandnaam niet uitmaakte, en het album als Mark Hollis-plaat uitgebracht werd.

avatar van spoon
5,0
geplaatst:
Gisteravond laat weer eens beluisterd en ja, weer beter en weer mooier en weer meer getroffen..

Overstijgt genres en tijd. Schilderen met muziek

Mark Hollis: De Rembrand van de muziekwereld!

avatar van Zoute Popcorn
4,0
geplaatst:
The Colour of Spring is echt van ongekende schoonheid.

avatar van Arbeidsdeskundige
5,0
geplaatst:
Dit is een hypnotiserende trip van deze geniale artiest. Dit is melancholie in het kwadraat. Mooier kan muziek niet gemaakt worden.

avatar van meneer
5,0
geplaatst:
Mark.., toen je stierf had ik met mezelf afgesproken dat ik het glas op je zou heffen, luisterend naar jouw muziek, op het juiste moment. Wanneer de tijd daar zou zijn.. En dat is nu. Vanavond.
Waarom ? Omdat ik dit album al zolang meeneem op vakanties naar warme landen. Daar waar ik dan wacht op de late avond als het donker is, de sterren stralen, de krekels de nacht vullen met geluid, de warmte mij omhult als ik ga zitten op een stoel, uitkijkend over een dal met in de verte de zee, iets sterks te drinken neem en iets te roken. Dan ben ik helemaal alleen met mezelf. En als ik dan de eerste tonen hoor van ‘The Colour of Spring’ kom ik in een soort gemoedstoestand die je bijna een trance zou kunnen noemen. En ik overdenk de dingen die ik beleefd heb in het leven of wat mijn gevoel dieper raakt. Ik luister, denk, beleef, voel en ga dieper.

Ik heb je gehoord in een Tsjechisch dorp waar mijn toen nog kleine zonen al lagen te slapen en ik gewoon een trotse vader was. Ik heb je gehoord op een Antilliaans eiland waar de warme zeewind om mijn hoofd heen danste. Ik heb je gehoord in de Sahara voor ik in de buitenlucht ging slapen onder de sterren, de zon later zag bovenkomen op een woestijnduin en ik in de wereld zo klein leek. Ik heb je gehoord op meerdere eilanden in de Middellandse zee waar maar geen einde lijkt te komen aan de blauwe zee die in de blauwe lucht over leek te gaan. En ik heb je gehoord op warme zomerse avonden op Walcheren, bij een buitenvuur. Daar waar ik woon. En op al die plekken mijmerend.. Vaderschap, huwelijk, verloren liefdes, werk, vrienden, zwaktes, familie, wensen, ideeën, man zijn, fantasieën, idealen, de seizoenen..

En nu ben je niet meer op onze aardbol. En ergens voel ik dat ook nu ik naar je stem luister en besef dat er ook ooit een einde zal komen aan al dit soort avonden die ik beleef.

Daarom hef ik nu mijn glas op jou Mark en drink nog eens een slok. Ik inhaleer nog wat nicotine. Ik wil je bedanken voor de meest mooie muziek ik ooit heb mogen horen. Voor al die avonden die een meerwaarde, diepte, een eigen filosofie gaven aan mijn belevenissen in mijn bestaan.

En ergens voelt het alsof je nu naast mij zit en meekijkt over het dal wat door de maan beschenen wordt.

Klinkende glazen.. Ga maar en het ga je goed.. Ik ga verder de nacht in..

5,0
geplaatst:
meneer schreef:
Mark.., toen je stierf had ik met mezelf afgesproken dat ik het glas op je zou heffen, luisterend naar jouw muziek, op het juiste moment. Wanneer de tijd daar zou zijn.. En dat is nu. Vanavond.
Waarom ? Omdat ik dit album al zolang meeneem op vakanties naar warme landen. Daar waar ik dan wacht op de late avond als het donker is, de sterren stralen, de krekels de nacht vullen met geluid, de warmte mij omhult als ik ga zitten op een stoel, uitkijkend over een dal met in de verte de zee, iets sterks te drinken neem en iets te roken. Dan ben ik helemaal alleen met mezelf. En als ik dan de eerste tonen hoor van ‘The Colour of Spring’ kom ik in een soort gemoedstoestand die je bijna een trance zou kunnen noemen. En ik overdenk de dingen die ik beleefd heb in het leven of wat mijn gevoel dieper raakt. Ik luister, denk, beleef, voel en ga dieper.

Ik heb je gehoord in een Tsjechisch dorp waar mijn toen nog kleine zonen al lagen te slapen en ik gewoon een trotse vader was. Ik heb je gehoord op een Antilliaans eiland waar de warme zeewind om mijn hoofd heen danste. Ik heb je gehoord in de Sahara voor ik in de buitenlucht ging slapen onder de sterren, de zon later zag bovenkomen op een woestijnduin en ik in de wereld zo klein leek. Ik heb je gehoord op meerdere eilanden in de Middellandse zee waar maar geen einde lijkt te komen aan de blauwe zee die in de blauwe lucht over leek te gaan. En ik heb je gehoord op warme zomerse avonden op Walcheren, bij een buitenvuur. Daar waar ik woon. En op al die plekken mijmerend.. Vaderschap, huwelijk, verloren liefdes, werk, vrienden, zwaktes, familie, wensen, ideeën, man zijn, fantasieën, idealen, de seizoenen..

En nu ben je niet meer op onze aardbol. En ergens voel ik dat ook nu ik naar je stem luister en besef dat er ook ooit een einde zal komen aan al dit soort avonden die ik beleef.

Daarom hef ik nu mijn glas op jou Mark en drink nog eens een slok. Ik inhaleer nog wat nicotine. Ik wil je bedanken voor de meest mooie muziek ik ooit heb mogen horen. Voor al die avonden die een meerwaarde, diepte, een eigen filosofie gaven aan mijn belevenissen in mijn bestaan.

En ergens voelt het alsof je nu naast mij zit en meekijkt over het dal wat door de maan beschenen wordt.

Klinkende glazen.. Ga maar en het ga je goed.. Ik ga verder de nacht in..


Ik kom net uit een restaurant van niveau. Ik heb daar passimento gedronken (zachte rode wijn met een alcoholpercentage van 15%). Wijn die zo ontzettend lekker is. Zo voelt alles van monsieur Hollis vanaf the Colour of Spring*. Om het alcoholpercentage op te voeren worden heel vaak suikers toegevoegd. Dat is bij deze wijnen niet van toepassing. Hoe treffend.

* koop nooit een passimento (nero-passo, ripasso) of hoe ze allemaal mogen heten minder dan 14%. Dat is Hollis-onwaardig.

avatar van Poles Apart
5,0
Heruitgave op vinyl op komst (verwacht 18 oktober):

Heavyweight vinyl reissue LP on Polydor, with original artwork – printed inner sleeve with lyrics and credits. Remastered at Abbey Road.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:34 uur

geplaatst: vandaag om 06:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.