menu

Mark Hollis - Mark Hollis (1998)

mijn stem
4,20 (342)
342 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Avant-Garde
Label: Polydor

  1. The Colour of Spring (3:52)
  2. Watershed (5:45)
  3. Inside Looking Out (6:21)
  4. The Gift (4:22)
  5. A Life (1895 - 1915) (8:10)
  6. Westward Bound (4:18)
  7. The Daily Planet (7:19)
  8. A New Jerusalem (6:49)
totale tijdsduur: 46:56
zoeken in:
avatar van popstranger
4,0
Een album dat traag op je inwerkt, na enkele luisterbeurten zet ik voorzichtig in op 4* terwijl het er evengoed 5 kunnen worden na verloop van tijd. Het hangt allemaal af van de omstandigheden waarin je hem beluisterd. Het is niet aangeraden om deze te beluisteren op drukke plaatsen (op de ipod) of wanneer er andere mensen passeren door het huis (onder de hoofdtelefoon). Dit album is gebaat bij eenzaamheid, zelf verkozen eenzaamheid voor de duur van dit album. Even tot zinnen komen. Hollis gebruikt de stilte als instrument, hij laat ruimte in de songs waardoor er licht en lucht binnenkomen. Zijn weemoedige stem bepaalt de setting met melancholie als hoofdemotie.

Had al genoten van Laughing Stock en nog meer van Spirit Of Eden van Talk Talk maar ook deze groeit enorm traag maar zeker uit tot een van die weinige platen die je wegleiden van de alledaagse stress zonder te vervallen in new-age gepruttel in de marge. Nee, een genre op zich is wat Hollis heeft gecreëerd om na dit album terug te zwijgen alsof het uitsterven van de laatste noot tot op heden is blijven doorzinderen, bang om de betovering te verbreken. En misschien maar goed ook, dit lijkt zo minutieus in elkaar gezet alsof het de plaat was die hij op dat moment moest maken om daarna te beseffen dat voorlopig alles gezegd is.
Voor mij valt er nog zoveel te ontdekken aan deze plaat, ik ben er bijlange nog niet klaar mee en ik hou me voor dat het zo goed is. Soms is doorgronden niet de bedoeling. Ontdekken en ondergaan.

avatar van bikkel2
5,0
Mooi stukje. Dit is echt een groeier, geeft de geheimen niet snel prijs.
Maar als het kwartje valt.....

avatar van Guðmundsdóttir
5,0
Dit is voor mij geniaal en raakt mij zeer diep. Dwars door alle lagen, vijf dimensionaal en recht in mijn ziel.

Tranen van schoonheid. De mens brengt godzijdank ook goede zaken voort. Dankzij kunst in zijn breedste vorm.


avatar van Alicia
5,0
*pinkt een traantje weg*

Eindelijk! De volle mep voor dit wonderschone album!

avatar van perrospicados
5,0
Gelukkig, is het toch nog goed gekomen.....Wat een mooie kerst

avatar van Broem
5,0
Alicia schreef:
*pinkt een traantje weg*

Eindelijk! De volle mep voor dit wonderschone album!


Meteen de stap naar Thomas Feiner & Anywhen - The Opiates Revised (2008) maken. Van dezelfde buitencategorie.

Ziegler
Dit albums was aan mijn aandacht ontsnapt. Net een paar keer beluisterd. Het ligt wel heel erg dicht bij de laatste talk talk albums. Klinkt wel goed overigens.

avatar van bikkel2
5,0
Ziegler schreef:
Dit albums was aan mijn aandacht ontsnapt. Net een paar keer beluisterd. Het ligt wel heel erg dicht bij de laatste talk talk albums. Klinkt wel goed overigens.


Deze is vooral minialistischer dan de twee voorgaande Talk Talk albums.
Maar qua opzet enigzins vergelijkbaar.
Zal Hollis ooit nog eens uit zijn schulp kruipen ?

bikkel2 schreef:
Zal Hollis ooit nog eens uit zijn schulp kruipen ?


Hoezeer ik de beste man ook respecteer, laat hem maar genieten van zijn ondergedoken bestaan. Het is er vast fijn toeven.

avatar van bikkel2
5,0
Ongetwijfeld, maar het zou toch mooi zijn als de man ons zou verrassen met iets nieuws.
Gewoon een mooi stilistisch album zonder enige pretentie. Ik weet zeker dat dit aan de liefhebbers is besteed.

Dat is zeker zo bikkel2.
Het idee dat Hollis ooit nog een album zou uitbrengen doet mijn hart sprongetjes van plezier maken.
Maar ik haal nog meer plezier uit het feit dat hij zich teruggetrokken heeft. Faut le faire. Heerlijke man.

avatar van bikkel2
5,0
Ik ben het met je eens. Hollis was al nooit van de aadacht, dus in dat geval heeft hij zich na "98" als artiest opgeheven......en dat geeft het ook een bepaalde cultstatus.
Maar toch...... je hoopt als liefhebber op iets van een comeback......al is het nog 1x.

avatar van bikkel2
5,0
Alicia schreef:
*pinkt een traantje weg*

Eindelijk! De volle mep voor dit wonderschone album!


Alicia ....uwe bent een kenner.

Leuk dat we hier ook weer op 1 lijn zitten.

avatar van luigifort
Alicia schreef:
*pinkt een traantje weg*

Eindelijk! De volle mep voor dit wonderschone album!



avatar van Korreltje Zout
Ik ken dit album (nog) niet. Als liefhebber van Talk Talk, Bjork en Radiohead, hoe groot is de kans dat ik teleurgesteld raak als ik dit album aanschaf zonder het vooraf te beluisteren (doe ik soms)?

Ziegler
Ergens tussen de 0 en de 1.

avatar van Marco dB
5,0
Ziegler schreef:
Ergens tussen de 0 en de 1.


% dan neem ik aan ?

avatar van Chameleon Day
5,0
Korreltje Zout schreef:
Ik ken dit album (nog) niet. Als liefhebber van Talk Talk, Bjork en Radiohead, hoe groot is de kans dat ik teleurgesteld raak als ik dit album aanschaf zonder het vooraf te beluisteren (doe ik soms)?


Gewoon even beluisteren op het www. You Tube bijvoorbeeld. Builen vallen, zit er in dit tijdperk niet meer in.

avatar van Lambchop
3,5
Broem schreef:
(quote)


Meteen de stap naar Thomas Feiner & Anywhen - The Opiates Revised (2008) maken. Van dezelfde buitencategorie.


Jaja toppp

avatar van Guðmundsdóttir
5,0
Deze recensies van Frederick en Beitel zeggen alles wat ik over dit album wil zeggen. Inderdaad dwars door de ziel.

avatar van matthijs
3,5
Guðmundsdóttir schreef:
Deze recensies van Frederick en Beitel zeggen alles wat ik over dit album wil zeggen. Inderdaad dwars door de ziel.

En wat dacht je dan van deze recensie? Uitgebreider en lyrischer kun je t niet krijgen!

4,5
Wat komt dit hard binnen zeg..wauw! Net binnen, stem volgt

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
wat
een
album
....
Er zijn hier al vele, vooral prachtige woorden vergeven aan deze sublieme plaat. Mark Hollis is een artiest in de pure zin des woords. Zijn uitzonderlijke creativiteit gevat in meeslepende noten en indrukwekkende verstilde klanken. Dit kruipt onder je huid en laat je niet meer los.

Ik heb misschien maximaal 5 albums voorzien van 5 ☆ hier op MuMe. Dit juweel is de enige die ik er graag 6 had willen geven.

avatar van Broem
5,0
JohnnyVergerFan schreef:
wat
een
album
....
Er zijn hier al vele, vooral prachtige woorden vergeven aan deze sublieme plaat. Mark Hollis is een artiest in de pure zin des woords. Zijn uitzonderlijke creativiteit gevat in meeslepende noten en indrukwekkende verstilde klanken. Dit kruipt onder je huid en laat je niet meer los.

Ik heb misschien maximaal 5 albums voorzien van 5 ☆ hier op MuMe. Dit juweel is de enige die ik er graag 6 had willen geven.


Dan zou ik 'm toch in je P top 10 moeten terug zien...nietwaar?

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
Die moet ik maar weer eens bijwerken idd.
Inmiddels ook gedaan Broem ?

avatar van Broem
5,0
JohnnyVergerFan schreef:
Die moet ik maar weer eens bijwerken idd.
Inmiddels ook gedaan Broem ?



avatar van LucM
5,0
Een album dat meerdere luisterbeurten vergt maar langzamerhand onder de huid kruipt. Een beetje te vergelijken van de laatste Talk Talk-albums met het verschil dat dit soberder is geïnstrumenteerd. Een beetje jazz, een beetje folk ... maar bovenal eigenzinnig, spiritueel en emotioneel.

avatar van bikkel2
5,0
Ik ben eigenlijk steeds meer van mening dat er sprake is van een trilogie.
De opzet van Spirit Of Eden, die door de relatieve mellow vibe al een heel ander beeld gaf.
Laughing Stock die door jazz en avant-gardische elementen werd bepaald en deze Mark Hollis, verder uitgekleed is tot een soort minimal music.
Opgebouwd en afgebouwd als het ware.

Hollis hield van de stilte in de muziek en als je dat punt hebt bereikt, misschien ben je dan ook wel klaar. Wie zal het zeggen.
Maar het er naar toe werken is erg treffend.

avatar van deric raven
4,0
Eigenlijk best wel een slimme zet.
Nog een solo album en het is klaar, geen gezeik met overige muzikanten voor een eventuele tournee, gewoon het laatste project onder je eigen naam.
Qua stijl ligt het allemaal in de lijn van vooral Spirit of Eden en Laughing Stock.
Als je reëel bent, dan zijn eigenlijk vooral de eerste drie Talk Talk albums echte popplaten, waarbij de band echt nog een band was.
Bij het solo werk van Hollis moet ik aan David Sylvian denken, die nam bij Japan ook de touwtjes in handen, en bepaalde uiteindelijk ook welke kant ze op zouden gaan om vervolgens het hoofdstuk popgroep definitief af te sluiten.
Bij Hollis lijkt het alsof hij bij The Watershed hulp heeft gekregen van Miles Davis; verscholen in zijn regenjas komt hij de hoek om, waar een oude muzikant zijn kunsten laat horen.
Snel een paar muntjes in de versleten hoed werpend; een kort knikje, en weer snel verder lopend.
Jazz in zijn begrijpbare vorm.
Onze eigen De Dijk noemt het Niemand In De Stad, en die sfeer roept het bij mij wel op; eenzaam wandelend met het felle maanlicht die je richting bepaald; de schaduw als trouwe metgezel.
Er zit vooral treurnis verscholen in deze plaat; een depressief beklemmend gevoel, het definitief afsluiten van een kleurrijke periode.
Alsof je opeens in een zwartwit film verschijnt, die zich in de jaren 50 afspeelt.
Mark Hollis is geboren in 1955; en het klinkt als een wedergeboorte.
Alsof hij besluit om zijn leven opnieuw invulling te geven; het gedeelte van artiest zijnde geskipt uit zijn bestaan.
Zelftherapie misschien?

Gast
geplaatst: vandaag om 19:43 uur

geplaatst: vandaag om 19:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.