menu

Mark Hollis - Mark Hollis (1998)

mijn stem
4,20 (305)
305 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Avant-Garde
Label: Polydor

  1. The Colour of Spring (3:52)
  2. Watershed (5:45)
  3. Inside Looking Out (6:21)
  4. The Gift (4:22)
  5. A Life (1895 - 1915) (8:10)
  6. Westward Bound (4:18)
  7. The Daily Planet (7:19)
  8. A New Jerusalem (6:49)
totale tijdsduur: 46:56
zoeken in:
avatar van Schizophrenia
3,5
Ik heb heb net binnengekregen met de post, en kan nu al bijna concluderen: Geweldig album, ik heb 2 nummers geluisterd.
Ik moet hem helaas even afzetten het is net wat te druk in huis en aangezien ik dit album meteen heel goed wil gaan beluisteren.

Kom ik nog op terug

avatar van dennisversteeg
3,0
Dit is bijna verstilde muziek. Als concept werkt het goed: akoestisch en atmosferisch en anders dan wat dan ook. Toch is dit niet zo goed als het zou kunnen zijn. De nummers hebben te weinig eigen karakter en door de arrangementen en Hollis' manier van zingen gaat alles toch wel erg op elkaar lijken terwijl het album vordert.

avatar van deek
5,0
Beitel schreef:
Laughing Stock is het ultieme levenswerk van Mark Hollis, dat daarna het gevoel had bereikt te hebben wat hij wilde bereiken. Gelukkig liet hij nog één keer van zich horen. Het album mist de ambitie van zijn vorige albums, maar hij hoeft zich niet meer te pushen. Hij had bereikt wat hij wilde bereiken en werkte duidelijk ontspannen, vele jaren lang, aan een verzameling prachtige nummers. Het werkt het beste door het als geheel te beluisteren, maar hij gunde zichzelf de ruimte op een wat meer vrije manier zijn muziek te ontwikkelen.

Hij doet dit als een ware meester. Net zoals een schildermeester die maar enkele streken van zijn penseel nodig heeft om je emotioneel te overdonderen weet Mark Hollis je met enkele noten op de piano je tot tranen te bedwingen. Door lagen weg te halen weet hij steeds meer tot de kern door te dringen, zo getuigd de tekst van het hoogtepunt A Life (1895-1915):

Uniform
Dream cites freedom
Avow
Relent
Such suffering
Few certain

And here I lay


Die laatste zin alleen al weet met de muziek de luisteraar compleet te doordringen. Een meester.


Ben het helemaal met je eens, dit vind ik persoonlijk ook zo mooi aan dit soort artiesten, zo "eenvoudig" maar treft zoveel meer doel.
Kan persoonlijkook zo genieten van een 1 enkele noot of geluidje.

avatar van freitzen
3,5
Niet zo magisch als Laughing Stock of Spirit of Eden, maar toch nog altijd erg lekker. Doordat ik hem vaak opzet als achtergrondmuziek had ik lange tijd nog geen stem geplaatst, maar deze is toch wel een mooie 4 sterren waard.

Ook zet ik mijn MP3-speler nog wel eens op Mark Hollis als ik ga slapen, maar waar ik bij de meeste artiesten redelijk de controle over mijn toestand hou zodat ik de muziek op tijd kan stoppen, gaat het slaapproces met deze cd veel makkelijker - met als gevolg dat ik dus 's nachts wakker word omdat de MP3-speler in de weg ligt.
Misschien dus toch maar geen Hollis meer voor het slapen gaan

avatar van bawimeko
5,0
Stem verhoogd naar 5*....deze is net zo sterk als het magistrale Spirit of Eden of het heftige Laughing Stock...een verstilde afsluiting van een indrukwekkende trilogie! Juist de 'huiskamerige' sfeer (akoestische instrumenten, geen grootse geluiden) versterkt dit en doet me enorm denken aan Satie.

5,0
tja, hoe goed wil je het hebben? Is nog in gevecht met '5' van JJ Cale om de titel 'beste begin van album ooit' uit mijn platenkast.

Gregson
Schitterend album van Mark Hollis! Als ik deze en z'n latere Talk Talk albums hoor blijf ik het doodzonde vinden dat Mark officieel met pensioen is .

avatar van nelis
4,5
Heel erg mooi album.

avatar van meneer
5,0
Jongens, de zomer komt er aan ! Absolute must is dan deze cd.

Als ik begraven wordt mag er maar 1 lied weerklinken " The Colour of Spring ".

Door velen uitgeroepen tot het mooiste ooit gecreëerd.. Kan mij alleen maar aansluiten !

Gregson
Zeker een mooi album. Een van zeldzame klasse...

avatar van devel-hunt
4,0
Deze plaat zal best mooi zijn, maar tegelijkertijd is die Hollis genant aan het navelstaren. Bovendien zit er erg weinig variatie in, ieder nummer gaan in hetzelfde ritme en tempo over in de volgende, waardoor er weinig blijft hangen. Een sobere productie werkt slechts als de nummers ijzersterk zijn, en dat is niet altijd het geval.
Nog een rot opmerking: Hollis is niet degene die de platenindustrie de rug heeft toegekeerd, maar het ligt anders. Door zijn geringe verkoopcijfers, die met iedere plaat minder werd, is er geen maatschappij meer met hem in zee gegaan.

avatar van De-noir
4,0
devel-hunt schreef:
Nog een rot opmerking: Hollis is niet degene die de platenindustrie de rug heeft toegekeerd, maar het ligt anders. Door zijn geringe verkoopcijfers, die met iedere plaat minder werd, is er geen maatschappij meer met hem in zee gegaan.


Bron? Gezien het commerciële succes van de eerste paar platen van Talk Talk (en in de jaren erna ook van SoE en LS) denk ik dat Hollis genoeg liquide middelen heeft om zijn muziek in eigen beheer op te nemen, mocht hij dat willen.

Wat betreft deze plaat: moet nog op me inwerken. Voorlopig vind ik hem nog net iets te minimaal om mij echt helemaal te kunnen grijpen, maar een mooie 3,5* kan ik hier zeker al aan kwijt.

avatar van Chameleon Day
5,0
@DH en DN: ga in een luie stoel zitten, neem de tijd, mobiele uit, denk niet aan de zorgen van de dag of van de dag van morgen, laat staan die van gisteren, en laat je meedrijven op de sfeer van deze plaat; dat kan louterend werken! Dit is niet een plaat voor op de achtergrond, want dan kabbelt het idd wat voort.

avatar van Ataloona
4,0
Hmm Deze ken ik nog niet.
Gaat deze verder waar Laughing Stock ophield?

avatar van vin13
4,0
Ataloona schreef:
Hmm Deze ken ik nog niet.
Gaat deze verder waar Laughing Stock ophield?


Ligt inderdaad wel in het verlengde ervan. Ik vind deze prachtig.

avatar van Mindshifter
5,0
Waanzinnig mooie cd. In zie het als het afsluitende werk wat Hollis met Talk Talk is begonnen; eerst het briljante Spirit Of Eden, toen het mindere Laughing Stock (laat de kritiek maar komen) en afsluitend deze prachtcd. Favoriete nummer is The Gift, wat mij erg laat denken aan het werk van Bark Psychosis. *4,5.

4,5
Mindshifter schreef:
Waanzinnig mooie cd. In zie het als het afsluitende werk wat Hollis met Talk Talk is begonnen; eerst het briljante Spirit Of Eden, toen het mindere Laughing Stock (laat de kritiek maar komen)

Neen neen, klopt als een bus. Laughing Stock geeft reeds de aanzet (Taphead, Runeii) tot het soort doorgetrokken minimalisme waar deze plaat in grossiert; alleen is het daar allemaal nog niet zo geperfectioneerd uitgevoerd zoals in deze MH waardoor vooral de iets hardere, drukkere nummers uitblinken. Ik beschouw Laughing Stock dan ook eerder als een veredelde overgangsplaat tussen zijn superieure voorganger en opvolger.

avatar van Mindshifter
5,0
haha! de eerste die het op dit punt met mij eens is!

avatar van bawimeko
5,0
Mindshifter schreef:
Waanzinnig mooie cd. In zie het als het afsluitende werk wat Hollis met Talk Talk is begonnen; eerst het briljante Spirit Of Eden, toen het mindere Laughing Stock (laat de kritiek maar komen) en afsluitend deze prachtcd. Favoriete nummer is The Gift, wat mij erg laat denken aan het werk van Bark Psychosis. *4,5.


Nou...kritiek...
Ik zie het als drie verschillende platen die wel overeenkomsten hebben, maar in sfeer enorm verschillen. Spirit of Eden heeft voor mij een "open" sfeer en er klinkt een enorm perfectionisme in door. Alles valt op z'n plek, geluiden zijn perfect gedirigeerd.
Laughing Stock is chaotischer en er zijn aanwijsbaar en bewust een paar 'fouten' die zijn blijven zitten, ik vind dit een veel bozer en donkerder plaat met hier een paar prachtige lichtpunten!
Dit album ('Mark Hollis'') vind ik veel 'warmer'/akoestischer klinken, alsof het in een huiskamer is opgenomen (deels is dat ook zo!); het steriele van Spirit of Eden zit er niet in, maar de lichtpuntjes zijn er wel degelijk.

Het zit er niet in, maar ik blijf hopen op een terugkeer van Mark Hollis op het muziekfront!!

Raymond.
bawimeko schreef:
Het zit er niet in, maar ik blijf hopen op een terugkeer van Mark Hollis op het muziekfront!!


Is het niet mooier als Hollis dit gewoon alleen na laat? Een album van kleine 50 minuten, en daarna niks anders dan stilte? Past wel mooi bij de context van het album.

avatar van reptile71
Mark kan beter wegblijven. Hij schrijft nu tenminste geschiedenis. Maakt hij straks ineens per ongeluk een paar baggeralbums is de hele mystiek rondom deze man weg. (of meer van hetzelfde en dat kan ook al afdoen aan het gemiddelde van wat er van hem al bestaat incl. enkele meesterlijke Talk Talk albums) Dag Mark, don't come out, don't come out, wherever you are...

avatar van Chameleon Day
5,0
reptile71 schreef:
Dag Mark, don't come out, don't come out, wherever you are...


Je zegt nog net geen.....R.I.P.

avatar van VanDeGriend
4,0
Berichten verplaatst naar Talk Talk en berichten verplaatst naar Talk Talk - Spirit of Eden (1988)

Raymond.
Zijn er nog meer mensen die de intro van The Daily Planet onwaarschijnlijk mooi vinden? Met minimale tonen het maximale bereiken.

avatar van jtsterkenburg
4,5
Raymond. schreef:
Zijn er nog meer mensen die de intro van The Daily Planet onwaarschijnlijk mooi vinden? Met minimale tonen het maximale bereiken.


is ook bij mij als favoriet aangemerkt. prachtig hoe mark hollis altijd op zoek was naar die ene slordigheid of een klein foutje, wat enorm bijdraagt aan de sfeer op het album. Het gaat allemaal om timing en gecontroleerde imperfectie. Als je dat intro zo geweldig vindt trouwens, kan ik je dit filmpje niet onthouden: 054 on Vimeo (je moet er wel van houden)

Raymond.
jtsterkenburg schreef:
(quote)


is ook bij mij als favoriet aangemerkt. prachtig hoe mark hollis altijd op zoek was naar die ene slordigheid of een klein foutje, wat enorm bijdraagt aan de sfeer op het album. Het gaat allemaal om timing en gecontroleerde imperfectie. Als je dat intro zo geweldig vindt trouwens, kan ik je dit filmpje niet onthouden: 054 on Vimeo (je moet er wel van houden)


De video vind ik niet in het beeld passen die ik bij de intro heb. Ik vind het wel mooi geanimeerd, (spelen met letters ik doe het op school zelf te weinig). Alleen had ik er liever een ander nummer bij gehad.

avatar van herman
Berichten verplaatst naar Mark Hollis

avatar van Omsk
4,0
Mijn overgrootvader was klokkenmaker, maar geen hele goeie.

Dat wil zeggen; hij verstond zijn vak wel, en als je hem een kapotte klok gaf kon hij met zijn dikke vingers en dito brillenglazen wonderwel vaststellen welk euvel het uurwerk deed stokken, om vervolgens met gepaste precisie een onderdeel te verplaatsen of te vervangen. Het moet er onhandig uitgezien hebben, maar technisch gezien was hij de beste klokkenmaker van het dorp.

De reden waarom er op een gegeven moment haast geen klok meer naar hem gebracht werd, lag dan ook ergens anders. Want of je hem nu een kek klokje voor op het dressoir gaf, een statige Friese staartklok of een oude koekoeksklok, mijn grootopa stelde altijd dezelfde diagnose: de klok kan wel een opknapbeurtje gebruiken. Een likje verf hier, een goudkleurig ornamentje bovenop, een extra slingertje - allemaal 'dingskes', en de 'dingskes' vond hij het leukste onderdeel van zijn vak.

Dat vonden de mensen die hem hun oude familiestukken toevertrouwden niet, en opa is later modeltreintjes gaan bouwen omdat hij daarin wel zijn creativiteit kwijt kon.

Mijn overgrootopa was misschien een eenzame artiest in een wereld waar alleen de meest sobere volmaaktheid op prijs gesteld werd. Zoals Hollis de verdwaalde klokkenmaker is in de muziekwereld. De mensen willen dingskes, en Hollis buigt zich alleen over de perfectie van het uurwerk.

Het enige wat de sobere volmaaktheid van deze plaat nog kon overtreffen is - inderdaad - stilte, en Hollis heeft de stilte gevonden. Wat is het toch mooi als iemand zijn eigen weg kiest .

Raymond.
Ik wil je liever niet te veel je ego strelen. Maar dat is een verdomd aardig stukje.

avatar van Mindshifter
5,0
Raymond. schreef:
Ik wil je liever niet te veel je ego strelen. Maar dat is een verdomd aardig stukje.


Helemaal mee eens. Hollis heeft met deze plaats de meest intieme, "stille" plaat opgenomen die ik ooit heb mogen aanschouwen. Het lijkt alsof er over iedere toon is gemijmerd en gefilosofeerd. Er is dan ook geen toon teveel op dit pareltje.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:19 uur

geplaatst: vandaag om 18:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.