Patrick Watson - Wooden Arms (2009)

Ben op dit moment echt aan het genieten van de La Blogotheque met Patrick Watson erin, werkelijk geniaal!

Die nieuwste blogotheque is wonderbaarlijk geniaal!! staat hier nu al een dag of 4 iedere dag een keertje op..

Mischien nog wel beter als zijn vorige plaat. Heerlijk dromerig.

Hm eerste luisterbeurt valt me licht tegen.

Album krijgt op Pitchfork een 3.3!!

Ofwel: ga je schamen als je dit album meer dan 3 sterren geeft (ironie).

Ik kan me hier nogal over opwinden, als je muziek een 3.3 geeft dan betekend dat niets anders dan dat je het niet een beetje, maar gewoon heel erg slecht vind. Na beluistering van dit album vind ik dat echt een totaal ongeloofwaardige opinie, die wat mij betreft nogmaals bevestigd dat dit soort sites, die vaak vol staan van idiosyncratisch geouwehoer over briljante albums waar ik dan weer geen hol van snap, absoluut geen leidraad meer gaat zijn in mijn muzikale leven.

Voor de goede orde: dit is niet het beste album ooit, maar wel gewoon erg fijn om bij weg te dromen!

WAAT!!!! okey mijn opinie betreffende Patrick is niet heel erg objectief, maar dit slaat nergens op.. zo maar even het geschrevene lezen..

gelezen.. okey jammer. In mijn ogen zeer slechte review maar ja..

Op Rateyourmusic.com krijgt deze ook 'maar' een 3,59 gemiddeld (54 stemmen). Ik merk wel vaker dat op musicmeter bepaalde albums worden gehyped (of gewoon beter worden gevonden) dan op vele andere sites over de wereld. Het zal de smaak van het land zijn.....of het gevoel van het moment.

Hoe dan ook, ik vind het album zelf ook niet geweldig. Er staan enkele goede nummers op (vooral op de eerste helft), maar ook enkele nummers die ik liever skip.

Heerlijk album. Ik vond Close To Paradise best mooi, maar ik was er nooit helemaal van ondersteboven. Wooden Arms daarentegen heeft me erg verrast. De instrumentatie is origineel en spannend en Watsons stem zeer aangenaam. Het hoogtepunt is voor mij Big Bird In A Small Cage, een bijna americana-achtig duet. Ook Tracy's Waters en Beijing springen eruit.

Ha, de honderd stemmen gehaald en nog steeds een gemiddelde van boven de 4*. Ben ook nog steeds overtuigd van de waarde van het album. Recensies van zijn optreden voorspellen inderdaad veel goeds voor morgen. Weet iemand of ie zijn eerste twee albums: Waterproof9 en Just another ordinary day bij zijn concerten verkoopt? Ik heb ze n.l. niet fysiek in bezit, Waterproof9 heb ik zelfs nergens op het net kunnen vinden.

Ik ben ook op zoek naar Just Another Ordinary Day dus hoop dat ik m morgen kan kopen daar

Just another Ordinary day werd gisteren inderdaad verkocht.

Waterproof9 heb ik niet gezien.

Met Wooden Arms en Close to Paradise is weinig mis, maar die raken mij echt minder dan het mystieke en integere Just Another Ordinary Day. Schijnt niet online verkrijgbaar te zijn?

JAOD wordt alleen door de band verkocht.. cdzaken ed kunnen er niet aan komen
Download is wel in overvloed te vinden mocht je dat bedoelen..

Ha Joram. Ik bedoelde eigenlijk de cd. Nou ja, er komt vast nog eens een nieuwe release. Veel plezier morgen, en succes met je aankoop!

Waterproof9 is hier te bestellen. Je krijgt er dan wel een boek bij. Eigenlijk andersom, je krijgt de CD bij het boek. Al met al maakt dat het vrij prijzig...

Na een tijdje deze CD even weggelegd te hebben, vanochtend weer even beluisterd: Het blijft inderdaad de waarde behouden en ook het nummer Wooden Arms zelf begin ik nu leuker te vinden. De 5* blijven staan en ik vermoed dat dit album kans maakt om op nummer 1 in mijn eindejaarstop 10 te belanden...

After all bevat dit album toch meer 'echte liedjes' zoals het vorige. Deze vind ik wel experimenteler (met veel nadruk op percussie) en het blijft muzikaal natuurlijk top. Hem hem deze avond in AB gezien. Was weer de moeite..

Hier moet ik mij bij aansluiten

Het blijft lastig. Ik vind deze plaat echt geweldig, maar hoor bijvoorbeeld weer niet waarom de laatste Elbow zoveel beter is dan zijn twee voorgangers. Ook na 100 keer draaien niet. Het blijft uiteindelijk dan toch weer die kwestie van smaak hoe zeer je ook je best doet. Gelukkig valt het over de gehele linie wel mee en zijn de meningen hier op MM redelijk genuanceerd, vind ik.......denk ik

Close to Paradise was prachtig op een paar walgelijke saaie nummers na. Patrick dacht, weet je wat, ik maak een hele CD daarmee. Grote teleurstelling.

Oh, had net een nieuw topic in het live-forum geplaatst over dit magische concert: Muziek >> MusicMeter Live! >> Patrick Watson, 26 mei in de Melkweg
Wist niet dat het hier ook al bediscussieerd werd.

Berichten over concerten horen ook niet bij de albums. Heb ze verplaatst naar Muziek > MusicMeter Live! > Patrick Watson, 26 mei in de Melkweg

Geweldige plaat, zo mogelijk nog mooier dan Close to Paradise. Prachtige liedjes, met de oh-zo zuivere en dromerige stem van Patrick. Favoriete liedjes vind ik nog moeilijk te bestempelen, daarvoor zal ik het album veel vaker moeten beluisteren. Tot nu toe 4 sterren gegeven.^^

pitchfork geeft 3.3

tja, ik vind dit ook maar niks. patrick watson doet geweldig zijn best om apart, onvoorspelbaar en vernieuwend uit de hoek te komen. spijtig dat de man ergens bij de zoveelste afslag in zn grote zoektocht zijn zak met goeie songs vergeten is.

een ideaal voorbeeld van veel stijl, maar weinig substance, quoi

Een vreemde gewaarwording.
Na een week luisteren (10 keer draaien) was het kwartje nog niet gevallen; normaal geef ik het dan op.
Maar bij deze CD had ik het gevoel dat er nog iets ging komen.
En jawel, weer een week verder en ik ben overtuigd.
Wat een heerlijke plaat - vooral als je hen helemaal draait.
Zeer veel afwisseling, mooie begeleiding en fraaie stemmen (Big Bird) en wat een composities !!!

god zij dank artiesten die gewoon mooie liedjes maken komen me strot uit

Wat een lekker album is dit ook weer. Heerlijk rustgevend met veel en prachtige geluiden waardoor geen enkel nummer saai wordt.

Ik heb het album nog maar één keer geluisterd, maar verwacht niet dat ik het binnenkort minder leuk vindt. Het kan niet anders dan dat dit nummer hoog in mijn eindejaarslijstje gaat eindigen.

5*!!!

Absoluut niet slecht, maar het doet me toch een stuk minder dan Close to Paradise en Just Another Ordinary Day. 3.5*

wat een geweldig album!

Toch een ander album dan de voorganger 'Close To Paradise'. Meer soundscape-achtige impressies, maar het zijn toch de songstructuren die het geheel bij elkaar houden. Rijk instrumentarium, originele arrangementen, Patrick Watson heeft weer een plaat gemaakt voor de fijnproevers, waarop veel te genieten valt. Eén van de betere van 2009 tot nu toe. Patrick Watson lijkt een blijvertje te worden met het vermogen te groeien of zelfs zichzelf opnieuw uit te vinden.

Fantastisch gelaagd album. Je hebt wel meerdere luisterbeurten nodig om een beetje tot de kern te komen, maar de muziek zit zo mooi in elkaar dat je ook elke keer meer hoort. Concert vorige maand was ook goed. Tot nu toe beste plaat van het jaar.