U2 - October (1981)

"Gloria" lijkt wat op "I Will Follow", vandaar dat het nummer mij minder verraste. Maar een sterk nummer is het zeker!

'Rejoice' blijft voor mij die energieke kraker van het 'I Will Follow' niveau. De laatste minuut is voor mij pure adrenaline, daar kan ik niet bij blijven stilzitten. Elke kamer zal het weten, vol volume en gaan tot het plafond!

TIP voor de diehard fans:

U2 Deluxe Edition Box Set [Amazon.com Exclusive]

This limited edition collectible U2 Deluxe Edition boxset is handsomely constructed in a sturdy hardbound shell, measuring 5 3/4" (width) x 2 3/4" (spine width) x 5 7/16" (tall) and comes with the newly remastered and expanded 2 CD deluxe editions of the bands first three albums BOY, OCTOBER and WAR, plus room for a fourth (not included). Re-mastered from the original audio tapes, each deluxe includes a disc of b-sides, live tracks and rarities, and the packaging on all three titles has been restored and expanded, with new liner notes for each record, previously unseen photos and full lyrics.
This set also comes with a limited edition, exclusive 18'x24' full color replica poster from the bands beginnings, recreated just for this boxset.

Voor deze box betaal je (slechts) $ 63,97 = € 41,55 (excl. shippingcosts e.d.) Kan iets meer of minder zijn, afhankelijk van dagkoers.

Koopje? Het is maar hoe je bekijkt, maar vergeleken met de Nederlandse prijzen is het dat niet zo'n moeilijke vraag, lijkt mij...

dit vind ik toch het zwakste album van U2. op gloria en het titelnummer na valt er niet veel te speciaals te horen.

...Tja, met zo'n nr. 1 in je top 10 valt een dergelijk oordeel ook wel te verwachten....

Ik vraag me toch steeds weer af wat hier nou zoveel minder aan is dan bv. Boy. Met de beste wil van de wereld kan ik hier geen enkel slecht nummer op vinden (alleen Is That All? klinkt wat onafgewerkt) en met name Bono is er zang-technisch met sprongen op vooruit gegaan (luister bv. eens naar I Fall Down of het einde van Rejoice).

Misschien dat iemand het me duidelijk kan maken..?

De extra ruimte in de box is uiteraard voor de superplaat die volgende maand heruitgegeven wordt...



Doen!

Bestel ze wel vanuit Amerika want hier wordt je belazerd.
De bonus-schijfjes zijn de aanschaf zeker waard, al is die van War nogal halfgebakken.
Met die van Boy haal je in een klap U2's grondbeginselen in huis en die van October is ook van een zeer hoog gehalte.

Mooi album, de eerste 4 zijn voor mij de besten van U2 daarna begon de commercie en ben ik afgehaakt.
Voor mij hoeft het allemaal niet meer en als ik ze draai is het omdat mijn vrouw nog fan is.

Je zal het vast wel eens zijn met de recensie in OOR van deze lichting remasters.

Ikzelf vind het ietwat overdreven, maar toch geestig en ook wel treffend.

Geweldig dat de eerste 3 platen nu eindelijk geremastered zijn uitgebracht. Wel absurd dat de deluxe 2-CD edities in Nederland 35(!) euro per stuk kosten terwijl je ze in de USA voor 26 dollar kunt bestellen. En dan nog klagen die muziek industrie dat er zoveel gedownload wordt. Het verschil in prijs is toch wel echt absurd, dus ze vragen er zelf om. (wie strijkt dit eigenlijk op?) Laten we eerlijk wezen wie gaat er in de vredesnaam 105,- euro voor deze 3 tesamen betalen? Ehhh... oh ikzelf dus... maar het is wel een f*cking rib uit m'n lijf...

Berichten verplaatst naar U2

alleen voor het titelnummer al is deze cd het aanschaffen waard vind ik

October is zeker een mooi nummer. U2 met piano vind ik altijd zeer geslaagd!

October is met afstand het beste nummer dat U2 ooit heeft gemaakt. Het is zo'n intens nummer.

Ik vraag me af voor wie dat geweldig zal moeten zijn gezien de absurde prijskaartjes die eraan vast hangen .
Ik had er zaterdag 3 in de handen , mooie boxjes zijn het wel .
Binnenkort brengen ze de andere albums van U2 in de remasterde versies uit en begin dan maar vast naar de bank te rennen , want 10 x 35 euri is dan al gauw 350 euro , ik bezit zelf alle U2 cd`s orgineel dus geen haar ( zijn er niet veel meer ) op m`n hoofd die er aan denkt om die peperdure remasters te kopen .
Binnenkort komt het nieuwe studio album uit , ik denk dat ik nog 30 jaar wacht want dan komt de remastered versie uit van het nieuwe album .
Gewoon al die remasterde versies downloaden , men vraagt erom.

Of gewoon een jaartje wachten voordat je tot kopen overgaat.

Ze zijn op Amazon UK al 6 pond goedkoper geworden. Gewoon even wachten en dan pak je ze bij Plato voor minder dan 20 Euro !

Dat bedoel ik.

Koop 'm bij een verkoper via Amazon UK of Frankrijk en je hebt de DeLuxe editie al voor nog 20 euro thuis gestuurd inmiddels.

Hoe goed is de extra disk hiervan?

Ik was een puber toen U2 eraan begon (tegenwoordig wil dat zeggen dat ik al een oude zak ben, ik weet het), maar wat was dit een authentieke pracht popband!
Deze LP is echt grijs gedraaid geworden, natuurlijk Gloria, maar wat staan er hier nog een parels op: I threw a brick through a window (de titel alleen al), met zijn huilende gitaren en zijn uitstekend middenstuk ("No one... no one is blinder, than he who will not see!) ; Tomorrow, vol politieke verwijzingen naar de aanslagen in Ierland (Don't go to the door); Stranger in a strange land is nog zo een parel: een boeiend begin (toen de oooooh's nog goed klonken bij U2) gevolgd door een melodieus riffje; denk dat ik nooit een mooier "And I wish you were here" gehoord heb (al komt Pink Floyd aardig in de buurt).
Dan heb je nog het enorm rustige en wondermooie "October", het popdeuntje "Gloria", alle remmen los op "Rejoice", het net iets mindere maar niet storende "Fire".
"With A Shout" volgt de trend van I through a brick; opdwepende drums, goede gitaarlijnen en een prachtige tekst ("Blood was spilt, We were still looking at each other"...).
Afsluiter "Is That All" staat ook al als een huis - "Singing this song makes me angry", het staat volledig voor het jonge U2 waar het engagement overduidelijk in aanwezig was en die er in slaagden hun woede, hun ongeloof, in stuk voor stuk sterke songs te vertalen.
Tijdloze klassieker en absoluut de 5 volle sterren!

Een groep waarvan ik bijna alle studio albums heb maar me met de jaren steeds minder aanstaat.
Na de eerste platen zijn ze ook zo oer commercieel geworden en dan vooral de latere cd's erg kitsch zijn.

Mensen, op dit moment is de Deluxe 2cd versie heel goedkoop te krijgen op Ebay (UK).

Zeer de moeite waard!

Mooi, want ik heb 'm net gekocht!

U2 * OCTOBER

ENGELEN VAN OKTOBER

Er wordt zoveel gevochten op de wereld. Ik ben nu de halve aardbol rond geweest en in alle steden waar ik was, zat zoveel spanning. Dat heb ik meer dan ooit gevoeld ... ik weet 't niet, er zijn zoveel gevechten aan de gang, ook in mijn eigen leven. En dat wil ik eruit hebben. Niet zo abstract als op de eerste elpee, dat was lyrisch gesproken een nogal abstracte plaat. Want hoe kun je nu dat soort emoties als opgroeien beschrijven? Bono Vox en de zijnen hebben het gedaan. Vorig jaar verscheen hun verbluffende debuutelpee en het succes bleek minder abstract dan de plaat zelf. Met het beeld van de onschuld voor ogen en de naturel vlag gehesen stormde U2 voorwaarts. Potente, gespierde rock, begrippen als subtiel, sfeervol en melancholiek: de "echt is echt als er U2 op staat" theorie kreeg vat op de wereld.

We vielen voor de opwindende onschuld die er van Boy uitging en vonden even rust, ja, zelfs hoop en levensvreugde in het windstille uithoekje dat U2 ons bood. Want te midden van cynici en doemdenkers vormde het ongebreidelde optimisme en enthousiasme van het viertal een vrijhaven voor de positivisten onder ons. De huis aan huis actie was ontwapenend en zelfs in Amerika bleven de deuren niet gesloten: de kind-emotie spreekt international taal. Holland beleefde een grootse U2 triomf op Pinkpop ... kortom, het bedje voor Boy werd opgemaakt om vermoeid tussen de frisse lakens te kunnen schuiven en de hamvraag werd al snel geformuleerd: heeft U2 zichzelf achter een vertederend jongetje verscholen en leunen de Ieren op een éénmalige stuntaanbieding? Of groeien ze door, en met hen hun muziek?

October knikt, zegt uiteindelijk ja. In the shadow boy meets man, de jonge man loopt op een herfstige zondagmiddag in oktober over een mistig bospad en wordt gekweld door twijfels en onzekerheden. There's a fire inside and I'm fallin' over zingt Bono in Fire. Staart weemoedig naar 's werelds gevechten en richt uiteindelijk de blik omhoog. I wish you were here, to see what I could see, hij is een Stranger in a Strange Land. Probeert 't wel, vecht tegen de wanhoop, wil niet opgeven (I Fall Down) maar grijpt, op zoek naar het verloren paradijs, naar een spirituele kracht. October is een stemmige en sombere plaat, waar de bladeren vanaf vallen, en staat aldus bol van godsbesef en moraal. Gloria opent de plaat (in excelsis Deo) en Rejoice is, in trompetgeschal, het sleutelwoord: de smartekreet van een wanhopige engel, die zelfs Jeruzalem aanhaalt in With a Shout ... October is een gebed.

In muzikaal opzicht zijn geen drastische wijzigingen aangebracht. Zelfde band (naast Bono, The Edge op gitaar, Adam Clayton op bas en Larry op drums), zelfde producer (Steve - drums- Lillywhite), maar als geheel een wat minder speelse en atmosferische aanpak dan op Boy. Deze tweedeling linkt dramatischer en directer, er zijn diverse blaas- en pianopartijen op slinkse wijze door de U2 stormen getrokken en soms neigt de groep naar een tendens, die in het Engels als "over the top" wordt aangeduid. Rejoice, Scarlet, Gloria, Is That All dreigen er overheen te kieperen, maar de rest blijft in evenwicht en daarmee is de plaat, in al z'n kwetsbaarheid, een waardige opvolger van Boy. U2 is groter gegroeid en gaat de confrontatie niet uit de weg. Dat is een onafwendbaar compliment.

Paul Evers in OOR 22 (4 november 1981)

Ik moet zeggen wel een mooie recensie van Paul Evers. Hij weet het gevoel dat het album oproept goed te verwoorden.

Wel vind ik, anders dan Evers, dit album juist meer atmosferisch klinken dan 'Boy'. Een mooi desolaat en herfstig geluid. Meer ruimtelijk geproduceerd ook dan 'Boy'. Met veel ruimte voor drums en bas.

Ook de door Evers gesignaleerde tendens van bepaalde nummers naar "over the top", hoor ik niet. 'Gloria', 'Rejoice' en 'Is That All' zou ik eerder typeren als "zeer gedreven" songs met veel passie. Maar niet ontkend kan worden dat er behoorlijk wat pathos in het album zit. Het geheel komt echter toch nog vrij ingetogen over.

Over the top vind ik War veel meer. Boy en October waren naar binnen gericht op het individu. War doet verslag van wat er buiten gebeurt en doet dat veel pathetischer dan op Boy en October.
Toch is October tov Boy veel dramatischer, zowel in tekst als muziek. Dat bevalt mij zo goed, dat October altijd mijn favoriete album van U2 is gebleven. Boy heeft de betere songs, October de betere uitvoering. Steve Lillywhite heeft alle trukendozen moeten opengooien om het gebrek aan uitgewerkte songs te verbloemen. Veel is in de studio tot stand gekomen. Dat is geen straf, in tegendeel, net als met The Unforgettable Fire, pakt het improviseren in de studio heel goed uit voor U2.

Dat vind ik ook. Voor mij de beste U2 albums die mij het meest weten te raken.

Indrukwekkend album met een elftal prachtsongs.
De felle opener Gloria, het prijsnummer voor mij I Threw A Brick Through A Window , het titelnummer en het prachtige Scarlet, het kan allemaal niet op met dit album.
Op deze plaat vind ik U2 samen met voorganger Boy en opvolger War nog een jongensachtige, passievolle rockband uitstralen met recht toe recht aan rock en tekstueel interessante nummers , e.e.a culminerend in het energieke live album Under A Blood Red Sky die wat mij betreft ook een periode voor de band afsloot.
Daarna werd het pas echt een grote band, het niveau ging met het drietal Unforgettable Fire, The Joshua Tree & Achtung Baby mijn inziens nog ietwat omhoog.
Maar terugkomend op dit album moet ik wel kwijt dat de ongecompliceerdheid van de band uit de beginperiode heerlijk is om regelmatig terug te luisteren, zeker met dit album is dat het geval, tenminste zo ervaar ik dat.

Toevallig heb ik bepaalde nummers van dit album gisteren weer eens beluisterd, om te horen of ik nog hetzelfde over het album denk....en....dat is zo.

Ik weet nog dat ik , toen ik de LP kreeg, helemaal weg was van de opener Gloria.
Toch pakken de composities me niet allemaal , hoewel ik de 'beschouwing' over dit album én de band van Tequila hierboven, wel een goeie vind.

October vind ik een plaat die van mij een ruime voldoende krijgt met een aantal sterke/prachtige songs, maar als geheel vind ik dit toch de "minste" van hun beginperiode.

Ik las uitvoerig op All Music dat de deluxe versie, dus met de bonusplaat erg de moeite is en een band laat horen die gegroeid was, zeker live;
Het wordt dus tijd om naast de originele cd eens die deluxe versies van deze, van debuutplaat Boy en zeker ook van War in huis te halen, het zal even in de beugel tasten zijn, maar dat moet dan maar.
We hebben er de tijd voor, No Line On The Horizon is pas aangekondigd voor begin maart 2009....