Archive - Controlling Crowds (2009)

Sfeervol album, niet helemaal geslaagd door nogal langdradige outro's en een gebrek aan tempo, maar wel mooi. Genoeg afwisseling ook en ik vond de raps juist wel goed passen binnen het geheel. Van de bonustracks is vooral het uptemo Pills zeer de moeite waard.

Wat blijft dit toch een fenomenale plaat! Sterker nog, hij wordt alleen maar beter. Eerste keer dat ik hem (half) luisterde vond ik hem niet echt goed, ik verloor al heel snel mijn aandacht. Maar de tweede luisterbeurt kon ik juist alleen nog maar mijn aandacht op de muziek vestigen. En sindsdien is deze plaat alleen nog maar beter geworden.

Zoals hier meer wordt gezegd doet deze plaat aan Massive Attack, Pink Floyd en Radiohead/Coldplay denken. Je hebt de heerlijke triphop-beats van Massive Attack, de mix van electronica en rock van Radiohead en de tripperigheid (is dat een woord?) van Pink Floyd. Dat is ook de kracht van dit album. Zó ontzettend gevarieerd dat het geen enkel moment verveeld. Sterker nog, ik draai deze vaak twee keer achter elkaar, wat ik normaal gesproken nooit doe, omdat er nooit een moment komt dat je er genoeg van hebt.

Eigenlijk zijn er geen zwakke broeders op dit album, maar ik ga toch even de sterkste vier nummers belichten. De eerste twee nummers zetten meteen de toon. Wat een heerlijke laatste twee minuten van Bullets. Maar de eerste van mijn drie favoriete tracks is Dangervisit. Wat een heerlijke opbouw heeft dit nummer. Je voelt de spanning al vanaf het begin en langzaamaan bouwt het op naar een geweldige climax, waar je lekker mee kan schreeuwen: Sing along, sing along, sing along, sing it! En dan ook nog eens die heerlijke rustige outro

Het volgende favoriete nummer volgt niet lang daarop. Eigenlijk zie ik Collapse / Collide en Clones als één nummer. Net zoals velen is dit hét hoogtepunt voor mij. Een blik op de tekst geeft al aan dat dit :

Too late,
They hate,
Too late,
They hate,
You've jaded,
They've faded
...

Opnieuw zit er weer een schitterende opbouw in dit nummer en ook dit is weer een van de velen heerlijke trips. Ik kan hier uren naar luisteren

De volgende vier nummers zijn ook weer schitterend, maar ze blinken niet uit. Maar dat doen de laatste twee wel overduidelijk, en dan met name het slotnummer. Ik kan me geen beter passend nummer bedenken als einde. Je krijgt er ook zo'n gevoel van "wauw, dit was het dan" van. Misschien een beetje onduidelijke beschrijving, maar het is echt zo'n typisch "einde-gevoel".

Zelfs de minste nummers (Words on Signs, Quiet Time) verdienen nog 4,5*, daarom heb ik hem nu in mijn Top 10 gezet, jammer voor Tortoise, maar zo'n meesterwerk als Controlling Crowds moet er gewoon in.

Goed geschreven stuk van Teunnis .
En inderdaad lijkt Controlling Crowds een album dat nooit verveelt.

Dat zit hem ook in details. Neem bijvoorbeeld de overgang van Collapse/Collide naar Clones: zo mooi! Terwijl de achtergrond verspringt van mineur naar majeur loopt het woordje 'Collide' onveranderd door in Clones. Na circa 1 minuut past het naadloos in het vocale deel "I can see for miles in your eyes" etc. Daarna in het begin van "Clones of Yourself" waarbij de mineurstemming terugkeert. Pas wanneer de gitaren losbarsten -het nummer is dan al 2:30 onderweg- is het lijntje naar Collapse/Collide definitief verdwenen.

Na Noise vind ik het toch allemaal een stuk minder. De kracht van Craig Walker's stem blijft een gemis, voor de rest is het eigenlijk de bekende mix van triphop, downtempo, freaky pop en hier en daar rap. En dan komt het op een bekende conclusie: niks nieuws, maar toch wel bovengemiddeld lekker.

Toen ik voor het eerst onder de indruk was van Controlling Crowds wist ik het eigenlijk al: van deze band hoef ik verder niets te horen. Deze plaat is zo goed, ander werk kan me alleen nog maar teleurstellen. Met de opvolger was dat inderdaad het geval.

Controlling Crowds staat vier jaar later ook nog steeds fier rechtop. Wat een plaat! Subliem, de vele invloeden, allen tot één geweldig geheel gesmeed. Met één identiteit, en van begin tot eind van hoge kwaliteit.

Ik verhoog hem naar vijf sterren.

Wat is dit prachtig! na Sigur Ros toch mijn 2e grote MM-ontdekking. Ik hoorde reeds Axiom, hun nieuwste album, maar op een paar toppers na is die plaat niet hiermee vergelijkbaar.
Mijn mond valt open als ik na Controlling Crowds, een fantastisch nummer, een hoeveelheid schitterende nummers voorbij hoor komen, de een nog mooier dan de ander. Uiteraard zijn de nummers niet van gelijk niveau, zo zijn Chaos, CC en Collapse/Collide eenzame uitschieters voor mij. Maar jemig, ik kan dit denk ik 100 keer horen zonder dat het vervelen zal.
Hard, zacht, beat, soundtrack, geweldige zang, rock... deze plaat gaat alle kanten op waardoor allerlei muziekgerelateerde termen door mn hoofd schieten. Er is geen label op dit meesterwerk te plakken, en misschien is dat maar goed ook.

Wat dat betreft heeft Thin Air een punt, ik heb de datum dat ik dit album voor het eerst hoorde opgeschreven en omcirkeld
5*

November brengt ons een ltd. boxset met 4 lps erin. De oorspronkelijke 2lp plus lp deel 4 en een album met additionele tracks. Daar wacht ik dus maar op ja en dan kan mijn Archive verder groeien. Wat een band is dit. Wat een muziek maken ze. Dan te bedenken dat hun laatste Call to Arms pas mijn begin was en dan door vooruit gesneld nummer Daytime Coma. Briljant gewoon.