Guns N' Roses - G N' R Lies (1988)

Hier haakte ik af als kortstondige GNR fan

Jammer, hier begon het pas !?

De tekst van one in a million mag dan wel een beetje politiek incorrect zijn het liedje zelf staat als een huis, gewoon een prachtige ballad. Andere goede nummers zijn natuurlijk you're crazy en patience (hoewel die wel heel erg zoetsappig is). De electrische kant vind ik dus echt duidelijk minder en al helemaal als je het vergelijkt met appetite for destruction. Deze was een jaar eerder opgenomen dan appetite dus mischien is appetite juist hieruit 'geevolueerd, ofzoiets .

De akoestische kant is geweldig mooi, laat zien dat deze hardrockband ook een gevoelige kant heeft. Van het eerste deel vind ik Nice Boys en Mama Kin wel aardig, maar de andere 2 nummers zijn zeer matig..

Grappig, ik vind Move to the City echt heel cool en Reckless Life ook. Overigens vind ik de tekst van One in a Million niet zo politiek incorrect. De heisa was zwaar overdreven in mijn optiek.

Deze vond ik toch ook altijd wel goed. Jawel hoor, zelfs nog een t-shirt gekocht!

Één brok negativiteit dit album. Geweldig! Zo provocerend en over-the-top (dan bedoel ik voornamelijk de lyrics natuurlijk).
Bij de regels: "I had to put her six feet under and I can still here her complain" , moet ik steeds weer aan m'n ex denken en kan dan een grijns van oor tot oor gewoonweg niet onderdrukken. Lekker psycho!

Heerlijke plaat, ik heb altijd stiekem gehoopt, en hoopdat eigenlijk nog steeds, dat ze het life gedeelte nog eens in zijn geheel uitbrengen. (Ik neem aan dat ze die avond meer als vier nummers gespeeld hebben). Dit is hoe Guns en Roses hoort te klinken.

Inderdaad, hier begon het pas. Ik kwam daar overigens pas later achter, want het was door het uitkomen van Use Your Illusion dat ik als fan door het leven zou gaan. Pas later dit album ontdekt. Misschien wel het beste album dat ze ooit gemaakt hebben.

THIS SONG IS ABOUT YOUR FUCKIN MOTHER... en dan naar mama kin, doet mij erg denken aan aerosmith dat nummer, keb zelfs een liveopname, waar dat taylor mee zingt (en axl met zen baard).

NIce boys--> cover van de australische band rose tattoo, lekkere rock'n roll like it used to be.

you're crazy?, geef mij maar de echte versie van apetite.

one in a million vindk maar een matig nummer, de andere leden vonden het trouwens maar niks die tekst van axl, maar blijkbaar heeft axl zijn wil kunnen doordringen.

Patience, mooiste akoestische nummer van het album.

move to the city heb ik eerst leren kennen via een livecd met daarop veel plaats voor gitaar-piano-en blazersolos; uiteindelijk vind ik deze versie toch beter met de blazers wat meer op de actergrond en een hoger rock'n roll gehalte. Ook mooi gezongen trouwens axl.

reckless life, fast en puur rock'nroll

I used to love her, een nummertje dat wel eens in je hoofd durft blijven hangen

3,5*

Is dat nummer mama kin eigenlijk oorspronkelijk niet van aerosmith? Staat me zoiets bij.

hmm blijkbaar staat mama kin op het debuutalbum van aerosmith, wat een toeval ...
EN steven tylar heeft zelfs "mama kin" getatoueerd op zen arm
Ik vindt trouwens dat guns n roses het meest geinspireerd is geweest door aerosmith.

Lies is een goede album.Vooral die live nummers.

Mooiste nummer is Patience. De rest is m.i. nogal magertjes. Wel vreemd: éém enorm goed nummer en dan verder van die album-vullers.

Zijn geen album vullers hoor.Alle liedjes op het album zijn van hoge klasse.

Toch matig beoordeeld hier...
Komt dat omdat het verschil met het debuut zo groot is?

mama kin is toch ook van aerosmith?

Ja.

Geweldig album van GNR!

Mama Kin echt een heel goed nummer! En ook één van de beste nummers van aerosmith!

Het is wel heel erg jammer van de tekst die Axl zingt in het nummer One in a million!!!

Na appetite voor destruction is dit een enorme tegenvaller

Sorry????

Dit is een eerste klas meesterwerk eerste klas, of we het nu hebben over het geniale Nice Boys, het sleazy move to the city, of de laatste 4 prachtige (semi)accoustische songs. Dit is de eerste keer dat ik hoor dat iemand dit een mindere plaat vind. Je moet het alleen niet zien als een volwardig opvolger van Appetite... Je moet weten dat de opvolger van die plaat eigenlijk voor 1989 geplant stond maar ja Guns 'n roses had destijds al een broertje dood aan het opnemen van platen, dus dat liet nog even op zich wachten, als opwarmertje hebben ze destijds alvast deze plaat uitgebracht. Je moet het alleen niet zien als een volwaardige plaat maar meer als twee Indie's die op een plaat zijn uitgebracht.

Dit album is gewoon geweldig.Vooral Patience,used to love het en Crazy zijn echt geweldig.

I used to love her gaat trouwens over zijn hond die overleed...

One in a Million is echt geweldig! is natuurlijk zo fout als het maar kan, maar dat maakt hem juist zo leuk!!

Lies is natuurlijk een leuk album. Maar laten we het niet meer maken dan het is. Het is natuurlijk gewoon een tussendoortje.
Axl en z'n mannen waren in de jaren 80 ook al zo traag als dikke stront wanneer het aankwam om nummers schrijven. Daarom besloot het label dit album uit te brengen. Kant A (de live nr's) was oorspronkelijk een EP die al voor Appetite For Destruction was uitgebracht.
Om de LP lengte te behalen werden er nog snel even 4 akoestische nr's opgenomen.

Al met al een leuk album. Maar behoort tot de categorie Spaghetti Incident. En niet bij AFD of UYI.

Tussen 1987 en 1991 hebben ze twee volle cd's volgeschreven (UYI I en II), dat lijkt me toch niet traag? Twee jaar per cd is gemiddeld denk ik zo!

Men speelde de nr's Back Off Bitch, Don't Damn Me, You Could Be Mine, Patience, Don't Cry al in 1986. En de basis van andere nr's op UYI waren ook al veel ouder.

Niks mis met dit album. Echt helemaal niets. Lekkere 'screw-balls'-rock 'n' roll (ofzo) waar ik graag de volumeknop een zetje geef. Met een paar akoustische dingetjes als afsluiter mag deze er beslist zijn voor mij. 4

Kvind het toch een van de mindere en daar hoort spaggeti toevallig ook bij...

Een van de nummers schijnt geschreven te zijn door Charles Manson. Welke is dat?