Gorillaz - Gorillaz (2001)

Donders puik albumpje!! Het 'hoofdschudgehalte' op dit album is echt enorm.
Neem bijvoorbeeld Clint Eastwood, het ritme dwingt je bijna allemaal om je hoofd mee te 'schudden' Het nummer heeft overigens één ENORM nadeel: .....Het duurt veel te kort. Dat einde hadden ze van mij nog wel 20 minuten door mogen laten gaan. 't brengt je echt in een trance.

Double bass ook zo'n geweldig nummer. Die bassen, die keyboard reideltjes OH YEAH!!

etc etc etc

Mijne duurt ander 78 en een halve minuut. Vind ik toch aardig lang .

Hij heeft het over het nummer Clint Eastwood, duurt die 78 en een halve minuut bij jou? Dat zou ik ook aardig lang vinden ja.

Slow Country is een vd beste nummers (zonder featurings) imo
die reggaefeel sound in een Gorillaz jasje, meesterlijk!

over Latin Simone ben ik het met je eens, maar je hoort duidelijk dat de mensen achter Gorillaz hier gewoon veel varieren en zich niet voortborduurden op een bepaalde sound of stijl. Het valt onder het genre 'Elektronic / Dance' maar eigelijk is het gewoon van alles en nog wat. Dit is echt een van de beste platen van de jaren '00 vind ik. No doubt!

Demon Days is een aardig vervolg, en misschien inderdaad een beter geheel qua stijl maar (ondanks feat. met De La Soul en MF Doom) niet beter dan dit album.

snap overigens niet waarom de Gorillaz hier onder het genre Hip Hop / Rock vallen. Beide originele albums geven bij mij toch echt aan: Elektronic/Dance, Elektronisch?

Zeer goed album dat ik grijs gedraaid heb.

Het album heeft een heerlijk naargeestig sfeertje. Die ongure koppen van die bandleden en dat lichtelijke horror-thema. Dit heeft iets akeligs in zich dat het heel mooi maakt.

Vooral die horror-sample uit M1A1. Dat "Hello, Is anyone there!!" gaat door merg en been.

MuMe is volgens mij idd de enige plek ter wereld waar dit Hip Hop/Rock wordt genoemd.. Enfin, gelukkig weet iedereen zelf wel wat je moet verwachten bij Gorillaz.

Heeft Musicmeter toch weer eens gelijk. Het unieke van Gorillaz is de combi van Hip Hop & Rock muziek. De basis is inderdaad electronisch.

Bij Gorillaz weet je nooit wat je moet verwachten.

Ja, waar zouden ze binnenkort mee aan komen zetten? Ik ben benieuwd.

En oh ja: lang leve the Soulchild remix van 19-2000!

Halfje erbij. En dat na al talloze luisterbeurten. Een ontzettende funky plaat welke geen moment inkakt. Tenminste: als je de bonustracks niet meerekent. De kracht van deze plaat zit hem in de details: het fluitje van Rock the House dat net niet zuiver is, de duidelijk hoorbare wrijving over de gitaarsnaren op Latin Simone, de minimale clapjes aan het einde van 19-2000: overal is aandacht aan besteed. Daarbij komt die geweldige alles overkoepelende sound die deze plaat kenmerkt. Dankzij die sound sluiten de toch sterk van elkaar verschillende tracks naadloos op elkaar aan. Een klein meesterwerk deze plaat en misschien wel de beste van Gorillaz of zelfs mister Albarn.

Ik wou net een reactie plaatsen maar ik zie net dat Niek al precies zegt wat ik denk (scheelt mij ook weer wat moeite). Ook ik verhoog met een halfje en in mijn geval betekent dat dat ik de volle 5 sterren geef.

Verhoog dan!

Oh ja, doe ik handig . Heb 'm nu verhoogd.

Enkele nummers van dit album ken ik, maar klinkt voor mij niet goed genoeg om alles te checken.

vandaar ook geen stem van mij

Leuk virtuele bandje met Damon Albarn (bekend van Blur) als zanger. Dit album bevat een mengeling van rock, hiphop en elektronica en de nodige gekte. Dit levert een aantal prima songs op zoals Tomorrow Comes Today, Clint Eastwood en het instrumentale Double Bass. Toch kan ik niet alle songs geslaagd noemen met name Latin Simone (Que Pasa Contigo) en Starshine. Maar globaal vind ik het leuke en gezellige schijf.

Vind met name Starshine juist geniaal. Sowieso beste Gorillazplaat dit, alhoewel de nieuwe wel eens dicht in de buurt kan komen.

Starshine en Latin Simone bevielen mij eerst ook niet, maar dat is gewoon een kwestie van wennen, zoals wel vaker het geval is bij Gorillaz.

Latin Simone vind ik echt geniaal! Starshine ook natuurlijk, want het hele album is geniaal, maar Latin Simone is wel een van de hoogtepunten!

Ik vind Starshine dan weer de betere van de twee.

Gorillaz heb ik eigenlijk een tijdje langs me laten liggen, met name door het hoogstens irritante liedje Clint Eastwood (dat ik overigens niet meer zo irritant vind) en ik ben maar gewoon bij het begin begonnen.

En ik moet zeggen dat dit album mij erg heeft verrast, een bijzondere mix van: rock, hip hop, elektronische en een vleugje oriëntaalse muziek.

4, 5 Sterren.

Sound Check (Gravity)

Beste track van de CD

Dat deze een lagere score heeft dan Plastic Beach is wel een beetje schandalig vind ik hoor...

Dit is een briljante plaat van Gorillaz, wat staan hier toch geweldige nummers op.. Vooral 19-2000 (en de remix daarvan is ook best wel vet) doet 't voor mij, op de voet gevolgt door oa Rock The House en Sound Check

't Is toch een van de meest geniale bands..

De Gorillaz zijn misschien wel m'n favoriete band, of nouja, band, op muzikaal gebied is het eigenlijk meer een project van Damon Albarn. Ik vind Blur een hele toffe band hoor, maar voor mij laat die band nog niet de half de genialiteit zien die Damon Albarn eigenlijk bezit. Die kwam er pas met dit project helemaal uit, waarschijnlijk omdat hij ten eerste geen rekening meer hoefte te houden met zijn bandleden, en ten tweede zich niet meer richtte op slechts een genre, maar gewoon deed wat ie leuk vond. Zelf heb ik, al zeg ik het zelf, toch wel best een brede muzieksmaak. En dat heb ik volgens mij gemeen met Damon Albarn, wat misschien ook kan verklaren waardoor ik de Gorillaz zo geweldig vind. Het feit dat het een virtuele band is, bestaande uit cartoon characters, enzo, dat vind ik best grappig, maar die muziek... geweldig!

Maar eigenlijk heb ik dit album niet altijd zo geweldig gevonden als ik het nu vind. Demon Days, de opvolger, leerde ik kennen toen ie net uit was, toen was ik 14. Dat album heb ik altijd al geweldig gevonden. Deze leerde ik echt veel later kennen en vond ik altijd best oke, met een paar uitschieters (zoals Clint Eastwood). Tot ooit op een dag, dat ik in bed ging liggen en dit album op de koptelefoon ging luisteren, en ik al vanaf de eerste tonen van Re-Hash betoverd werd, ik werd gegrepen, en pas weer losgelaten toen het album afgelopen was. Wat was dit album ineens een geweldige ervaring.

Ja, Re-Hash, wat een geweldige track is dat al, dat moment dat die gitaar erin komt is al meteen kippenvel. Ik kan best begrijpen dat de meeste mensen dat niet hebben, maar mij doet de muziek gewoon echt wat. Ook die kleine dingen, zoals die banjo op de achtergrond tijdens het refrein. En ik heb een ontzettend zwak voor Damon Albarn stem, dat helpt ook mee, wat een prachtige stem.

En dan 5/4 met die geweldige opbouw. En dat refrein is heerlijk meeschreeuwbaar. Sowieso moet ik zeggen dat het hele album een geweldige sound heeft, met dank aan Dan the Automator.

Tomorrow Comes Today is een heerlijk loom nummer. Met geweldig mondharmonica-gebruik. Mooie violen erin ook. Lekker duister sfeertje hangt erin dat nummer, geweldig.

New Genius (Brother) is ook redelijk loom en duister, maar vooral erg dromerig als je het mij vraagt. Ook wel lichtjes angstaanjagend vanwege de zang, en weer die mondharmonica, blijkbaar houdt Damon daar wel van. Geweldige sfeer wordt er weer gecreeerd.

Clint Eastwood is natuurlijk de Gorillaz-klassieker en niet kapot te krijgen. Ik leerde de Gorillaz ermee kennen en ik was meteen hooked. Geweldige raps ook van Del. Een van de weinige raps die ik helemaal mee kan rappen. Ik denk dat ik er niet veel over hoef te zeggen, terechte klassieker.

Man Research (Clapper) is een redelijk raar nummer. Vooral door de zanger, maar ook door allerlei geluidjes in het nummer. Ook wat vrolijker dan het daarvoor was. Maar vooral een nummer waarvan ik niet echt weet wat ik ervan moet denken, al vind ik het wel geweldig. Ik kan niet uitleggen waarom, ik vind het gewoon super. Vooral het einde waar het allemaal door elkaar gaat lopen, heerlijk.

Dan heb je een kort nummer wat waarschijnlijk de draad probeert te steken met punkmuziek, vanwege de kortheid van de nummers in dat genre, en de onzinteksten, die dan ook nog eens slecht te verstaan zijn. Tenminste, of het echt zo bedoeld is, weet ik het niet, maar dat is een interpretatie die je vaak tegenkomt, en wat ook wel redelijk kan kloppen. Zijn mening over punkmuziek is natuurlijk nogal te betwisten, maar hoe dan ook, leuk nummer! Even wat energie tussendoor.

Dan even wat gas terug met Sound Check (Gravity), naar mijn mening het hoogtepunt van het album. Dit nummer heeft echt alles wat dit album zo goed maakt. Het begint met alleen een akoestische gitaar en een prachtig zingende Damon Albarn. En dan ineens... boem! Geweldig, dat moment, altijd kippenvel. En dan begint Damon ineens normaal te zingen, waarin het gewoon een normaal nummer is, eigenlijk (ook prachtig natuurlijk). Oftewel, het nummer schiet van hot naar her. En als je denkt dat je het gehad hebt, komt ook nog die viool erbij. Klinkt redelijk out of place, maar toch klopt het. Nouja, alles klopt gewoon aan dat nummer, gaat dit horen mensen!

Dan krijg je Double Bass, een nummer dat op een gesproken zin na volledig instrumentaal is. Heerlijk relaxt nummer waarmee je even kan bijkomen van dat geweldige Sound Check. Heerlijk geinstrumenteerd ook.

En dan krijgen we ineens het supervrolijke Rock The House, een nummer wat er met de blazers echt al meteen inknalt. En we hebben weer geweldige raps van Del. Superfeestnummer! Dat valse fluitje, en die piano in het refrein, geweldig! Je moet wel heel depressief zijn als je hier niet vrolijk van wordt.

Met 19-2000 krijgen we nog een feelgood-nummer, de cd wordt een stuk vrolijker (maar niet voor lang hoor). De achtergrondzang van Tina Weymouth is erg mooi, en ook erg leuk dat Noodle (met de stem van Miho Hatori die mij verder onbekend is) een refrein inzingt. Ontzettend leuk nummer! Oh en de Soulchild Remix is ook zeker de moeite waard!

Daarna word je ineens verrast met een heel donker nummer, met latin-invloeden, gezongen door, jawel, Ibrahim Ferrer! Die van de Buena Vista Social Club. En hij zingt het prachtig, vol emotie! Het is echt een prachtig nummer, het herbergt zoveel emotie, en ook sfeer. Ontzettend knap gedaan.

En dan wordt het weer relaxter met Starshine. Een fijn gitaartje, en dan de prachtige zang eroverheen, die van heel ver lijkt te komen. En die de sterrenschijn echt om hulp lijkt te vragen. Het nummer wordt ook erg mooi opgebouwd. Fijne beat ook, of hoe je het ook noemt. Lekker aanstekelijk. Vormt een mooi contrast met de zang. Erg fijn nummer.

Slow Country is weer heerlijk feel-good, al is de tekst dat niet. De zang zelf ook niet echt, maar de hele muziek eromheen wel. Weer een mooi contrast dus. Grappig deuntje zit er in, en ook het windgeluid is best leuk. Leuk nummer dus, heel erg leuk zelfs, maar ook weer geen hoogtepunt.

Wel een hoogtepunt is M1A1, vooral de intro, met een stukje uit een film (ik ben vergeten welke) waarin een man de hele tijd roept: " HELLLOOOOOO! IS ANYONE THERE?" Het gaat echt door merg en been, en met de gitaar op de achtergrond en de geluidjes, zorgt het voor heel wat spanning in de muziek. Ik zit altijd (als ik op een stoel zit dan) op het puntje van m'n stoel, en dan breekt het nummer in een keer los. Geweldig is dat altijd. En na het intro doet het nummer nog het meest denken aan het nummer Punk, maar dan nog beter. Heerlijk om mee te schreeuwen. Damon Albarn heeft een prachtige stem voor emotionele nummers, maar ook hier is z'n stem blijkbaar prima geschikt voor.

En dat was het dan... of toch niet? Er komt nog een hidden track erachteraan, maar ik stop liever na M1A1. Die hidden track is grappig voor een keertje, maar verder niet zo de moeite waard. Het is de Ed Case Refix van Clint Eastwood. Een soort versnelde versie van Clint Eastwood zonder de geweldige raps van Del, maar met een irritante man die er doorheen zit te bleren. Ene Ed Case dus. Nooit van gehoord. Geen idee waarpm ze die hidden track erop hebben gezet, voegt niks toe. Doe het dan als een b-side.

Maargoed, op dat nummer na is het album zo goed als perfect. En dan te bedeken dat ze dat met de opvolger nog hebben overtroffen ook. Damon is een waar genie, ik zeg het je!

Dat nummer M1A1, waar komt dat van? het staat namelijk niet hierboven op de tracklist, ik heb het album nog niet gekocht, pas sinds kort echt aan het luisteren naar Gorillaz, maar dat nummer dat klinkt alsof het zo uit de film 28 Days Later komt

Volgens mij uit de oude Dawn of the Dead...

Correctie: Day of the Dead

Dat kan natuurlijk ook, dank.
Het blijft een goed album, al vind ik Demon Days beter

Punk zou inderdaad heel goed een nummer kunnen zijn die de draad steekt met punk-muziek. Het klinkt een beetje als een parodie op een Green Day nummer, dus dat zou inderdaad best kunnen.