Wilco - Wilco (The Album) (2009)

Een kameel met een feestelijke fez, een duet met Feist, een semi-lollige album-titel en een al even hilarisch zelf-refererend openingsnummer dat tot het slechtste behoort wat ooit uit de Tweedy-koker ontsproten is. This does not bode well.
Anderzijds, liveversies indiceerden reeds dat One Wing in potentie een geweldig nummer is & schijnbaar zou er sowieso in tegenstelling tot op SBS terug wat meer ruimte zijn voor studio-experiment en wordt dit dan ook een vrij eclectisch album. Ik val reeds bijna van het puntje van m'n stoel.

De albumcover doet inderdaad wel een wenkbrauw rijzen. Ik hoop dat dit album wel serieus nemen want ik kijk er enorm naar uit. Wilco (The Song) vind ik trouwens wel leuk, als het maar niet 11 van dat soort nummers worden.

Vanaf 30 juni te koop maar de band heeft al beloofd dat het album eerder te horen zal zijn. Laat maar komen.

GELEKT!

Goddank, de nummers liggen niet allemaal in het verlengde van 'Wilco (The Song)'. Dat nummer vind ik ook geen hoogvlieger! Wat mij betreft kan het feest beginnen na het openingsnummer. Zo is daar het prachtige 'One Wing'!

Snel doorluisteren!

Klinkt lekker!! 'I'll Fight' en 'You & I' zijn na een eerste luisterbeurt favoriet.

Het duet met Feist is inderdaad te moeite waard. De plaat klinkt - na twee luisterbeurten - gewoon als het andere werk van Wilco. Het openingsnummer, de albumtitel en de albumhoes hebben mij dus op het verkeerde been gezet; ik vreesde het ergste. Hoezee!

- Wilco (The Song) 2,5*
- Deeper Down 4*
- One Wing 4,5*
- Bull Black Nova 3,5*
- You and I 4*
- You Never Know 4*
- Country Disappeared 3*
- Solitaire 4*
- I'll Fight 4,5*
- Sonny Feeling 3,5*
- Everlasting Everything 4*

Afgerond: 4****

Terechte opmerking, het klinkt inderdaad zeer 'Wilco'. Nu is het nog maar de vraag wat dat dan precies zou zijn, Tweedy heeft immers de neiging om met de regelmaat van de klok een kleine stijlbreuk in zijn eigen repertoire te veroorzaken. Edoch: hier poogden ze mijns inziens een soort synthese te maken van 15 jaar Wilco, met zowel de experimentele als de rechtoe rechtaan poppy kantjes, de ballads en de rootsy rockers. In die optiek is de op het eerste zicht nogal lullige titel in feite wel spot on.

Nu even wat eerste indrukken inzake de nummers zelf... Eerst het slechte nieuws: You & I is precies wat ik gevreesd had, echt iets voor één van die soaperige Amerikaanse vrouwenseries (een gevoel dat ik overigens wel vaker heb bij all things Feist), het is maar een kwestie van tijd voor het opduikt tegen de achtergrond van een klef, emotioneel beladen tafereel in Gilmore Girls of consoorten. Country Dissapeared sleept me dan weer wat te veel en terwijl het nog steeds een redelijk heersend nummer is hebben ze bij One Wing tegenover de live-uitvoeringen helaas een beetje de angel eruit gehaald. Ook afsluiter Everlasting voelt ergens aan als een gemiste kans op een epische Wilco-classic, had wat mij betreft een tijdje langer mogen/moeten doorgaan. Over Wilco (the Song) is inmiddels alles al gezegd, hoewel het toch beter te tolereren valt in de context van de CD.
Wel positief: Sonny Feeling is dan weer een pak beter uitgediept dan de banale live-uitvoeringen die op het net rondzwerven, waar ze nog jammerlijk faalden op SBS met What Light slagen ze er hier wel in een geslaagd rechtlijnig feelgood Summerteeth-esque nummer op plaat te zetten (hoewel de lyrics zoals wel vaker in contrast eerder aan de donkere kant lijken). Ook You Never Know doet het wel, heeft wat de vibe van de betere momenten op Being There. Absolute hoogtepunten na een paar luisterbeurten zijn echter het hypnotiserende Bull Black Nova (klinkt als een organischere versie van Spiders) en de nogal bevreemde, sonisch rijke ballad Deeper Down. Enfin, eens benieuwd waar dit naartoe gaat evolueren, lijkt me alleszins een plaat die in tegenstelling tot het uber-rechtlijnige SBS wél meer draaibeurten behoeft. De liefhebbers van vooral Summerteeth (maar zoals eerder aangegeven: eigenlijk is er voor elk wat wils) worden hier alvast op hun wenken bediend.

'Solitaire' is wel een wonderschoon nummer, zeg! Heerlijk rustpunt.

Ik ben nog niet heel lang bekend met Wilco, maar ik sluit me grif aan bij de mensen die van mening zijn dat dit album "heel erg Wilco" is.

En weer levert Wilco een zeer geslaagde plaat af. Ik vind het fijn om te horen dat ze weer het poppy stijltje hebben die ze ook op Summerteeth hadden. Voorlopig geef ik 4**** .

Eerste waar ik aan dacht was inderdaad Summeerteeth. Mooi, want dat is mijn favoriete Wilco. Dat zal deze niet worden, maar ik vind 'm een stuk fraaier dan Sky Blue Sky. Heerlijk veel luisteren de komende dagen!

Ha, ik moet zowat de enige levensvorm op deze aardkluit zijn die Summerteeth stiekem toch wel een beetje de minste post-AM Wilco vindt (waarmee ik trouwens geenszins gezegd wil hebben dat hij helemaal het beluisteren niet waard zou zijn). Al een geluk dat van het 4-tal die zich wel heel nadrukkelijk in dat 60/70s poppy straatje bevinden (nummers 1, 6, 9 & 10) You Never Know & Sonny Feeling zich gerust kunnen meten met het beste van ST.
Trouwens, voor de olijkerds met een viscerale afkeer voor illegale transacties, ze streamen hem inmiddels ook zelf: http://beta.wilcoworld.net/records/thealbum/index.php

Zoals hiervoor aangegeven is dit idd een album waar de verschillende wilco's samenkomen. Wat mij betreft op een geniale manier. Er staan behalve de opener geen slechte nummers op. Vond de vorige plaat erg goed maar was wel hopende dat ze die weg niet voort zouden zetten. Dit had ik echter niet verwacht. Het is voor mij na drie luisterbeurten al het beste album van dit jaar (tot nu toe) en dat met al een aantal geniale releases. Op naar Lowlands. Hoop de Grolsch maar al is het de Alpha ik ben er zeker bij. Heb ik die ook weer eens een keer gezien.

Ik keek heel erg uit naar dit album, want Wilco is naar mijn bescheiden mening één van de beste bands van dit moment. Maar hoe meer informatie er kwam over dit album, hoe meer ik begon te vrezen dat dit een teleurstelling ging worden. Ik bedoel: die cover... Namen ze dit nog wel serieus?

Gelukkig was die vrees niet nodig. Het is geen zware kost meer zoals op bepaalde momenten op YHF en AGiB, het zijn gewoon heerlijk klinkende popliedjes. Niks mis mee. Sterker nog, zwaar aanstekelijk. De eerste luisterbeurt maakte nog niet veel indruk, dus ik heb het album meteen nog een keer opgezet. En dat was best lekker. Dus nog één keer luisteren om het af te leren. In een paar uurtjes heb ik hem nu al 4 keer geluisterd en ik krijg hier voorlopig nog geen genoeg van, vermoed ik.

De concurrentie voor album van het jaar is zeer sterk en ik denk dat deze het wel af zal gaan leggen tegen de albums van Bill Callahan, Antony & The Johnsons en Animal Collective. Maar deze band hoeft zich voor mij ook niet meer te bewijzen. Dit is gewoon weer een puike plaat in het oeuvre van Tweedy en zijn mannen.

4* om mee te beginnen.

Leuk berichtje van de band in de nieuwsbrief:

"Well, we made it nearly a month with copies of Wilco (the album) floating around out there before it leaked. Pretty impressive restraint in this day and age. But the inevitable happened last night. Since we know you're curious and probably have better things to do than scour the internet for a download (though we do understand the attraction of the illicit), we've posted a stream of the full album at http://wilcoworld.net/recor... . Feel free to refer to it as "wilco (the stream)" if you must."

Beetje sarcastisch, maar wetende dat sommige dingen niet tegen te houden zijn. Ik heb de plaat inmiddels een aantal keer gehoord en ben er erg blij mee.

'One Wing' !

hmm ben ik het niet mee eens. vind het mooi nr. en de samenzang met Feist aan het einde maakt het af.

beste nr. na twee keer luisteren is toch wel Bull Black Nova, geweldige gitaar freakout aan het einde!

Het einde is inderdaad erg lekker, maar tegen dan is de kameel al lang verdronken.

Bull Black Nova steekt er idd bovenuit: de urgente, boosaardige(re) nakomeling van Via Chicago. Schitterend nummer.

Ik vraag me af waarom iedereen wilco (the song) zo slecht vindt, heerlijke poppy opener! Bull black nova en I'll fight zijn tot nu toe mijn favorieten, maar One wing, You and I en Sonny Feeling vind ik ook heeerlijk!!

Ik vind de opener juist een van de sterkste nummers van het album, krijg er zelfs een beetje een Sgt. Peppers gevoel van! Begrijp de negatieve reacties dan ook niet echt. Wat zou er nou precies mis met dit liedje zijn?
Voor de rest moet ik dit album nog een aantal keer luisteren en wacht dus met stemmen en een bespreking, maar het klinkt alvast veelbelovend lekker. Hoe dan ook stukken spannender dan het wel erg saaige en voorspelbare Sky Blue Sky (al stonden daar zeker een paar prachtige nummers op).

Solitaire vind ik erg mooi , vind het jammer dat ze het gehele album niet in die geest hebben gemaakt.. Ik vind de rest iets 'gladder' maar ach dit is pas na een keer luisteren. Ik vind de cover trouwens wel gaaf.

En, heeft iedereen zijn milde bijdrage al geleverd?



Bron

Eerste reactie: zomerplaat van 2009! Ooooh wat heerlijk!
Oprechte excuses voor mijn enthousiasme.

Ik kan het mij geheel voorstellen, ik ben net zo enthousiast.

eerste reactie bij het horen van nieuwe album op hun site is euforisch en vraagt om het opnieuw te draaien; god wat een prachtig nieuw album. Alles lijkt te kloppen. Van sterke opener tot sublieme afsluiter. En daartussen louter prachtige nummers. Wederom uniek gitaarwerk van nels cline en enkele vurige gitaarduels. Mooi duet met Feist. Album is niet te lang (sky blue sky mi iets te lang) maar kort en krachtig. En de stem van Jeff Tweedy wordt alleen maar beter.

Het zullen wel de cheesy lyrics zijn, zeker? Enfin, moet zeggen dat ik het wel meer begin te appreciëren. Het werkt nog wel als intentieverklaring en gelukkig boomt het niet te lang door.
Over lyrics gesproken voor de rest trouwens toch opnieuw een flinke stap voorwaarts in vergelijking met SBS. Country Dissapeared, Solitaire & One Wing behoren op dat vlak tot het betere werk.

Ik heb hem nu veelvuldig beluisterd en ik ga hem steeds meer waarderen. Ik verhoog hem tot 4,5 sterren.

Erg lekker album. Gelukkig geen vervolg op sky blue sky en wel vernieuwend. ' You and I' mag er zeker wezen. Ik begin met 4 sterren

Wilco en Fastball, die ik beide kon waarderen, komen steeds dichter bij elkaar te liggen qua sound. Wilco wordt wat voller en iets minder ' folky', Fastball wordt liever en iets meer 'folky'. Beide keuzes vind ik persoonlijk niet geweldig en zorgen ervoor dat ik ook dit album niet echt hoog kan beoordelen. Het klinkt allemaal zorgeloos en foutloos, maar het kabbelt allemaal teveel voort naar mijn idee. 3*

Ik heb al skippend de "nieuwe Wilco" beluisterd om een indruk te krijgen. En morgen gaat hij in bestelling. Moet ook wel, omdat ik alles van Wilco tot nu toe heb. Maar de eerste indruk is: Verfrisseld, speels, afwisselend en pure kwaliteit. Helemaal beluisteren doe ik wel als hij uit is. Het kopje koffie is op, maar het lekkere koekje bewaar ik voor het laatst. Ik vind het eigenlijk pas leuk als ik het doosje met de cd erin thuis heb. Ik kan hem dan ook het best beoordelen als album in zijn geheel.