Wilco - Wilco (The Album) (2009)

Ad, het moet niet gekker worden, maar ook over dit album (en natuurlijk over the MSP) zijn we helemaal eens. Wat een mooie muziek zeg!
Ook niet te versmaden zijn de nieuwe Kasabian en Paolo Nutini. Prima jaar (nu al!): 2009.

Ik had hier gelezen dat dit een vrij vrolijk en simpel album was: hoe komen ze erbij? Daarmee doe je dit album echt tekort. Dit is prachtige muziek, die bestaat uit meerdere lagen pure kwaliteit. En ook met meer diepgang dan je in eerste instantie zou zeggen. Het voorbeeld hiervan vind ik de parel Bull Black Nova: echt een fantastisch juweel! Er staat geen zwak nummer op, sterker nog: vrijwel alle nummers zijn goed tot super. Een echte aanrader dus!

Dat zijn precies mijn favoriete nummers, samen met One Wing & I'll Fight (fraai orgeltje en steelgitaar). Ik zie trouwens net dat Bull Black Nova hier de meest favoriete track is. Zo zie je...

Wilco blijft kwaliteit afleveren. Het is geen superalbum geworden, a al 'Yankee Hotel Foxtrot' of 'A Ghost Is Born', maar het basisniveau van de Amerikanen is enorm hoog. In de breedte een mooie plaat zonder een echt geniale song. Maar nu doe ik 'Bull Black Nova' tekort: wat een moordnummer is dat met die hamerende piano en een paar fijne gitaarerupties aan het slot. Zo hoor ik de mannen graag.

Hier ben ik het helemaal mee eens . .

Het dEUS-syndroom. Het Wilco-syndroom.

Hmm. Weet je, dEUS is één van mijn favoriete bands en Wilco ook. Beide hebben een paar ontzettend goede albums, maar toch vind ik de laatste wapenfeiten van deze twee bands ietwat minder. Waarom? Omdat het een groepsgevoel is geworden. Geen Jay en Jeff of Stef en Tom, maar 'de hele bende'. Dat kon je goed horen op Vantage Point, dEUS' laatste plaat en zo ook op dit Wilco (The Album). Het is niet slecht, maar het raakt me ook niet bijzonder.

Aan de ene kant best wel jammer, maar Wilco (The Album) luistert wel heerlijk weg. One Wing is het mooiste. 3,5*.

Interessante vergelijking met dEUS, Nihilisme. Bij die band ben ik na Vantage Point afgehaakt omdat ik, in vergelijking met de gekte op hun vroege albums met Rudy Trouvé en Stef Kamiel Carmens, hun nieuwe werk saai vind. Van creatieve wervelstorm naar voorspelbare popband, misschien vinden sommige mensen dat ook bij (the album). Terecht?

Ik weet het op dit moment niet helemaal. Voorlopig houd ik de plaat op 4*, ik laat hem een paar maanden op de plank liggen en ik ga ze live zien op Pukkelpop eind augustus (YES!) (dEUS speelt daar trouwens ook). Misschien heb ik daarna weer een mening te formuleren.

Het 'complex' is misschien dat wij willen dat onze favoriete bands een bepaald soort plaat maken, en dat de muzikanten zelf misschien hele andere plannen hebben.

Idd. En een band die topplaten als Summerteeth, YHF en AGiB heeft gemaakt verdient die vrijheid ook volkomen. Deze gasten hebbenb wat mij betreft bergen krediet verdient en dan komen ze wat mij betreft prima weg met een wat minder urgente, maar nog steeds erg goede plaat als (the album). Al draaien ze vanaf nu alleen maar drollen, ik zal altijd van de band blijven houden

Maar (The Album) is absoluut geen drol. Het is een hele goede plaat van een band die weet dat ze zich niet opnieuw hoeven uit te vinden of te bewijzen. Ze komen niet meer vechtend de studio uit, maar schudden elkaar de hand en gaan lekker weer een keertje touren.

Als ik toch moet klagen over deze plaat, dan is dat om Bull Black Nova en dan eigenlijk vooral de tekst: Wat een niemendalletje. Het klinkt allemaal prima dreigend, maar die tekst is een beetje soft. Tweedy is duidelijk geen verhalenverteller als Nick Cave of Tom Waits. Hij weet prima zijn problemen en zorgen op papier te zetten, maar fictie zingen is niet echt zijn ding, denk ik. Maar goed, daar kom ik wel overheen.

One Wing wordt per draaibeurt mooier, zeker naar het einde toe is het echt een tof nummer.

Solitaire

Dit is nochtans veel meer een "Tweedy-solo" plaat dan hun vorige worp. En serieus, zelfs het slechtste nummer hier (I'll Fight) is nog altijd lichtjaren minder banaal dan slappe meuk als "When she comes down" of "The Architect".

"Wilco (the band)" komt met een nieuwe plaat, getiteld "Wilco (the album)" , en daarna is de inspiratie wel helemáál op, en krijgt het eerste nummer te titel "Wilco (the song)......

Het is ongetwijfeld humoristisch bedoelt, maar het werkt niet echt op mijn humor-spieren. Gelukkig is de muziek zeker niet verkeerd, en dat geld ook voor de cover.

Je vergeet Wilco (the tour). 16 november Paradiso Amsterdam.

tja heb ik ondertussen al een ticket voor hun Dublin concert 28/08 gekocht, bang dat ze hier na lowlands niet meer zouden komen... Enfin, kan ik ze 2 x gaan zien!

Ben het niet geheel met je eens Jeanneman:

Vind het juist knap dat Tweedy met zo weinig woorden zo'n onheilspellende sfeer kan neerzetten. Hij laat veel over aan de fantasie van de luisteraar, maar de toon die hij zet kruipt onder je huid met als climax de laatste 2 uit zijn tenen gezongen "pick up".
Maar mogelijk ben je al van mening veranderd...

One wing wordt inderdaad steeds mooier!

Breek me de bek niet los (open)...

Ben het helemaal met je eens Cor!

Ben het wel met je eens, maar ik draai de volgorde van de albums toch echt om!

Beide prima nummers naar mijn mening en The Architect is zonder twijfel het meest funky dEUS-nummer ooit (hoewel, dat is eigenlijk Fell Off The Floor, Man, maar goed). Sowieso een tien keer betere single dan een nummer als 7 Days, 7 Weeks. En daarbij staan er op Vantage Point verder wel degelijk puike liedjes.

Genoeg over dEUS: voor mij komt Wilco (The Album) gewoon over als een rasecht groepsproduct. Ook door de later toegevoegde gitaardingetjes van Nels (heb ik vernomen, weet dit niet zeker dus pin me er niet op vast). Het komt meer als één collectief over terwijl ik bij eerdere platen (Summerteeth, Yankee Hotel Foxtrot) het gevoel had dat Jeff juist (samen met Jay, R.I.P. nog overigens) het voortouw nam. Natuurlijk zal hij de boel blijven regisseren (daar is-ie Jeff Tweedy voor), maar het komt meer dan ooit te voren over als een echt groepsding. Dat voel ik ook bij de livefragmenten van de Sky Blue Sky/ nieuwe nummers. De rollen zijn 'eerlijker' verdeeld. Maar dat is slechts mijn gevoel, ik ben absoluut geen Wilco-kenner. Het was ook niet als een aanval bedoeld, het was gewoon een vergelijking die in me op kwam tijdens het luisteren.

Nog even een prachtige liveversie van You And I. Nog net even iets mooier dan op het album.

een zeer fijne cd die je gewoon op z'n eigen kracht moet beoordelen.... Ik denk dat je niet kunt vergelijken met de drie voorgangers. En dat is mooi vind ik. Ik ben er zeer content mee, moet ik zeggen. Een heerlijke plaat gewoonweg.
Heren Wilco mogen wat mij betreft elke keer weer ff anders uit de hoek komen. Prima!!!

Mag ik u zeer hartelijk danken: ik had het gemist, maar heb net nog 2 tickets kunnen kopen!

Sluit me aan bij dank voor de heads up van Dudehere over (the tour). Paradiso, here we come!

Een beetje te laat maar dit album is de wereld ingeholpen door Wilco (The Stream). Ik vind hem wel goed.

De Wilco's in mijn leven waren meestal niet de meest leuke mensen om mee om te gaan. Deze plaat bevestigt dit vooroordeel van mij. Het doet me (nog) bar weinig.

raar, want op 26 juli jl om 14.28 uur vond je "the album" "gelukkig zeker niet verkeerd (incl de cover)".
Ben benieuwd wat je van de vorige Wilco albums vindt, of bevestigen ook die nog steeds je vooroordeel???(dat zou helemaal merkwaardig zijn).
Mijn stellige advies is om Wilco the band los te koppelen van de Wilco's in jou sociale netwerk, dan gaat er een muzikale wereld voor je open (en kom je los van de 70/80 jaren waarin je favoriete top 10 -los van 16 H- nu verkeerd)(welke overigens wel zeer mooie albums bevat)(ik besef dat ik me op nu op glad ijs begeef)

Door deze band ben ik de hele zaterdag in de Grolsch te bewoneren. Ik ben te dronken lelijkert die de hele tijd WILCO WILCO schreewt. Vrees ik. Wat een album. Ik begin hem steeds meer te waarderen. Vooral de afwisseling in de nummers wat ik eerst nog wel als een negatief bestempelde. Maar komt zeker in mijn top 10 van dit jaar.

Hmmmm... Die omschrijving past mij ook wel denk.

Wereldband en ik ben blij dat ik ze binnenkort eens live kan zien. Mijn kaartje voor Paradiso is nog niet besteld, maar dat is slechts een kwestie van tijd.

De intro van "Wilco (the song)" roept bij mij associaties op met Velvet Underground, of ben ik nu helemaal van het padje af?

'Waiting for the man' enzo? Zit misschien wel wat in.

Precies het nummer wat ik in mijn hoofd had ja

Ik kan niet wachten totdat ik Bull Black Nova live ga horen (ze zullen het toch wel spelen??). Wat een fantastisch nummer is dat zeg...

(Dit is alweer hun 7e album en ik vind 'm na 1 luisterbeurt al helemaal toppie!)

Hoe vond je het concert BR??? Zag wat stukjes op tv en dat zag er wel aardig uit. Waren band én publiek niet uit het lood geslagen door die 3 woestijnrockers die voor hun optraden? Of was dat de juiste opwarmer?