The Black Eyed Peas - The E.N.D. (2009)

ze happen zo lekker

Gelukkig is jou dag dan ook weer compleet.

ok ok

ik VIND dit inspiratieloze flutmuziek en zonder fergie was het een band, als je al kan spreken van een band, die allang ten onder was gegaan

het oog wil ook wat en deze dame voegt in dat opzicht gigaveel toe

blijft over, flutmuziek, dus............

Dit is een heel ander soort 'Black Eyed Peas' album dan wat ze normaal gesproken maken.een mix tussen hiphop/dance.Het album begint
pas bij het nummer 'Electric City' echt goed te worden,de nummers die daarvoor waren hadden ze wel van het album mogen houden.

Maar heb je de muziek die ze maakten voor Fergie erbij kwam ook wel eens gehoord dan? Want ze zijn toch behoorlijk wat commercieler geworden met de komst van Fergie.

yep, maar het gaat hier over deze plaat, niet over het ouvre

overigens vond ik dat ook weinig verheffend

Ja, ik snap wel dat het over deze plaat gaat, maar jij zegt dat ze zonder Fergie allang ten onder waren gegaan. Zonder Fergie waren ze misschien minder groot geworden, maar daarvoor waren ze ook redeljk succesvol, in Amerika althans. Ik zie niet in waarom ze ten onder waren gegaan. En klopt, het was ook weinig verheffend, totaal niet origineel of wat dan ook. Maar wel gewoon lekker.

ik snap ook niet dat ze met fergie nog steeds zo populair zijn

Echt? Ik vind het juist vanaf Out Of My Head omlaag gaan met het niveau. Rockin' To The Beat is wel het absolute dieptepunt.

Dit is overigens de tracklist/plaat van het ''deluxe'' bonus'' album de cover van deze versie is rood en niet groen ik zal is kijken of die te editen is..

Boom boom pow is zo'n verschrikkelijk nummer. Ik word er helemaal gek van.

Doe maar niet. Volgens mij is het gebruikelijk om gewoon de standaard versie cover te nemen. En daarom staan er ook * achter de nummers die alleen maar op de deluxe editie staan, omdat ze niet op elke versie verkrijgbaar zijn.

Co-sign.

Waar is de tijd gebleven? Wanneer zelfs de Black Eyed Peas mee gaan doen met die vreselijke elektronische hype van tegenwoordig, is er toch iets mis met de hedendaagse Pop. Op "I Gotta Feeling" (een geweldig goed nummer trouwens, wat de 0,5 kan opkrikken) na, is er weinig goeds te vinden in dit album. En wanneer ik "Meet Me Halfway" hoor, denk ik: hebben we dan niks geleerd van de jaren '80? Een jaar geleden vonden we dat soort muziek vreselijk! "Rock That Body" klinkt bijna alsof ze M-Kids zijn... "Now Generation" slaat natuurlijk ook nergens op. Op "The E.N.D." hoor ik vier oudjes die wanhopig proberen met de tijd mee te gaan. Black Eyed Peas is over. Einde verhaal.


Om nog maar te zwijgen van die, ja.

"Boom Boom Pow" vond ik de eerste keer nog enigszins leuk maar nu hoeft het niet meer voor mij, het klinkt mij te mechanisch en gevoelloos. En ik denk dat de rest van dit album (wat ik daarvan heb beluisterd) ook een héél beperkte houdbaarheid heeft net als de meeste nummers van deze band. Alleen in het begin kon ik The Black Eyed Peas nog smaken.

Miskoop destijds; Elephunk. Vond er geen bal aan. Aan heel dit bandje niet, het is mijn ding niet, dus deze laat ik ook gewoon lekker liggen, no problem, Luc.

Hoe kun je dit album nou niet lekker vinden....

De 2de CD bij de deluxe edition daar staan ook een aantal toffe versies op van hun oudere nummers.de hip/hop die 'Black Eyed Peas' maakt is toch wel heel anders dan wat je normaal gesproken hoord bij de amerikaanse rappers.veel van hun muziek is ook grappig bedoeld en gaat niet over ghetto's en dat soort dingen.dus mischien klinkt het niet stoer genoeg ofzo voor het grote publiek.

Mijn voorkeur gaat uit naar een goed stuk vlees; het boekje van dit album is nog wel verteerbaar maar de hoes en CD zelf zijn me te hard en krijg ik alles behalve soepel door mijn keel.

Gewoon doet doorkauwen dan is het wel te versmaden. Maar eet dit niet te veel ligt nogal zwaar op de maag plus de smaak kan je op den duur tegen staan.

Party All The Time schijnt al bevestigd te zijn als de derde single, terwijl I Gotta Feeling nog niet eens uit is.

Wel lekker album
favorieten:
- Rocking to the beat
en natuurlijk
-boom boom pow

Album begint jammer genoeg steeds meer te irriteren. Helaas.. ben het dus met de meeste kritieken eens. "Imma Be" vind ik wel boven de middelmaat uitsteken. De omslag die het nummer op de helft maakt vind ik erg goed uitgewerkt.

Boom Boom Pow is toch wel stiekem een guilty pleasure voor mij. Best een tof nummer.

The Black Eyed Peas maakt al veertien jaar muziek. De undergroundcrew bestond uit will.i.am, Taboo en Apl.de.ap, maar groeide uit tot een hitmachine sinds de komst van zangeres Fergie. Sterker nog, de groep heeft het record gebroken van de meeste hits in de Top-40 in het laatste decennium en laat Nickelback en The Backstreet Boys achter zich. De “hippop” die de groep maakt, heeft bewezen bij het grote publiek aan te slaan. Lekkere beats van Will.I.Am met bekende samples en makkelijke teksten vormen de vaste succesformule voor The BEP. Met haar nieuwste plaat The E.N.D (The Energy Never Dies) wil de groep haar toppositie in de lijsten wederom claimen.

The E.N.D is een album met een duidelijk thema. Producer will.i.am flirt als nooit tevoren met house-muziek en probeert met de uptempoproducties zijn weg naar de clubs te banen. Elk nummer heeft een electrobeat en als de muziek versneld zou worden, zou het house zijn geweest. Tracktitels als Boom Boom Pow, Rock That Body, Ring-A-Ling, Rockin To The Beat en Party All The Time proberen dit gegeven dan ook niet te verhullen. Alle tracks klinken door de commercialiteit als potentiële singles. Zo bestaan alle producties uit tamelijk simpele deuntjes die in het hoofd van de luisteraar blijven spoken en elke keer als de mond van een BEP lid opengaat, vliegt er een clichézin uit. Slechts een select aantal liedjes heeft het in zich om hoog te klimmen in de charts. Deze zijn ook commercieel, maar hebben dan toch net een lekkerdere beat en pakkende teksten die niet zo stom klinken dat niemand zal willen meezingen.

Een van die tracks is de eerste single Boom Boom Pow. De electronische beat maakt gebruik van een sample van de houseklassieker Be (van Steve Angello & Laidback Luke) en bevestigt nogmaals dat de muziek je aan het dansen moet krijgen. De titel is een omen van het niveau van de teksten op het hele album. Het schrijven van de zang en rapteksten vraagt geen greintje talent. Maar in sommige gevallen, zoals bij de eerste single, zijn deze lyrics die weinig breinactiviteit vergen: wat men bij het uitgaan nodig heeft. Terwijl Jay-Z autotune al dood heeft verklaard lijken de heren van The BEP op The E.N.D niet zonder de robotische stemmen te kunnen. Naast Boom Boom Pow kunnen Rock That Body en I Gotta Feelin op positieve feedback rekenen. Bij beide tracks heeft David Guetta zich bemoeid met de productie en de hand van de ervaren Franse house-DJ is duidelijk herkenbaar. De beats bevatten meer geluiden dan de meerderheid van de andere tracks, maar zijn toch harmonieus afgemixed.

Op het overige deel van het album zijn nog een paar lekkere tracks te vinden, maar voor de rest is het heel erg slecht. Naast autotune die in 2008 tot in den treure is gebruikt, zijn de onderwerpen van de tracks in slechts twee groepen te onderscheiden: liefde en feesten. Ook is geen enkel akoestisch instrument te horen, maar slechts elektronische booms en pows. Hoewel dit geen probleem hoeft te vormen, begint het album saai te worden wanneer de artiesten het zelfde trucje zeventien keer achter elkaar toepassen.

The Black Eyed Peas heeft met The E.N.D weer een album samengesteld dat ongetwijfeld veel hits zal opleveren. Dat er bijna geen variatie te horen is op de plaat en dat er vrij weinig talent voor nodig was om het grootste gedeelte van de tracks te maken, is een gegeven dat gemiddelde TMF-kijker niet zal beïnvloeden. Naast een paar nummers die men met het verstand op nul en een glas alcohol wel kan pruimen is The E.N.D vooral een verzameling tracks die het album niet had mogen halen.

Bron: hiphopleeft

Geen slecht album, maar ook niet goed. Hier staan in mijn ogen veel toekomstige clubhits op, die het nog ver zullen schoppen in de discotheken. Boom Boom Pow is nu al goed bezig om een echte clubhit te worden. Alleen, 1 uur en 10 minuten vind ik iets te lang. En het album houdt die aandacht niet de volledige tijd vast. jammer. Verder is het ook allemaal een beetje teveel van hetzelfde, waardoor het ook niet altijd even boeiend is. Het is ook best emotieloos.

Ik begin dit album steeds beter te vinden,het is 1 geheel,en dat vindt ik wel goed aan dit ablum,
I Got A Feeling,Imma Be,Showndown,One Tribe.zijn allemaal hele goeie nummers.dit vindt ik de hip/hop van de toekomst eerlijk gezegd.

Kerel alsjeblieft zeg...de hiphop van de toekomst
Laten we het niet hopen want dan is hiphop dus echt morsdood.

Meet Me Halfway is echt een geniaal nummer.
I'mma Be ook goed, Alive, Missing You ook allemaal goeie nummers met een leuke next level beat.
Maar er zitten ook een paar matige nummers bij.
Waarbij ik mijn oren altijd dicht druk.

3,5 van mij.

Grapjas