A Flock of Seagulls - A Flock of Seagulls (1982)

Hoe slecht hun kapsels ook waren, de muziek was dat niet: heerlijk vlotte synthi-pop à la OMD en (de vroege) Duran Duran. Hoogtepunten: 'Messages', 'Space Age Lovesong', 'Telecommunication' en natuurlijk de hit 'I Ran'.

FOS is ten onrechte een beetje in de versukkeling geraakt.. de band heeft een paar van de beste jaren 80 anthems gemaakt zoals the more you love, space age love song en i ran.
Het gitaargeluid is uit duizenden te herkennen en de songs hebben een heel ruimtelijk en fris geluid. Je kunt er tegelijkertijd helemaal in wegzwijmelen.. prachtige vergezichten en transparante vormen en je hoofd op richting melkweg en orionis! Helaas is hen debuut eigenlijk de enige plaat die volledig klopt en van a tot z weet te boeien..
Alhoewel de latere platen nog wel uitschieters bevatten die ook mtv-hits waren zoals wishing, was het niveau na deze plaat matig tot slecht.

Goede plaat; hun volgende bevat echter ook nog fijne nummers: wishing, nightmares, transfer action en vooral It's not me talking.

Pure jaren 80 new wave! Songs als 'Messages', 'Telecommunication', 'Space age love song' en de - nu ook bij fans van de game Grand theft auto bekende - hit 'I ran' zullen bij mij altijd top-of-the-bill blijven!
4,5*!!

Als betrekkelijk fervent jaren '80 luisteraar had ik hier redelijk hoge verwachtingen van, maar het viel me eigenlijk wat tegen. Niet bij de eerste klanken van openingsnummer I Ran (feest der herkenning met het uit duizenden herkenbare gitaargeluid, dat we ook kennen uit wat ik nog steeds AFOS' beste nummer vind (TMYL,TMYL), maar wel in de rest van de plaat.

De stijl van de band is er toch een waarin ze het vooral van de aanstekelijke liedjes moeten hebben en dat wilde vooralsnog bij mij niet zo lukken, al zijn de elektronische sferen hier en daar nog zo 'spannend'. Beetje hetzelfde probleem wat ik met Propaganda ook heb. Voorlopig 2½*

Moet je toch eens goed naar de gitaar in Standing in the Doorway luisteren, een heftige variant op het gitaargeluid van The Edge bijvoorbeeld! Verder hebben de nummers misschien niet veel om het lijf, maar ze worden dusdanig aanstekelijk gebracht en enkele zitten zó verrassend goed in elkaar (Space Age, I Ran, Doorway, Messages, You Can Run) dat dit echt een van mijn favoriete 80s platen is. Helaas werden AFOS meteen stukken minder bij de opvolgers, op de paar uitschieters daarop na (Wishing, Nightmares en TMYL).

Een erg fijn debuut van deze band. Ik en mijn zus waren gek hun muziek, en ik heb ze verschillende malen live gezien. Maar met dit album begon het allemaal, en "I ran" was de hit. Maar er staan meer sterke nummers op, zoals het openingsnummer "Modern love is automatic", "Messages" en "Standing in the doorway" onder andere. Op vinyl.

Na drie nummers dacht ik dat deze plaat dik op 4.5* koers lag. Hoewel ik daar na de aanzienlijk zwakkere b-kant iets van terug moet komen, blijft het een prima plaat. De eerste drie nummers durf ik zelfs lichtelijk geweldig te noemen. Catchy wave die heerlijk in je hoofd blijft doorgalmen. Toch wel 4* nog.

Mocht ene Fred van Dam, wiens naam op de hoes stond, dit lezen: mijn dank is groot. Toch weer voor een euro tweedehands een leuk plaatje ontdekt .

Het vierde nummer vind ik het absolute hoogtepunt! Wave van een andere wereld.. maar Standing In The Doorway, DNA en Man Made mogen er ook zeker zijn.. tegen Space Age Love Song valt alles tenslotte in het niet

De cd versie die hierboven beschreven staat heb ik helaas niet. Het nummer Tokyo staat er bij niet op! Waarschijnlijk heb ik nog de LP versie? Standing in The Doorway is inderdaad een erg mooi nummer.

Heerlijke muziek. Telkens ik deze groep hoor, kruipt de nostalgie naar boven. Kippevel

Oei, dat ik hier nog geen bericht geplaatst heb.
Dit album heeft een maand of twee geleden een paar weken op mijn mp3-speler gestaan. Tientallen keren heb ik 'm toen beluisterd, tijdens het fietsen, tijdens het lopen of gewoon in bed. Iedere keer opnieuw was het werkelijk een openbaring! Al meteen van bij de opener Modern Love Is Automatic, lijkt het wel of je in een andere wereld terecht komt.
De muziek is zo simpel en tegelijk zo briljant. Ik krijg er telkens weer kippenvel van. Het mooie is ook dat hier naar mijn mening niet één minder nummer op staat. Ze zijn allen zo prachtig op hun manier.
Ik heb het album nu al twee maanden niet meer beluisterd, maar binnenkort zal ik dat maar weer eens gaan doen denk ik. Hopelijk vind ik 'm nog ergens in een platenzaak, want deze moet ik gewoon hebben.
Dikke ***** natuurlijk.

Ik blijf toch Messages als grote favoriet houden. Ik ken geen strakker wavenummer dan dat. Heerlijke riff (alleen het intro al), prachtige gitaarmelodieën. Onbegrijpelijk dat dit breedgedragen en vooral gebaseerd op de kapsels gezien wordt als iets fouts. Bij vlagen toch echt briljant.

Ik vraag me idd af hoe ze zouden worden gezien als het gewoon vier sober zwartgeklede wavers waren geweest..

Beetje vreemd inderdaad dat een band zo snel wordt afgerekend op hun image en uiterlijk. Dit is een van de beste new wave bands van de 80's. Met heerlijke nummers als mijn favoriet: Standing in the Doorway

ik ontdek gisteren net het geweldige I Ran, kon er dan niemand me eerder op deze vergeten muziek doen terecht komen??
Zo zie ik maar , denken dat je iets van muziek weet en dan op een echt geweldig nummer stuiten dat je nog nooit eerder gehoord hebt...met I Ran is dit het geval en voorlopig hoort het in de hal van onvergetelijke popklassiekers van de jaren '80...echt waar beste mensen...

Check dan het zwaar verslavende Space Age Love Song nog maar eens uit, of het ruig gespeelde Standing in the Doorway.. laat ik Messages en DNA niet vergeten

In welke volgorde horen de nummers hier nu eigenlijk te staan? Ik heb (volgens mij toch?) de originele plaat thuis, en die begint met Modern Love Is Automatic, daarna Messages, I Ran en Space Age Love Song...?

Een verwarrende kwestie, Lukas.

Deze volgorde is die van de officiële UK (en US) release.
Daar stonden 10 nummers op in deze volgorde (zonder Tokyo).

Alle andere versies hadden Tokyo er wel bij,
en dus een heel andere trackorde ... zoals ook mijn exemplaar.
Ik heb een Nederlandse persing, jij wellicht ook.

Ik heb ook de versie met Modern Love Is Automatic als (overigens ideaal) openingsnummer.
Blijft een schitterend album, van begin tot eind. Een heerlijke rechttoe rechtaan wegdroomsfeer. Krijgt vanaf vandaag een plaatsje in mijn top 10.

Okee die Arno!
Inderdaad een unieke plaat met 24 karaats wegdroom wave.. slechts voor de goede verstaanders.

Nou dan trek ik hem nog maar weer eens uit de kast. Weer eens op het trommelvlies loslaten dan. Heb dit eigenlijk nooit veel bijzonders gevonden. Wel aardig, meer niet. Geldt ook zeker voor het veronderstelde hitnummer 'I Ran'.

De muziek is ongelooflijk licht en energiek, ieder nummer hier werkt buitengewoon aanstekelijk! Te vergelijken met een ander album uit 82, namelijk New Gold Dream.
En dat hemelse gitaarspel in combinatie met goede, maar eenvoudige thema's, tsja.. kennelijk moet het je liggen (de goede verstaander nogmaals).

Space Age Love Song is mooi hoor, maar de rest is toch ook weer niet zóó fantastisch? Ik bedoel, er wordt hier gedaan alsof onze geföhnde vrienden de meest miskende genieën sinds Here Jezus zelve zijn. Leuke CD, maar superlatieven ga ik vooralsnog niet bezigen.

Je moet natuurlijk wel beseffen dat dit de persoonlijke indrukken en emoties zijn van enkele liefhebbers. Ik hoor hier een bepaalde sfeer in door de klank, van de gitaren, stem en de verschrikkelijk verfrissende akkoorden /thema's in de nummers waardoor ik er helemaal euforisch van kan worden. Alléén daarvoor al de max. score.
Als je die klik niet hebt, dan luister je natuurlijk heel anders naar deze plaat en hoor je vast dat het redelijke eenvoudige wave is. Maarja, dat geldt wel voor meer platen waarover menigeen enorm hoog opgeeft.

Ik moet zeggen dat ik deze wel steeds aanstekelijker vind worden.

Een pareltje. Teruggevonden en herbeluisterd op een ondergestoft TDK-bandje. Is dit album nog ergens op CD verkrijgbaar?

Op o.a. discogs worden er twee te koop aangeboden. Op Amazon staan er ook een aantal. Wel niet goedkoop blijkbaar. Maar af en toe kom je 'm wel tegen. Ik heb 'm vorig jaar gevonden in een platenwinkeltje in Londen voor om en bij 7£.

Helaas is het meestal de verzamelaar (met gelijkaardige hoes) die in de winkels ligt.