Neil Young - On the Beach (1974)

Het titelnummer en het slotnummer zijn van het beste wat Neil Young ooit heeft voortgebracht.

Ongelofelijk dat deze plaat zo lang (relatief) onbekend is gebleven ... beter laat dan nooit ...

****' 4,5 op 5 ****'

Helemaal mee eens. Van ellende heb ik hem eerst maar gekopieerd van mijn LP. Gelukkig is hij nu uit op CD en heb ik hem dus weer gekocht. Pure emotie!

Hele intense plaat. Het nummer On the beach is misschien wel mijn favoriet: de gitaarpartij is bloedmooi en de vocalen zijn ietwat apart, maar erg pakkend. Sowieso mijn favoriete Neil Young plaat. Erg vreemd dat zo'n schitterende plaat tussen de plooien van Young's oeuvre is gevallen.
Naar het schijnt zou Young de cd-release zo lang hebben tegengehouden omdat het album dateert uit een voor hem erg donkere periode. Hij is uiteindelijk toch gezwicht mede onder druk van de fans. God zij dank!

Hele intense plaat. Het nummer On the beach is misschien wel mijn favoriet: de gitaarpartij is bloedmooi en de vocalen zijn ietwat apart, maar erg pakkend. Sowieso mijn favoriete Neil Young plaat. Erg vreemd dat zo'n schitterende plaat tussen de plooien van Young's oeuvre is gevallen.
Naar het schijnt zou Young de cd-release zo lang hebben tegengehouden omdat het album dateert uit een voor hem erg donkere periode. Hij is uiteindelijk toch gezwicht mede onder druk van de fans. God zij dank!

Neil Young. Vier jaar geleden keek ik elke avond naar VH-1 Classic, daar werden bijna dagelijks dezelfde videoclips van zijn nummers uitgezonden. In een live-uitgevoerde versie van het nummer Cinnamon Girl speelde hij een houthakker die blijkbaar ook 'rock' uit een gitaar kon rammen. Het geluid kwam uit ca. 30 meter hoge boxen die ik nog niet eerder had gezien. In een andere video huppelde die rare man in hetzelfde houthakkersvest vrolijk rond op Rockin' in a Free World" - tja, dat is wel de bedoeling van de wereld Maar telkens tijdens het kijken naar die clips dacht ik van: dat zo'n eenvoudige man, die er zo uit ziet, die ik of jij ook had kunnen zijn, muzikaal niet eens begaafd (uit de genoemde nummers bleek dat nl. niet echt), zo beroemd kan worden zonder die intensie uit te stralen.
Ik zag ook video's van Hey Hey, My My en The Needle and the Damage Done. Die laatste - zo'n eenvoudig liedje, maar zo mooi en knap uitgevoerd! Ik kreeg er bewondering voor!

En nu, nu ben ik volwassen en heb ik MusicMeter gebruikt om te kijken aan welk album ik moet beginnen. Een 4,70 gemiddeld voor On The Beach. Niet slecht. Ik pakte dit 'bijna verloren' album op, ging het luisteren met de insteek van: net zo lang luisteren tot ik die 4,5* begrijp. En nu, al na zo'n vijf keer luisteren nijg ik naar het opwaarderen naar 5,0*. Maar past die gewone "Neil Young" wel in mijn 5,0* lijstje tussen al die spetterende bands?

Dit album is vrijwel perfect denk ik. Walk On, een lekker onbezorgde, vrolijke opening. Blijkbaar vind Neil het dan genoeg - vanaf het tweede nummer, komt intensiteit de luisteraar warm tegemoet, met behulp van een heerlijke donkere electrische piano. Zo dof en donker als deze is, zo lekker scherp is Revolution Blues. Heerlijk zoals de begeleidende drum lekker met de muziek mee huppelt en hobbelt. Dit album is ritmisch! Op For The Turnstiles blijkt dat Neil ook op een banjo de gevoelige snaar weet te raken om daarna weer op de gitaar een schuldige, zielige blues te zingen. Daarna volgen drie fijne, langzame nummers waarvan de Ambulance Blues misschien wel de mooiste is. Letterlijk heeft hij (met zijn medemuzikanten) veel noten op de zang, maar figuurlijk niet. De kracht van dit album?

kan niet anders dan dit album 5 sterren geven , is echt een schitterende plaat , persoonlijke favoriet ambulance blues , for th turnstiles. Het enige nummer dat eigenlijk niet past op zo'n album is vampire blues dat eigenlijk een beetje obligaat en tweede rangs klinkt. Zelfs nog beter als andere Young hoogtepunten als Tonight's the night en After The Goldrush

On the Beach is een fantastische "lay back and enjoy-plaat". Ideaal ook om in hogere sferen te beluisteren .
Mijns inziens werd na het uitbrengen van dit meesterwerk de zinsnede "less is more" uitgevonden, want dit omschrijft On The Beach misschien wel het best. Tracks als See The Sky About To Rain, For The Turnstiles, Vampire Blues, en vooral het slottrio On The Beach, Motion Pictures en Ambulance Blues zijn traag vooruitkabbelende maar o zo mooie creaties. Neem hierbij nog 's de frisse opener Walk On en het schitterend snedige Revolution Blues en je hebt Neil's finest hour...
5 sterren die handel, minder zou hoogverraad zijn!

De eerste 3 nummers vind ik echt van absolute wereldklasse. Daarna zakt het ietsjes(echt maar een heel klein beetje hoor) in, om vervolgens op het einde weer bloedmooi te worden. Een werkelijk schitterende plaat die de hoge waardering alhier zeker verdiend. 4,5*

Wat staat On the Beach daar toch mooi bovenaan alle toplijsten !

edit:
Volgens anderen blijkbaar niet....

Vandaag een prachtige vinyl-replica gehaald!

Ambulance Blues is mischien wel het beste dat Mr. Young ooit heeft gemaakt. En de rest is ook top-kwaliteit.

Heb 'm ook op vinyl, een must weliswaar maar niet goedkoop. Ambulance Blues is idd onovertroffen mooi. Ooit heb ik het nummer - toch een kleine 9 minuten - drie keer na elkaar gespeeld...fantastisch !

Deze prachtige Neil Young plaat, is eindelijk op CD uitgebracht, en pronkt nu in mijn CD-collectie! Kocht de Cd samen met "American Stars 'N Bars" en "Hawks & Doves" die ook op CD verschenen, eindelijk!

On The Beach is misschien wel een van de meest ondergewaardeerde Neil Young albums. Volkomen onterecht natuurlijk!

Songs zoals Walk On, For The Turnstiles, de ronduit schitterende titeltrack On The Beach het breekbare See the Sky About to Rain zijn de kroonjuwelen van de plaat. Alsook: Ambulance Chasers!

4,5 !!




Ambulance Blues

Ik ben van plan om binnenkort dit album te kopen, maar ik zit met een vraag. Ik zag op BOL dat er een 'limited edition' van te koop is maar ik kan niet zien wat er anders aan is dan de 'normale' versie.
Heeft iemand misschien enig idee wat de verschillen van de albums zijn. (misschien dat iemand de 'limited edition' heeft?)

Volgens mij staan dezelfde nummers er op. Die limited edition slaat op het omhulsel: geen plastieken cd-doosje maar een kartonnen kaft of mini-lp cover (zo een beetje als een single, vrij debiel dus...). Hoe dan ook, aanschaffen!

Ben hem voor het eerst aan het beluisteren, heb ivm ouder die dit ook goed vinden al heel wat Neil Young gehoord, en hoewel de details onderhand wel zijn weggezakt heb ik nog steeds een deel van dat gevoel. En dat komt nu dus allemaal weer boven, heerlijke plaat die zijn hoge notering absoluut verdient!

Ambulance Blues steelt de show hier zoals eerder aangegeven hier op musicmeter.

I guess I'll call it sickness gone
It's hard to say the meaning of this song.
An ambulance can only go so fast
It's easy to get buried in the past
When you try to make a good thing last.

Neil Young's meest volwassen tekst, echt een heel eerlijk nummer.

Heb deze plaat gisteren gekocht en heb het alleen nog maar even heel vluchtig beluisterd. De eerste indruk is erg goed, vooral 'Ambulance Blues' is schitterend. (die heb ik helemaal beluisterd) Hoop dat deze net zo goed is als 'Harvest' en 'After The Goldrush'..........ben benieuwd!

Verliest het naar mijn mening van Harvest en Goldrush als het gaat om constantheid, maar de uitschieters zijn hier wel bijzonder goed.

En dan heb ik het over het hier terecht geprezen Ambulance Blues, maar vooral over See the sky about to Rain. Wat een heerlijk nummer is dat toch . Met name de outro, vanaf het moment dat Neil aaaaaaahahaaaa uitkraamt tot het eind, zo verschrikkelijk mooi.

100% mee eens.................
hij haalt het net niet bij 'Harvest' en 'After The Goldrush'.
De 2 nummers die jij opnoemt zijn ook mijn favorieten maar het album haalt het niet qua constantheid van de genoemde 2...............ik zit je gewoon na te praten eigenlijk.

Harvest en After the Goldrush zijn gewoon toegankelijker.
Je hebt meer concentratie nodig bij het beluisteren van dit album.
Maar dat betekent natuurlijk niet dat dit album dan kwalitatief minder is.

Ik kom ik tot de conclusie dat deze wel mijn favoriet Neil Young album is
vooral het titelnummer vind ik het mooiste wat NY ooit op plaat heeft gezet, maar het hele album blijft vanaf "Walk On" tot "Ambulance blues" (ook al zo'n juweeltje) boeien
*****

Ik blijf 'Ambulance Blues' toch wel het mooiste nummer vinden van Neil Young.

Kreeg vandaag dit album binnen, want had het via internet gekocht. Mijn eerste indruk is dat het een matig album met nietszeggende deuntjes is. Althans dat is mijn mening. Ik ga waarschijnlijk nog wel eens 'Harvest' proberen, maar 'On the Beach' hoeft van mij niet zo.

Oei dynamo, dan vermoed ik dat je niet in de juiste bui bent voor deze cd, want gezien wat ik van je muzieksmaak weet is dit fantastische album zeer zekers aan jou besteed. Zet For the turnstiles maar eens knetterhard om te beginnen.

Ja Dynamo is het niet vooral die verschrikkelijke stem van de beste man?

Zware werkdag gehad. Wellicht daarom (nog) geen 'On the beach' gevoel, maar zal het nog eens proberen. Volgend week - na paar pogingen - kom ik erop terug. Okiedokie?

Walk on dd

Hou daar nou maar over op, hij zingt gewoon hartstikke goed!

zeker een tweede kans geven, dynamo
en anders een derde
of een vierde...