Frank Zappa - Apostrophe (') (1974)

Zoot Allures en You Are What You Is zijn de eerste platen die ik hoorde van Zappa (Who Are the Brain Police, Plastic People en Hungry Freaks Daddy daargelaten tijdens de muziekles als brugpieper door een muziekleraar die een eigen mening bleek te hebben!!! Those were the days... )

Meteen ook zijn meest toegankelijke platen schat ik zo.... Apostrophe en Roxy & Elsewhere werden me aangeraden door een oom die iets ouder was dan ik.... die dus gekocht (Apostrophe) en op een bandje laten branden (Roxy, geldgebrek).... het is nooit meer goed gekomen.....

Wat een held

Zo heb ik ooit op het voortgezet onderwijs van een leraar eens Fillmore East - June 1971 op vinyl gekregen toen hij er achter kwam dat ik een beginnend Zappa fanaticus was

Pff.. ik kreeg een onvoldoende omdat ik geen top 40 troep wilde zingen...

Dat heet vooruitgang

Inderdaad, One More Time for the Teachers....

Dit is een Zappa album dat geschikt is voor beginners en voor de hardcore fans. Er staan een paar prachtige Zappaklassiekers op, laat de bizarre humor van Zappa naar voren komen, maar is tegelijkertijd van muzikaal de hoogste kwaliteit.
De plaat klinkt daarbij ook nog eens kraakhelder en is absoluut 1 van mijn favorieten.

Heb net via Ebay voor een spotprijsje de 'geheime' AU20-versie kunnen krijgen!

24 karaats goud?

Haha, iets soortgelijks.

Hier wordt het allemaal wel goed uitgelegd.

There are some timing differences on some of the tracks between the two versions of each CD.

For instance, on Apostrophe('), "Uncle Remus" is longer on the Au20 CD (standard stereo mix) than it is on the standard Ryko CD (quad mix). If you are on ebay, you can ask the seller of a used CD to place the CD into a player to see how long track 8 is. If it is 2:44, it is the regular CD. If it is 2:49, it is the coveted Au20 version.

Now, the Au20 One Size Fits All contained the same stereo mix as the standard Ryko CD (sans the reverb), so this shouldn't work for that one, right? Wrong. Apparently, there is some extra silence between the "sides" of the program. So, "Po-jama People" (track 4) is 7:39 on the regular CD, but 7:43 on the Au20 version.

(All of these timings are +/- one second, depending on the player.)

Obviously, this method will not work for sealed CDs and, on the used ones, the seller will wonder why you are asking such a silly question, but it does work. By using this method, you can get the best sounding CDs of Apostrophe(') and One Size Fits All for a great price.

Als ik het goed begrijp, blijk ik dus de AU20-versie van One Size Fits All te hebben. Maar is het probleem van de reverb niet al verholpen met de nieuwe remasters?

Kan wel kloppen, maar het is wel een aardig hebbedingetje dat me op deze manier minder kost dan zo'n remaster. Als ik berichten mag geloven klinkt het ook niet slechter dan de remaster.

Nou, heb 'm inmiddels binnen.

Net als de 'geheime' Au20-versie van One Size Fits All (die ik bleek te hebben) valt de eenheid van het geluid op (veel minder opgepept 'hoog'). Vooral de gitaarsoli knallen heerlijk uit de speakers!

Ik word altijd zo vrolijk als ik zappa luister! Dat zal wel komen door de geniale humor van deze man...

Ik heb altijd een binnepretje als iemand staat wild te plassen in het winterse weer, don't you eat that yellow snow...

“Watch out where the huskies go an’ don’t you eat that yellow snow”.

Hoeft het nog gezegd dat Frank Zappa weinig verkeerd kan doen met dit album. Op wikipedia lees ik dat de eerste helft van dit album (tot en nummer vier) de Yellow Snow-suite vormen en het is weer lachen geblazen met het verhaal van de Eskimo Nanook. Cosmik Debris is een klassieker samen met Stinkfoot, het titelnummer is een stevig instrumentaal werkje met Jack Bruce op de basgitaar.

Ik ben blij dat in tegenstelling tot de voorganger Over-Nite Sensation Frank alle leadzang voor zijn rekening neemt. Hoogtepunten te over met nummers die onmiddellijk heerlijk klinken. Enkel Excentrifugal Forz valt me nog zo niet op maar dit album eindigt toch hoog in mijn Zappa top tien.

Ongelooflijk.

Een aantal jaren geleden ging ik Zappa maar eens uitproberen. Ik begon met Strictly Commercial en Sheik Yerbouti. Deze pakten mij totaal niet. Sowieso heb ik het niet zo op verzamelalbums, maar wat betreft SY; heeft u dat weleens, iets wil je grijpen maar kan je niet pakken hoewel het dicht bij je in de buurt is.

Dit had ik met Zappa. De laatste keer was ongeveer vier jaar geleden denk ik dat ik een noot van hem hoorde.

Op één of andere manier zinde mij dit niet en besloot ik vorig jaar om The Best Band You Never Heard In Your Life aan te schaffen. Dit beviel al wat beter hoewel er naar mijn mening ietwat teveel meligheid op stond.
Maar.. mijn interesse was in elk geval weer gewekt en Zappa kwam weer onder het stof van mijn brein vandaan.
Vervolgens schafte ik You Can't Do That On Stage Anymore Helsinki aan en werd ik omver geblazen. Wat een pracht. Inmiddels heb ik Läther in mijn bezit, dat zal de volgende worden.

Maar eerst nog als 'tussendoortje' dit geluisterd. En hallo zeg. Wat een briljant album is dit. Eigenlijk is elk nummer hierop raak en weet hij hier de balans tussen meligheid, humor én fantastische muziek te combineren in één statement. En zijn statement werd dit album.

Ik wil dit nog even een paar keer luisteren, maar die Zappa moet even rustig aan doen met zijn geniale platen; hij gaat mn top-10 binnenkort wakker schudden, let maar op!

Velen zijn je voorgegaan Deren Bliksem.

Voor je het weet heb je 35 Zappa albums origineel in de kast staan en kom je tot de conclusie dat dit toch echt wel een van de allerbelangrijkste muzikanten is die je kent!!

Maar 35 albums ? Amateur...

'tis een begin...

Heren Zappa adepten,

Tuurlijk ben ik maar een prutsende beginneling vergeleken bij jullie, maar ik vind van mezelf dat ik heel goed bezig ben mijn schuld aan de almachtige snor, als muzikaal door mij veel te laat erkend genie, zo snel mogelijk in te lossen, mede gezien het feit dat ik anderhalf jaar geleden slechts 3 Zappa albums in huis had. Dank voor jullie empathie en geduld. Ik kom er wel, het duurt gewoon even wat langer, vooral om financiële redenen.

Gegroet, Tony

Het Zappavirus slaat weer toe. Heel herkenbaar.

Het voelt alsof ik het eerste album van ome Neil heb geluisterd, Stijn.

Tony, ook op "op reis" gaan doorheen Zappa-land . Luc.

Yellow Snow Suite



En hierbij nog eens 1 uur en 50 minuten van dezelfde show...

Frank Zappa - guitar, vocals
Denny Walley - slide guitar, vocals
Ike Willis - guitar, vocals
Patrick O'Hearn - bass
Arthur Barrow - bass
Tommy Mars - keyboards
Peter Wolf - keyboards
Vinnie Colaiuta - drums
Ed Mann - percussion

Behoorlijk unieke beelden toch wel...

Het was de eerste avond van Patrick O Hearn als 2e bassist in de band en hij zou de band na 31 oktober weer verlaten.

Ike Willis zou de band de avond na het optreden in Passaic al verlaten, namelijk na de show op 14 oktober in Cole Fieldhouse, College Park, Maryland.

40th Anniversary Edition of Apostrophe(’)

Link

Oh, dat is wel een interessante release. Zaterdag is het RSD, zal eens kijken of ik deze op de kop kan tikken bij Plato.

Iets wat blijkbaar vaak gebeurd is dat muziekliefhebbers plots beginnen aan een Zappa onderneming (mezelf incluis) en dat het een hobbelige tocht is waarbij je hier en daar uit de bocht vliegt maar een plaat zoals deze zette me weer terug op het goede spoor. Met andere woorden alweer een goeie plaat (samen met Hot Rats een voorlopige uitschieter in mijn prille kennismaking (vanaf hoeveel albums ben je in de prille kennismakingsfase bij Zappa? 30? ).

Link

Uiteraard weer bekend dmv een of andere vage site.
Hopelijk voor mijn overlijden ooit nog eens een normaal aangekondigde release van de Zappa's.
Snap niet waarom het altijd zo omslachtig moet...

Voor omgerekend ongeveer 20 euro te bestellen via Amazon.com

Washington Post

Vermoed dat Zappa dit best grappig had gevonden

Afgelopen dinsdagavond toen ik bij mijn jongere broer op visite was, deze plaat op vinyl van hem gekregen. Hij verkoopt zijn lp's en ik mocht nog uitzoeken welke ik wou hebben. Dit was er een van.

Na een anderhalve luisterbeurt (2 keer kant-A en 1 keer kant-B) klinkt goed. Er zitten leuke ritmes in de nummers, heeft grappige stukken. 'Stink-foot' vind ik sowieso het beste nummer.

Vandaag zelfs een prijskaartje opgemerkt, die op de hoes van de lp stond, ik bleek het album toen des tijds (waarschijnlijk was dat in 2008) voor mijn jongere broer uit de kringloop te hebben gescoord. Was me ontgaan.
Daarnaast dit zeer goede album nog een keer geluisterd, waarbij ik 'Stink-foot' herhaal. 4*.