The Temper Trap - Conditions (2009)

Er staan erg leuke nummers op dit album, maar helaas ook een aantal slechte die me al heel snel de keel uithangen.
Fools en Resurrection bijvoorbeeld krijgen mij niet geboeid, en de zang bij Soldier On is zo irritant dat ik de schoonheid van het nummer (want een mooi nummer is het wel) niet kan doorgronden.
Met name de wat stevigere, vlottere nummers kunnen me wel boeien.

Daarom uiteindelijk een middelmatige beoordeling: 2,5 ster.

Laatste week de cd een paar keer intenser beluisterd.
Ik kan de mening van Stoepkrijt zeer goed volgen, ook m.b.t. Soldier on. Hij heeft daar zeker een punt.
De zang is tegen het (en soms over het) irritante aan.
Muzikaal vindt ik het toch goed in elkaar zitten.
Maar na een 3 tot 4-tal intense luisterbeurten moet ik helaas constateren dat er een halve ster vanaf gaat.

Temper Trap zal geen blijver zijn voor de nabije en verdere toekomst.

Twee topsingles: Sweet Disposition en Fader. De rest is niet slecht, maar het blijft niet hangen bij mij. 3*

Ik vind het juist een geweldig album, mooie zang ook, alleen je moet er niet te vaak naar luisteren, maar Soldier On is toch een heel mooi liedje, rustig begin, en op naar de climax

2 dagen geleden gezien in de melkweg, helemaal uitverkocht. Leuk optreden met een paar uitschieters, einde was geniaal drum song. Beetje jammer dat het publiek niet echt meedeed.

Mwah, op zich wel een redelijk album. Begint sterk met Love Lost en Sweet Disposition en kabbelt daarna redelijk rustig door.
Drum Song hadden ze van mij wel weg mogen laten.

2, 5 Sterren.

Ik heb dit album gekregen van mijn tante en ik ben tot nu toe best tevreden over deze nummers. Ik moet het nog wel een paar keer luisteren om er echt van te genieten.

Het heeft wel wat van Keane, een paar nummers dan... Voorlopig dus 3 sterren.

Ik vind het gewoon een fantastische zanger. Niet alleen de tempo nummers als Fader en Love Lost (wat beiden echt fantastische nummers zijn), maar ook nummers als Down River vind ik erg goed..
Sweet Disposition vond ik niet het allerbeste nummer, en Drum Song hadden ze beter lekker weg kunnen laten en in de livesets kunnen gebruiken. Hier zit niemand op te wachten, dat moet je live horen.

Heb precies hetzelfde gehad.
Eerste luisterbeurt vond ik het een zeer matig album maar bij elke darop volgende luisterbeurt begon ik het album steeds meer te waarderen.

Ze klinken nu veel beter, 4 sterren!

Ik heb pas de film (500) Days of Summer gezien, met de mooie Zooey maar dat terzijde, waar ik Sweet Disposition hoorde wat ik altijd wel een leuk nummer vond. Maar nooit echt de moeite heb genomen om het album te beluisteren, wat ik dus van de week wel heb gedaan en het bevalt me eigenlijk prima. Er staan lekkere, pakkende, dansbare nummers op en dat bevalt me eigenlijk wel goed. Er staan ook wel wat mindere nummers op maar over het algemeen vind ik dit een prima album wat ik de komende tijd nog veel ga luisteren.

3.5*

Sweet disposition, gewoon zalig.....

Wat een schitterend debuut van The Temper Trap. Natuurlijk valt de single Sweet Disposition als eerste op. Maar er staat zoveel meer op dit album, wat ook van een veel hogere kwaliteit is. Denk bijvoorbeeld aan de trage opbouw bij Soldier On en Resurrection, waarna beide nummers na een aantal minuten volledig op stoom raken. Vooral bij Ressurection is dit zeer sterk gedaan.

Dan zijn er nog de relatief simpele nummers als Rest, Down River en Fader. Al deze nummers klinken zeer goed en vooral fris. Referenties naar Coldplay zijn misplaatst volledig overbodig. De grootste parel op het album is opener Love Lost. Dit nummer laat duidelijk de kwaliteiten van The Temper Trap zien, het is een nummer dat alle goede kwaliteiten van de band combineert. De prachtige opbouw, een aanstekelijk ritme en een prachtig einde.

Helaas geldt dit prachtige einde niet voor het album zelf. Bij Science of Fear lijkt het alsof de band niet precies weet wat ze willen en Drum Song beschouw ik als een soort opvulling om boven de 40 minuten uit te komen. Gelukkig staan beide nummers aan het einde van het album, en is de rest van dit debuut van topkwaliteit. Ik wacht in ieder geval met veel interesse op het volgende album.

Ik maakte voor het eerst kennis met de muziek van The Temper Trap bij het zien van de uitstekende boy-meets-girl film "(500) Days of Summer". Het soundtrack nummer "Sweet Disposition" vind ik nog steeds zeer goed en dat kan ook gezegd van de volgende nummers op dit album; Love Lost, Fader en Science of Fear. Maar de rest van wat hier op Conditions staat vind ik helaas niet veel soeps zodat er voor mij niet meer overblijft dan een schamele drie sterren voor dit toch wel teleurstellende album. Ik had hier duidelijk meer van verwacht.

3,0*

Zo af en toe hoor ik het nummer Sweet Disposition langskomen op de radio en ik vind het nog steeds een geweldig nummer. Het album stond daardoor al heel erg lang op mijn te beluisteren lijstje maar het was er tot nu toe op 1 of andere manier nooit van gekomen.
En helaas moet ik zeggen dat ik er al die tijd eigenlijk ook niet veel aan gemist heb. Het begint nog wel redelijk lekker met de opener Love Lost maar op Sweet Disposition na vind ik het allemaal behoorlijk vlak en matig klinken en weet geen van de andere songs me echt te raken.
Jammer, want ik had er meer van verwacht. Helaas typisch een geval van 1 zwaluw die nog geen zomer maakt.

Voor 60 cent bij de free record shop meegepakt, bij de blokker zijn onderzetters volgensmij duurder.

Haha ik heb hem ook voor dat bedrag gekocht vandaag, schandalige prijs natuurlijk. Maar ik ben er erg blij mee, want de muziek is ook nog eens behoorlijk sterk.

Met Love Lost, Rest, Sweet Disposition en Science of Fear staan er een aantal formidabele nummers op, maar de rest vind ik opvallend nietszeggend. Ik verlaag van 3,5* naar 3*

60 cent voor een (langspeel) CD vind ik trouwens een heel vreemde tactiek van de FRS. Dit is toch zondermeer verliesgevend? Ik weet niet voor hoeveel ze een CD kopen, maar 2 euro vind ik al weinig en ik denk dat ik voor 5 euro deze plaat ook nog zou kopen (als ik geen Spotify had )

Ik heb dit album nu al een tijdje en ik heb nog steeds hetzelfde gevoel als toen ik hem voor het eerst luisterde. Het is een heerlijk catchy plaatje. Nummers als Love Lost, Down River en Sweet Disposition beklijven. Het zit heerlijk ongecompliceerd in elkaar en is enerzijds heel erg mooi, dan doel ik met name op Love Lost en anderzijds gewoon heel erg euforisch zoals Down River. Kortom, deze kan in het rijtje met blijvertjes!

Kloon van bekende voorlopers die alles al beter hebben gedaan. Die stem wordt irritant als duidelijk wordt dat het een vocale beperking is. Middelmatig op zijn hoogst.

Wat, 60 cent? Dat is deze wel waard, ja. Ik heb er onlangs nog €7,50 voor betaald, en achteraf gezien is ze dat toch niet waard. Paar sterke nummers, maar wel de héle. tijd. hetzelfde. En dat gaat zeer sterk tegensteken. Over de hele lijn enorm eentonig en na track 5 dus niet meer interessant. Ik twijfel nog tussen 3 en 3.5, maar omdat de muziek (stijl) wel leuk is, en er enkele heel goeie nummers opstaan, ga ik voorlopig voor een 3.5.

Totaal niet mee eens. Met nummers als Soldier On en vooral het fantastisch opgebouwde Resurrection zit er voldoende afwisseling in dit album. De beschuldiging dat dit album te eentonig is (wat ik hier aldoor lees) vind ik kort door de bocht. Het is jammer dat zij Sweet Disposition gemaakt hebben, het trekt blijkbaar veel luisteraars met verkeerde verwachtingen aan, die het daardoor niet volledig de kans geven.

Kende de album niet totdat ik erop werd geattendeerd door mijn collega en ben hem nu aan het binnen halen. Eerste indruk is niet slecht en zal hem nog wel vaker gaan luisteren. Tot zo ver niks mis mee.

Lekker rockalbum met een eigen geluid. Klinkt hier en daar een beetje spooky met die zoemende, dreigende synths, met daar overheen mooie gitaarlaagjes. 'Sweet Disposition' heeft iets heel eigens, leuk nummer is dat.

Na jaren dit weer eens uit de kast gepakt. Blijft toch best een aardig album met een fijne energie. Ik heb er ook een EP bijzitten met mixen van Science of fear (3x) en Sweet disposition (2x). Dat soort toevoevingen hoeven van mij nooit zo. Waarom zou ik 4x een nummer in verschillende uitvoeringen willen horen? Maargoed, door het opzetten van deze cd dacht ik wel: hoe zou het nu met The Temper Trap zijn? Blijkt dat ze bijna met een nieuw album gaan komen! Iemand daar al iets van gehoord?

Niet Sweet Disposition, maar Soldier On en Science of Fear zijn duidelijk de sterkste nummers op dit album.

Sweet Disposition vind ik een uitermate vervelend nummer en werpt voor mij een schaduw over dit album.

Ik werd net weer door de radio overvallen met Love Lost en herinnerde mij weer dat TTT ook geweldige singles heeft gemaakt met naast Love Lost ook Fader en Science of Fear.

Hele sterke en belangrijke plaat in die Indie-rock scene, eentje die we moeten koesteren!
Orgineel, sterke melodieen, ze hebben het allemaal!
Down River vind ik misschien nog wel het sterkste van allemaal.
Dit soort muziek missen we nu!

Heerlijk albumpje ja.

Klopt. Deze plaat blijft sinds hij uit is nog steeds staan als een huis. Deze stond op nummer 1 in 2009 bij mij.