U2 - Rattle and Hum (1988)

Achtung Baby is in zekere zin wel de laatste essentiele U2 plaat , maar Zooropa kent ook heel fraaie momenten.
Pop ligt me niet. En de albums erna kenmerken een zekere terugkeer naar een wat meer basic strategie.
Maar de U2 die echt verbaasde, ligt al een tijd achter ons.
De concerten zijn naar mijn idee altijd de moeite waard geweest.
Zoo TV was zijn tijd vooruit, alleen de Pop tour vond ik qua opzet effe te veel van het goede.
Bono is een preker, en natuurlijk kan dat wel minder.
Maar hij is wel altijd een figuur geweest die zich het lot van de onrecht in de wereld aantrekt.

Maar je zegt helemaal niets over Rattle & Hum hier ......

In dit stukje niet. Moet eigenlijk wel natuurlijk. Maar ik beschouw Rattle & Hum als een fraai tussenalbum. Gemaakt in een uitstekende periode. The Joshua Tree is mijn favoriete U2 plaat.

Sterker nog; dat is min of meer verplicht vind ik!
Ik kan me helemaal vinden in de stukjes van Running en Bikkel overigens.

When Love Comes To Town samen met BB King.

Dat nummer had ik wel 20 keer gehoord in een kroegje waar ik wel met collegas kwam, maar wist niet van wie dat nummer was. Op een gegeven moment was dat nummer op het werk er ook eens op, en vroeg ik een collega die ook veel van muziek weet, van wie is dat nummer eigenlijk?

Hij zei van U2, en van het album Rattle And Hum af.

Ik dacht dat hij mij voor de gek hield, denk een nummer van U2 dat geloof ik niet, veel te bluesy en met een donkere zanger, dacht die neemt mij in het ootje.

Thuis op youtube gekeken, en is het ook nog zo.

Na 2 jaar en 20 keer gehoord te hebben zou ik nooit hebben gedacht dat dat nummer van U2 zou zijn.

Wel mooi zulke onverwachte dingen, dat maakt het ontdekken ook altijd zo leuk vind ik.

Zojuist mijn waardering opgeschaald naar 5 sterren - dit vind ik ten diepste zo'n fantastisch, existentieel album, van begin tot eind met overtuiging gespeeld. Het allermooist, nog steeds: Heartland.

Deze plaat verdient ook een heruitgave met boek, extra's en outtakes. Briljante weergave van de ontdekkingsreis van U2 door de USA tijdens de Joshua Tree tournee. Dit is de laatste echt briljante plaat van U2. Met de bombast van Achtung Baby (geen verkeerde plaat maar wel minder) wordt de spontaniteit van deze band ineens veel minder.

Ik wil een CD/ DVD box met een remaster, een of twee outtakes CD's, de oorspronkelijke film opgepoetst, een extra dvd met outtakes en een dvd met een volledig concert van die tournee. Verder een mooi fotoboek, de U2 tourboeken uit deze periode zijn de mooiste uit mijn gehele tourboeken collectie.

Ondergewaardeerde plaat, ondanks 3.75

Beetje een rommelig geheel.
Ze hadden beter kunnen kiezen voor elpee 1 studio opnames; elpee 2 live (inclusief de live versie van Sunday Bloody Sunday die wel in de film gebruikt werd).

Zowel de bioscoopfilm als dit album blijven overeind.
Vond het toen juist leuk dat de studio en livetracks waren gemixed.
U2 was in 1988 nog puur en echt, is daarna wat mij betreft ver weggezakt.
Te groot, te blase, matig materiaal. Live blijft het natuurlijk wel een fenomeen.

Ik vind het verre van rommelig, het is juist een levendig geheel. Het had van mij niet in zwart/wit gehoeven. Iets meer kleur was veel mooier geweest. Gelijk een argument om daar een mooie heruitgave van te maken.

Ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die het rommelig vinden. Ik heb er zelf geen moeite mee. Waarschijnlijk omdat ik dit album meer dan bewust heb meegemaakt ten tijde van verschijnen.

Deze plaat is veel beter dan het gemiddelde doet vermoeden. Deze prachtplaat met heel goed en sterk nieuw materiaal kwam vrij vlot achter TJT aan wat misschien niet erg handig geweest is

Waarom geef je dan 5 **?

Waarschijnlijk bedoelt ie 'beter' in plaats van 'minder', en dat ben ik wel enigszins met hem eens, als je het verschil ziet met andere U2-platen uit die tijd.

Alles na Achtung Baby is slechter.

alles na Achtung baby is minder goed.

Alles tot aan Achtung Baby is goed.

Ik ben bang dat het (nog) niet aan de orde is.
De rechten van de film liggen nl. bij Paramount en die geven ze niet uit handen.
Bovendien lijkt U2 zich te hebben gedistantieerd van dit album.

Jammer eigenlijk, want slecht is het zeker niet.

Ik zit net nog (na de cd te hebben besteld bij Amazon.co.uk -ik heb de lp al sinds de release-) de review te lezen op Allmusic en ik lees wat ze vinden van de opmerking 'This is a song Charles Manson stole from The Beatles, we're stealing it back' als zijnde je reinste hoogmoedswaanzin.
M'n lieve vrouw legde het net haarfijn uit: Eigenlijk is het gewoon een onschuldige opmerking, dat Bono de song Helter Skelter gewoon z'n muzikale betekenis teruggaf. Ik geloof dat zeker.

heb deze onlangs voor een prikkie op de kop getikt als LP. Ik vond het altijd een mindere plaat , maar heb nu de collectie uit de jaren 80 op vinyl. Het viel me trouwens niet mee hoor , dit album. verreweg het slechste en meest onginspireerde album tot dan toe. Ik denk dat de mannen helemaal de weg kwijt waren en inderdaad dachten dat ze god op aarde waren. Die opmerking over het terugstelen van Helter Skelter zegt genoeg. Ook op Kant A nog een vervelend lacherig interview stukje dat me niet zint. Zo van kijk ons eens boven het gepeupel staan. tel daar bij op dat veel van de nieuwe nummers verre van memorabel zijn ( van diemen's land , god pt 2) en een paar hit en miss uitvoeringen van eigen liedjes. Het contrast met de kwaliteit van Boy , War , Joshua tree is toch duidelijk aanwezig.

Gelukkig beseften ze zelf dat het ook niet zo verder kon... en kregen we daarna nog Achtung Baby en in mindere mate ook nog goed Zooropa.

op een paar lichtpuntjes na geen beste beurt voor de mannen van U2

Vraagje aan Steven: Heb je U2 in de periode tot en met 1990 zelf bewust meegemaakt?

Dat legde ik iets eerder uit. Het kan heel gemakkelijk verkeerd geïnterpreteerd worden.

Steven heeft er zo te lezen weinig van begrepen ...

Dat idee heb ik ook maar het valt mij gewoon op dat jongere mensen deze plaat in retroperspectief heel anders zien en beoordelen dan mensen die deze U2 periode daadwerkelijk hebben meegemaakt.

Het verhaaltje van Steven over deze plaat komt ook nogal lacherig over. De hoogmoedswaanzin bij U2 kwam pas ver ná deze plaat, het ging hier nog echt om de muziek. Het is bovendien een soundtrack van een film, maar misschien heeft Steven zich dat niet gerealiseerd. Ik vind het in ieder geval een slap stukje.

ja ik heb het bewust meegemaakt vanaf ong The Unforgettable Fire. vandaar dat ik deze plaat ook tegen vond vallen. De plaat heeft absoluut zn goede momenten, maar ik moet het misschien meer bekijken als een samengeraapt geheel , een zoethoudertje van een band die net de mega-status bereikte. Maar ik vind te plaat te lang, te onevenwichtig en te makkelijk. Nogmaals de revanche kwam wmb met Achtung en Zooropa , daarna was de koek imo wel echt op.

dat kun je wel uitleggen , maar het wekt de schijn dat ze iets terugstelen van the beatles , en zich daarmee op 1 lijn stellen . Het is gewoon niet z'n handige opmerking. Ach het waren ook nog jonge jongens die de grootste band van het moment waren geworden , het is ze vergeven. Ik kan me wel wel voorstellen dat dit soort opmerkingen en het megalomane werledverbeter-gedrag van Bono wat mensen irriteert. Hoe goed hij het wellicht ook bedoelt

draven jullie niet een beetje door?

wellicht. ik vind het persoonlijk dus 1 van de mindere u2 albums , en probeer dat uit te leggen. Is ook wel moeilijk uit te leggen en misschien meer op gevoel. Als andere mensen dit wel een hoogtepunt vinden in het oeuvre van de mannen , prima, Je kunt je ogen toch ook moeilijk sluiten voor het feit dat veel mensen een soort haat/liefde verhouding hebben met Bono/U2. ik begrijp dat wel.
Ik denk dat ik ook wel medestanders heb uit de band zelf , ze spelen zelden nummers van deze plaat als ze optreden. Dan kun je vinden dat ik het niet begrepen heb , of de argumenten slap vinden, so be it.

Ik bedoel vooral de opmerking van Bono die door jullie heel anders geinterpreteerd wordt. Voor het overige vindt ik Rattle and hum een meer dan uitstekende plaat die gek genoeg niet echt nadrukkelijk gepresenteerd is als de opvolger van TJT, maar die dat wel is natuurlijk. Er staat uitstekend nieuw materiaal op. Ik kan de onderbelichting net goed plaatsen.