The Verve - Urban Hymns (1997)

Ik heb juist het tegenovergestelde, veel gedraaid destijds maar tegenwoordig vind ik veel nummers (zeven stuks klokken ruim boven de 5 minuten) te lang duren. Het wordt allemaal wat zemelig. Met de eerste twee platen van de band heb ik dat veel minder omdat de psychedelische invloeden op die albums de lange speelduur wat mij betreft rechtvaardigen. Sonnet blijft wat mij betreft het prijsnummer op deze schijf.

Dit heerlijke album doet me nog even veel als 22 jaar geleden.

Heb deze al heel lang willen aanschaffen ….. en heb hem dan nu toch maar gekocht..
Natuurlijk zijn de singles zeer sterk en toch wel tijdloos vind ik. De andere nummers zijn ook wel best goed. Enkel Neon Wilderness vind ik wat zwak.

Geweldig album, doet me erg denken aan Oasis maar dan veel verfijnder en (iets) beter.
Lucky man is een wonderschone plaat samen met natuurlijk BSS en the drugs dont work.
Ook sonnet mag er wezen!
De overige nummers zijn ook zeker niet zwak en zijn groeiers!

Dit album verdient wat mij betreft 4 sterren. Heel veel mooie liedjes, waarvan ik Sonnet, The Drugs Don't Work, Lucky Man (1 van de mooiste liedjes die ik ooit in mijn leven heb gehoord) en One Day de beste vind. De rest is ook goed, maar ik vind deze band wel het sterkst bij de wat meer rustige nummers. Ook zijn sommige nummers wat te lang.

Een plaat vol met knallers. Alle uitgegeven singles; Bitter Sweet Symphony, The Drugs Don't Work, Lucky Man en Sonnet zijn regelrechte klassiekers. De andere albumtracks houden dit niveau ook mooi vast. Met name Rolling People en Weeping Willow vielen mij positief op. Het experimentele tweeluik Catch The Butterfly en Neon Wilderness doen wat mij betreft ook geen afbreuk aan de plaat, al is Catch The Butterfly iets te lang.

Klein nadeel van het album is wellicht de lange speelduur. Sommige nummers hier, hoe goed ze ook zijn, zijn helaas niet altijd geschikt voor de lange duur. Hierdoor dreigen bepaalde nummers bijna te verdrinken in hun speelduur.

Tot en met kant C zit ik zeker rond de 5*. De laatste paar nummers vallen licht tegen vergeleken met de rest. De afsluiter is op LP gelukkig geen 15 minuten. Hierdoor gaat dit album eruit met een zeer energieke plaat.

Mooi album van The Verve. De eerste vier nummers zijn top, hoewel ik Bittersweet Symphony wel de minste vind. Het kwartet Space and Time t/m One Day is ook een hoogtepunt, daarna zwakt het wat af en duurt het album eigenlijk te lang. Desondanks luister ik deze plaat graag.

Een vrij degelijk album die zeker vanwege de grote hit een brede bekendheid geniet.
Als ik alleen teruggrijp op The Verve, pak ik altijd het debuut beet. Die plaat is spannender, gevarieerder en kent een bedwelmende sfeer.
Urban Hymns is prima maar kan naar mijn mening niet in de schaduw staan van de eersteling. Zeker de tweede helft van de schijf zakt voor mij altijd in als de welbekende plumpudding.

3,5 voor nu, soms wat langdradig, ik ga het eens op de speakers ipv koptelefoon overdoen, wie weet.

BS en LM zijn weergaloze tracks!

Urban Hymns is een degelijke plaat maar klokt 76 minuten en dat is mij teveel van het goede.
Aangezien de meeste songs zich ook nog eens op een laag tempo afspelen, is het voor mij een tergend lange zit geworden.
Vreemd genoeg heb ik dat met het debuut; A Storm In Heaven veel minder, die plaat blijft gevarieerd en spannend, wat ik helaas van Urban Hymns niet kan zeggen.