Virgin Prunes - ...If I Die, I Die (1982)

Goed nieuws voor Prunes-fans. Onlangs werden alle Virgin Prunes albums, waarvan sommigen op CD onvindbaar, ge-remasterd heruitgebracht, inclusief bonustracks!

Ik heb me de afgelopen jaren suf gezocht naar de Prunes albums, en door bezoek aan platenbeurzen heb ik ze ondertussen allemaal, op vinyl welliswaar, inclusief het heel apparte avant-garde meesterwerk, maar lichtjes onbeluisterbare "Heresie".

Maar goed, laten we het hebben over If I Die, I Die, uitgebracht in 1982. Destijds had ik dat op een K7, had toen te weinig geld om LP's te kopen. Maar dus heel recent mijn schade ingehaald.

Deze plaat is misschien wel de bekendste van de Prunes, en ik denk ook wel hun beste. Een ware cult-klassieker. Met het hemelse Sweet Home under White Clouds, en natuurlijk de "newwave meezingers" en blijvertjes op menig newwave party: The Walls Of Jericho Caucasion Walk en (The Faculties Of The Broken Heart: What Shall We do when) Baby Turns Blue.

Andere absolute topsongs: Pagan Love Song en Ballad Of The Man.

Een plaat, ik heb ze dan ook genoeg betaald, die ik koester. Ik leg ze regelmatig met de nodige voorzichtigheid op. Moet me binnekort die remasters maar eens gan aanschaffen...

Vind het eigenlijk vreemd dat ik de eerste ben die hier iets over schrijft. Ofwel zijn velen hier te jong om The Virgin Prunes gekend te hebben, ofwel ligt dit niet binnen de algemene smaak die bij de meters aanwezig is

Maar obekend is onbemind he.

Misschien is voormalig leadzanger Gavin Friday wel bekender. Hij heeft in elk geval ook een uitstekende reeks platen ingezongen in zijn solocarièrre, met als persoonlijke hoogtepunten "SHAG TOBBACO" en "EACH MAN KILLS THE THINGS HE LOVE". Hij is ook één van de beste maatjes van Bono (U2), waarmee hij trouwens de track "In The Name Of The Father", voor de gelijknamige film over "the Birmingham four" opnam. O ja, en op Friday's nummer "Angel" doet Bono mee...

Vaag gaat er iets bij me dagen. Dit werd destijds wel behoorlijk opgehemeld, weet ik nog, maar ik ben het een beetje vergeten en ik heb er ook geen album van. Pagan Lovesong komt me ontzettend bekend voor als titel. Dat zal dan wel de single zijn geweest. Ik weet nog dat het wat moeilijke muziek was, wel sfeervol.

Onlangs weer opgeduikeld, omdat ik mijn top 10 van 1982 samenstelde voor het forum. Nogal arty, soms nogal vergezocht en vaker bijna geniaal. Het alternatieve broertje van U2 noemden wij het in die tijd, hoewel de muziek geen raakvlakken heeft. Maar de link tussen die twee heeft C-Moon al beschreven en Lipton Village is inmiddels voor elke zichzelf respecterende U2 fan gesneden koek. De muziek dan maar, een combinatie van Berlin van Lou Reed, vroege Siouxsie & the Banshees, beetje Bauhaus, David Bowie ten tijde van Low en Kurt Weill. Inderdaad een krankzinnige mix en zo klinkt het ook.

Dat heb je zeer mooi omschreven, Premonition!
Het is alleszins een plaatje dat ik Koester.. zeker nu ik dat album recentelijk (op vinyl!) eindelijk op de kop kon tikken

Mooi album, inderdaad, maar al weer veel te lang niet gehoord. Het solowerk van Gavin Friday (vooral Each man kills.........) vond ik toendertijd overigens beter.
Vanuit mijn herinnering heb ik zojuist 3,5 punten gegeven voor deze van de Prunes. Binnenkort maar weer eens opzetten en wellicht kom ik dan tot een ander oordeel. Mooi in ieder geval dat deze groep via MuMe bij mij weer tot leven gekomen is.

Heerlijk geschifte en verplichte jaren 80 kost!

Er staan wel een aantal klassiekers in het genre op deze plaat. Mijn persoonlijke favoriet is Walls of Jericho.

Deze moet ik beslist eens te beluisteren krijgen, heb d'r al veel over gehoord.. waanzin of genialiteit?

beiden

Een te gek album waar ik goede herinneringen aan heb. En inderdaad een klassieker waar waanzin en genialiteit elkaar ontmoeten. Zo af en toe ligt ie nog wel eens op mijn draaitafel.

Op mijn exemplaar staan 12 i.p.v. 14 tracks. 'Dave-Id Is Dead' en 'Fádo' er mij niet op. Gaat dus direct van 'Pagan Lovesong' naar 'Baby Turns Blue', wat meteen mijn twee favorieten zijn van deze plaat.

Komt zeker in mijn persoonlijke top 100, dus 4,5 *

Caucasian walk is vast één van de meest dansbare nummers die ik ooit gehoord heb.
De plaat is fantastisch (waarom is hierboven al genoeg uitgelegd)
5*

Heb deze plaat ook eindelijk aangeschaft vandaag, en ik moet zeggen dat hij me zeer goed bevalt na een eerste luisterbeurt!
***1/2 om te beginnen

Ik kan nergens aan muziek van de Virgin Prunes komen; zeker niet in de omgeving van Nijmegen

Blijkbaar weer een ander versie op CD van deze elpee. De mijne mist Dave-Id Is Dead en Fado, en de eerste CD-versie had toendertijd de lange versie van Baby Turns Blue erop staan (ik geloof dat Pagan Love Song er oorspronkelijk toch ook niet op stond of ben ik hierin verkeerd?). Heb hem net nog eens beluisterd, en blijft toch hun beste werk (al heeft Heresie ook zijn goeie momenten). Kant 1 was de spirituele kant met sfeervolle nummers, kant 2 had dan de hardere en ook poppy nummers. Klinkt in ieder geval niet gedateerd, en de extra nummers vallen gelukkig niet zo erg uit de toon. Nog voor de liefhebbers van de waanzinnige kant van de Virgin Prunes: de video Sons Find Devils is erg de moeite!!

@ deric raven:
Ik denk toch niet dat je echt zo ver moet zoeken om deze plaat op de kop te kunnen tikken hoor. In Gent weet ik wel een stuk of 5 (al dan niet alternatieve) platenzaken zijn waar ie te vinden is. Het is dan ook een klassieker van het zuiverste soort. In de omgeving van Nijmegen weet ik 't niet zo, maar anders zijn er nog altijd internet winkels. Ik ben daar nog niet zo bekend mee, maar nij Amazon bv. kun je 'm al bestellen.

@ pygmydanny:
Ik heb deze, gekocht in 1993 inderdaad ook zonder Dave-Id Is Dead en Fado, maar wel de gewone versie van Baby Turns Blue (3:42) . Heeft ook iets andere hoes dan hier afgebeeld (New Rose Records).

Ik heb hem 'm intusen besteld bij De Melomaan in Beuningen, komt waarschijnlijk over een week binnen.

Yes; hij is binnen, en hij is goed......

Heb hem nu al 4 keer beluisterd ofzo.. ken twee nummers al een tijdje (walls of jericho en baby turns blue), maar wat een geflipte plaat! De stem van Friday houdt het midden tussen John Lydon (PIL) en Jello Biafra. Punk pur sang dus! Maar de muziek is een wilde mix tussen de avantgardistische postpunk uitingen uit de jaren 70/80 en een soort ritualistische sound alà Swans, Skinny Puppy of iets van die strekking. Het levert een zeer intense plaat op in ieder geval, en een absolute groeier! Hier zal ik nog zeker 10 keer naar moeten luisteren voordat het kwartje valt. Maar het smaakt naar meer Vooral in licht beschonken staat is dit een knaller eerste klas! Ik durf er bijna nog geen cijfer aan te hangen omdat de plaat allerlei kanten op meandert qua gevoel. Maar ik zet in op een 4*, omdat ik een 3,5 echt te mager vind voor al deze bizarre uitspattingen en de intrinsiek vormgegeven arrangementen (Ballad Of The Man, Pagan Lovesong, Sweethome Under White Clouds, Caucasion Walk). Een plaat waarvan ik het nu al jammer vind dat ik hem niet eerder heb ontdekt!
..ohja, El Ninjo is niet goed wijs!..

Ik vind hem ook erg goed.

Ik kan mij nog een live optreden van hun herinneren in de tijd dat I Die uitkwam. Helaas werd dit uitstekend optreden nogal ontsierd doordat zij blijkbaar door drugs en alcohol hun lusten niet konden bedwingen. Nog voordat zij de zaal verlaten hadden besprongen zij elkaar. Misschien is dit o.a. de oorzaak dat zij niet zo bekend zijn.

mijn kennismaking met de virgin prunes was een schok. ik zag ze -totaal onvoorbereid - tussen ann clark en t.c. matic op pandora's music box. zó uit de provincie, van travistie had ik nog nooit gehoord ... en van The Virgin Prunes al helemaal niet.

niet dat ik sindsdien met jarretelles loop, maar het heeft wel het een en ander teweeg gebracht.

't is nog steeds een heel goeie plaat, maar jammer dat ik de 'a new form of beauty's' niet op mume tref. EP's die eerst op LP (1981) en later nog twee keer op CD samengebracht zijn, bijna zo goed als deze '...If I die, I die'.

New Formes of Beauty LP staat er nu op. hier!

Ik had deze cd gekocht omdat ik ooit gehoord had dat ze vroeger samen met de boys van u2 omgingen. Totaal verrast uiteraard door deze onheilspellende muziek. Toen ik het 10 jaar geleden voor het eerste keihard draaide kan ik me nog herinneren dat mijn stiefmoeder dacht dat ik nu echt de weg helemaal kwijt was.

You broke my heart, it came in two
Nothing ever makes much sense
You don’t seem to make much sense
Oh, what to do - when baby turns blue?
It was an accident, I didn’t mean it!
It was an accident, I didn’t mean it!

Niet meer of minder dan een geniale plaat die verdient om in mijn klein lijstje van vijfsterrenalbums opgenomen te worden

Ik ga hier ook eens naar op zoek. Interesse gewekt door het feit dat ze DCD's Within the realms of a dying sun uit de jaren '80 albums KO hebben gekegeld. Dan moet er toch iets aan de hand zijn met dit plaatje. Daarbij spreekt de omschrijving van Grovonion me ook wel aan.

Erh.. Waar lees je een omscrhijving van Grovonion?

Nergens. Ik bedoelde Premonition en wel met dit citaat:

Met excuses voor de ontstane verwarring.

Aha! Premonition omschrijft het idd goed...

Mensen die hiervan houden wil ik graag ook Clock DVA (Thirst/Advantage) aanbevelen.
Die kerels maakten ook best interessante muziek, net als deze Prunes een gekke mix van allerlei stijlen, maar zeer geslaagd.