Megadeth - Endgame (2009)

Ik schaar me bij deze ook onder de liefhebbers van de plaat. Heb hem sinds vrijdag en heeft al menige rondjes gedraaid in de cd speler. Niet ieder nummer is even memorabel of spannend, maar over het algemeen zit alles wel snor en is de kwaliteit weer heel erg solide. Ik vind eigenlijk dat de band sinds The System Has Failed nog altijd in stijgende lijn zit. Songs als This Day We Fight, 1320, Headcrusher en The Right To Go Insane hoeven zeker niet onder te doen voor het materiaal van de laatste paar albums. Voorlopig een 4.

Wat betreft Mustaine's stem - ik kan me ook niet echt een andere zanger voorstellen bij Megadeth. Dat snerpende, zeurende geluid is net een deel van wat de band zo uniek maakt vind ik. (Een beetje net als wat Ozzy of Lemmy ook zo uniek maken - niet bepaald de meest gekwalificeerde zangers maar wel ontzettend herkenbaar). En eerlijk...een nummer als bvb Sweating Bullets of Peace Sells had nooit zo goed geklonken met een "echte' vocalist.

Zoals ik eerder al aangaf, op de albums stoor ik me helemaal niet aan Dave's stem... en die stem is inderdaad charakteristiek.... Alleen loopt het zo vaak zo vreselijk fout bij de live optredens waar ie heel erg vaak heel erg vals zingt....

Nog eens naar "United Abdominations" aan het luisteren: toch echt wel een klasse beter dan deze "Endgame" hoor

Mustaine's vocalen zijn authentiek en dan met name bij die platen waar hij de zangpartijen opnam met een hoop chemische rotzooi in zijn systeem. Toendertijd zong geen zanger in het genre meer met het hart op de tong dan hij. My friends all say.. Dave, you're mental anyway! Hey!

Ik heb The System Has Failed erop na geluisterd en blijf toch bij mijn standpunt dat die plaat mij veel meer ligt. Meer variatie in zowel arrangementen als in gitaarwerk. Chris Poland beheerst(e) veel meer stijlen en dat onderscheidde men van andere bands, het beste gedemonsteerd in Shadow of Deth. Daarnaast bevat ook meer gewaagde songs zoals Tears in a Vial, een rustpunt wat de plaat mooi in balans brengt. Daarbij gaat Mustaine daar nog éénmaal tekeer tegen de Amerikaanse regering op de manier die mij zo aansprak.

The stage is set - Who'll be the first to blink?
We cant go to war, remember that Vietnam thing”

Dat Dave en Chris goede gitaristen zijn, hebben ze voor mij eerder dit jaar wel bewezen tijdens de Priest Feast. Geweldige uitvoeringen van solo's als Wake Up Dead, Hangar 18 of She-Wolf. Dat dit aspect van hun muziek zo flink zou worden uitgebuit op een nieuw album dat later dat jaar zou uitkomen, wisten we nog niet. De spanning was hoog toen we lazen over een nieuwe release en nog veel hoger toen Headcrusher werd losgelaten door Metal Hammer.

Toen werd het voor mij duidelijk: Mustaine is duidelijk op de hoogte van zijn status als 'shredder'. En hij probeerd de luisteraars dat nog eens te tonen door veels te overdreven gepingel aan het einde van de nummers. Alsof noten/minuut zo belangrijk zijn voor een solo. Ook begint het anti-VS gedoe me aardig te vervelen. Dat er een anti achtergrond in zit maakt me niks uit, maar gezeik over allerlei chips en weet ik veel wat allemaal, dat snap ik niet.

The Hardest part of letting go...sealed with a shred(?)

"Sterker nog, 'Endgame' is de beste Megadeth-CD sinds 'Rust In Peace' "
Zo eindigen ze de review in Aardschok magazine waar ze deze tot cd van de maand bekronen.

Kom nu, jongens. Ik besef maar al te best dat een recensie een mening is van 1 persoon. Niet van 2, niet van 3 maar van één enkele persoon. (En spijtig genoeg beïnvloeden recensies dus het koopgedrag)

Maar de beste cd sinds Rust In Peace... effe lekker Countdown en Youthanasia vergeten in de vergelijking.
Kijk, het is niet omdat dit album min of meer beukt zoals vroeger dat het ook dezelfde kwaliteit heeft als vroeger.
Albums zoals RIP of Countdown hadden de perfectie chemie. En hoe veel Mustaine ook wil kakken op de persoon van Marty Friedman.
Friedman had zijn unieke stijl en zijn solowerk droeg keer op keer iets bij tot de song, dat wat ik vooral bij zijn opvolgers mis. Solo's lijken meer erbij geplakt te zijn.

Een goede song is dus meer dan snelle riffs en flitsende solo's.
En hoe wel er goede dingen op deze cd staan (vooral de laatste nummers) hoor ik te veel van riffs en solo's en te weinig song.
Te weinig blijft hangen.
En tekstueel is het soms ook wel snel komaf mee gemaakt daar waar hij vroeger het een beetje lyrisch omwikkelde is het nu een beetje teveel van dat brainwash en militair gedoe.

De vorige platen zal ik nog vaker opzetten, denk ik.

Ik zag ook een lovend stukje in de Spits laatst. Laat ik Megadeth toch maar weer eens een kans geven binnenkort.

ik geef ze regelmatig een kans maar kan me niet over die stem heen zetten, het lukt me echt niet

ik ben een ontzettende metalliefhebber maar megadeth... ik vind er geen hol aan

Prima nieuwe schijf van Megadeth. Niets nieuws onder de zon, maar dat willen we ook niet. Wat mij betreft wordt de stijgende lijn die is ingezet van The system has failed voortgezet. Ik snap eerlijk gezegd niet zo goed waarom dit een middelmatige plaat zou zijn. Ik verwacht van Megadeth gewoon snelle, catchy thrash nummers. En dat krijgen we, dus prima toch? Wat mij betreft het beste sinds Countdown, en ja dus beter dan Cryptic Writings en Youthansia, om over Risk en The world needs a hero maar te zwijgen.

Live is het inderdaad soms erbarmelijk om te horen - maar nu moet ik zeggen dat dit iets is wat ik bij veel zangers heb. Niet dat het zo slecht is als Mustaine die Train Of Consequences bvb loopt te verkrachten maar toch...

Ik vind Endgame een week later overigens nog altijd net zo sterk als United Abominations. En wat betreft het solo gepiel heb ik zelfs een lichte voorkeur voor Endgame. Chris Broderick pas perfect in het plaatje.

Het is niet helemaal waar, okee, de recentie zoals hij daar staat is geschreven door 1 persoon maar het album is tot cd van de maand gemaakt omdat het gemiddelde van de recencenten (zeg je dat zo? )het hoogst was. Dus niet de beoordeling van 1 persoon.



Daar ben ik het wel mee eens, die mogen ze zeker niet vergeten!

Maar ik heb het album pas net gehaald (jaja, netjes gekocht) en het is nog te vroeg voor een beoordeling, maar ik vind um best binnen te houden! Beoordeling volgt!

mustaine en zingen van een ballad, nee , dat kannie beter niet doen, tis tenenkrommend

voor de rest een wisselende schijf, dwz, weet nog niet wat ik ervan moet denken

klinkt allemaal ok, maar echt spetteren doet het nog niet

Wat een adembenemend album! Ik had echt niet verwacht dat Megadeth nog met zo'n ijzersterk album zou komen. Het is zwaar, snel, technisch hoogstaand, wat wil een mens nog meer?

De toevoeging van Chris Broderick is een goude zet geweest. Mede door zijn komst zit Endgame compositorisch stukken beter in elkaar dan voorgaande Megadeth albums. Ik zou daarom zelfs zeggen het beste Megadeth album ooit.

Mustaine's stem heb ik nooit een hekel aan gehad eigenlijk, ik hou zelfs best wel van zijn stem.

Binnenkort ga ik deze zeker aanschaffen!

ik vind mustaines stem ook prima, immer angry

maar ballades kannie beter achterwege laten

ach, ik ga um zometeen nog maar eens draaien, het trekt toch aan op ene of andere manier, ik wil graag geloven dat dit zon reetegoeie plaat is

Niet helemaal correct. Er staan wel 6 of 7 beoordelingen afgedrukt waaruit het gemiddelde van 81 uit 100 punten gegeven wordt.

Ten tweede is Countdown To Extinction destijds in Aardschok ook tot cd van de maand benoemd met een score van 9 uit 10.
Youthanasia kreeg overigens ook iets van 85 punten ofzo.

Maar dat is net mijn punt !
Ze lijken die albums gewoon te vergeten op dit punt.

En nog iets anders, de zanglijnen zijn echt ondermaats wat Megadeth betreft.
Weinig lijnen dat rijmen. Ok , je reactie kan wel zijn van hey het is metal geen rap, het moet niet rijmen.
Maar dit is wel één van de dingen dat de basis van een zanglijn maakt. Ongeacht welk genre.

Als je niet akkoord bent, kijk is vlug naar teksten op bvb. Countdown to Extinction. Op Endgame lijkt het echt van gooi er maar een zanglijn of een solo overheen.

Zoals gezegd, ondanks de inzet om het qua performance en stijl op oudere platen te doen lijken heeft het ver van de kwaliteit van die cd's.
(intro moet een Into the Lungs of Hell zijn en dan die racetrack 1320' die op 502 moet lijken ( de introriff is zo goed als identiek) maar zwaar moet onderdoen)

De stijl is echt ok van deze cd maar de kwaliteit is echt niet te evenaren met de klassieke cd's.
En bij mij moet een nummer blijven hangen, boven alles.

Er zijn hier al veel meningen gegeven over Endgame. Maar ik vindt het gewoon een lekker album! OK het kan misschien niet tippen aan de klassiers, erg? Nee wat mij betreft niet. Naar mijn mening hun beste sinds Cryptic Writings.

beluister nu the system has failed, uitgebalanceerder, strakke nummers, geen moeilijkdoenerij om het moeilijk doen, mustaine kan het wel

daarmee is dit geen slechte plaat maar wel 1 die op minder trekt dan the system has failed

Zanglijnen en lyrics zijn idd wat minder sterk dan op sommige voorgaande albums, en dat is wel jammer. Vooral op Peace Sells heeft Mustaine af en toe wel geniale teksten en catchy deuntjes, geld natuurlijk ook voor RIP en CTE.

Ik heb het merendeel nu gehoord. Het complete album besteld en komt hopelijk snel binnen.
Op basis van wat ik hoor, kan ik heel enthousiast raken. Uiteraard heeft de band naast de gebruikelijke klassiekers uit de jaren 80 in de jaren 90 ook een aantal uitstekende platen uitgebracht waaronder het geniale Countdown To Extinction.
De ouderwetse speed/thrash invloeden waren op die albums maar mondjesmaat aanwezig. Mijn hart ging dan ook sneller kloppen toen die invloeden sinds The System Has Failed weer meer onderdeel gingen worden van het bandgeluid.
Nu is er Endgame en de vlam is weer in de pan. Met een bekeerde Mustaine zijn de teksten zo nu en dan wel eens wat minder, maar daar gaat het mij bij Megadeth niet om. De vernuftige riffjes en solo's verpakt in de ouderwets venijnige tracks, dat is hetgeen wat Megadeth groot maakte. Er is ook nog altijd oog voor de volwassen variant van Megadeth die albums als Cryptic Writings en Countdown To Extinction maakte. Het levert een boeiende mix op van oud en nieuw.
Een definitieve score geef ik nog niet want ik heb zoals gezegd nog niet alles gehoord, maar ik ben tevreden met de koers die Mustaine nu vaart.

Fantastisch album!
Mustaine rules!!

zeg eens wat over de plaat

Dattie glad en rond is, met een gaatje int midden.

En dat ie zo makkelijk wegluistert: die instrumentale opener, wow! Heel knap gitaarwerk ook.

Tja, maar gelukkig zal ie um live nooit spelen, aangezien hij dit nummer voor zijn soon to be ex-vrouw heeft geschreven. Hijzelf hoeft um ook niet meer te horen, omdat er veel emotie voor hem inzit. (Bron: Aardschok van oktober 2009)

Dus laat um wat mij betreft maar los gaan met zijn typische stem op de snellere en betere nummers van deze goede nieuwe plaat!

Megadeth-End game.

klein beetje geschiedenis omdat het alweer 24 jaar geleden is
dat megadeth haar eerste album afleverde.
(en voor de wat jongere metalheads die megadeth nog niet hele kennen)

megadeth begon in 1983,toen hij vriendelijk uit metallica was gegooit.

in 1985 kwam het debuut "killing is my busniss..." uit.
Goede plaat maar geluid was ergg slecht.
(looking down the cross,wereld nummer)

toen de vlag er beter bij hing in 1986 kwam het veel betere:
"piece sels but who's buying" uit.
(luister naar piece sels,en my last words)

De opvolger in 1988 "so far so good so ....what"
was een album die je niet kon overtreffen.

Draai hem nog vaak in cd speler.
"my darkest hour,lair en set the world on fire en alle andere
songs zijn perfect.

Maar tot ieder zijn verbazing kwam in 1990 het perfecte
megadeth album: "Rust in piece" een klasieker staan geen slecht nummer op.

1992 "countdown to extinction" geslepen sound niet meer zo rauw
maar deed het wel wat beter bij het grote publiek.
opzich goed album.

1994 "youthanasia" geen speed/thrash meer,maar geen verkeerd album voor veel metal fans.
(dave is afgekickt en clean,gooit zijn eigen ik nog even verder in de nummers)

1995 "crypic writings" tja .... ik begon een beetje het vertrouwen
in megadeth te verliezen 10 jaar na debuut beetje pijn.
maar ach.. misschien komt het dat ik wat ouder word.

1999" Risk" neem geen moeite om naar de lokale platen boer tegaan om deze cd te luisteren zonde van je tijd.
(alleen het nummer "prince of darkness" is oke)
"was oke tevens het laatste album met marty ,en nick"

2001 "the worl needs a hero" met dit album kwamen ze weer een beetje terug.
(return to the hanger moest iederen weer denken,aan de klasieker Rust in piece en het nummer "when" had veel weg van metallica klassier am i evil

2004 "the system has faild" Dave Mustaine werd wakker en maakte weer een plaat waar je vrolijk van word.
met de nummers als:back in the day,my kingdom come.
(goede sound en met een knipoog naar piece sels but who's...)
truth to be told....

2006 "united abominatoins" waar de hr Mustaine flink uithaald naar de oorlogin irak en naar vs.
"amerikanstan,washington is next"
het enige nadeel is de ballad "A tout le monde" het orgineel staat op
youthanasia.

2009 "endgame" de kickoff is en kan niet beter "dialectic chaos"
lekker scheurend musical nummer.tech hoog gespeeld.
"the day we fight" hij kan het nog steeds (2001 erstige spierblessure)het album staat als een huis,en een prima antwoord aan het adres van metallica.
goede gitaar solo's,in het nummer bodies mis ik de hr Dave Ellefson mis ik voor geen meter.
De CD "rust in piece" is het niet en dat is ook niet te overtreffen,
maar het is wel weer een cd waar je als "metalhead" vrolijk van word.

heb je de cd nog niet ga dan naar de platen boer en ga hem luisteren en laat je verrassen "megadeth-End game" 8,7

Hier gaan we weer met Metallica...

Welk antwoord aan het adres van Metallica ?
Kan die vergelijking nu nooit niet stoppen ?

En het is Peace niet piece

Dit is zalig

Nee, dat is typisch Dave die heel duidelijk nog steeds zijn gram wil halen. Hoewel ik het niet volledig ongeloofwaardig vind dat de band van plan was om Ulrich er uit te kicken. Ze waren nog niet lang bezig en Ulrich had met Cliff er bij nog niet het overwicht dat ie later wel had.

Dave is trouwens in recente interviews een stuk milder over zijn voormalig bandgenoten. Hij staat zelfs open voor een eventuele Big Four tour. Op de vraag welk album hij beter vond: Endgame of Death Magnetic antwoorde hij in een recent interview wel weer dat hij Endgame beter vond. Maar dat is ook eigenlijk gewoon zo. Hij voegde er zelfs aan toe dat Metallica in hun gehele carriëre wel albums uit gebracht had die beter waren dan de zijne. Maar niet allemaal. Zoiets had de oude Dave nooit over zijn lippen gekregen.

Ben nu bezig met de eerste luisterbeurt. Heb Megadeth niet meer gevolgd sinds "Cryptic Writings", heb ze toen nog gezien op Waldrock, maar de magie was voor mij een beetje weg.

Nu dus "Endgame" gedownkocht en het bevalt me erg goed moet ik zeggen. Lekker tempo, goede krachtige productie, Mustaine goed bij stem en weer die lekkere solootjes die we kennen van Rust in Peace. Even lekker terug in de tijd......1990 zullen we maar zeggen.