Megadeth - Endgame (2009)

Het enige wat When weg heeft van Metallica is de intro, die is van de Call of Ktulu, en die is destijds door Mustaine geschreven. De rest is van Diamond Head, toevallig ook gecovered door metallica, maar toch.

Over de rest van de vergelijkingen met Metallica, en of het ooit ophoudt... Nee, Megadeth ontleent haar bestaansrecht aan Metallica, en Mustaine blijft er zelf ook over doorgaan. De vergelijkingen zullen m.i. blijven doorgaan. Geen ramp trouwens voor Mustaine, want het levert hem een hoop aandacht op, én hij doorstaat de vergelijking met glans.

wat een kansloze discussies die al 10000x de revue hebben gepasseerd, en van die lame haatstem om een prima album een 0,5 te geven gaat me al helemaal de pet te boven.

Het is gewoon een prima megadeth albums waar de fans prima mee aan de gang kunnen. Nee het is niet het beste album na Rust in Peace, Ja het is gewoon een lekkere metalplaat van een goede band.

3,5*

Gewoon weer een Megadeth album. Niks spannends en wederom kan het niet tippen aan wat ze eind jaren 80, begin jaren 90 hebben uitgebracht. Denk ook niet dat dat ooit nog gaat gebeuren. Die ballade had zeker niet gehoeven.

Met een nieuwe gitaargeselaar in de gelederen trakteert Megadeth ons weer op een fijne metal plaat. Chris Broderick speelde vroeger in Jag Panzer en ging op tour met Nevermore en mag nu met Dave Mustaine de wereld over soleren. Verassend is de nieuwe plaat niet. De metal songs gaan vaak weer over actuele gebeurtenissen en de gitaren scheuren net zo hard als het oude werk. Uitschieter op deze plaat is overduidelijk het The Hardest Part Of Letting Go…Sealed With A Kiss. Hierop verhaalt Dave Mustaine over het veroveren en verliezen van zijn (Nederlandse) geliefde met een opeenstapeling van clichés. Met een verwrongen aangeschoten stem geeft heer Mustaine zijn diepste gevoelens bloot, iets wat hij nooit eerder deed. Misschien komt het daarom zo gemaakt en plastic over? Verder is het gewoon een nieuwe Megadeth plaat; en dat is nooit verkeerd!

meesterwerk!!

Leuk album, eerst dacht ik altijd als metallica-fan dat megadeth niks aan was, maar nooit echt geluisterd.

Maar toen ik bij Guitar Hero; Hangar 18 speelde, merkte ik toch al snel dat dit een geweldig nummer was, Rust in Peace geluisterd, Peace sells, het zijn goede metal albums. Daarna hun vorige album United Abominations ook het luisteren waard.

Nu weer 2 jaar verder en weinig Megadeth geluisterd, is Endgame er en ik moet zeggen een zeer goede plaat met mooie opening.

Metallica en Megadeth beide zijn top!

4*

Heb je gelijk in, maar ondanks dat is dit album is alles behalve slecht. 4*

Helaas vind ik dit nou geen succes.
Het gitaarwerk klinkt weer erg lekker,maar de zang is treurenswaardig! Je moet niet proberen meer lettergrepen in een nummer te plakken dan dat er maten zijn, dat klinkt gewoon echt niet! Qua tekst ben ik ook beter gewend. Dave Mustaine probeert tegenwoordig iets tè politiek bezig te zijn naar mijn zin. Als ik dat wil horen ga ik wel naar Bono van U2 luisteren, die maakt er tenminste nog een degelijk verhaal van...

Nou, Mustaine heeft zich altijd al laten gelden door middel van Politiek-kritische teksten. Met name op de albums van Peace Sells t/m Countdown to Extinction trok hij met de regelmaat van de klok stevig van leer. Een traditie die weer is hersteld met de releases vanaf The System Has Failed. Alleen liet hij zich in het verleden wat scherper uit. Niet direct paard en wagen noemen maar wel de misstanden aan de kaak stellen. Daar brak hij mee met de release van United Abominations in welke hij zich behoorlijk belachelijk, mijn inziens, uitlaat over de VN. Op dit album probeert hij overigens wel weer enenigzins op de goede weg maar het komt volledig geforceerd over, net als de muziek trouwens. Af en toe zijn er momenten waarbij er heel even die oude magie er weer doorheen sijpelt maar veelal is het gewoon meeliften op oude kuntstjes.

weet je, het is eigenlijk grappig.
ik draai al best lang mee in "metalland" en ik heb Megadeth nooit ene reet aan gevonden.
Knap, ok, dat wel.
geweldig gitaarspel, zonder meer.
maar het doet me niks

enfin, louter lovende kritieken op deze plaat.
dus TOCH weer eens proberen, we willen als 30plusser immers niet vast roesten

maar niks hoor.

als ik die stem al weer hoor

muzikaal allemaal top, maar niks voor mij

(geen stem dus)

@James Douglas: Ik heb ook niet voor niets "tè" geschreven, nu ik het zo terug lees had ik neer moeten zetten "tè graag". Je hoort mij ook niet zeggen dat ze nooit politiek bezig zijn geweest, maar hier op deze cd lijkt het bijna een zo te zijn dat hij het móést doen maar het zelf even niet helemaal meer wist. De teksten zijn gewoon alles behalve sterk, terwijl dat in het verleden zeker wel anders is geweest! Ik begrijp dus ook echt niet dat deze cd zo hoog word beoordeeld

@Grindpad: Ik begrijp helemaal wat je bedoelt, maar ik zelf een beetje het gevoel vast te roesten doordat er maar weinig goed nieuw materiaal uit komt. Dit van zowel nieuwe als oude bands.

Megadeth anno 2009 komt met een onvervalste metalplaat op de proppen. Ik had de band al jaren niet meer op mijn radar, maar op deze CD is de band weer ouderwets bezig. Vooral instrumentaal is het genieten, qua zang heeft meneer Mustaine geen moeite genomen iets extra's te geven. Dat is jammer. Ook de ballad past niet op deze CD, nog een minpuntje. RIP en CTE blijven zodoende toch mijn favorieten van de band.

Seamus, hier ben ik het 100% mee eens, ik heb exact dezelfde mening over Endgame. Het liedje als geheel is het belangrijkste.
Ik begrijp de diverse lovende recensies in de media dan ook totaal niet.

Hier sluit ik me ook bij aan. Op zulke plaat verwacht ik ook dat ieder nummer apart 1 is, en niet slechts een onderdeel van 1 groot project.

Ik zit er ook over te denken om mijn score voor dit album met een halve ster te verlagen. Na een aantal luisterbeurten kom ik tot de conclusie dat UA eigenlijk minsten net zon sterk album is.

Daarstraks nog eens geluisterd en het blijft een lekker album. Lekkere riffs, drumwerk is oké (wel wat aan de saaie kant) en ook de zang vind ik goed. Past wel bij de muziek juist, het zingen van een simpele ´boze´ man zegmaar.

4*

Stem verlaagd naar een 3.5. Er staan te weinig memorabele nummers op en eerlijk gezegd zet ik sneller UA op, waar m.i. wat meer memorabele nummers op staan. Gitaarwerk is nog steeds prima in orde, waarschijnlijk superieur aan alles wat Megadeth sinds RiP gedaan heeft, maar alleen daarmee ben je er dus toch niet, de songs zelf kunnen zich zeker niet met dat album meten, en ook niet met CtE of Youthanasia.

Voor mij HET metal album van het jaar. Een verademing tussen vele anderen. Mustaine is weer heerlijk op dreef. Hij heeft nu eenmaal een nasaal stemgeluid maar daar stoor ik mij helemaal niet aan.
De teksten zijn zoals vaak politiek geladen maar dat is ook weer eigen aan Megadeth. Ik vind ze gewoon erg sterk !

In de ballade "The hardest part of letting go..." wordt hartverscheurend gezongen over de pijnlijke split met Dave's ex-vrouw. Een van de mooiste nummers van de plaat.

De nieuwe gitarist Broderick is ook een hele goede aanwinst. Ik vind dat het niveau van Rust in peace en Peace sells weer benaderd wordt.

Horns up!

Tip: Clouseau die doen het tekstgewijs ook niet slecht politiek gezien

Heb dit album een aantal keer geluisterd maar ik ben er niet van onder de indruk. Nu ben ik dat nooit echt geweest van Megadeth, maar platen als Rust in Piece en Piece Sells vind ik wel leuk om eens in de zoveel tijd te draaien.

Technisch gezien zit het nieuwe album prima in elkaar, maar het eindeloze gesoleer heeft geen doel voor ogen en is dus wat mij betreft vaak overbodig. Er zijn een paar nummers die ik wel goed in elkaar vind zitten zoals 1320 en Headcrusher, maar de andere nummers blijven me niet bij.

Dat gepingel op die gitaar dat hangt me gewoon de keel uit. Ik ben Mustaine ook gewoon een vervelende kerel gaan vinden. Als ik deze zogenaamde solo's vergelijk met solo's op bijvoorbeeld Hangar 18 of Wake Up Dead, dan slaat deze volledig de plank mis. Een solo is zo veel meer dan alleen maar een hoge noot/seconde frequentie. Die positie als "shredder" is hem duidelijk naar het hoofd gestegen en deze plaat bewijst voor mij ook dat Mustaine er duidelijk uit ligt.

Onleesbaar bericht en stroom van reacties en tegenreacties verwijderd.

Vragen en opmerkingen over deze actie: per pm.

Na twee pagina's berichten die niet over het album gingen, wordt het nu tijd weer eens wat over de muziek te melden.

gewoon een erg degelijke old skool Megadeth plaat. Niet meer en niet minder.

Niet vernieuwend maar zeker een ruime voldoende waard.

Niet beter dan RIP. En weinig liedjes op dit album die ik tegen volgend jaar zal herinneren.

niet beter betekend niet automatisch: slecht

zeer degelijke plaat waar weinig op af valt te dingen

Idd, maar je weet hoe het gaat. Een band maakt een fantastisch album, het album daarachter word gehyped en dan blijkt het toch niet beter dan hun beste werk... en zo blijft de carousel draaien tot er ofwel een echte fantastische plaat komt OF de band gewoon stopt.

Ik had deze plaat gehyped, ik ben deel van het probleem. And so the wheel of life spins...

kwestie van verwachtingen, de kans dat een band de lat en kwaliteit per plaat steeds weer hoger weet te leggen is zeldzaam

Wow! Deze Megadeth cd heeft me heel erg verrast om eerlijk te zijn, had niet gedacht dat deze ook maar in de buurt zou komen van Rust in Peace en Peace sells... Maar dit is zeker 1 van hun beste CD's, zat maar 1 nummer ( ben naam kwijt ) bij die egt heel beroerd was, de rest was echt zeer goed. Na Peace sells... hun beste CD vind k. Favoriete nummers zijn : 44 Minutes, 1,320 en Bodies.

Dus: RIP uit je top10 en endgame er in