Megadeth - Endgame (2009)

Maanden was bezig met filmpjes van evt. gelekte Megadeth nummers zoeken en werd dus ook regelmatig ge rick rolled of van die andere onzin.

Ook kwam ik 1 stuk muziek wel in 10 videos tegen. Het stuk was wel goed maar ik vond het voor Megadeth begrippen wat leeg en dacht dus dat het nep was en ik het niet op Endgame zou vinden.

Terug gevonden heb ik die riffs naar eigen verbazing zeker helemaal aan het eind van het album. Het stuk klinkt volgens mij een wel een stukje sneller en (natuurlijk) beter geproduceerd en valt perfect op zijn plaats in het nummer.

1e indruk met volume op hoog is goed.

Ben nog niet zo heel enthousiast, er staan een paar goeie nummers op maar voor de rest boeit het me nog niet zo. Zal hem nog wel vaker luisteren voor ik stem.

Prima nieuw album, waarop de band qua energie en inzet als herboren klinkt. Dit vertaalt zich niet altijd naar echt bijzondere songs, maar het grootste gedeelte van de plaat is de moeite waard. Beste track is This Day We Fight, met zijn opgefokte ritme, gemene zang en voortdurend knallende gitaarsolo's. Deze track doet de hoogtijdagen van Rust In Peace herleven en is wat mij betreft één van de beste songs van de band ooit. Ook de titeltrack en Head Crusher zijn spetterende tracks. Jammer dat dat niveau geen album lang gehandhaafd kan worden.

Beste plaat.

Typisch Megadeth en energie die ik sinds jaren niet meer gehoord heb van de mannen. Groeien moest hij wel maar ik vind hem stukken beter dan United Abominations dus is het geen waar hoopte gebeurd. Hij doet me een beetje denken aan de nummers: High Speed Dirt en het al zo bekende Symphony of Destruction vooral door de teksten. favorieten: This Day We Fight! (album begint gelijk goed) en The Right to Go Insane (album had niet beter afgesloten kunnen worden door die laatste solo's en die geniale riff erachter).

Goed de schrik is er dus af Megadeth bestaat nog steeds en is ook nog eens goed bezig, leuk om te horen.

Vraag om downloadlink en reactie daarop verwijderd.

Een typische Megadeth-plaat. Goede muziek, maar weinig variatie. Bouwt gewoon voort op de muziek van System and Abominations. Weinigs nieuws. Chapeau voor Broderick, kick-ass guitar playing, as always

Prima nieuw album van Megadeth. Endgame is een stevige metalplaat. Chris Broderick is een uitstekende nieuwe gitarist. De instrumentale opener Dialectic Chaos is het beste nummer. Jammer dat Mustaine de plaat redelijk vol zingt. Mustaine had wat meer zijn mond moeten houden, zodat er wat meer ruimte is voor gitaarsolo's.

Heb het album net binnen. Zal het eens uitvoerig gaan beluisteren om een oordeel te kunnen geven.

Een knaller! Zo kan ik dit album het beste omschrijven, al wordt het 'Rust in Peace' album nooit meer overtroffen. En wat is 'Death Magnetic' van Metallica, vergeleken met dit album, dan lachwekkend te noemen. Kan iemand hun niet vertellen om ermee op te houden, want het wordt een zielig verhaal.

Mager plaatje van onze zeurkous Dave Mustaine. Het is wederom Thrash-lite, klinkt als Countdown to Extinction.

'Countdown...' is toch wel behoorlijk wat beter, hoor.
Het is gewoon een ouderwetse Megadeth plaat, hard en muzikaal beter dan hetgeen Metallica doet. Het is alleen jammer dat Mustaine nooit een goede zanger heeft aangenomen, maar dat zal wat met zijn ego te maken hebben.

Goh.... wat een ontgoocheling....
Veel meer van hetzelfde - wat ansich niet érg is, ik had dan ook geen radicaal anders klinkend album verwacht, maar het is nooit meer dan gewoon 'goed gedaan'. Ja ze kunnen het nog. Maar potten breken doet het niet.
Ik vind het album zelfs redelijk slaapverwekkend, op de soms knappe soli na dan...

Nochtans begint het album véélbelovend met het geweldige (instrumentale, misschien daarom?) "Dialectic Chaos". Maar pas naar het einde van het album lijkt het eindelijk te gaan beginnen: "How The Story Ends" en afsluiter "The Right To Go Insane" vind ik dan opvallend beter dan de gemiddeld of goed....

Verder is "This Day We Fight" vermeldenswaard als goede poging tot een goede song...

Maar dan hebben we het wel gehad...

Ik ga nog even wachten met stemmen. Wie weet levert een volgende luisterbeurt me andere inzichten op, maar ik dénk het niet... stem zou dus richting een 2,5 of misschien een 3 kunnen gaan...

Erg leuke CD van Megadeth/Mustaine. Zeker het beste sinds Risk, maar ik weet niet of ik het ook beter vindt dan Yourhanasia of Cryptic Writings, zeker niet beter dan Countdown to Extincion.



Ik heb ergens eens gelezen dat Mustaine in de begindagen wel op zoek is geweest naar een zanger, maar er nooit één gevonden heeft die goed in de band paste. Ik vind op de laatste paar albums Mustaine's stem trouwens stukken beter aan te horen dan op het oude werk.

Dave heeft een love it or hate it stem. Ik vind zijn venijnige, met de kaken op elkaar gespuw altijd erg vermakelijk. Zingen is het niet, maar welke thrashband heeft nou een echte zanger nodig. Het gaat om het charisma van de stem. En dat heeft Dave.

Dave's stem valt me op CD meestal nog mee...
Maar ik erger me altijd dood op de live-optredens: geweldige gitaarsoli van Dave, en de muzikanten van de lineup doen meestal hun ding met verve....
Maar dan gaat Dave weer zijn eigen prachtsongs de vernieling in "zingen" ....

Na het optreden in Hof Ter Lo van de vorige tour nam ik me al voor dat het mijn laatste Megadeth-optreden zou zijn... maar ik weet niet of als ze dra daadwerkelijk gaan touren ik TOCH niet ga kijken...

Op de laatste CD's valt zijn stem inderdaad beter mee, wellicht zal de techniek wel helpen.... live moet ie het zonder doen, en dan krijg je een alsmaar valser zingende/jankende Mustaine te horen...

Als ie nu zo'n zanger als Dave Padden (Annihilator, Waters heeft het dus wél begrepen) in huis zou halen...

Ik vind het een heel mager plaatje van Megadeth. Ik bezit alles van ze, origineel, en volg ze eigenlijk al sinds het debuut maar dit slaat nergens op.

De vorige vond ik al iets minder maar Dave lijdt nu echt aan muzikale bloedarmoede.

Waarschijnlijk is een tour met Metallica, Slayer en Anthrax het enige wijze wat hij kan doen.

Misschien twee keer, hooguit drie keer draaien en dan verdwijnt dit album in de diepe hoeken van mijn harde schijf.
Ik draai veel liever de vergane glorie, Megadeth is mega death.

Heb laatst de live DVD Blood in the water gezien, daarop is de zang best in orde. Stukken beter als op bijvoorbeeld Rude Awakening, wat bij vlagen echt vals is. Helaas gaan de geruchten dat er voor Blood in the water achteraf nog een hoop in de studio opnieuw gedaan is

Geen goed voorbeeld. Juist door Padden is Annihilator ernstig gedegenereerd.

Dave Padden een goede zanger? Over verschil in smaak gesproken...

Ik ben overigens zeer enthousiast, maar lijk daar op deze site een van de weinigen mee. Mijn review is te lezen op metalfan: Metalfan.nl Review: Megadeth - Endgame

Haha, beste Lennert, het lijkt erop dat de meeste mensen hier een hele andere kant van Megadeth waarderen dan de kant waarmee de band is groot geworden.

Ligt eraan op welke kant jij doelt? Voor mij zat de kracht altijd in de eigenzinnigheid en voortdurende progressie van de band. Wat Mustaine nu doet, tenminste wat ik tot nu toe tot me heb gekregen, is geforceerd teruggrijpen naar de sound van de oude gloriedagen en dat stelt mij teleur. Met name die voortdurende shred-solo's maken het verre van authentiek. En waar zijn die bekende sterke lyrics?

The System Has Failed was bijzondere wederopstanding van deze band omdat Mustaine met invloeden van oude elementen tot een nieuwe frisse sound kwam. De laatste twee albums laten echter een band horen die zo graag wil voortborduren op voorgaande successen, hetgeen vroeger niet het geval was en Megadeth voor mij onderscheidde van een (inmiddels) saaie band zoals Slayer.

Over de 'sterke' lyrics ben ik het wel met je eens. Mustaine's geest zit vreemd in elkaar.
Maar het elan wat hij met Megadeth sinds The System Has Failed ten toon spreidt vind ik allesbehalve een geforceerde terugkeer naar de roots. Het is nog altijd een mengelmoes van alle Megadeth registers met een kleine nadruk op de vlammende speedmetal uit de jaren 80. De shredsolo's heb ik altijd ontzettend gaaf gevonden. Weg met die altijd maar functionele leadpartijen.
Dat is toch allemaal een tijdje weggeweest, dunkt mij. Veel beter dan dit had het m.i. niet uitpakken. En ik heb het album potverdorie nog niet eens in huis.

na 1 luisterbeurt zeg ook ik: overbodige plaat

ja men kan spelen, ja reetestrak, maar het leunt wel heel hele erg op wat men voorheen heeft geproduceerd

weinig verheffend en door megadeth zelf allemaal al eens gedaan

die solos, je moet ervan houden, dat gepiel klinkt reetegoed maar is steeds weer hetzelfde gesoleer in mijn oren

nee dit is niet geweldig, dit is gewoon een reetegoeie en strakke band die laat zien wat men nog steeds kan zonder enige, maar een plaa twaar geen enkele uitschieter op staat, het is allemaal hetzelfde niveau zonder enige echt interessante stukken

maar, wellicht na 10 beurten toch beter

voorlopig een 2

Zeg eens, Joy. Houd je van Megadeth en zo ja, wat verwacht je dan in hemelsnaam van een Megadethplaat.
Ik begrijp er namenlijk niets van dat mensen dit geforceerd vinden klinken.

en of, megadeth heeft altijd ene plaats in mijn innerlijke muzikale bibliotheek gehad

enkele zwakkere albums maar mustaine kan immer op mijn sympathie rekenen, met als comeback album, zo zie ik dat, the system has failed

zoals ik zeg, dit is een megadeth zoals we die kennen, maar wel erg veel van hetzelfde, ben ik niet gewend van mustaine die zon beetje op iedere plaat zichzelf opnieuw uit leek te vinden en met riffs en licks op de proppen kwam die alleen uit mustaines brein leken te kunnen komen

je, ik ben zeker een 'fan, maar dat betekent niet dat iedere plaat dan per definitie ok gevonden moet worden

maar nogmaals, 1 volle luisterbeurt en momenteel de 2de

dus..

Goed, over de kwaliteit van Padden kan gediscusieerd worden..
Maar punt is eigenlijk: Jeff Waters - die eigenlijk zelf wel redelijk kan zingen - zocht wél altijd naar capabele zangers. Hij deed het maar een aantal keer zelf, en dat viel eigenlijk nog best mee

very off topic, endgame heet het album mensen, en de band megadeth

Zo off topic was het nu ook weer niet maar kom
Wees blij dat er eens niet naar een bepaalde andere band verwezen wordt, want dat lees je in post bij haast elke Megadeth-album, alsook bij die van die andere band die ik bewust niet bij naam noem...

Maar gelijk heb je: terug naar Endgame.

Ik heb net nog eens mijn bespreking van diens voorganger, "United Abdominations" gelezen, dat ik heel erg positief besprak, en als ik beide albums vergelijk, kan ik niet anders dan bij mijn standpunt te blijven: "Endgame" is een wel erg middelmatige Megadethplaat...
En als ik 'straks' mijn stem uitbreng wordt dat wellicht max. een 3

Ik moet niet denken aan Megadeth met een andere vocalist.
Het zal wel aan mijn gemutileerde oortjes liggen, maar ik hoor in Endgame nog altijd een hele frisse Megadeth die uit de vele vaatjes tapt, waaruit de band ooit tapte. De nadruk ligt dit keer net als de twee voorgaande albums op de metal en wat minder op mtv vriendelijke hardrock. Alleen nu is het gebodene nog eens veel wervelender gebracht dan op de twee voorgangers. Met de beste wil van de wereld, ik hoor allesbehalve een schaamteloos aftreksel van Rust In Peace. Alhoewel ik dat ook niet erg gevonden had.