David Sylvian - Manafon (2009)

Op de site van Sylvian is al een voorproefje te horen in de vorm van Small Metal Gods. Ben zeer benieuwd hoe hij ons deze keer weer weet te verrassen. Hopelijk gaat hij verder en (nog) dieper daar waar Blemish eindigden.

De site is geheel in de revisie gegaan zie ik. Klinkt inderdaad, maar dat was ook al op te maken uit de eerdere berichten, als een experimentelere exercitie dan een gewoon liedjes album. Ik hou van beide, omdat die magische stem ook nu weer zo prachtig past bij dit geluidscollages.

Zojuist de deluxe versie besteld. Volgens de site ziet het er, zoals gewend, prachtig uit. Ben zeer benieuwd. Idd, die machtige stem verdient alle aandacht daarom zal deze manier van componeren mij ook wel gaan smaken denk ik.

Ik was heel even blij verrast om een nieuwe titel van David Sylvian in de updates aan te treffen. Ik hoopte vurig dat hij 10 jaar!!! na Dead Bees eindelijk weer eens met een popalbum zou komen. Daar ziet het dus niet naar uit, als ik de voorgaande posters mag geloven. Jammer dat deze begaafde artiest zo blijft volharden in avantgardistisch, ambient achtergrondbehang, waar slechts een minimaal publiek voor warmloopt.

Een minimaal publiek, waarschijnlijk wel. Maar achtegrondbehang, dat zeker niet. Net als Blemisch kost het zeker meerdere luisterbeurten om er van te gaan houden maar bij Sylvian weet je zeker dat het geen vergeefse tijd is geweest. De beloning is altijd GROOTS als je er voor openstaat.

Ben er zelf juist erg blij mee dat niet iedere artiest 30 jaar hetzelfde blijft doen.

een nieuwe sylvian Nice

Small Metal Gods is helemaal niet experimenteel, maar grijpt terug naar het geluid van Secrets of the Beehive. Ik word nu wel heel nieuwsgierig.

Inderdaad, hiermee gaat hij terug naar SotB maar toch wel op een geheel nieuwe wijze. Prachtig dat het hem iedere keer weer lukt om te vernieuwen binnen een door hem gezet kader. I.m.o. een kader waarbinnen slechts weinig andere artiesten kunnen functioneren.

Ik hoop in ieder geval dat hij gaat touren om deze plaat te promoten, een plaat die overigens niet voor een groot publiek zal zijn, David doet het op de wijze zoals hij het wil, gelukkig maar.

Inderdaad. Ik wacht al sinds 2005 weer op een nieuwe concert tour van Sylvian. Ik ben trouwens ook voor een kleiner concert. Mij lijkt een Melkweg met David Sylvian leuker en intiemer dan bijvoorbeeld een Amsterdam Arena, or Rotterdam Ahoy, of Heineken hall.

Ik heb hem 1 oktober 2007 gezien in Eindhoven (Philipszaal) en hij speelde de dag erna ook nog in groningen meen ik. Was toen ook een vrij grote zaal, maar wel een concertzaal met zitplaatsen. Lijkt me sterk dat hij iets als HMH aan zou doen.

WAT?! O_O. Hmh tsja, ik moet eerlijk zijn dat ik een heel slecht geinformeerd persoon ben. Ik kom achter zulke dingen als het al te laat is. Aan de andere kant zijn Eindhoven en Groningen ook niet echt mijn regio's



Mij ook, maar aan de andere kant de Pet Shop Boys waren er ook niet te beroerd voor. Wat ik bedoel, het lijkt me sterk maar niet onmogelijk.

Nou, het is toch echt Blemish, deel 2. Mede door de zeer trage, slepende opbouw van de nummers en de declamatie ipv zang van Sylvian kan ik er geen Secrets of the Beehive elementen in ontdekken.

Wel (zeer) fraaie stukken af en toe, maar ik ben er nog niet helemaal door gegrepen. Dit evrgt een aantal luisterbeurten.

gisteren geluisterd... licht teleurstellend...weer geen echte luisterliedjes met band...weinig instrumenten en vaak alleen sobere stem van david.
Stem blijft mooi maar waarom niet een mooi band erbij zoals op de vroegere cd's...nu blijft het erg alternatief met vaak erg kale begeleiding...blemish was voor mij teleurstellend.. deze is wel beter maar nog niet zo als het had kunnen zijn...net niet dus

Ik ben het wel met habada eens.
Teveel gekweel van zijn stem en te weinig instrumentaal genot.
De laatste 2 nummers maken de plaat dan wel weer bijna voldoende. Maar echt raken doet hij me niet. Jammer, want ik was nu wat meer voorbereid op een ambient achtig plaatje. Misschien als ik hem s`avonds laat voor het slapen draai dat ie toch beter bevalt.

Het is in elk geval geen zondagochtend plaat, zo bleek vanmorgen. Hetgene dat écht ontbreekt is wat mij betreft een beetje tempo. Op "Secrets of the Beehive" heb je ook langzamere sferische stukken ('On the Waterfront' bijvoorbeeld), maar die worden afgewisseld met meer gezongen nummers. Niet dat ik een tweede "Secrets" wil, maar wat afwisseling zou het goed doen. Ik ben het met je eens dat de nummers aan het einde het sterkste zijn, maar wat mij betreft haalt dit het niet bij "Blemish" die mij direct greep.

Ik vind de hoes trouwens erg fraai. Bij nadere bestudering blijkt het fotografisch te zijn. Trouwens van een Nederlandse kunstenaar Ruud van Empel, uit een Utrechtse galerie zo blijkt uit de hoesinformatie.

David Sylvian doet het op de wijze waarop hij het wil doen, maakt nergens een commerciele knieval op geen enkele front. En dat feit is precies hetgene wat deze man zo bijzonder maakt. Veel wordt met ieder nieuw werk de vergelijking met 'secrets of the Beehive' gemaakt, één van zijn weinige iets commerciele platen, maar die plaat ligt al 1000 jaar achter Sylvian.

Het is helaas vooral geneuzel en behang.
Dead Bees was mijn laatste klik met DS.

Is hij echt zo slecht?

Ik had hem juist willen kopen, als comeback van een oude liefde en ook om mijn aantal gekochte cd's over het jaar 2009 wat op te krikken.

De waarheid is, dat ik na de voortreffelijke cd's van Japan en daarna Brilliant trees, Gone to earth en Secrets of the Beehive min of meer ben afgehaakt.

Maar jullie (of hijzelf dus eigenlijk) maken bepaald geen reclame. Ik wacht dan nog maar even.

Als deze kant van Sylvian je niet boeit, probeer dan de CD's van Nine Horses / David Sylvian. Dat gaat weer de kant op van Brilliant Trees en Secrets of the Beehive.

Daar ben ik het mee eens. Hoewel ook dat niet het niveau van Brilliant en Secrets haalt.
@ Musician: ik zou die platenbon in een andere release investeren

Dat ben ik met je eens. De vergelijking met "Secrets of the Beehive" maakte ik voroal omdat er door anderen op werd gewezen dat dit were die kant opgaat. Of het in elk geval 'echo's in doorklonken'. Vandaar. Sylvian heeft stijlexperimenten tot aan uitgebeende abient aan toe tot nu toe gecombineerd met toegankelijker releases, zoals "Dead Bees", "World Citizen" (met Sakamoto) etc. In Nine Horses kwamen die twe ekanten wat mij betreft heel fraai samen.

Echo's van "Beehive" hoor ik hier nauwelijks. Is niet wat ik verwacht/wil of eis, omdat ik weet dat Sylvian zijn ding doet. Het meeste ambient werk van hem vind ik ook niet zo interessant. Dit klinkt te weinig urgent, vooral vanwege het dralerige 'tempo' in de vocalen. De muziek kent zondermeer spanning. Bij Nine Horses (toch ook in zijn instrumentarium best spannend - ook al klinkt het als een 'normaal band geluid') werd een top album mede door de afwisseling.

Dat ontbreekt mijns inziens hier teveel.

@musician. Als je na "Beehive" bent afgehaakt zou ik eerder in iets anders investeren. Als het van Sylvian moet zijn is de 'verzamelaar' "Everything& Nothing" nog een schot in de roos, met veel prachtigs dat niet eerder gereleased is. Voor 2009 is het aantal tips (te) groot.

Dank voor alle tips. Er zijn wel m.i. een groter aantal interessante nog aan te schaffen David Sylvian cd's, Dead Bees on a cake bijv.

En misschien dat ik idd eens bij Nine horses ga kijken.

Ik had eerlijk gezegd een andere richting verwacht van David Sylvian, na Secrets of the beehive.

En nergens lees ik ook dezelfde eensluidende positieve kritieken als bij het onovertroffen Brilliant trees. Maar hij mag het uiteraard allemaal zelf weten.

Persoonlijk vind ik dat hij Brilliant Trees nog heeft overtroffen met Beehive en Gone To Earth. Wat betreft Sylvian is het denk goed te beseffen dat hij post Dead Bees On A Cake alles wat maar lijkt op een normale songstructuur en klankwereld zo'n beetje achter zich heeft gelaten met Blemish. Dat was een album dat ik uberhaupt niet trok en alles wat ik nu over Manafon lees doet me heeeel erg denken dat dit feitelijk een vervolg daar op is.

Het is inderdaad een soort Blemish in het kwadraat.

En dat blijft toch ook een fenomenale plaat. Een tikkeltje meer jazz en het kan niet anders of dit wordt een weergaloze plaat. Via de site luister,en kijk, ik al dagen naar Small Metal Gods.

Gelukkig maak hij geen knieval voor het "grote" publiek en blijft hij lekker zijn eigen ding doen net als met WlwbN.

Ik ben benieuwd wat de invloed van Fennesz zal doen. Wat die laat horen op Black Sea is toch zeker ook niet misselijk.

Ik kan haast niet meer wachten tot de deluxe versie op mijn deurmat valt.

ps voor diegene die de oudere periode van Sylvian solo verkiezen: luister eens naar Rhys Marsh, prachtig.

Met dat verschil dat het dat niveau helaas bij lange niet haalt. Een nummer als 'Random Acts of Senseless Violence' begint zo fraai, maar dat ebt helemaal weg gedurende het nummer. Bij 'Blemish' kon hij ook in het titelnummer een kwartier lang boeien. Daar helpt geen Christian Fennesz bij met zijn herkenbare sound in zo'n nummer.

Ja en nu MET muziek.

Ja, maar Everything & Nothing moet je toch ook op je lijstje zetten. Het prachtige Scent of Magnolia mag je niet missen. En staat niet op een regulier album van Sylvian. Tevens staan er nog veel meer prachtige songs op die je niet op een ander album van Sylvian tegenkomt (samen met bekende tracks). Niet laten liggen, hoor! (Dead Bees, Nine Horses en Rain Tree Crow ook niet!)