Anouk - For Bitter or Worse (2009)

Tot nu toe vond ik alleen Graduated Fool een gruwelijke misstap, verder heeft ze prima albums gemaakt. Ik zal ze niet de hemel in prijzen als Giel Beelen; die blijkbaar haar eerste 2 albums niet kent.
Als zangeres heeft ze voor mij echt de mooiste stem in Nederland, al vind ik niet al haar werk even goed.

Deze ligt zoals ik in eerste instantie hoor, duidelijk in het verlengde van Who's Your Momma, dus met meer soul, al zijn niet alle tracks helemaal af voor mijn gevoel. Beetje de boze stiefmoeder dus. Duidelijk hoorbaar in In This World en 8 Years, met dat rare einde.

Eigenlijk mis ik op dit album een muzikale omlijsting zoals Duffy bijvoorbeeld wel heeft (in de Phil Spector stijl). Je mist dus wel degelijk een groep goed ingespeelde muzikanten.

Leuk dat ze weer helemaal gelukkig is in de liefde, maar hier mis ik diepgang, al werd ik van haar hit Girl wel vrolijk ondanks het gebrek daar aan.

Dus helaas is mijn conclusie dat Anouk hier niet haar volledige kunnen laat zien.
Of zoals ze het zelf verwoord bij haar commentaar bij Madonna.
Men zit niet te wachten op een eenvoudige herhaling van een kunstje, je wilt waar voor het geld.
Blijkbaar zijn Tom Waits en Bonnie Raitt grote voorbeelden; laat dat op je volgende album terug horen.

Nou Ad, ik vind het een heel aardig album, een klasse zangeres en geen wereldwijf. Daarvoor heeft ze haar borderline impulsies wat te weinig onder controle.

Het is een gevarieerd album geworden en dat is best wel bijzonder voor Anouk. Haar vorige album vond ik minder en was vooral een popalbum. Daarvoor was ze een echte rockchick, dat beviel me beter.
Op dit For Bitter or Worse komen diverse muziekstijlen voorbij: rock, soul, pop, een beetje blues. Dat maakt het wel zo leuk. De eerste 3 nummers zijn allen echt goed. In het vervolg komen er nog een aantal aardige tracks voorbij. Alleen My Shoes vind ik wat minder (ik heb toch al niet zoveel met schoenen.... en ik hoef al helemaal niet in die van Anouk te staan ).

De vergelijking met de soul stijl van Amy Winehouse (oa uit de Volkskrant) gaat mij te ver. Een paar nummers komen in de buurt van die stijl, meer niet. Het is juist de variatie die mij aanspreekt. Overigens horen die soul nummers wel tot de beste van het album. Toch een prima zet, dit album van Anouk.

Wel ben ik blij dat ik naar haar eerdere concert in Ahoy ben geweest: daar werd 2,5 uur lang echt goede (harde) live rockmuziek gespeeld en zong en schreeuwde Anouk met haar dijk van een stem dwars door alle snerpende gitaren heen. Dat zal na dit album niet meer snel gebeuren bij Anouk, en dat vind ik nou wel weer jammer. Ook het publiek zal flink veranderd zijn (en niet in hun voordeel). Gelukkig hebben we deze cd nog, die is wel de moeite waard. En dat is een aangename verrassing.

Nee dit is het echt niet meer. Laten ze het inderdaad maar op sky radio gaan draaien. Drive is er uit en de teksten zijn nog slapper geworden. Fijn dat Oscar nog op de drumkruk zit maar voorderest kan het me echt niet meer bekoren. Ook irriteer ik me hier nogal aan die Hans Brouwer. Maar liefst 21 opmerkingen hier geplaats, om iedereen die een lage stem plaatste, met zijn evangelie er persoonlijk op te wijzen dat dit een geweldig album is. Nou niet iedereen leest de pindakrant van wakker Nederland en eet 's ochtends een bord pap dus laat iedereen alstublieft ongestoord dit tmf rijpe albumpje bekritiseren. Bovendien Hans, zou ik niet teveel op Oor blindvaren want wat daarvoor onzin soms instaat is onbegrijpelijk.

Op "For Bitter or Worse" kiest Anouk voor een ander geluid. Ze verruilt haar gebruikelijke rockgeluid voor een meer soul georiënteerde sound. En dat bevalt me eigenlijk wel. Anouk haar laatste albums werden wel heel voorspelbaar, en daarnaast heb ik altijd gevonden dat haar stem beter tot haar recht komt in de soul, blues of jazz. Daarnaast kan ik ook aan de instrumentatie horen dat het geluid meer naar soul schuift, dus minder gitaar en meer toetsen en blazers. "For Bitter or Worse" is Anouk haar break-up plaat. Ze schrijft en zingt alles van zich af na het stuklopen van haar relatie. Tekstueel is het geen hoogstandje, maar het is zeker niet slecht. Maar eigenlijk vind ik gewoon dat ze prachtig zingt en er veel emotie in legt. De hoes is nogal controversieel, maar daar hou ik wel van. Een beetje gewaagd, maar dat past wel bij Anouk. Ik vind "For Bitter or Worse" een welkome afwisseling in vergelijking met de rest van oeuvre en zeker de beste Anouk plaat in jaren.