Alphaville - Forever Young (1984)

Nu ik hem momenteel aan het draaien ben denk ik wel dat het helaas de tijd niet heeft overleefd (m.u.v. Forever Young).
Heel erg jaren '80, maar dan wel gedateerd jaren '80.
Niet erg: het blijft toch een lekker plaatje voor zo eens af en toe.

Misschien heeft hij de tijd niet overleefd, het klinkt inderdaad heel erg jaren 80, maar het blijft vind ik el een hele goede plaat. Big in Japan, Forever Young, Sounds Like A Melody en The Jet Set zijn allemaal goede nummers. De rest is trouwens ook niet eens slecht..

Ben dit album nu ook aan het draaien en het klinkt inderdaad wel gedateerd. Maar nummers als Big In Japan en Sounds like a melody klinken nog steeds goed. Maar de absolute klassieker is natuurlijk Forever young. Wat een ongelooflijk sterke plaat blijft dat toch. Die muziek, de stem.... Perfectie! En toen vond 1 of andere idioot het nodig om de plaat te verkrachten (dan heb ik het over Interactive die in 1994 een "vette" houseplaat ervan maakte...)

Gelukkig klonken die verkrachtingen steeds een pak beter dan het origineel

Gelukkig ben ik het daar dan weer niet mee eens

wat is er mis met gedateerd klinken, nix toch

Inderdaad... ik vind het een lekkere plaat

Forever Young is mijn favoriete nummer van de 80's. Sowieso ben ik fan van deze sound. Gedateerd of niet gedateerd.
Luister ook naar "A Victory of Love"!

Goeie weerspiegeling van een periode. De jaren ´80. Prima liedjes, die nu nog steeds lekker klinken. (maar niet te vaak meer)

"Forever Young" blijft echt een geweldig nummer. Ik weet niet of ik deze ooit aanschaf, omdat het inderdaad wat gedateerd klinkt..

Gedateerd of niet, denk dat het een goede koop is.

Gedateerd?. Hm.. vind ik niet hoor. En als het dan toch zo is.. so what?!

Gewoon een heel erg lekker plaatje dit. Een van de vele soundtracks bij mijn jeugd (hoor me bezig, alsof ik al zo oud ben)... heerlijk synthipop van deze Duitse Neue Welle exploten....

Favorieten: "Forever Young", "Sounds Like A Melody", "The Jet Set" en "A Viicory of Love".. allez, ja.. ook "Big In Japan" ;-D

Weer wat geleerd van c-moon. Ik wist dat Alphaville een Duitse band uit de 80's was, maar ik wist niet dat het een band van de Duitse Neue Welle was.

Wat deze plaat betreft: "Big In Japan" en uiteraard "Forever Young" vind ik 2 fantastische nummers, maar ik weet niet of de rest van de plaat aan die 2 nummers kan tippen (hetzelfde verhaal geldt een beetje voor dat album van O.M.D. uit 1981, waar "Joan Of Ark" en "Maid Of Orleans" op staan. Dat zijn ook 2 fantastische nummers, maar ook hier weet ik niet of de rest van de plaat aan die nummers kan tippen). Als dit zo is, zal ik dit album van Alphaville eens proberen op te sporen.

Ik zou het niet durven zeggen Sergeant.. Forever Young heb ik ook wel een zwak voor, maar betwijfel ten zeerste of dit een band is met een sterk oeuvre allover.

Ik betwijfel dat ook sterk, orbit. Maar met het nummer "Forever Young", heeft Alphaville in ieder geval één van m'n favoriete 80's-songs gemaakt.

ik draai deze cd nog vrij regelmatig maar ik blijf hem steengoed vinden,en inderdaad is forever young een juweeltje

Naar mijn bescheiden mening is op de betreffende plaat van O.M.D. het niveau van de overige nummers wel redelijk hoog en hier toch niet echt...

Big In Japan en Forever Young ( ) zijn wel de uitschieters op dit album. Maar ook Sounds Like A Melody mag er wel zijn. De rest blijft niet echt hangen. Maar het is vooral Forever Young waarom ik dit album nog redelijk goed waardeer.

@Casartelli: ik noemde dat album van O.M.D., omdat ik ook van dat album niet zeker wist/weet of de rest van de nummers aan de toppers van het album kunnen tippen. De plaat van O.M.D. is dus in z'n geheel wel aan te raden, in tegenstelling tot deze?

Ja, dat is wel een aanrader... wat zal ik er verder van zeggen; moet je ter plaatse maar even kijken.

Vond dit in de tijd een heerlijk album. Dateert uit de beginperiode van mijn muziekliefhebberij. Nog steeds leuk, natuurlijk geen wereldplaat, maar mijn sentiment zegt toch een 4tje.

A victory of love en Summer in Berlin vind ik mooie nummers, naast de singles Big in Japan en Forever young natuurlijk.

Lekker 80's album met de 3 singles Big In Japan, Sounds Like A Melody en natuurlijk het prachtige Forever Young.
Alleen voor die 3 pareltjes al 3 sterren!

Had dit album eerst op elpee en nu ook op cd.Vind het op twee nummers na geweldig.Lekkerste vind ik Summer in Berlin.Wel op krachtig volume draaien.

Een 3,5 (wat ik eerst gaf) is te weinig voor dit album. Alphaville een van de beste synth-pop bandjes allertijden. Vooral Summer in Berlin, Big in Japan (draai ik nu al meer dan een jaar!) en Forever Young zijn de absolute toppers. Er zijn natuurlijk zat mensen die dit gedateerd vinden klinken maar ik hou van die klanken! verhoog naar een dikke 4.

Het zijn vooral de singles van dit album die bij mij echt iets doen.
In het prachtige 'Forever young' zit trouwens een mooi Smurfentrompetje.
Rond 1984 was er veel bagger op de radio, alleen de VARA en VPRO draaiden echt goede muziek.
Als de VARA dit draaide, vond ik het best wel goed.
Volgens mij waren Alphaville best wel goede Duitsers.

Noem het mosterd na de maaltijd, maar dit is wel zo'n rare beredenering.

Niet echt.
Ettettummu doelt waarschijnlijk op het 'camp'-gehalte van sommige muziek, en camp kan heel erg leuk zijn!

Maar Alphaville zelf doet me helemaal niks. Niet mijn ding.
Vind het wel leuk om zo eens rond te neuzen bij 80's-bands enzo...

forever young is echt een prachtig nummer. de rest van het album is ook zeer goed, maar kan niet echt tippen aan forever young.

Laat ik nou toch altijd hebben gedacht dat Forever Young van a-ha was.

Vreemde kronkel in mijn hoofd.

Voor zo'n sterk album vind ik de onderstaande berichten wat kort of brokkelig van structuur. Dit wil niet automatisch zeggen dat ik dat beter kan, maar wellicht is er sprake van even niet weten waar te beginnen.

Alphaville is min of meer het Duitse antwoord op de synthi-pop die in Engeland is ontstaan met bands als Ultravox, Depeche Mode en Orchestral Manoeuvres in the Dark. Zelf zeggen de bandleden te zijn beïnvloed door John Foxx, Roxy Music en Ludwig van Beethoven. De muziek van het Duitse trio ontstaat veelaal uit ruzie tussen de bandleden onderling. Door dit feit ontstaat een unieke sound die er positief uitspringt tussen al dat andere wat destijds uitkomt, en is het haast niet voor te stellen dat dit uit Duitsland komt.

De songs op dit album stralen allemaal warmte uit en tijdens het componeren en de productie ervan is men volgens mij steeds op de hoogte geweest: we hebben zilver in handen wat goud kan worden. De eerste single die van dit album wordt getrokken is Big In Japan en lukt het de groep om moeiteloos vele Europese hitparades binnen te komen. De volgende single is Sounds Like A Melody, waar ook de Deutsche Oper op meespeeld wat de song een symfonische meerwaarde geeft. Deze song evenaart moeiteloos het hit succes van zijn voorganger. Als laatste single wordt het wonderschone Forever Young op single uitgebracht. Dit is echt een song waar ik de rillingen van krijg, omdat er heel veel gevoel in zit en dat ondanks de gebruikte electronica.

Door wellicht wat kleine foutjes in de productie net geen meesterwerk, maar het blijft voor mij een tijdloos album, waarop te horen is dat Duitsers ook volwassen popmuziek kunnen maken. Jammer dat de opvolgers van dit gezelschap een stuk minder waren. Of is het zo: dat we te veel in watten zijn gelegd met dit album. Forever Young dus.