Paul McCartney - McCartney II (1980)

Typisch dat niemand het opvalt: On The Way is toch wel een verborgen pareltje, naar mijn bescheiden mening...

Rare uitschieters in de recensies hier....van overdreven negatief (waarbij ik dan denk dat je hier geen recensies HOEFT te zetten; mij zie je ook geen chagrijnige bijdrages leveren bij elpees van Bløf of Celine Dion) tot absurd positief (vergelijkingen met sgt. Peppers...).
Dit is een typsiche rommelige McCartney-schijf met wat uitschieters naar boven (Coming Up, One of These Days) en wat onnodige instrumentaaltjes. Ik heb er wel een zwak voor...

Nou, bawimeko, we kunnen het natuurlijk nooit allemaal over alles helemaal eens zijn, daarvoor is dit toch een discussiesite, niet?

Ik ben een zware Macca-fan, heb waarlijk heel zijn oeuvre in de kast staan, en draai het nog regelmatig, maar deze plaat vind ik ook echt één van de allerminste worpen van de heer McCartney.
Coming Up is lekker, zelfs Lennon vond het goed, die heeft er nog op kunnen reageren voor die gek hem het hoekje om hielp.
Waterfalls en One Of Those Days vind ik ook erg goed, en On The Way kan er ook nog mee door, maar daarmee heb ik echt alle goede songs, de songs die je bijblijven, genoemd.
Ik vind Temporary Secretary het allerslechtste nummer wat McCartney ooit op de wereld losliet, en de rest, behalve de songs die ik opsomde, nou, die rest moet er niet veel voor onderdoen.
Miskleun van formaat, er zou er nog één komen; Give My Regards to Broadstreet, ook héél erg, als je het mij vraagt, maar dat doe je niet, hé?

Ik vind Macca's stemgeluid in sommige nummers hier dan ook veel op die van Lennon lijken.

Hoe kun je Coming Up trouwens niks vinden, Pat?

Jij moet eens GOED lezen, ik vind Coming Up een formidabel goede song, en zo ook die 3 andere tracks die ik opsomde, de rest van de plaat vind ik een totale misser van formaat....
En die 3 à 4 toppers kunnen voor mij de plaat helaas niet redden.

De hoes is in dit geval stukken leuker dan de plaat....

Vind het eigenlijk wel leuk hoe ie de Japanse authoriteiten nog eventjes een schop na geeft op de foto's in het cd-boekje.

Ik heb maar een hoes die gewoon openklapt, daar staan die foto's niet in. Ikbegrijp nog altijd niet hoe iemand hier 4.5 voor kan geven, maar dat zijn de raadsels van het leven zeg maar....

[/quote]
Jij moet eens GOED lezen, ik vind Coming Up een formidabel goede song, en zo ook die 3 andere tracks die ik opsomde, de rest van de plaat vind ik een totale misser van formaat....
En die 3 à 4 toppers kunnen voor mij de plaat helaas niet redden.

De hoes is in dit geval stukken leuker dan de plaat.... [/quote] Inhoudelijk ben ik het met je eens. Maar wat bedoel je nou met dat de hoes leuker is dan deplaat? Ja een plaat is rond en een hoes vierkant en op de voorkant van de hoes staat een foto van Paul. Is dat leuk, origineel. Ik snap je niet.

Ach, dat heb ik ook zo vaak Father. Vooral als je zo'n cd één op één kunt vergelijken met al het andere werk van de betreffende artiest. Hoe is het in Godsnaam mogelijk, vraag je je dan af. Excuus voor de blasfemie, uiteraard.

Maar wat bedoel je nou met dat de hoes leuker is dan deplaat? Ja een plaat is rond en een hoes vierkant en op de voorkant van de hoes staat een foto van Paul. Is dat leuk, origineel. Ik snap je niet.[/quote]

Dat is toch makkelijk? De muziek (op die paar uitzonderingen te na gesproken dan) vind ik op deze plaat erg ondermaats, de hoes vind ik één van de leukere in de reeks hoezen van McCartney, meer bedoel ik ook niet.
Bij Chaos & Creation In The Backyard is het nèt andersom, daar vind ik de muziek super, terwijl de hoes maar flauwtjes is, maar dan verkies ik uiteraard een goede plaat al is het er één met een lelijke hoes....

Dat snap ik allemaal en ben het met jouw beoordeling helemaal eens wat betreft de lp, maar wat is er nou zo speciaal aan de hoes? Ik zie alleen een fofo van Paul McCartney

Ik vind het wel goed gedaan vanuit het oogpunt van fotografie.
Gele filter, een beetje diffusie en 2 spots.
Bepaald niet your average Jannus-hoesje, als je het mij vraagt.

Ik geef het op, volgens mij gaat het op deze site over muziek. Als we elkaar nog eens af gaan katten over hoezen . Wat wordt dan het volgende item? Ene verkeerd platenlabel ofzo (IK vind die hoes van Chaos and Creation wel erg mooi, ik hou van ouwe foto's)

hé Ad, ik zit niemand af te katten, het gaat hier uiteraard echt enkel en alleen maar over de muziek, maar soms kan ik het niet laten ook eens iets over een hoes te zeggen, het is maar een mening, meer niet..... enjoy whatever you like, uiteraard beste man!

Hahahaha

Father, ik dacht de cd redelijk in mijn hoofd te hebben zitten en heb hem vanmiddag daarom nog maar is een keer afgestofd.

Gelijk er een punt afgehaald, je hebt helemaal gelijk!!! Het IS nog erger dan je al dacht. Wat een vreselijke Paul McCartney cd. Ik dacht dat Pipes of peace niet om door te komen was, misschien Press to play. Maar McCartney 2 wint zonder twijfel de "slechtste cd van McCartney ooit" trofee!

En dan nog beginnen discussiëren over platenhoezen!! Ja, dat ga je dan krijgen, met zulke inhoud.

Zou hij zelf niet volledig even uit het lood geslagen zijn geweest, door het opheffen van Wings?

Ja, musician, deze hier is ongeveer van dezelfde orde als Press to Play en Give My Regards to Broadstreet, met verve zijn drie minst geslaagde albums, zo zie ik dat toch, maar ach, ik heb de waarheid niet in pacht, ook deze albums hebben "fans".

Was getekend,

een hele grote, maar kritische McCartney fan.

Zelfs voor een Macca fan (en dat ben ik) een vreselijke plaat. Alleen Coming up, Waterfalls en One of These Days zijn de moeite waard. Maar wat zijn songs als Temporary Secretary en Bogey Music slecht zeg !

En over Press .. en Broadstreet ben ik het met Father McKenzie eens.

toch een leuk plaatje , maar ' waterfalls ' is briljant , de hoes interessert me niet en coming up is leuk , verder veel geneuzel en zin voor experiment , niet altijd geslaagd , en iemand merkt daar op van maccas stemtimbre soms naar lennon gaat , ja, ik heb dat ook bemerkt , maar vergeet niet ze zaten samen in the beatles , vandaar misschien ,
front parlour is dikke zever enfin half geslaagd
voila den beaster z'n opinie

frozen jap , wat is me dat , een sneer naar yoko ???

bogey music is ook troep

maar waterfalls is geniaal !!!

ook goodnight tonight is zeer goed

Ik ben het dus zeker ook over deze flauwe plaat met je eens...

Als je waardering af moet hangen van Goodnight tonight, moet je er een punt van aftrekken, vind ik: het stond niet op de originele McCartney 2. Het was een losse flodder uit 1979.

Ja in een japanse cel is het niet goed toeven en van eten met stokjes raak je je inspiratie kwijt. Ja Paul was stout geweest. Een beetje teveel hasj in de tas. Deze lp noem ik altijd de "muziek uit blik" lp, vanwege zijn iele geluid. Nee dit was absoluut geen hoogstandje. De opvolger London Town klonk weerals vanouds,

Misschien ben ik gek, maar ik vind deze LP dus echt geniaal!

Heb hem weer eens opgezet naar aanleiding van de nieuwe Fireman, Paul's huidige electro-project, maar dit vind ik vele malen beter.

Maar wellicht ben ik inderdaad gek, want McCartney/Wings-platen die hier (en overal) zeer hoog gewaardeerd worden, zoals London Town en Tug Of War, doen mij eerlijk gezegd nagenoeg niets. Ik hoor de vakkundigheid van die platen wel en heb daar groot respect voor, maar ik word er niet door geraakt. Dat komt omdat ik de gekte mis. En gekte is op McCartneyII nu juist volop aanwezig!

Nee hoor, ik ben het met je eens (hoewel het jammer is dat je London Town weinig aan vindt)! Ik beschouw dit als het laatste écht spontane/rommelige album van Macca. Hierna kreeg het door de moord op Lennon een tikkie een crisis-sfeer (vooral vanaf '85) en daarna ging de Beatles-legende erg zwaar op z'n schouders rusten (post Anthology-werkjes). Dit staat in het verlengde van McCartney's eerste solo-album; stukjes huisvlijt, gerommel met tapes...het resultaat is af en toe behoorlijk sfeervol (Waterfalls), levendig (Coming Up). Ook minder gladjes dan de albums die erna kwamen!

McCartney 2 is in de zomer van 1979 opgenomen, dus eigenlijk ontloopt het elkaar niet veel kwa data, maar kwa sfeer had het beter bij Back To The Egg gepast en de kerst-single bij dit album, vind ik. Die kerstsingle (Wonderful Xmas Time, dus) stamt zelfs van de opnames hiervan. Ik denk dat de toevoeging van de kerstsingle bij Back To The Egg een commerciële keuze was. BTTE is nl. nogal obscuur en heeft eigenlijk geen echte hits. Dit album heeft er 2 en Goodnight Tonight is nou eenmaal minder bekend dan Xmas Time..

oh, en London Town verscheen in 1978, deze in 1980.

Trouwens ook leuk hoe Paul in de binnenhoes John en Yoko belachelijk maakt.

Electric Arguments van McCartney The Fireman is niet te vergelijken met deze en is ook vele malen beter.

Vreemd hoe mensen zaken verzinnen die niet kloppen. Lennon en McCartney waren in deze periode allang weer vrienden.

De hoes heeft te maken met zijn arrestatie eerder dat jaar in Japan wegens smokkel over de grens van een enorme zak wiet. Dit heeft hem bijna 7 jaar achter de tralies in Tokio gekost, maar door toedoen van een goede advocaat en erg veel geld stond Macca na 10 dagen weer op straat. Vandaar dat hij op de binnenhoes een strenge Jap nadoet, hetgeen niets met Ono te maken heeft, netzomin als het nummer Frozen Jap.

Verhaal klopt helemaal, devilhunt. Een kwart kilo verstoppen tussen je spullen was ook niet zo slim. Een beetje dom, zullen we maar zeggen.

Dat klopt niet, maar dat werd hier gelukkig al weerlegd;
Ik ben een zware Macca fan, maar begrijp echt die hoge score niet; Dit is de slapste hap die Macca zo ongeveer ooit op plaat zette, de paar goede songs uitgezonderd (Coming up, Waterfalls, On The Way en One Of These Days om ze gelijk te noemen). Enkel Give My Regards to Broadstreet en Press To Play zijn volgens mij nog minder de aanschaf waard;
Soms begrijp ik echt totaal onverantwoorde scores niet, ik ben fan, maar blijf altijd kritisch....
Zulke slappe hap kan toch nooit 4.5 bij iemand genereren????