menu

Cocteau Twins - Garlands (1982)

mijn stem
4,02 (263)
263 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD

  1. Blood Bitch (4:34)
  2. Wax and Wane (4:04)
  3. But I'm Not (2:45)
  4. Blind Dumb Deaf (3:46)
  5. Shallow Then Halo (5:16)
  6. The Hollow Men (5:02)
  7. Garlands (4:32)
  8. Grail Overfloweth (5:22)
  9. Dear Heart [Peel Session 1983] * (3:40)

    met Gordon Sharp

  10. Hearsay Please [Peel Session 1983] * (3:25)
  11. Hazel [Peel Session 1983] * (4:25)
  12. Blind Dumb Deaf [Peel Session 1983] * (3:44)
  13. Speak No Evil [Demo] * (3:55)
  14. Perhaps Some Other Aeon [Demo] * (2:57)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 35:21 (57:27)
zoeken in:
avatar van Edwin
4,5
MartinoBasso schreef:
Ik heb de versie zonder bonustracks, en vreemd genoeg heet 'Blood Bitch' op mijn exemplaar 'Blood Bath'.

De bonustracks staan alleen op de eerste CD release uit de jaren 80. Op de geremasterde editie van een paar jaar geleden komen ze niet meer voor. De tracklist sluit in die zin weer aan bij het originele vinyl album uit 1982. Hetzelfde is gebeurd met de opvolger Head over Heels, die in eerste instantie met de EP Sunburst and Snowblind als bonus op CD is uitgebracht. Op de remaster zijn de bonustracks weer weggelaten.

Blood Bitch heet op de remaster inderdaad Blood Bath. Dit is een vergissing, in jargon ook wel typo genoemd. Slordig, maar niets aan te doen.

skyline
Qua sfeer is dit zeker in mijn top 3, alleen jammer dat hoewel het album wel als een geheel klinkt, het niet een constant hoog niveau haalt.
Zoals Premonition al schreef, Shallow Then Halo en The Hollow Men zijn absoluut weergaloos, Garlands al wat minder en de rest, tja...

Dan tóch maar liever Treasure, wel iets minder duister maar als geheel wat sterker. Of is het toch die hoes....
De elpee-hoes van Treasure alleen is al genoeg om het verscheiden van het vinyl te bewenen.

perfume
Best een mooie plaat maar die drummachine vind ik erg irritant. Ik heb steeds het gevoel naar een voorspel te zitten luisteren in de hoop dat er nog meer komt! Bovendien kan de broedse zang mij ook niet echt bekoren. Best aardig dit maar wat mij betreft geen hoogvlieger.

perfume
Na 3 keer beluisterd te hebben toch verhoogd naar een 4. Dit is een duidelijke groeiplaat voor mij.

skyline
Luister dan nog even een paar keer, Perfume! Krijgt deze toch wat ze verdient
De Twins staan dan niet bekend als gothic, toen ze met deze plaat kwamen in 82 (inclusief het kapsel dat ze tegelijkertijd met Bobje Smith van Nick Cave en zijn verjaardagsfeest hadden gejat) waren ze dat voor alle intents en purposes natuurlijk wel.
En deze sfeer is toch regelrecht in jouw straatje?
Na een paar jaar werd het helaas meer iets voor zelfverklaard excentrieke Amerikanen, maar de eerste drie lp's zijn smullen voor EU vleermuisjes. Onder andere.

avatar van deric raven
4,0
Ik ben aangenaam verrast door dit album; heel anders dan de Shoegazers muziek die ze later maakten (waar ook niks mis mee is), maar nooit geweten dat ze hun wortels in de gothic stroming hadden.

skyline
Will Heggie en Robin Guthrie waren groot bewonderaars van The Birthday Party. (Ian Astbury van the Cult trouwens ook)
Gelukkig was Saint Nick's kapsel het enige wat gekopiëerd werd.
Het siert Robin dat hij niet klakkeloos de -weergaloze- gitaarsound van Rowland S. Howard imiteerde, maar zelf met een volledig eigen en oorspronkelijk geluid kwam.
Ik moet eerlijk zeggen, als je heel Garlands in één keer uitzit dan suizen je oren wel van die gierende gitaarwaaiers, maar op zich is het geluid uniek, net als de loodzware gotische baslijnen van Heggie die zich vaak bedient van hele of halve akkoorden (op bas!) i.p.v. de gewoonlijke enkele noten.
Robin's klankkathedralen zijn het resultaat van het gebruik van echte ouderwetse tape-echo (WEM Copycat meen ik me te herinneren) samen met een handjevol Electro-Harmonix effecten zoals de Big Muff distortion en Memory Man delay.
En als je al die dingen achter elkaar schakelt, dan neme men één akkoord... en Bob's your favourite auntie's living lover: Garlands!!!

perfume
Hier spreekt weer een ervaren muzikant!! Bedankt skyline voor de inside-info!

perfume
Misschien komt het wel door die wilde new wave nacht van gisteren, waar minstens drie nummers van dit album werden gedraaid(vraag me niet welke? ) Maar bij deze verhoog ik dit album naar een 4,5. Geweldige plaat is dit!

avatar van orbit
4,5
Waar was dat feest? Klinkt als het betere werk!

perfume
Hier in de buurt organiseren ze elke maand een wave/gothic party. Sinds vorige maand. Ben nu twee keer geweest en het was echt super leuk! relaxed sfeertje en aardige mensen.

Lost Highway
Hoewel echt magistrale songs, in de letterlijke zin van het woord, ontbreken, is dit één van de meest interessante albums allertijden. De sound die hier gecreëerd wordt is haast ongeëvenaard, vooral Shallow then Halo en The Hollow Men blijven onwaarschijnlijk. Ik durf zelfs te stellen, als we plaatjes gaan vergelijken -wat we zo graag doen- dat dit nog interessanter is dan de klassieker Loveless.

skyline
Is een kwestie van smaak denk ik maar ik ben dat helemaal met je eens. Loveless fans zullen er weer anders over denken.

Hoezeer ik ook houd van Lowlife, die baslijnen van Will Heggie op dit album zijn de beste ANYWHERE.

avatar van orbit
4,5
Ik denk er inderdaad anders over, maar vind dit desalniettemin een prima plaat! Head Over Heels vind ik nog een stukje sterker echter..

Mordor
Sterk album. Waar anderen misschien struikelen over de gebruikte drummachine vind ik dat een krachtige toevoeging. The hollow men is ook voor mij een nummer wat eruit springt. Die ijle sound van het gitaarspel/bas, gevoed door Elisabeth Fraser haar fantasiezang, goth avant la lettre. Rillingen krijg ik van deze plaat. Kil en somber. Maar daarom wel een aansprekend album.

perfume
Mordor schreef:
Sterk album. Waar anderen misschien struikelen over de gebruikte drummachine .

Dat vind ik net als jij nu juist de kracht van die vroege 80's sound van CT. Sowieso vind ik het gebruik van drummachines goed passen bij wave en goth in het algemeen

Mordor
Ik ben absoluut niet vies op z'n tijd van een drummachine. Maakt het op z'n tijd lekker vol het geluid. Sommige mensen hechten erg aan een organisch geluid, maar wat is er mis met een stukje kille techniek op z'n tijd? (mits juist gebruikt). Dit album is trouwens mijn favoriet van de CT. Ik krijg altijd visioenen van moerasgebieden omringd met nevel, diep weggestopt in een akelig duister woud.

avatar van OldRottenhat
3,5
Ik vind de sound werkelijk fantastisch, alleen de zang ben ik niet zo kapot van! Het is mij op de één of andere manier allemaal iets te theatraal ofzo.

avatar van dazzler
4,0
Vaarwel wouden van mijn jeugd, doorspoeld met zonlicht ...
Dag steden der volwassenheid, vergiftigd met regen ...


Ik weet nog dat ik als 18jarige deze regels neerpende.
Inspiratiebron was dit album ... een echt gedicht is het nooit geworden.

GARLANDS
drukte een onuitwisbare stempel op mijn jeugd
Nooit was muziek zo donkerblauw als op deze plaat.

Het album opent met een klein tweeluik.
Blood Bitch en Wax and Wane faden bijna in elkaar over.

Een gelijkaardige ritmebox en eenzelfde onderkoeldheid.
Gitaren als ijsbogen (Robin Guthrie), een avontuurlijke bas (Will Heggie)
en daartussen de trillende stem van een piepjonge Elisabeth Fraser.

But I'm Not doorbreekt de monotomie van de twee voorgangers.
Een warrig lied, traditioneler van structuur en met een verstaanbaar refrein.

Blind Dumb Deaf is het eerste, echte hoogtepunt.
Melodische bas en een voorzichtig, vocaal experiment.

Daarna komt het bevreemdende Shallow Then Halo.
Onderwater bas, pijnlijk mooie gitaarmelodie en meesterlijke metaforen.

Stars in my eyes / Stars in my face
Womb in the belly / Capital place


De muziek van de Cocteau Twins is vergelijkbaar
met een ambient versie van het geluid van de Cure.

The Hollow Men is daarvan het perfecte voorbeeld.
Had op Faith van de Cure kunnen staan, maar in tegenstelling
tot de grijsheid van de Cure is de muziek van de Twins kleurrijker.

Sleurt de Cure je op Pornography mee door het aardse slijk,
dan tilt de muziek van de Cocteau Twins je op tot hemelse hoogten.

Het titelnummer Garlands blikt het meest vooruit
op wat later het handelsmerk van de Cocteau Twins zal worden.
Kabbelende beat, deinende bas, kleurrijke gitaarbogen,
en een onaards mooi zingende Elisabeth Fraser.

Garlands evergreen / Forgetting-me-not wreaths
Chaplets see me drugges / I could die in your rosery


Afsluiter Grail Overfloweth is minder sterk en ijler van structuur.
Een laatste, voorzichtige blauwdruk van de pracht die later zal volgen.

Jammer dat de 2003 remaster zich maar beperkt tot de eerste 8 tracks.
Langer hoefde het debuut van de Schotse groep niet te duren.
Gelukkig heb ik de oude cd-versie met daarop de bonustracks.

Speak No Evil en Perhaps Some Other Aeon
zijn naar verluidt twee vroege demo's waarmee
de groep haar platencontract met 4AD wist te verzilveren.

De ritmebox is primitiever, het geluid minder coherent.
Vermoedelijk zijn het twee nummers die de eerste elpee
niet haalden ... het zijn ook nauwelijks meer dan impressies.

Zelf stel ik de eerste Cocteau Twins plaat samen door er
de twee eerste ep's aan toe te voegen (zie bespreking aldaar).

Things from the forest die here / But I don't ...
Dead forest things are offered here / But I'm not ...

avatar van dazzler
4,0
[moderatorknip: hier stond eerst de Oor-recensie van Garlands, inmiddels weggehaald vanwege auteursrechten]

avatar van deric raven
4,0
Die Paul Evers kan wel een recensie schrijven.
Iets wat ik al jaren mis in de OOR.

Ik snap zelfs grotendeels wat hij hier mee bedoeld en aanvoelt.

avatar van Premonition
5,0
Tof Dazzler!

Met deze recensie kan ik lezen en schrijven. Deze plaat sloeg in als een bom bij mij in 1982 en dat wil wat zeggen in een fantastisch postpunkjaar. Alleen New Gold Dream had een grotere impact, maar dat was van een band waar ik al twee jaar fan van was.
De Cocteau Twins kwamen zomaar uit de ijle Schotse lucht vallen. Zag ze in maart 1983 live en dat viel toch behoorlijk tegen. Het gitaargeluid van de plaat was op het podium nogal iel en Liz vrat de microfoon zowat op van de zenuwen. Ze had wel een mooi geruit pakje aan. Dacht dat het optreden in de Melkweg was...
Later is het live allemaal goed gekomen.

avatar van dazzler
4,0
Premonition schreef:
Zag ze in maart 1983 live en dat viel toch behoorlijk tegen. Het gitaargeluid van de plaat was op het podium nogal iel en Liz vrat de microfoon zowat op van de zenuwen. Ze had wel een mooi geruit pakje aan. Dacht dat het optreden in de Melkweg was.


Ik las vandaag nog het verslag van dat optreden in Oor.
Als je wil, zoek ik het eens op en stuur het je door per pm.

avatar van orbit
4,5
Inderdaad mooie recensie! Ben het er ook wel grotendeels mee eens, alhoewel ik de opvolger nóg beter vind.

avatar van Premonition
5,0
dazzler schreef:
[Ik las vandaag nog het verslag van dat optreden in Oor.
Als je wil, zoek ik het eens op en stuur het je door per pm.


Nou, heel graag! Wist niet dat daar een OOR-recensie van was. Volgens mij was het een feestje van Vinyl, de alto-concurrent van OOR destijds, grappig dat OOR dan toch een verslag maakt

avatar van Mjuman
Debuutoptreden van Cocteau Twins in Nederland was in De Meervaart in Amstelveen - niet zo gek lang na het uitkomen van Garlands - en inderdaad Liz was verschrikkelijk zenuwachtig; maakte van die gebaren alsof ze constant d'r handen aan het schrobben was.

avatar van dazzler
4,0
Ik heb een recensie van een live optreden uit 1983
met Liz in een geruiten pakje, zoals Premonition beschrijft.
Weet natuurlijk niet of het datzelfde optreden was ... we zien wel.

avatar van Mjuman
Herinner me één woord uit een contemporaine recensie: "neurasthenisch" als typering voor (het gedrag van) Liz Fraser. Dat weet ik nog heel goed, omdat ik het zeer opmerkelijke typering vond - toen ook nageslagen.

Geruite outfit - zou kunnen, vrij sombere tinten herinner ik me; datum nooit vastgelegd.

avatar van Ataloona
3,5
Cocteau Twins weer zo'n band waar ik alleen de cnaam van ken.
Wat voor soort muziek is dit? En is het een aanrader gezien mijn top 10?

Aquila
Ataloona schreef:
Cocteau Twins weer zo'n band waar ik alleen de cnaam van ken.
Wat voor soort muziek is dit? En is het een aanrader gezien mijn top 10?

Tsja dat is toch moeilijk te bepalen. De dichtsbijzijnde band uit je Top 10 is Talk Talk, maar dat is toch niet echt die typische 4AD-wave sound die Cocteau Twins (het begin tenminste) kenmerkt. Ik vind dit debuut een geweldige plaat en dat vind ik ook van 4 albums in je Top 10 (3x 5.0*) maar of het aanrader is. Ik zou het in elk geval proberen. De échte CT liefhebbers kunnen denk ik beter inschatten dan ik wat de beste plaat os om kennis te maken. Dat is wellicht "Head over Heels" of "Heaven or Las Vegas".

Gast
geplaatst: vandaag om 03:03 uur

geplaatst: vandaag om 03:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.