menu

Cocteau Twins - Garlands (1982)

mijn stem
4,01 (265)
265 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD

  1. Blood Bitch (4:34)
  2. Wax and Wane (4:04)
  3. But I'm Not (2:45)
  4. Blind Dumb Deaf (3:46)
  5. Shallow Then Halo (5:16)
  6. The Hollow Men (5:02)
  7. Garlands (4:32)
  8. Grail Overfloweth (5:22)
  9. Dear Heart [Peel Session 1983] * (3:40)

    met Gordon Sharp

  10. Hearsay Please [Peel Session 1983] * (3:25)
  11. Hazel [Peel Session 1983] * (4:25)
  12. Blind Dumb Deaf [Peel Session 1983] * (3:44)
  13. Speak No Evil [Demo] * (3:55)
  14. Perhaps Some Other Aeon [Demo] * (2:57)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 35:21 (57:27)
zoeken in:
avatar van Ataloona
3,5
Aquila schreef:
(quote)

Tsja dat is toch moeilijk te bepalen. De dichtsbijzijnde band uit je Top 10 is Talk Talk, maar dat is toch niet echt die typische 4AD-wave sound die Cocteau Twins (het begin tenminste) kenmerkt. Ik vind dit debuut een geweldige plaat en dat vind ik ook van 4 albums in je Top 10 (3x 5.0*) maar of het aanrader is. Ik zou het in elk geval proberen. De échte CT liefhebbers kunnen denk ik beter inschatten dan ik wat de beste plaat os om kennis te maken. Dat is wellicht "Head over Heels" of "Heaven or Las Vegas".


Oké in ieder geval bedankt voor de info ik denk dat ik deze maar eens meeneem heb hem welleens bij de van leest zien liggen.

avatar van dazzler
4,0
Ataloona schreef:
Cocteau Twins weer zo'n band waar ik alleen de cnaam van ken.
Wat voor soort muziek is dit? En is het een aanrader gezien mijn top 10?

Cocteau Twins ben je voor of tegen ... dus altijd maar eens proberen.

Garlands en Head over Heels zijn echte new wave platen.
Treasure hun meesterwerk.
Victorialand een soort ambient wave.
Blue Bell Knoll is voor gevorderden (multi-layered).
Heave or Las Vegas is het meest toegankelijke.

Ik zou met Treasure beginnen: heb je al hun troeven in één plaat.

avatar van Ataloona
3,5
dazzler schreef:
(quote)

Cocteau Twins ben je voor of tegen ... dus altijd maar een proberen.

Garlands en Head over Heels zijn echte new wave platen.
Treasure hun meesterwerk.
Victorialand een soort ambient wave.
Blue Bell Knoll is voor gevorderden (multi-layered).
Heave or Las Vegas is het meest toegankelijke.

Ik zou met Treasure beginnen: heb je al hun troeven in één plaat.


Ik houd wel van new wave maar ik zal wel eens met treasure beginnen.

avatar van dazzler
4,0
nav het dagtopic ...
Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Album van de Dag ( New-Wave/Postpunk )

Ik vind dit niet het beste Cocteau Twins album,
maar ik herinner me nog heel goed dat de eerste luisterbeurt
een onvergetelijke ervaring was, een diepe indruk op me maakte.

Een groep die op haar debuut een volstrekt uniek geluid laat horen.
En daar gek genoeg relatief snel weer afstand van neemt.
De bas van Will Heggie is dan ook zeer bepalend.

Een soort ambient versie van The Cure, zo omschreef ik ooit dit geluid
voor mensen die helemaal niet vertrouwd waren met de Twins.
Zie ook mijn recensie (klik "mening").

De titelsong Garlands werpt nog het meest de blik
op de toekomstige sound van de groep. Maar Shallow Then Halo,
de eerste song die ik hoorde van deze plaat, is zo prachtig
donkerblauw dat hij mij ontroert tot in mijn diepste zelf.

Stars in her eyes stars at her feet
Womb in the belly capital place


Blind Dumb Deaf is mijn derde favoriet.

avatar van Mjuman
En het geschiedde in die dagen dat Mju dacht onder een kopje espresso bij het draaien van Garlands een rapport door te nemen. Jaja, lachen met die man!

Het eerste kopje, de b-side begon te spelen; ik was meteen weg, verkocht (sterk spul zo'n espresso) - wat een prachtige waaibas van Will, wat een lokkende sirenenzang. Ik zei het al, weg was ik, elders, incommunicado (zoem-zoem deed Nokia), shit plaat afgelopen. Snel 2e kopje, omdraaien - Nokia onder zitkussen - snel weer weg:

Indeed:
"Stars in her eyes stars at her feet
Womb in the belly capital place


"Let me take you back to Earth" zou Geir Jensen (Biosphere) dan zeggen; omdat het moet, maar liever bleef ik nog even etherisch; ik snap nu ook het effect van de Loreley.

avatar van herman
4,0
Mijn eerste luisterbeurt was heel wat minder memorabel. Treasure had ik als tiener eens uit de bieb mee geplukt en was echt betoverend. Zoiets had ik nog nooit gehoord op dat moment.

Van een oudere collega (en wave-liefhebber) van het bijbaantje dat ik toen had, kreeg ik Garlands te leen. Dat was een flinke teleurstelling, ik kon niet echt helemaal niet uit de voeten met de in mijn oren lelijke sound. Het was alsof ik luisterde naar wat demo's van een band die nog lang niet tot wasdom was gekomen.

Heb het album dan ook jaren niet beluisterd, totdat ik merkte dat het album hier best wel gewaardeerd werd. Had toen het idee dat ik destijds wellicht een ander album had gehoord, maar dat bleek toch ook weer niet zo te zijn. Ik kan Garlands nu wel wat beter hebben toen, maar of het ooit mijn favoriete CT-plaat zal worden valt te bezien.

avatar van dazzler
4,0
Dat premature, waar herman naar verwijst,
herken ik inderdaad ook wel in dit eerste album.

Womb in the belly ... de Twins ontberen nog maturiteit.
Ik geloof dat Elisabeth Fraser amper 18 was.

Sommige tracks moeten het vooral van hun atmosfeer en kleur hebben.
Maar qua coloriet zullen de Twins uitgroeien tot absolute meesters.
De betere songs zitten voor mij ook op de volgende albums.

avatar van Premonition
5,0
Wat zo fascinerend aan Garlands is, dat ze zelf helemaal niet wisten waar ze mee bezig waren. Alsof een hogere macht hun het geluid in de studio liet creëren.
Nadeel daarvan was wel dat het geluid van de plaat op het podium niet uit de verf kwam. Helaas wilden ze later, toen ze alles technisch meer onder controle hadden, behalve Wax and Wane, geen van de nummers van Garlands live spelen.

skyline
Premonition schreef:
Helaas wilden ze later, geen van de nummers van Garlands live spelen.

Dat gaat je - met alle respect voor Simon Raymonde - zonder Will Heggie dus ook niet lukken.

Het is dan wel de combinatie van die hikkende zang, waaiergitaren, dwalende bas én repeteer-drumcomputer die Garlands maken tot wat ze is, maar wat Heggie doet, die multi-gelaagde bas-akkoordenschema's, dat is wat de plaat haar angstaanjagendheid meegeeft.
En meteen de reden waarom alles wat volgde van de Twins mooier/beter/gevarieerder en weetikwatnogmeer mag zijn, maar zo bol van het onheil als deze unieke plaat klinkt lukte (of probeerden) de Twins nooit meer.

En ik val in herhaling als ik zeg dat Garlands idd eentonig is, en Treasure beter, maar dat doet elke keer weer zeer.
Want Treasure heeft géén Will Heggie, en ook niets van het kaliber Shallow then Halo/The Hollow Men. Wel een mooiere hoes.

Garlands = voorzichtig (want een beetje als jongleren met vogelspinnen - it's possible, but there's a serious risk of getting bitten to f*ck) knuffelen.

avatar van Mjuman
Mag ik - als OW'er - nog een historische duit in dit zakje doen? Garlands kwam - herinner ik me - compleet uit het niets; het leek nergens op, had geen voorbeelden en dan inderdaad die bizarre manier van gitaar spelen (met name de bas, een beetje kammende manier van spelen, ik kan het niet anders omschrijven). Ik kan me weinig debuutalbums herinneren die zo'n indruk maakten en dan - no offence intended - zo'n bandje van sullig kijkende youngsters (blimey, moeten wij hier spelen en wat veel volk zeg) met een enorm zenuwachtige zangeres in een truttig mantelpakje, en een rookmasjien: live het even waarmakend. Kippenvelfactor: zeker 4,5*

Die sirene (Loreley) lokt, maar geef je gehoor, vaar je je te pletter en word je geplunderd.

avatar van orbit
4,5
Ik heb deze plaat natuurlijk weer veel later ontdekt dan de oude mannen van het eerste uur. Een beetje tussen mijn Cure-periode en de ontdekking van shoegaze in (waar ik dan weer wél op tijd voor was). Ik vond de plaat gelijk magistraal kan ik me herinneren en sloeg hem bijna zo hoog aan als Pornography, het debuut van Dead Can Dance en andere duistere parels uit die tijd. Maar na verloop van tijd ontdekte ik toch iets sleets aan deze plaat, een reden om hem minder vaak te willen draaien dan ik had gedacht. Ondanks de unieke manier van spelen op de nummers (een duidelijke inluiding voor de prilste vorm van shoegazerij), heeft het ook iets statisch en is het minder in de ziel kervend als dat ik zou willen. Neemt niet weg dat het een heerlijke plaat is, maar ik vind de CT bij hun tweede plaat beter op dreef. Die is ook donker en bevreemdend, maar lijkt meer gevoel uit te ademen en bevat een nog bedwelmender tierelanterie aan gitaarmuren/echo's en galmen om je stevig in je stoel te drukken. Daarna wordt het elfjesgehalte van de CT mij af en toe te machtig, op Head Over Heels is het nog precies goed in balans.

wijsneus
orbit schreef:
Ik vond de plaat gelijk magistraal. Maar na verloop van tijd ontdekte ik toch iets sleets aan deze plaat, een reden om hem minder vaak te willen draaien dan ik had gedacht. Ondanks de unieke manier van spelen op de nummers (een duidelijke inluiding voor de prilste vorm van shoegazerij), heeft het ook iets statisch en is het minder in de ziel kervend als dat ik zou willen. Neemt niet weg dat het een heerlijke plaat is


Hier ( ergens in 1983 de 1e luisterbeurt ) exact hetzelfde.
Idd statisch, en hoewel HOH stukken gevariëerder is, staan juist daar ook weer mindere nummers op.

Garlands is meer een geheel; en dat is de kracht van het album, maar tegelijkertijd ook de zwakte. Het hangt teveel op hetzelfde kunstje.

Aquila
Ik kreeg op de middelbare school (ik denk ik de 2e of 3e klas dus 1984/1985 of zo) een bandje van een meisje uit de klas met Joy Division, Dead Can Dance en Cocteau Twins e.d. Omdat dat volgens haar goede muziek was. Ben ik haar nog steeds dankbaar voor! Het nummer Wax and Wane stond erop. Nog steeds mijn CT favoriet. Garlands later (eind jaren 80) bij de muziek bib geleend en later als beste CT-album bestempeld.

4,0
Ik ken Cocteau Twins niet.
Maar mijn interesse wordt meer en meer aangewakkerd.
Wat een fijne website is dit toch.

avatar van dazzler
4,0
En nu heb ik zin om de recensie uit Oor te plaatsen.
Daar werd in 1982 even lyrisch over deze plaat gedaan
dan door de MuMe users die haar van het eerste uur ontdekten.

Dezelfde bijna onaardse bedwelming, dezelfde lyriek.
Maar ja, auteursrecht etc ... mag dus niet gepubliceerd worden.

Maar wie durft, moet mij maar eens pm'en, dan regelen we dat wel.


avatar van djarend
4,5
Prachtige plaat indeed, ook Robin Guthrie heeft onlangs soloplaat gemaakt, Caroussel, heel mooi ook, maar je zit telkens te wachten tot Liz gaat zingen, maar dat gebeurt niet

avatar van lebowski
4,5
dazzler schreef:
Maar ja, auteursrecht etc ... mag dus niet gepubliceerd worden.


Even scrollen naar 24 november 2008 in deze thread, toen we ons nog niet lieten beperken door iets als auteursrechten

Dit is voor mij in ieder geval het beste van CT, elk nummer is spot on, het baswerk is om je... eeh vingers bij af te likken en dit album is in staat - net als Faith van The Cure - om mij op te tillen en terug te zetten in het jaar van release. Verhoogd naar 4,5*

Edit: ben ik trouwens de enige die niet wist dat ze zich vernoemd hebben naar een track van Simple Minds?

avatar van mafketel
4,0
@Lebowski :

Mensen die de Popencyclopedie van Oor, edities begin jaren 80 in bezit hebben, zullen dit ongetwijfeld weten

avatar van dazzler
4,0
lebowski schreef:
Even scrollen naar 24 november 2008 in deze thread, toen we ons nog niet lieten beperken door iets als auteursrechten

Haha ... daarom herinnerde ik me die recensie zo levendig vandaag.
Snel lezen voor herman hem voorgoed wegvaagt.

skyline
lebowski schreef:

Edit: ben ik trouwens de enige die niet wist dat ze zich vernoemd hebben naar een track van Simple Minds?


Het is volgens mij uit het live-repertoire van de SM, maar op dat moment heetten ze alleen nog geen SM.
Als u begrijpt wat ik bedoel.
Maar wat de toenmalige naam van de SM was weet ik niet. Daar hebben we Premo voor. Of CD, of....

En als die track - het nummer "the Cocteau Twins" dus - ergens op een plaat staat, dan wil ik die wel eens horen.

avatar van Chameleon Day
3,5
SM gingen toen door het leven onder de naam:

Johnny and the Self Abusers

(echt waar)

Het nummer 'Cocteau Twins' staat op dit album.
Ik zie daar dat c-moon weet te melden dat het nummer uiteindelijk is herdoopt tot 'Murder Story', een nummer dat op het debuutalbum van SM is beland.

avatar van Premonition
5,0
skyline schreef:
Het is volgens mij uit het live-repertoire van de SM, maar op dat moment heetten ze alleen nog geen SM.
Als u begrijpt wat ik bedoel.
Maar wat de toenmalige naam van de SM was weet ik niet. Daar hebben we Premo voor. Of CD, of....
En als die track - het nummer "the Cocteau Twins" dus - ergens op een plaat staat, dan wil ik die wel eens horen.


Eén van de eerste livenummers van het, net uit de resten van de punkband Johnny and the Self Abusers, opgerichte Simple Minds. Het is als demo opgenomen in 1978 en officieel nooit uitgebracht, maar in een andere vorm als No Cure verscheen het op het eerste album Life in a Day. Imo een slecht nummer, klik hier voor een luistersessie (begint bij 4:16). Robin Guthrie heeft later gezegd, dat Will en hij de naam wel lekker artistiek vonden klinken. Simple Minds trad op in 1978 op een schoolfeest in Grangemouth, waar ze dit nummer speelden.

avatar van Chameleon Day
3,5
Premonition schreef:
....en officieel nooit uitgebracht, maar in een andere vorm als No Cure verscheen het op het eerste album Life in a Day. ...


OK, geen Murder Story. Wat c-moon bij die verzamelaar meldt klopt dus niet.

avatar van herman
4,0
dazzler schreef:
Snel lezen voor herman hem voorgoed wegvaagt.

Heb de Oor-recensie van Garlands bij deze dan weggehaald, nog wel opgeslagen in mijn inbox (mocht iemand nog eens nieuwsgierig zijn).

avatar van Saldek
4,0
Shit! Heb deze na lange tijd nu weer eens opstaan. En hoe is het toch mogelijk dat de CT's ooit zó zijn begonnen? Dit album (cd) is echt zulk een sinister en grillig donkere muziek dat je het er koud van krijgt. Echt bizar!

avatar van raymondkeuters
5,0
Fantastisch, wat een goed album. Dit is de cd die ik het vaakst op zet. Geweldig; But I'm not!

avatar van sister ray
Was indertijd nooit zo'n fan van de Cocteau Twins. Had ooit bij een kennis een elpee geluisterd (weet niet meer welke) en vond het wel aardig, maar beetje te zoetgevooisd. Totdat ik nog maar pasgeleden bij toeval Garlands te horen kreeg. Wat een sound, lekker zeg. Had ik deze maar eerder ontdekt!
Begin jaren tachtig had je trouwens ook X-mal Deutschland, vind ik hier sterk op lijken.

avatar van wibro
4,5
Sinds lange tijd weer eens dit album "Garlands" beluisterd. Depri-muziek bij uitstek die goed past in de herfst als de bladeren van de bomen vallen. Het bijzondere is van dit album dat het mij doet herinneren aan het optreden van de Cocteau Twins in 1982 of 1983 in Doornroosje in Nijmegen. Er werden toen door deze groep hoofdzakelijk nummers gespeeld van dit album. Ik weet wel dat ik toen niet lekker in mijn vel zat vandaar dat ik toen uitstekend in de stemming was van dit soort muziek die toch wel alle kenmerken heeft van de new wave muziek die in de beginjaren tachtig op zijn hoogtepunt was. Dit album klinkt ook nu anno 2010 zeker niet slecht, maar ik vind het toch niet meer zo goed als destijds toen het uitkwam.

3,5*

avatar van waltzinblack
4,5
Herkenbaar Wibro. Zag ze in 1982 of 83 (zelfde tour vermoed ik) in Vera in Groningen. Ze speelden alleen werk van deze LP/CD, Wax and Wane zelfs 2x bij gebrek aan ander songmateriaal. Een nog erg verlegen Elisabeth Fraser. Geen deprimerende muziek, stemt eerder enigszins melancholiek.

avatar van wibro
4,5
wibro schreef:
10 okt 2010
Dit album klinkt ook nu anno 2010 zeker niet slecht, maar ik vind het toch niet meer zo goed als destijds toen het uitkwam.

Ben dit album vanavond opnieuw aan het beluisteren en het klinkt nu toch echt schitterend. Tja, je moet voor de muziek van de Cocteau Twins wel in de stemming zijn uiteraard. Geldt eigenlijk voor alle muziek.

btw Dit album (CD) gisteren voor € 6,90 gekocht bij de Waaghals in Nijmegen. Ik heb gelijk ook maar "Treasure" en "Head over Heels" meegenomen. Die lagen daar ook voor 6,90 per stuk.

Waardering; verhoogd naar 4,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 00:02 uur

geplaatst: vandaag om 00:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.