Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Briljante plaat. En al die extra tracks.. Ach. Als je een middagje vrij hebt een keer.

Berichten verplaatst naar Simple Minds

Een van mijn absolute lievelingsalbums! Voor mij het absolute hoogtepunt van mijn lievelingsmuziek: de Britse New Wave uit de 80’s. Dit album straalt zo ontzettend veel warmte en plezier uit. De absolute prachtnummers van dit album zijn voor mij Big Sleep en Hunter and the Hunted. De laatste 2 minuten van Big Sleep zijn zo verschrikkelijk mooi.

Ik vind het ook leuk om te zien hoe wij als Nederlanders toch een specifieke smaak hebben. Dit album is volgens mij wereldwijd geliefd, maar ik betwijfel of het in andere landen zo hoog zou scoren als hier op Musicmeter. Maar liefst 47 pagina’s gewijd aan adoratie over dit album en een top 25 notering in de lijst. Maar goed, u hoort mij er absoluut niet over klagen. Ik lees nog even lekker wat verhalen genieten van de Simple Minds.

New Gold Dream was in ieder geval het album waarmee Simple Minds doorbrak, ik vind het hun beste album (wordt nu nog steeds als klassieker beschouwd) an vind ik de twee voorgangers nauwelijks onder doen.
Het jammerlijke is dat Simple Minds nadien geen album heeft uitgebracht dat in de buurt van New Gold Dream kwam al zaten er nog enkele sterke tussen.

Waarom heb ik deze tientallen jaren niet gedraaid?
Denk toch dat ik hem teveel bij New Order , Depeche Mode over dezelfde kam scheerde .
Uitgerekend vindt deze wel weer eens 10X veel beter dan ik vroeger vond.
Geen zwakke nummers .
Favorieten , New Gold Dream,Somebody Up There Like you,Someone Somewhere.Glittering Prize.
5 dikke sterren.
Rapportcijfer een dikke 10 voor hele LP.
Valt mij op, dat hier bepaalde mensen deze plaat niet snappen.
Zijn denk ik fans van ander soort muziek, want dit is de niet te evenaren top in zijn soort.

Briljante plaat inderdaad, de ultieme popplaat? Dit is een perfecte brug tussen new wave en pop.
Sinds Empires and dance een favoriete band van mij, toen nog vergelijkbaar met bands als Magazine. Dit meer synth geluid past hun perfect, weet nog dat ik Promised you a miracle hoorde voor het eerst, het onvoorwaardelijke geloof van Jim Kerr en consorten in dat nummer en later NGD.
Staat geen filler op, heb de orig lp toen uiteraard gekocht, misschien toch eens een betere persing op de kop tikken, deze plaat verdient dat. Wat een nummers, wat is mijn favoriet? het bezwerende King is white?, het betoverende Big sleep of toch het Love song achtige New Gold Dream? zeg het maar, het maakt allemaal niet uit, ik vind ze allen dierbaar.
Dat het na Sparkle heel diep gedaald is, tja jammer, arena rock is niemand beter van geworden, nou ja Queen dan.

Nee ook niet.

Arena rock? Wat is dat dan precies?

"Commerciele rock, gemaakt voor sportstadions, grote festivals en arena's. Het kenmerkt zich door anthemic (volksliedachtige) refreinen, bombastische producties, melodieuze rock, synthesizers en vaak ook gevoelige powerballads.'

Lijkt me geweldig op z'n tijd. Zoiets hoor je tegenwoordig bijna niet meer...

Ah klinkt mij als muziek in de oren! Dacht dat het muziek was die gemaakt wordt door bands die in Arena's optreden. En dat zijn er nogal wat...

Zo is het! En dat de muziek van Simple Minds zich hiervoor leent is natuurlijk niet hetzelfde als ze een-op-een vergelijken met allerlei andere acts die stadiums vullen. Dat doen de SM trouwens inmiddels ook niet meer

Na Queen hoef ik het nu ook zeker 50 jaar niet meer te horen - dat is zo’n beetje het moment dat ik deze wereld wil verlaten om mijn uiterst belangrijke bestaan voort te zetten als een van de linkerhanden (ben erg onhandig, vandaar) van Hem (They/Them) daarboven (106, netjes toch?).

Schotland, Schotse artiesten en bands, het Schotse voetbal en de Schotse rauwheid, vergezichten hebben mij als kind al enorm geboeid. Zowel Simple Minds, Big Country, Frans Ferdinand en Amy MacDonald nog live gezien, meegemaakt toen ze alleen nog in Glasgow en omstreken furore maakten. Geen immense hallen of stadions, nee domweg een zaaltje bij, in de kroeg. Promised You a Miracle in levende lijve, later verwoord in mijn roman De erfenis van Karlijn (want ja naast Schotland, muziek, voetbal en mensenmens ben ik ook een hartstochtelijk schrijver). De oprechtheid, de ongedwongen sfeer, de geestdrift, het plezier en de magie die van dit album staat daar symbool voor. Het blijven speciale avonden als deze plaat, vaak gek genoeg in de holst van de nacht, uit de speakers knalt.