Motorpsycho - Heavy Metal Fruit (2010)

Het hoge gemiddelde zette mij er toe aan deze plaat eens goed te beluisteren. Heavy Metal Fruit is met name erg divers, van rust naar drukte om weer terug te keren naar de rust. De vrolijke chaos op X-3 (Knuckleheads in Space) / the Getaway Special spreekt me aan, daar waar ik voor de rest juist de rustige momenten op deze plaat het best kan waarderen. De stevige, bombastische gedeeltes spreken mij wat minder aan, alhoewel ik ze wel van toegevoegde waarde vind voor dit album. Daardoor vallen de rustige momenten juist wat meer op en blinken ze voor mij uit. Met het hoge gemiddelde ben ik het zelf niet eens, alhoewel ik het nog wel kan begrijpen. Voor mij is een mooie voldoende het best op haar plaats.

Op de hoes bedanken de mannen van Motorpsycho 'the mighty BOC'. Kan iemand iets van die band aanraden (met deze plaat in het achterhoofd).

Lekker, lekker! De gilletjes op track 2! Hoe jaren '70 wil je het hebben!

Zoveelste topper van deze Noren op rij. Heerlijk!

Starhammer zorgt al meteen voor kippenvel bij de eerste luisterbeurt. Heb ik al een tijdje niet meer gehad bij Motorpsycho! Ben blij dat ik deze toch weer opgezocht heb.

Ik heb even geen tijd voor een uitgebreide bespreking (als ik me daar al aan waag), maar ik wil kort zeggen dat ik dit met gemak een van de beste MP platen vind. Consistenter dan de voorganger (ontdanks die geweldige opener!) overcompleet qua stijlen (alleen de ballad Close Your Eyes doet me weinig) en meesterlijk uitgevoerd. Bovendien is de toevoeging van half Jaga Jazzist meer dan geslaagd.

Ik sluit me aan bij de mening van itchy, wat deze plaat betreft, vergelijken met andere Motorpsycho-platen kan ik niet, om de simpele reden dat dit de eerste is die ik van hen beluister. Dit album lijkt me echter een enorme motivatie om me wat meer in het werk van Motorpsycho te storten, en omdat ik een complete Motorpsycho-leek ben, ligt de volgende vraag uiteraard voor de hand: waarmee kan ik best beginnen?

Misschien toch één (ieniemienie) puntje van kritiek: 'Gullible's Travails' vind ik net wat te lang uitgesponnen.

4 sterren

simpel voor mij

alles is geweldig goed!

maar, om te beginnen:

trust us - waarop ongeveer alle stijlen van motorpsycho vertegenwoordigd zijn, van free jazz, over psychedelica over indierock over prog tot noise

let them eat cake - hun 60's pop plaat, met heerlijke beach boys harmonieën en ditto orchestratie

angels and demons at play - alleen al de moeite omwille van de prog freakout un chien d'espace

blissard - motorpsycho op hun indierockst, lekkere nummers met stevige invloed van dinosaur jr en socin youth

timothy's monster is op zich ook geweldig maar kan omwille van de mindere opnamekwaliteit een moeilijke hap zijn. bevat met the golden core wel het ultieme motorpsycho nummer

en zo kan ik nog even doorgaan

conclusie: zoek trust us en let them eat cake op. geeft al een uitgebreide indruk van wat deze band allemaal aankan...

Ik sluit me helemaal aan bij de conclusie van Khonnor. MP hebben een hoop goede albums gemaakt, maar die twee geven wel een heel goede dwarsdoorsnede. Van daaruit kun je de rest wel gaan ontdekken.

Voor het eerst sinds Let Them Eat Cake dat een Motorpsycho album me weer volledig weet te boeien. IJzersterk album met pakkende grooves, foute gilletjes, en lekkere uitgesponnen jams.
De teksten zijn, zoals we gewend zijn bij Motorpsycho, uitermate bar, maar de rest maakt dit meer dan goed. Fijne autoplaat.

"Uitermate bar?" Nee joh, de teksten zijn juist een van hun sterke punten! Weliswaar is het huis-, tuin- & keukengehalte behoorlijk hoog, maar dat past juist perfect bij het karakter van de muziek.

Alleen die titels op deze plaat weer, is toch prachtig? Of heb je liever dingen als "Baby Come Back" en "Too Many Nights?"

in wat ik daadwerkelijk kan verstaan, hoor ik nogal wat rockcliché's. Maar ach, het spul rockt als een gek, is rete-inventief en alles bij elkaar is het een geweldig album.

Verschrikkelijk! Geweldige cd; hoe is het mogelijk dat dit soort muziek wordt gemaakt; ik hoor de 60's: stones, beatles, beach boys; 70's; black sabbath, led zep, supertramp, en 90's;the verve, oasis, stone roses, echt supergoed; m.n. laatste 2 nrs: W.B.A.T. en uiteraard: Gullible's Travails Pt. I-IV,
Waar hebben die gasten hun inspiratie vandaan gehaald??

Zeer goede plaat, maar de muziek raakt mij niet. Ik wordt er niet melancholisch van, niet euforisch. De zang is in bepaalde nummers aan de vervelende kant en soms zijn de nummers iets te langs uitgesponnen. (terwijl ik wel grote fan ben van Godspeed You Black Emperor, Sigur Ros, Gazpacho,...) dus opzich ben ik daar niet op tegen, maar op deze cd verveelt het soms. Nummers op zich zijn wel goed, vooral de laatste 3. Ben wel benieuwd nr hun concert op 30 mei in AB.

Je hoort het misschien niet zo goed op deze plaat maar volgens mij zijn ze ontzettend geïnspireerd door Sonic Youth. Dat hoor je goed op (wat mij bestreft hun beste plaat met trust us) Blissard.

De zang in Starhammer doet me wat denken aan Twin Peaks: de dwerg die in de Red Room spreekt tijdens de droom van Cooper
Ook zo wat een vreemde vervorming van de woorden...

Voor zij die ermee gekend zijn!

Zelfs na 100keer beluisteren, blijft dit een klein meesterwerk. Zou graag +5 willen geven, maar dakanie.
Heb ze nu op twee weken tijd 2 x Live gezien en wie hun nummers op cd te lang vind, moet zeker geen concert bijwonen denk ik, een nummer van 12 min loopt zeker uit tot 32min inclusief het vloeiend inspelen naar een nieuwe song.
Gitarist Hans Magnus "Snah"Ryan moet zowat de beste onbekende gitarist zijn ter wereld zijn.
Onbekend voor breed publiek bedoel ik dan.
Insiders weten beter.

Als notoir Motorpsycho-fan moet ik tot mijn grote schaamte bekennen dat ik het album nog niet ken. Ze waren een beetje uit beeld. Toen ik weer eens hun site bezocht, omdat ik het tijd vond dat er weer een album kwam, bleek deze plaat er al even te zijn. Helaas had mijn Haagse platenboer 'm niet op voorraad, de kut. Dat wordt dus heel snel een tochtje naar Leiden.

Na het beluisteren van dit album en een kijkje naar de artiestenpagina van deze band krijg ik zo het idee dat ik nog veel moois te gaan heb. Is altijd leuk zo'n ontdekking. Kende de naam al heel lang, maar ik had net als bij Madrugada altijd het idee dat het een Metal band was.

In mijn Motorpsycho reis ben ik nu bij hun laatste werk beland (moet overigens nog een paar tussen liggende hebben) Maar wat is dit wederom een geweldig album. Lange uitgesponnen nummers die zo de 70's uitademen. Instrumetale, psychedelische tussen stukken., in Starhammer en Gullible's Travails Pt. I-IV, DONDERS wat lekker.

Lange uitgesponnen nummers die mijn aandacht maar met moeite weten vast te houden. Het enigste korte liedje Close Your Eyes, weet ook niet dat effect op te roepen. Nee, hier ben ik snel klaar mee.

Heb mij een decennia geleden al eens gewaagd aan het uiterst diverse oeuvre van deze Noormannen, in de tijd dat ik nog met regelmaat cd's leende bij plaatselijke bibliotheek.

Voor zover ik het nog weet heb ik mij toen ''vergrepen'' aan Trust Us en nog 1 of 2 titels.
Moet bekennen dat het mij toendertijd nooit bij de keel/ballen gegrepen heb en mij er dus ook nooit verder aan gewaagd heb.

Toendertijd nog wel genoten van een docu omtrent deze mannen op Nederlandse televisie, waar de leden onder andere werden gefilmd in hun oefenruimte weet ik nog.
Zelfs toen al droop het stigma ''onafhankelijk en lak aan alles'' van de mannen, hun manier van werken en hun muziek...iets waar ik alleen maar respect voor kan hebben.

Gister was ik even aan het shoppen bij de Elpee in Groningen en heb daar dus (na een aantal seconden intern beraad) deze Heavy Metal Fruit blindelings en zonder beluisteren gekocht.
En de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik er (thuis, na een 3 tal luisterbeurten) nog geen spijt van heb...

Wat een onderbuikstimulerende en monsterlijk vette gitaarriff is dat toch in het intro van Starhammer

Bij sommige stukken lijkt op dit album de tijd echt stil te staan, al zijn er ook momenten dat het me minder pakt. Ik denk dat het een heel sfeergevoelige plaat is wat inhoudt dat wanneer ik 'm een paar uur later zou luisteren, ook die stukken waar ie het minder doet, me misschien wel zouden pakken. Zoals de cover mij doet ingeven is het geen nuchter geheel, het spaced over de grote lijn om vervolgens een loopje te nemen met de werkelijkheid. Qua opname vind ik het niet slecht al denk ik wel dat het veel beter kan. Bombastische gedeeltes waar het echt een brei is.. terwijl de versterker nou niet echt op een groot volume staat.. en meer open wil ik 'm niet zetten want dat is slecht voor mijn oren en maakt het geluid zeker niet mooier. Ik zou zeggen.. zet een kwartier minder muziek op je plaat en investeer meer in de kwaliteit ervan. Dat gaat naar mijn mening langer mee. Waar het aan ontbreekt is dynamiek. Ik zet de plaat op en het begint meteen hard, wanneer de voltallige band uiteindelijk vol inzet blijft het volume nagenoeg gelijk. De beleving die je daarmee bij mij niet bereikt.. is de verspilde moeite. Ik hoorde bij Bombproof Roll and Beyond aan het eind op een gegeven moment alleen meerstemmige zang, de band viel weg, hier zat wel meer dynamiek in dan toen de band nog wel te horen was. Toch een teken dat het qua productie nog veel te verbeteren valt en dus uiteindelijk bij mij qua beleving. Verder vind ik het een geweldig knappe plaat, onvoorstelbaar hoe zij het allemaal aan elkaar gebreid krijgen, fantastische band, wat een energie!

Minpunt: zag 'm staan voor 29,50!!! Belachelijk! Hoe durven ze het te vragen? Met deze kwaliteit? Willen ze die plaat nou verkopen of willen ze mij een poot uitdraaien? Als je het mij vraagt hebben ze niets geleerd van het vele downloaden en de dalende verkopen van de cd. Ezels?

Inderdaad, bij het label kost de cd maar €13,50 en de 2LP €17,50. Bij welke winkel was dat in godesnaam?

'k zal geen namen noemen maar het was in een stoffig winkeltje in 'het zinderende zuiden' waar men zich blijkbaar laat bedienen door een leverancier die ik kan missen als kiespijn. Zonde van deze plaat die door dit genaai in de schappen blijft liggen en uiteindelijk ooit, wanneer uit de tijd en vergeten, in de uitverkoop gaat. Vinden ze het gek dat hun business naar de klote gaat.

Bij het label staat deze plaat erop voor een goeie 200 NOK, wat omgerekend op 25.63 euro uitkomt. Tel daar de verzendkosten bij op en je gaat nog over die 29,50 heen

Deze plaat wordt verkocht door Stickman en Rune, en bij Stickman is hij nog steeds 17,50/13,50. Dus beter koop je hem daar

Ook enig idee wat de verzendkosten zijn van Stickman? Want de site heb ik inmiddels ontdekt, maar de verzendkosten kon ik nergens vinden.

Geen idee, maar zou zo rond de 6 euro moeten liggen voor één cd. Ik denk dat als je de order invoert maar niet bevestigd, het wel te weten komt.

Hier vind je 'm voor 9,45 pond, zo'n 11 euro, verzendkosten inbegrepen. Hij is in stock en wordt binnen de 24u opgestuurd naar om het even waar. Verwacht 'm een weekje later in de bus