Motorpsycho - Heavy Metal Fruit (2010)

Verzendkosten voor 2x 2LP en 1 10" zijn uiteindelijk 8 euro, dus dat valt goed mee Nu nog kijken of mijn portemonnee deze bestelling wel zo leuk vindt =p

Kijk ook goed naar de prijs-kwaliteitverhouding, die laatste is nl dik in orde

Haha, dat weet ik wel zeker, maar ik ben ook maar een arme student

Berichten verplaatst naar Motorpsycho

Heerlijke plaat van Motorpsycho met een 70's space/ jazzrock vibe. Hoogtepunt zijn de twee openingsnummers. Aanstekelijke riffs die uitnodigen om te gaan airgitaren en heerlijke spacy keyboardspel. Met Close your eyes ook nog een heel mooi (relatief) ingetogen nummer. Ja, de 4.5* die ik hieraan heb toegekend, zijn zeker verdiend.

Wat is Gullible's Travails Pt I-IV een ongelooflijke goudklomp; 20 minuten gewoonweg genieten…

Hmmmm.....interesse is gewekt. Komt op het lijstje.

Ook weer op vinyl te krijgen via Rune Grammofon lees ik net in de nieuwsbrief. Weliswaar niet met triple gatefold maar toch.

Inmiddels via Stickman ook als triple gatefold verkrijgbaar.

Na alle verhalen dat dit wel iets voor mij zou zijn, had ik verwacht dat ik sneller in dit album zou komen. Het tegenovergestelde is waar, want ik vind Heavy Metal Fruit verbazingwekkend moeilijk in te komen. Waar Little Lucid Moments meteen duidelijke psychedelica was, heeft dit album composities die pas na meerdere luisterbeurten alle geheimen vrijgeven, waarbij vooral het afsluitende Gullible's Travails Pt. I-IV van ongekende schoonheid is. X-3 (Knuckleheads in Space) / the Getaway Special heeft daarnaast een intrigerende 60's/Beatles/Gospel combi bovenop de psychedelica die wonderbaarlijk goed werkt.

Eigenlijk vind ik het verder lastig om specifieke details aan te wijzen van punten waarop het album me raakt. Als je door eenmaal door de oorspronkelijke verwarring heen bent, volgt alles elkaar immers prima op als een fantastisch lopend geheel waarbij de spaarzame indierock-invloeden en blazers perfect samenvallen met de totaalsound. Wederom snap ik hier de aantrekkingskracht helemaal, al duurde het nu zeker zes luisterbeurten voor dat kwartje helemaal viel.

Tussenstand:
1. Little Lucid Moments
2. Heavy Metal Fruit
3. Trust Us
4. Blissard
5. Phanerothyme
6. Black Hole / Blank Canvas
7. Child Of The Future
8. It's A Love Cult
9. Angels And Daemons At Play
10. Timothy's Monster
11. Demon Box
12. Barracuda
13. 8 Soothing Songs For Rut
14. Lobotomizer
15. Let Them Eat Cake

Altijd weer fijn je verhaal te lezen lennert! Blij dat je volgehouden hebt De prachttrack Gullible's Travails hebben ze eerder dit jaar enkele keren live gebracht, maar is al snel weer verdwenen van de setlist. Starhammer passeert wel nog regelmatig de revue. Heerlijk proggy stoneralbum en m'n favoriete MP (maar ook niet vanaf dag 1, wees gerust).

De vraag is nu: ga je meteen naar Still Life With Eggplant uit 2013 of neem je er The Death Defying Unicorn uit 2012 bij (samenwerking met Stale Storlokken)? Want eigenlijk is die laatste ook gewoon een studioplaat (wel een lang zwaar orkestraal progjazzmonster).

Ik ga even door met Still Life With Eggplant, maar dat is meer omdat als we alle soundtracks, EP's en zijprojecten zouden meenemen, we echt nog veel te lang bezig zouden zijn! Motorpsycho is geen band om 'even tussendoor' te doen natuurlijk, maar ik wil dit jaar nog wel meer bands 'af' krijgen

In tegenstelling tot Lennert kwam ik juist wel heel makkelijk in dit album. DIt is voor mij ook de eerste plaat die echt klopt. Fijne prog waarbij het floydiaanse Gullible's Travails nog het meeste opvalt. Op dit album wordt mooi gevarieerd tussen zwierige stukken en springende hardrock. Het is goed uitgewerkt en geen enkel element stoort, behalve de speelduur. Dit is samen met Angels and Daemons de enige plaat die ik na deze marathon misschien nog wel zou kunnen opzetten. Dit album is gelaagd genoeg om na flink wat luisterbeurten nog steeds dingen in te vinden


Tussenstand:
1. Heavy Metal Fruit
2. Angels And Daemons At Play
3. Little Lucid Moments
4. Phanerothyme
5. Trust Us
6. Black Hole/Black Canvas
7. Blissard
8. It's A Love Cult
9. Lobotomizer
10. Child Of The Future
11. Let Them Eat Cake
12. 8 Soothing Songs For Ruud
13. Barracuda
14. Demon Box
15. Timothy's Monster

I knew it! Hier heb ik ze zelf mee ontdekt. Is ook altijd m'n favoriet gebleven. Hoogstens skip ik Close Your Eyes, om de stoner-trance waarin ik me op dat moment bevind, niet teniet te doen

Alles wat erna is gekomen, heeft me ook altijd minstens aangesproken, met The Tower als nieuwe uitschieter (Begynnelser kan je skippen, hoewel een interessant experiment als live-soundtrack bij een Noors toneelstuk). The Death Defying Unicorn zou ik er dan wel weer bijnemen, is een reguliere studiorelease met een extra muzikant (Stale Storlokken). En Konsert for Folk Flest is ook de moeite (bij momenten), alleen al voor het fantastische Lykkepilgrim en Grandiosa (het bekendste pizzamerk van Noorwegen). Folk Flest was een eenmalig optreden in de kathedraal van Trondheim, bestaat enkel als live-registratie. Here Be Monsters is wat rustiger, op de occasionele theatrale bombast van Big Black Dog na, wat een wereldtrack. The Crucible mag je benaderen als hun meest proggy plaat denk ik Veel plezier nog!

Overigens is Motorpsycho ook echt een live-ervaring. Ze spelen zelden korter dan 2u30 en ze orbit'en richting de verste horizonten van outer space

Ondertussen is dit mijn 4de Motorpsycho cd die ik in mijn bezit heb. Ik moet wel toegeven dat het even wennen was. Een wat "moeilijke" plaat in vergelijking met bv The All is One of Kingdom of Oblivion. Véél meer psychedelica op deze plaat, maar na een paar draaibeurten kan het mij ook wel bekoren !
Tjonge , wat een sterke band. Nu al aan het denken aan een volgende . Waarschijnlijk "Here Be Monsters" of "The Tower ".

Wat een heerlijk album. Eentje die ik pas later heb mogen ontdekken, omdat ik relatief laat in de muziek van Motorpsycho ben gestapt. Een aantal jaren was het fijne Still Life with Eggplant het enige album dat ik goed kende. Het zal zijn dat ik in 2019 vlot achter elkaar de albums van Motorpsycho ging beluisteren, vooral getriggerd door Little Lucid Moments en later.

De eerste luisterbeurten kwamen bij mij niet helemaal binnen. Maar dat zal vooral komen doordat ik het album op mijn werk luisterde. Alsdan had ik niet altijd de volle aandacht erbij. Na aanschaf van de CD was het feest. Rock/progrock/symforock in de breedste zin des woords, vrije-stijl elementen vanuit de Jazzscene gedachte, ouderwetse stevige rock, het komt allemaal terug op dit album. Puik gitaarwerk.

De gitaarrif met zang op meerdere lijnen op The Bombproof Roll and Beyond is heerlijk stuwend. Ik vind zelfs de drumsolo licht storend, omdat die net iets te lang duurt. Des te mooier dat de band op het eind van het nummer terugkeert naar de rif en de meerstemmige zang.

Wat kan ik zeggen over het zeer gevarieerde: Gullible's Travails Pt. I-IV? Als er een nummer is dat kan fungeren als muzikale weergave van een orgasme, dan komt dit nummer in aanmerking. Superfijne gitaarrifs, heerlijke stuwing, waanzinnig fijn opgebouwd naar de climax.

Little Lucid Moments, Heavy Metal Fruit en The Tower lijken daarmee mijn drie favoriete Motorpsychoalbums te zijn. Waarbij ik vermoedelijk Heavy Metal Fruit op nr. 1 heb staan.

Staat hier weeral te draaien in de huiskamer. Word steeds beter. Het slotnummer "Gullible's Travails Pt. I-IV (" steelt de show. De melodie op het einde is als een hymne. Het spookt de hele dag rond in mijn hoofd. Geweldig toch !

Nog steeds mijn favoriete Motorpsycho. Muzikaal gezien echt zwaar genieten. Favorieten zijn toch wel X-3 gevolgd door The Bombproof Roll and Beyond. X-3 rockt als een tiet om vervolgens te ontsporen in een heerlijke jazzy spacey jam sessie ( wat een trip ). De overgang naar The Bombproof Roll and Beyond is perfect, wat een intens bakbeest en toch ook hemels nummer is dat pfff ( vooral met koptelefoon ).

Inmiddels op Vinyl aangeschaft, genieten!!