A Perfect Circle - Thirteenth Step (2003)

Ze zijn niet te vergelijken. Tool en APC zijn 2 verschillende soorten muziek maar uiterard hebben ze wel iets met elkaar te maken. Keenan namelijk.

'k Heb deze cd nog niet, maar die komt nog. Samen met nog een ander van APC, echt zon goeie groep

Als ik meot kiezen tuseen APC of Tool kies ik voor APC

Jammer genoeg koos Keenan voor Tool

En Tool en APC maken toch wel verschillende muziek. Ik ben niet zo'n Toolaanhanger maar vind deze cd een pareltje.

hier ook, 'k vind apc echt stukken beter dan tool, maar ik kan tool ook wel apprecieren. maar de keuze zou snel gemaakt zijn.

Na een eerste luiterbeurt (en trouwens eerste echte kennismaking met APC) ben ik niets dan lovend over deze cd.

Ik vind de eerste 3 nummers het beste en The Nurse Who Loved Me, Pet en Gravity sluiten het album lekker af.

Ik ben benieuwd of dit schijfje nog regelmatig een draaibeurt in mijn torentje krijgt maar tot nu toe een positieve kennismaking!

ik heb deze band leren kennen via tool, omdat maynard er ook in zingt. ook dit is een geweldige band, ik denk dat tool technisch wel wat beter is, maar dit is ook heeeel goed.
ik vind wel dat maynard hier zun stem beter gebruikt, in tool zingt hij af en toe wat rauwer, en dit is allemaal heel mooi zuiver en fluweel.
maar ff tool en APC niet meer vergelijken.
ik vind dit een geweldige cd, een van de beste die ik de laatste tijd heb gehoord, nou eigenlijk in jaren , nummers met een prachtige opbouw (vooral bij The Noose) , en gewoon heel mooi om naar te luisteren. met knallers: weak and powerless, The noose en The outsider waarbij mij af en toe het kippenvel over de armen loopt.
alleen de clip van the outsider begrijp ik nietzo vind ik niet echt passen bij a perfect circle

4,5 sterren

Waarom geen 5 sterren?

Het was dan ook meer een promotiefilmpje voor een film waar Maynard in meespeelt 'Bikini Bandits'.

Nr 172 in de Top 250!

Hij stond in men top 10 op plaats 5 en is nu doorgeknald naar plaats 3:D

Top Plaat

Thirteenth Step, waar moet ik beginnen? Dit is de plaat die sinds z'n uitgave mij nooit meer heeft los gelaten. Sterker nog; drie jaar na dato doet 'het' nogsteeds goed. Met Thirteenth Step ben ik in het hele Tool, APC gebeuren gerold. Tool kende ik dan al, van Parabola, maar voor de rest had ik er nog niet zo'n interesse in.

Goed, drie jaar geleden zat ik in de voorjaarsvakantie op Madeira, een eiland in de Atlantische Oceaan, ongeveer 700 kilometer ten westen van Afrika. Naast de mooie tijd die ik daar had, was er iets anders dat me bezig hield. "Van wie is die vage clip op MTV?" vroeg ik me af tijdens een wandeling langs steile rotsen en diepe dalen. In het hotel aangekomen zag ik die rare clip waarempel weer. Het was de clip van Weak & Powerless dat op mijn netvliezen viel. A Perfect Circle stond er bij.

Het bleef echter niet alleen bij Weak & Powerless. The Outsider kwam ook op de buis. Eenmaal weer in Nederland had ik de CD gekocht, dat was een keuze waar ik achteraf op terug kijk en denk "daar is het begonnen". Zo was het. Een sideproject van Tool's Maynard James Keenan, ik dacht al dat ik zijn stem kende... Met Thirteenth Step ben ik naar Mer De Noms gaan luisteren, vervolgens naar Lateralus en uiteindelijk AEnima. Wat me constant gegrepen heeft is de stem van Maynard. En niet alleen z'n stem, ik heb me echt tot in de late uurtjes lopen verdiepen in z'n biografie, z'n karakter/persoonlijkheid & bedoelingen van zij werk. Gaandeweg heb ik hem steeds meer leren kennen, maar uiteindelijk toch niet. Ondoorgrondelijk, geheimzinnig, en dubbelzinnig.

Dubbelzinnigheid ben ik overal tegen gekomen. Mer De Noms bijvoorbeeld, wat je kan intepreteren als 'zee van namen' (mer de noms) maar ook als 'verdomme' (merde, de noms).. "Opening, to heal", "Openings to heal", de bandnaam in combinatie met het logo, ik heb overal mijn tijfels over gehad. Interessant genoeg, naast de muziek.

Wat is Thirteenth Step ten diepste? Ik heb veel speculaties gehoord dat dit album gerefereerd zou worden aan het "Twelve-Step program". Dit is een procedure om alcohol verslaafden in twaalf stappen te laten afkicken. Een stap binnen deze procedure is bijvoorbeeld: Made a decision to turn our will and our lives over to the care of God as we understood Him. Paradoxaal genoeg kent Thirteenth Step twaalf nummers, waarvan de '13e stap' óf genezing zou kunnen betekenen, óf een val in de afgrond. Kom ik later op terug! Hoe dan ook, Maynard James Keenan zegt dat zijn album niets met die afkickprogramma te maken heeft en dat het gerelateerd is aan zijn dertien jaar werk in de muziekindustrie. Dit lijkt me toch enigzins een leugen. Het "Twelve-Step program" heeft een sterke samenhang met de nummers die op dit album staan. Het hoofdthema is drugs, waarbij het afkicken van drugs een
grote rol speelt in de nummers.. Van Maynard weet ik ook dat hij flink aan de drugs was ten tijde van de het eerste album "Mer De Noms". Foto's lieten grote opgezette ogen zien van Maynard. Met Thirteenth Step komt Maynard terug, niet als verslaafde, maar als iemand die vecht tegen zijn verslaving.

En zo begint het avontuur. The Package beschrijft de wil en het verlangen naar drugs. Een sinister hoorspel over iemand die z'n drugs nodig heeft en zo snel mogelijk weer weg wil zijn ("Give me what's mine, then I'm out the door again") desnoods met leugen. The Package als titel refereert hier ook aan de drugs. Weak and Powerless drukt onmacht en hulpeloosheid uit. Grappig dat Maynard tijdens een live acoustic version van dit nummer zegt "I don't know if you have any friends that are in recovery, or are addicted somehow".. Als luisteraar ben je al behoordlijk de plaat ingezogen.

We gaan verder. The Noose heeft weinig te maken met het thema drugs maar kan wel op twee manieren geintepreteerd worden. Gaat dit over Bush ("Recall the deeds as if they're all, Someone else's atrocious stories" of over Jezus ("With heavens help you cast your demons out")? Of over weer iemand anders misschien? Gezien APC's politieke lading in eMOTIVe kies ik toch voor optie 'Bush'.. De sfeer is inmiddels onbeschrijfelijk mooi geworden. Het geluid stort als een waterval over je heen wanneer de laatste zinnetjes: "Your Halo, Slipping down" afgespeeld worden.

Blue valt ook buiten het hele drugs gebeuren, maar is wel typisch 'Maynardiaans'. De heer MJK heeft iets met water. Is het niet "Best to keep things in the shallow end, Cause I never quite learned how to swim " dan is het wel "Learn to Swim" op Aenima. Blue komt voor mij over als een koude zonsondergang. Het lijkt een vredig en kalm nummer, maar de tekst zet me weer aan het twijfelen; "she's turning blue, while I just sit and stare at you " = verdronken/dood?

Enfin, Vanishing is het nummer geworden dat ik misschien wel het meest heb gehoord in mijn leven. Op mijn Last.fm pagina (REEG) staat ie over de 150x geluisterd, om nog maar te zwijgen hoe vaak ik em op mijn mp3 speler in bed heb geluisterd. De sfeer is PERFECT. Ik heb niets aan dit nummer toe te voegen. Het atmosferische karakter, het ogen dicht doen en weg drijven. Perfect. Een trip!

A Stranger refereert weer sterk aan drugs. "I'm better off without you, tearing my will down". In dit nummer bevind je je weer in een plek waarin alleen APC je mee kan nemen. Een halo, een hoger iets. Ik zou niet weten wat. The Outsider is het nummer dat me het eerst het meest opviel door zn explosieve kracht. Nu doet het me minder dan de rest, maar dat neemt nog niet weg dat dit een heerlijk hard nummer is 'tussen de bedrijven door'.. The Nurse Who Loved Me doet me denken aan een ziekenhuis, waarin je beter wordt gemaakt, gerehabiliteerd. Een 'fix' voor iemand met een een verslaving. Jammer eigenlijk dat ik laatst ontdekte dat dit een cover was. Geslaad niettemin.

Pet link ik graag aan the Noose. Het thema oorlog zit er ook al deels in verwerkt, alleen nog niet zo sterk als op emotive. Lees tussen de regels door en je ontdekt dat dit niet enkel over kinderangsten (boogeymens) gaat; "Swayin to the rhythm of the new world order and Count the bodies like sheep, To the rhythm of the war drum"...

Gravity, momenteel mijn favoriete nummer. Het vallen en opstaan van iemand die het zo moeilijk met zichzelf heeft. In dit nummer wordt het thema wel erg expiliciet overgebracht:

calm these hands before they
snare another pill and
drive another nail down
another bleeding hole
please release me

Kippenvel. Het album wordt afgesloten met de laatste zinnen uit Gravity:

Lift me back up to the sun
I choose to live, I choose to live

De laatste stap is gezet. De dertiende stap, en niet richting de afgrond maar de goede kant op. De persoon (Maynard) dat in het begin van het album een ongekende dwang heeft naar drugs, beschrijft hier zijn eigen genezing. Op 10,000 Days van Tool keer het 'genezingsmotief' ook terug, in het nummer Jambi:
"But you changed that all for me, lifted me up turned me round".

Thirteenth step als keerpunt.



Het lange verhaal hierboven vertelt waarom deze plaat bij mij op nummer twee staat. Een gedeelde eerste positie is ook goed. Ik zou nog zo veel meer kunnen schrijven, maar dit lijkt me genoeg

Wat een briljant geschreven stuk Kampf!! Complimenten...
Dit zet mij wellicht aan om een stukje over Mer de Noms te schrijven... Weet jij misschien waar de tekst van Orestes over gaat??
Ikzelf denk dat hij een familielid (moeder) wil vermoorden, maar Umbilical residue 's keeping me from killing you...

Dankje.

Lijkt me heel gaaf als jij een stuk over Mer de Noms schrijft.
Wat betreft Orestes: Ik denk niet dat hij zn moeder wil vermoorden, integendeel; luister maar eens naar Wings For Marie van Tool! Ik denk dat Maynard zijn moeder het meest lief heeft van iedereen.

Wat je zou kunnen noemen:
" pull me into your perfect circle" > gaat dit over sex, of zoals Maynard zelf heeft gezegd "A Perfect Circle of friends" , APC is immers een side project opgezet door een clubje vrienden. Weer dat dubbelzinnige gedoe van Maynard.

Waar "umbilical residue that's keeping me from killing you and from pulling you down with me here i can almost hear you scream" over gaat is mij nog een raadsel...

En "give me one more medicated peaceful moment" .. Vooral dat woord medicated.. Drugsmotief?

Genoeg raadsels. Maar zet em op met je stukje

Ik heb mijn stuk nog een beetje aangepast. Ik heb het namelijk om 4 uur 's nachts afgeschreven.

Mer du noms was super!
Thirteenth step is ... eveneens super!

kheb dees cd nu met veel aandacht beluisterd en ja....het is toch anders dan ik gedacht had. niet persee slechter hoor, maar het heeft me verast. zeer schoon en netjes in elkaar gestokken, mooi afgewerkt en het houd je aandacht vast maar niet keer op keer. toch niet bij mij. dit is voor mij niet een cd die ik in het begin vaak beluister en darna niet meer. nee, eerder een cd die ik zal blijven beluisteren maar wel maar om de zoveel tijd. 3.5*

Er staat hier dat A perfect circle is gestopt sinds 2006... is dat echt waar? wat dat is opzich jammer maar het maakt het wel uniek, wat het zowieszo al was

Maynard alleen nog maar met Tool bezig?

dit maar eens opgezet, na jaren

ik had um eerder, toen snel doorheen geskipped, meteen gegrepen

aan de kant gelegd omdat het niet bepaald vrolijk is allemaal, en op het moment dat ik dit hoorde had ik meer behoefte aan:

enjoy yourself, its later the u think (The Specials)

nu draai ik um en doe hem onrecht aan door tegelijkertijd te lezen en typen on de world wide web

dit moet je draaien in het donker, tot opt bot

straks dus

Zeker weten. 4* deze plaat, want ik kan er gewoon geen minder puntern aan uitgeven, de stem van Maynard is zoals altijd geniaal. The Noose is echt heel gaaf. Kippenvel, en dat geldt voor bijna de hele cd. Maarjah, ik vind Tool nu eenmaal beter he. De dynamiek, de kracht, de mystiek, de emotie dalen en pieken (vooral op 10.000 days zijn de teksten er persoonlijk). EN een belangrijk ding voor mij is: Hier stormt geen Danny Carrey op drums. Nee de hogere cijfers gaan tooch echt naar Tool. Oh en Maynard is niet alleen bezig met Tool. Op dit moment is ie rustig aan ook bezig met Puscifer, waarvan 2 tracks al op de Underworld Soundtrack staan. Bij dit project is ook Lustmord betrokken.

In een interview met Keenan vertelde de man laatst dat hij interesse had in een reünie, weet alleen niet meer waar ik dat heb gezien..

Dat zou erg gaaf wezen. Al denk ik wel dat ie met deze band het beste al gemaakt heeft en misschien is het dan zonde om iets nieuws te maken onder deze naam

Mijn zegen heeft ie.
Ik vind zelf Tool per definitie al vele malen beter, en dan duurt het misschien ook niet nog eens 5 jaar voordat er weer wat verschijnt.

APC is te behoudend, te ontdaan van scherpe randjes.

Ik denk dat ik hier net als bij Tool een beetje zelfde probleem heb, knappe muziek, heel erg sterk zelfs.
Maar de zang verpest het voor mij, klinkt echt zo amerikaanse high-school american football kid that wanna be mystery cool- achtig.
Komt vooral door de accent denk ik, of gewoon het stemgeluid.

American football kid? Daar kan ik me echt niets bij voorstellen. Bovendien gebruikt Maynard zijn op dit album toch wel anders dan bij Tool, bijvoorbeeld bij The Package of Vanishing, waar het toch veel zachter klinkt.

Ja ik overdrijf ook wel expres, eigenlijk om aan te geven dat de zang gewoon die typische amerikaanse moderne feel heeft wat me gewoon nooit weet te raken.

Ik vind de stem van Keenan juist uitstekend passen bij APC. Ik hoor hem liever hier dan bij Tool, waar ik vind dat ie kracht te kort komt.

Ik heb 1 probleem met APC, het boeit me niet lang genoeg. Ik kan met gemak Aenima afluisteren, het terugspoelen en opnieuw luisteren, maar bij APC kap ik meestal al rond het 6e nummer. Hoewel ik wel vind dat het individueel hele sterke nummers vind

Echt een superalbum dit, bedankt voor de tip Nightrider!
Zoals ik KampF ook heb zien schrijven hierboven, stort het geluid zich als een waterval over je heen. Erg gedetailleerd naar de teksten heb ik nog niet geluisterd .. Maar de muziek bevalt iig wel! 4sterren voor nu

Geen dank natuurlijk! Heb je al een favoriet nummer? Ben je er al achter gekomen dat The Noose veruit het beste nummer van de cd is bedoel ik dus?

Hahahaha jij ook al? Ja The Noose is wel zoooo mooi. Echter als 2e mag The Outsider er ook wezen hoor.

Ik heb op dit album sowieso niet echt weggooiers ontdekt. Gewoon een fantastisch album.

Hun beste album tot nu toe. (Hopelijk blijven ze niet uit elkaar. Was toch iets van een extended hiatus, of zo?) Ik heb dit ook al bij Mer de Noms gezegd, maar ik zeg het hier ook maar. A Perfect Circle is voor mij de beste band van de 21e eeuw tot nu toe. 5*

Gisteren gekocht en al een paar keer beluisterd, afgezien van de nummers die ik al kende (Weak and Powerless , The Noose, Blue, The Outsiders en Gravity) nog geen echte uitschieters ontdekt al klinkt The Nurse who Loved me ook erg sterk.

Moet 'm nog maar een paar keer met vol volume draaien, wat tot nu toe nog niet mogelijk was.