John Mayer - Battle Studies (2009)

Haha, het is ook lastig met die covers van tegenwoordig

Dit is een te makkelijk plaatje voor de ladies, de heartbreaker. Het komt qua unieke muziek en kwaliteit, niet eens in de schaduw van Continuum.

Voor mij geldt:

1. Continuum
2. Try / Where The Light is
3. Room For Squares
4. Any Given Thursday
5. Heavier Things
6. Battle Studies

John is het bij mij toch enigszins aan het verbruiken. De eerste albums, die redelijk uniek in zn soort waren, RFS en HT..dat was nog eens genieten. Tegenwoordig leeft meneer Mayer voor de Top 40 en kwijlszwijmelt zich er elke keer nog in ook. Waar zijn die onmogelijke jazzy/bluesy gitaarlicks, die nummers met die nog enigszins scherpe rand? Ik bedoel maar. Helaas.

Simpel gezegd maar helemaal mee eensch!

Ik vind het jammer dat mayer beweerde bij dit album meer vrijheid te hebben gehad in de samenstelling; het doet voor mij ver onder voor zijn eerdere albums.

sluit me hier compleet bij aan..

Mayer had de kans om de nieuwe Stevie Ray Vaughan te worden door na Continuum met een sterke bluesrock plaat te komen en dan komt hij met dit slappe plaatje.

Er staan een paar aardige nummers op, maar deze haalt het niet bij Continuum. Volgende keer beter John

Wat mij opvalt is dat hij vocaal op de dvd Where the Light is een stuk beter klinkt dan op andere live-opnames zoals Pinkpop. Ik vind hem daar vocaal een stuk minder.

Het mag dan makkelijk zijn, maar half of my heart en heartbreak warfare blijven toch wel (op een goede manier) hangen bij me. Ik heb net even continuum en battle studies binnengehaald nadat mijn vriendin toch wel erg enthousiast was over Herr Mayer, later meer dus.

Ook wel waar.

Beste album van 2009 zonder enige twijfel..
De sfeer is zoals altijd bij deze man perfect en zijn stem maakt het hele album gewoon, het verveeld nooit.. altijd lekker gitaardeuntjes komen erbij.. en het is zoals ik al zei sfeervol, er zit een track erbij voor een verdrietige bui, goede bui..kortom alles !!

Goed album, ik geef het een 5

Bij Pinkpop was hij ziek.
Opnames van meer dan 5jaar geleden zong hij inderdaad ook heel anders/minder. Hij heeft zelf ook aangegeven dat hij later zijn stem anders is gaan gebruiken ,geloof ik.

Vaag Vaag Vaag...BS blijft vaag. Heb RFS en HT echt totaaaaal grijsgedraaid..wat was en ben ik een enorm liefhebber van deze zanger. Ook Continiuum is na verloop van tijd op mij gegroeid. En draai ik ook nog met enige regelmaat. Alleen kan BS mij niet bekoren...helemaal niet zelfs...wel leuk dat er veel video's bij de uitgebrachte singels waren. Dat deed mij natuurlijk wel goed...hij blijft goddelijk. Maar nee met BS slaat ie de plank volledig mis...en hoop ik echt op een volgend album met wat meer gevoeldiepgangietsdatmeweetteraken

Na de pakkende 'single' met prima intro en dito refrein, beproefde ik toch een kleine gematigde enthousiasme over de muziek van Mayer. Daar waar ik bij het live album dat een stuk minder had. De persoon John Mayer en zijn stem had ik in 1ste instantie niet zo veel mee...en ja als je een relatie aangaat met platic barbie pop Jessica Simpson, doet dat niet veel voor je geloofwaardigheid. Maar misschien ben ik wel wat te kort door de bocht gegaan daarbij..want ook Half of my Heart, wat mij veel doet denken aan een John Hiatt en Perfectly Lonely bleven toch in mijn hoofd hangen en telkens als ze voorbij kwamen op de radio, humhummede ik toch stiekem mee. Tijd dus voor een hernieuwde blik op de muziek van deze John. Een frisse mainstream blik waar ik tot zeker aan Assassin prima van kan genieten. Daarna zakt het toch ietwat in met wat te gezapige nummers, die de vaart er wat uithalen. Maar over het geheel is mijn waardering voor hem wel bijgesteld en mijn nieuwsgierigheid gewekt naar eerder werk....vooral John Mayer Trio ben ik benieuwd naar. Maar dit is een prima popplaat.

Toch wel een aardige cd, weliswaar veel minder dan zijn voorgangers.
Edge Of Desire springt er uit, maar Heartbreak Warfare vind ik zelf maar een slappe single.
Hoop dat de volgende beter wordt!

John Mayer's nieuwe album kunnen we dit najaar gaan verwachten hoorde ik.
Ben benieuwd!

Dit weekend gekocht als verjaardagscadeau en stiekem zelf eerst even (kort) afgespeeld.
Maar ik kan hier kort over zijn, het wordt nooit wat tussen mij en John Mayer.
Keurige 'binnen-de-lijntjes' pop, uitermate geschikt voor Sky Radio.

Voorjaar 2012 wordt het want John heeft stemproblemen en kan de opnames niet afronden dit najaar.

oke, dat is jammer. Ik hoop dat het nieuwe album weer een beetje de oude John laat horen.

Ik vind dit inderdaad ook een minder sterke plaat dan de vorige, maar dat komt denk ik ook door het verrassingseffect van de vorige. Deze CD staan toch wel erg sterke popnummers op, en dat kan buiten je smaak vallen maar ik denk dat John Mayer al met al toch wel lekker doet waar hij zelf zin in heeft . Ik blijf het een gigantisch talent vinden, zet JM3 en deze plaat maar eens na elkaar aan en zie wat een groot vlak aan genres hij aan weet te snijden. Ik vind het knap.

Zoooo...na 3 dagen dit album te hebben beluisterd tijdens mijn vrije uurtjes...ben ik toch van plan dit album 4.5 ster te geven.
Toen ik hem net in huis had ( zo een 2 jaar geleden ) vond ik hem eigenlijk niet zo denderend.
Had toen net Continuum ontdekt samen met Heavier things...en vond daarbij laatstgenoemde zoo bizar mooi.
Maar ik hoor van zoveel dat BS gewoon tegenvalt...ik denk dan dat je het album gewoon eens rustig nog en paar keer moet beluisteren. Zijn stem en zijn teksten zijn gewoon subliem.

Topnummers
War of my Life
Assassin
All we ever do is day goodbye.

Aardige plaat van John Mayer. Ik vind hem duidelijk minder dan zijn voorganger Continuum. Ik mis de blues en soul van die plaat. Mayer kiest op deze plaat voor een meer Westcoast sound. Daarom vind ik het ietwat te braaf. Niet dat het irritant wordt overigens. Mayer schrijft goede liedjes en dat hij talent heeft is overduidelijk. Ik vind het wel jammer dat hij zijn kwaliteiten als gitarist onvoldoende uitbuit. Hij is een van de betere gitaristen van zijn generatie, maar dat hoor je eigenlijk alleen maar terug op zijn liveplaten of zijn werk met zijn eigen John Mayer Trio. Dat hij flink kan soleren hoor je eigenlijk alleen op de cover van "Crossroads". Genietbare plaat, maar er had meer ingezeten.

Dat komt omdat in Where the Light is auto tune is gebruikt.

Op dit album staat nog het mooie Who Says, en een prima versie van Crossroads.
De laatste adem van de blues/rock legende die hij een paar jaar geleden nog was.

Voor de rest is het toch allemaal verschrikkelijk?
Hoe kan hij zichzelf nog serieus nemen? Hoe durft hij iets dergelijks op te nemen?

Tjee, ben ik de enige die vindt dat het gitaarloopje in Heartbreak Warfare veel lijkt op Bad van U2? Ik dacht eerst zelfs dat het een sample was. Vergelijk de nummers even, honderd procent zeker dat hij dat nummer als voorbeeld heeft genomen voor Heartbreak. De zang lijkt en het tempo en de sfeer ook. Ik vind dit in de buurt van plagiaat zitten.

en U2's "Stuck In A Moment" en John Mayer's "Waiting On The World To Change" (fair enough, niet op dit album) dan?

He Roy, leuk dat je hier ook bent. Ik zal de nummers eens luisteren ter vergelijking.

Who Says is echt heerlijk op zonnige dag, in parkje, biertjes erbij, jointje roken. Vrijheidsgevoel.

Staan een paar sterke tracks op, zoals Crossroads en Assassin maar het is het toch vooral net niet voor mij op de een of andere manier.