50 Cent - Before I Self Destruct (2009)

Nee het is allemaal niet meer wat het geweest is voor 50 Cent. Ooit begonnen als een talentvol rapper, om vervolgens steeds verder af te zakken. Maar waar hij soms nog met een leuke hit kwam (Hate It Or Love It, Poppin' Them Thangs), die een tijd in je hoofd bleef hangen, krijgt hij dat op Before I Self Destruct niet voor elkaar. Hij rapt ook een stuk moeizamer dan ooit zo lijkt het wel, zijn stem is wat (gemaakt) zwaarder en komt niet vloeiend over. De beats voelen leeg aan en blijven nergens bij. Maar waarschijnlijk zegt het al genoeg dat het een verademing is dat Ne-Yo nog op het album staat. Overigens vind ik So Disrespectful nog wel een aardig nummer, niet dat ik er echt warm of koud van word maar dat is nog in ieder geval een nummer dat goed aan te horen is. Daarnaast hoorde ik dat er een aantal mensen de track Psycho goed vonden, ik heb er helaas helemaal niks mee en vind Eminem wederom een verschrikking.

De keuze voor weinig features en de meer grimey sound maakt het al een stuk beter. Vooral het eerste deel van het album (Then Days Went By, Death to my Enemies, Strong Enough) is hoe ik 50 wil horen. Het tweede deel wordt heel wat minder met Get It Hot, Do You Think About Me en natuurlijk de vreselijke single Baby By Me.

Hoe dan ook een verbetering tegenover z'n vorige 2 albums, vooral qua sfeer en productie. Tekstueel en qua onderwerpen blijft het beperkt maar dat kon je natuurlijk verwachten. Een 50 album is nu eenmaal oppervlakkig en dat is soms zelfs een verademing tegenover bepaalde pseudo-intellectuele hiphop.

'I Got Swag'

Hoe diep is 50 Cent gezonken dat hij ''The Terminator'' als theme gebruikt in zijn titel en cover. Ik denk niet dat ik m'n oren hieraan vuil ga maken...

Die cover is inderdaad ontzettend lelijk. Ik denk dat Tony Yayo die voor hem gemaakt heeft in de plaats van een feature. In dat opzicht heeft hij dan alsnog iets lelijks gedaan voor dit album.

Ik weet eigenlijk niet goed of ik de "nieuwe" 50 beter vind dan de 50 van de laatste 5 jaar. Op dit moment vind ik dit album erg vet, maar dat komt omdat het nieuw is en er wel enkele toppertjes op staan. Ik denk alleen niet dat dit allemaal lang blijft hangen en dus niet zo'n lang meegaat.

Eindelijk staat de nieuwe 50 erop.

Die beat van So Disrespectful heeft hij gewoon letterlijk overgenomen van Pressure van Killer Mike, erg flauw.

Het is allemaal kwalitatief allemaal rotzooi, maar sommige nummers luisteren toch erg lekker weg, mede vanwege de lekkere beats.

Ben erg benieuwd, vanavond is luisteren.

wat is dit slecht zeg..
hij zal wel hoger staan dan GRoDT omdat er nog maar zo weinig mensen hierna geluisterd hebben. De meeste beats zijn slecht, er zijn er enkele die wel te luisteren zijn. er staan totaal geen hits op dit album.. het wordt alleen maar erger met deze man.

Daarom gaat zijn volgende album After I Self Destructed heten. Alleen zal die echter niet uit komen wegens een duistere reden.

Ik vind het alleen maar beter erop geworden.
Hij klinkt hongeriger en de beats zijn lekker hard.

Vooral Ok You're Right is mijn favoriet.

Serieus? Hij klinkt voor mij nogal ongeïnspireerd namelijk. Zit totaal geen emotie in zijn stem meer en de teksten zijn als vanouds, dus niks nieuws. Een hoog 'been there done that gehalte' op deze plaat wat de teksten betreft.

Waar op zijn vorige albums de producties in ieder geval nog zeer sterk waren, vind ik ze hier zeer saai en eentonig klinken. Heb dit album geluisterd en toen uit nieuwsgierigheid wat achtergrondinformatie gezocht over het productiewerk. Er hebben best grote namen aan meegewerkt maar dit is niet te horen aan het geluid...

Dr. Dre wordt met het jaar slechter in ieder geval, dat is inmiddels wel duidelijk voor mij.

Ik geef je gelijk op de eentonige beats, er is geen afwisseling in te vinden.
Maar toch vind ik de sfeer van de beats erg fijn in het gehoor.

De teksten van 50 Cent, tja.. die zijn sowieso nooit een hoogtepunt van een 50 Cent album, het is inderdaad cliché.
Toch vind ik de stem van 50 meer leven hier.. hij klinkt gewoon wakkerder en heeft meer emoties in zijn stem inplaats van dat hij zo'n pimp player stem heeft.

Klopt, ik heb het nu een 4 a 5 keer geluisterd en ik moet zeggen dat zijn stem op sommige momenten wel meer emoties kent dan op bijv. Curtis. Maarja nog steeds vind ik hem vergeleken met Power Of The Dollar en Get Rich Or Die Tryin' erg ongeïnspireerd overkomen.

Ik vind Flight 187 toch wel iets hebben, gek dat niemand die track nog als favoriet heeft gekozen. Andere favorieten zijn Psycho, Ok, You're Right en So Disrespectful. Baby By Me vind ik nog niet eens zo slecht, maar past minder goed bij de overige nummers. De track met R. Kelly vind ik persoonlijk de minste van het album.

Het lijkt weer wat meer op de rauwe 50 van GRODT, maar zoals al eerder gezegd door iemand staan hier geen echte hits op. Het album als totaalplaatje is meer dan behoorlijk in mijn ogen, vandaar ook 4 sterren van mij.

Een track wordt er toch niet beter op als het een hit is. Vaak wel integendeel, een hit wil gewoon zeggen dat de mainstream het oppikt en tof vindt. De voorgaande hits van 50 zijn eigenlijk z'n minste tracks (Candy Shop, Ayo Technology, P.I.M.P, Just A Lil Bit...).

Ik vind de producties op dit album net goed omdat het nogal rauw en grimey klinkt en niet zo glad, hitgevoelig en pop-achtig.

Dat ben ik met je eens, maar mensen vergeten de "gewone" tracks sneller dan de "grote hits". Op een verzamelalbum met beste nummers vindt men de gewone tracks bijna nooit terug, bijna altijd zijn het de singles/hits. Dus dit is niet voor mij persoonlijk een gemis aan hits, maar meer een gemis aan hits voor het grote publiek dat niet goed is voor 50's populariteit, die de laatste jaren al aan het dalen is.

Eigenlijk is het zelfs een voordeel als je een track niet 100x hoort op de tv/radio, dan wordt men hem ook zat, zelfs als hij heel goed is. Bij de meeste albums heb ik dan ook non-singles als favoriet gekozen.

Dit alles maakt het album niet minder goed voor mij, ik blijf dit album de komende weken toch draaien.

Dan heb je het over mensen bij wie televisie of radio de grootste bron van muziek is. Mensen die meer geïnteresseerd zijn in muziek zullen eerder zelf actief op zoek naar nieuwigheden en nieuwe releases en kijken voorbij hitlijsten en dergelijke (wat door internet erg toegankelijk is gemaakt). Uiteindelijk is het aanbod van radio en televisie vaak vrij beperkt omdat het een zo groot mogelijke groep mensen moet bereiken die vaak maar een oppervlakkige interesse heeft in muziek.

Hits zullen op verzamelalbums komen omdat het beter verkoopt, maar ik vind hits zelden de beste nummers. Verzamelalbums zijn dan ook vooral leuk voor mensen met een oppervlakkige interesse in muziek.

Helemaal mee eens. Iemand die de betere muziek wil horen, die kijkt verder dan tv/radio. Maar ik wou alleen even aangeven dat dit voor de gewone muziekluisteraar niet bijdraagt aan de populariteit van 50, zoals een In Da Club, Candy Shop of zelfs een Ayo Technology dat wel deed.

Klopt.
Ben dan des te meer benieuwd naar first week sales. Ik gok op 330.000. Zou me verbazen moest het meer zijn.

Ik ga toch wel uit van een 450.000. Eigenlijk hoop ik op meer, maar door het vroege uitlekken van het album zal het wel minder worden.

Waarom hoop je op meer Gun betere/opkomende artiesten anders wat meer geld ipv deze beroemde multi-miljonair.

Ik vind hoge first week sales altijd leuk

Hahah ok, veel plezier ermee dan .

Wrm staan Get Up, I Get It In, en Ready 4 War er niet op?

omdat ready for war helemaal niet bestaat en Get Up en Get it In street singles zijn.

-Get Up is een (geflopte) single die al in 2008 gedropt werd.
-Get It In is een gelekte track begin 2009.
-Ready 4 War is één of andere instrumental die al een paar jaar op YouTube staat onder die naam.

Get Up geflopt ik denk het nie