Spoon - Transference (2010)

Spoon heeft ook in de VS jarenlang voor kleine zaaltjes gespeeld. Het is pas met het vorige album dat ze daar op grotere schaal zijn doorgebroken.

Ja, dat album haalde ook de top 10 begreep ik. En dat is knap in the USA tussen alle Hip Hop en R&B geweld in.

Het concert gisteravond van Spoon was werkelijk fantastisch. Een prachtige stemmige combinatie van puntige rock, catchy pop, lome geluidseffecten en stevige gitaarsolo's. Paradiso was erg blij met deze topprestatie. Een eervolle vermelding trouwens voor the White Rabbits: wat een knallende opening was dat zeg. Bij elkaar voorlopig concert van het jaar.

Ja heerlijk concert en mooi voorprogramma. Stem van de zanger was trouwens erg krachtig! Fijn dat ze Nobody Gets Me But You nog deden, zo lekker funky. Wel Paper Tiger gemist maar je kan niet alles hebben...

Donders, wat was dat goed gisterenavond, zeg. Nu ik het album zo terugluister kan ik niets anders dan opwaarderen naar de volle mep van 5*.

jaah, het was idd erg goed gisteravond!!! Moeilijk om stil te blijven staan! 4 Sympathieke muzikanten (af en toe aangevuld met voorprogramma WR leden) met (natuurlijk) een hoofdrol voor B Daniels. Ook live is zijn stem geweldig. Jammer dat ze "I saw the light" niet speelden, maar voor de rest een prima dwarsdoorsnede van hun oevre.
Iemand enig idee met welk nr ze hun optreden openden?

Ik doe met je mee.

De bas / beat van Nobody Gets Me But You lijkt trouwens op die van het nummer Sign 'O' The Times van Prince, iets sneller gespeeld.

Ik kende heel Spoon niet, kwam hem tegen op deze site.. Wilde wat 2010 albums beluisteren.
Deze doet het tot op heden best aardig. Leuk cdtje, tot nu toe. Oordeel komt pas, wanneer ik heb echt goed heb beluisterd.

Mja...
Redelijk is mijn mening hierover.
Ben er nog niet helemaal overuit, maar ga toch wel stemmen.
Als ik het luister vind ik het best wel lekker, maar ik heb niet zoiets van ik ga het weer op zetten.

Ik vind vooral de opener en I Saw the Light erg sterk.
***

Maar dat is juist het geheim van dit album: het is een groeier. Je gaat 'm alleen maar beter vinden.

Top plaat!!!

Beste nummers zijn I Saw The Light en Nobody Gets Me But You

Wat een strakke plaat zeg!!
Hij wordt steeds beter en beter.

Written in Reverse is de topper.

Spoon was voor mij onbekend.

Maar wat een prettige verrassing.
Vooral tempowisselingen en het drumwerk zijn imponerend.
De hele CD zeer goed nivo.
Ik ga meer van Spoon opzoeken

Dat is een heel goed idee. Ik zou in de omgekeerde volgorde de albums afgaan (van nieuwer naar ouder). Alles is (zeer) goed.
En ze nog een keer live zien, want ze zijn live ook geweldig.

Van nieuw naar oud is een goede optie, of eerst een sprongetje maken naar Girls Can Tell. Een erg goede plaat waar het succes van Spoon mee begon.

Volgens mij zit hier een hele grote kern van waarheid in. Ben hem nu weer eens aan het luisteren en ja! Ik waardeer het al een stuk meer, misschien wordt dit toch nog een hogere voldoende!

Jaaaaaaaaaaa!!! Dit is er weer zo één. Eens in de zoveel tijd tref je zo'n echte parel, zo'n geweldige plaat. En dat vind ik van dit Spoon-album. Wat een prachtige en rijke gitaarplaat is dit geworden. Enorm gevarieerd, prachtige wendingen in de nummers en ook nog eens een keer sublieme opbouw. Het klinkt allemaal even urgent en gepassionneerd. 'I Saw The Light' is echt één van de beste nummers van de laatste jaren. Beautiful. Tot nu toe het beste album van 2010 voor mij, maar ik heb 'High Violet' nog op m'n beluisterlijstje staan. Maar dit staat!

Wees gerust, deze is beter.

Ik ben nog niet helemaal overtuigd van de genialiteit van deze plaat, maar 'Written In Reverse' is wel een duidelijke kandidaat voor de titel 'Rocknummer van het Jaar'.

Super knap opgenomen cd. 1 van de betere cd's van 2010 die ik gehoord heb.

De instrumenten klinken zo mooi helder. Er zijn weinig bands die zo strak kunnen spelen als Spoon. Superstrakke bass en gitaar lijnen.

En de stem van de zanger is echt veelzijdig. Die wordt met de jaren alleen maar beter vindt ik.

Desondanks blijft Spoon altijd een beetje een vreemde eend in de bijt. Het is een band van zeer hoog niveau die al meerdere zeer sterke cd's hebben uitgebracht. In de lijst van beste bands van de afgelopen 10 jaar van metacritic stonden ze zelfs op de 1e plaats o.a. omdat ze zo constant zijn. Desondanks lijkt het wel of ze er niet in slagen contact te maken met de luisteraar. De muziek heeft ook iets ingehoudens, Meer nog dan the national zelfs. Het is perfect maar bijna te perfect. En toch werkt hun muziek verslavend. Ik ga er in ieder geval steeds vaker naar luisteren.

Het einde van got nuffin, 1 van mijn favoriete nummers, begrijp ik niet helemaal. Patsboem, klaar afgelopen. Alsof de naald vroegtijdig van de plaat gehaald wordt. Bij Spoon weet je dan wel dat daar heel bewust over nagedacht is. Die doen volgens mij niks zomaar.

Kijk uit naar hun optreden op crossing border!

Mooi geformuleerd Cor, kan ik me goed in vinden. Bij mij staat Transference op 3 voor 2010 na the Arcade Fire & Ray Lamontagne. Ik luister nu daarom weer eens naar deze Spoon en wat een geweldig album is dit toch! Ik ga 'm de komende tijd nog maar weer eens een paar keer 'opleggen'.

In het jaarlijstje van Oor staat Transference op 7. Op zich toch wel een interessant lijstje, want het is gebaseerd op de top 10's van vijftig muziekjournalisten, bloggers en programmeurs. Een top 10 plek zegt toch ook wel iets over de kwaliteit van deze plaat. Ook scoort hun geweldige concert in Paradiso van dit jaar echt goed in de concertlijstjes.

Hun beste tot nu toe!

Niet hun beste, dat is de vorige, voor mij een van de beste platen van de afgelopen 20 jaar.
Ook deze plaat is weer geniaal, zelden een band gehoord die zo catchy, toegankelijk en ontoegankelijk klinkt met die aparte geluidjes, zelfs een beetje wavie hier en daar met I got nuffin (Killing Joke are you there)
Heb een ruim een half uur in de rij gestaan bij Crossing Border maar geen zin meer voor een kwartier te gaan kijken want the Walkmen begon, ik had ze al in Paradiso gezien in feb wat fantastisch was.
Een plaat die je knalhard moet opzetten.

Via een forumspelletje was ik aanraking gekomen met I Saw the Light, wat ik al gelijk een geweldig nummer vond. En nu dan ook maar eens dit hele album opgesnord en ik moet zeggen dat het me erg goed bevalt.

Nobody Gets Me But You is traag en ingetogen, maar stiekem ook wel heel erg lekker. De Prince-associatie van West snap ik wel. En het heeft misschien ook wel iets van Can's Spoon, waar Spoon zich blijkbaar naar vernoemd heeft.

Nobody Gets Me But You is voor mij het beste nummer wat ze ooit gemaakt hebben.

Bij OOR zijn ze al jaren fan van Spoon. GaGaGaGaGa stond in 2007 ook in de top 10. En terecht!!! Wat een klasse plaat is dit weer geworden. Referenties met zuiderburen dEUS en Soulwax, af en toe hoor ik Wilco, dan weer The Shins (???). Allemaal even pakkend en sterk songmateriaal.

Iemand noemde ze al de Big Star van nu... Beter compliment kan een band niet krijgen, lijkt mij!!

Uiterst fijn, tegen het briljante aan. Of ze ooit nog zo'n knaller als Kill the Moonlight gaan afleveren weet ik niet, maar zolang haast minimalistische pareltjes als deze uit de Spoon schuur komen, vind ik het allemaal best. Slechte liedjes maken ze nooit en ook Transference verdient immer een gehele luisterbeurt en met Written in Reverse heeft de groep hun eigen liefdesanthem te pakken. Wat een knaller!

Trouble Comes Running en Out Go The Lights

Nobody Gets Me But You blijft het beste nummer voor mij. Met I Saw The Light op een goede 2e plek. Heerlijk album. Op gelijke hoogte met Ga^5.

Herstel, Transference was en is fenomenaal met Who makes your money als stuiterend tijdsbeeld, I saw the light als een beest van een nummer, 5 x ga is echter beter geworden maar Gimme Fiction slaat alles.