Explosions in the Sky - The Earth Is Not a Cold Dead Place (2003)

Natuurlijk niet. Maar als ik zie dat ik zo'n score voor een album heb staan dat ik nooit meer luister, wijzig ik dat altijd wel even.

Ik vind dit album wel gewoon 4* waard, ook al luister ik er niet zoveel meer naar.

Ok

Dat mag je zeker. Maar het is geen definitieve conclusie dus geen nood.

Super album, super band! Ga ze 09/09/09 zien in België

Deze toch maar eens verhoogd naar 5*, want deze plaat heeft zich heel langzaam toch steeds meer in mijn hart gevestigd. Prachtige bezwerende plaat. Elke noot weet me echt te raken. Ik moet ook hun andere platen maar eens aanschaffen (ik ken verder alleen het debuut, dat ik ook erg sterk vind).

Inmiddels ken ik alle vier de albums aardig tot zeer goed en vind ik ze allemaal goed met deze als uitschieter. Veel plezier alvast

Same

Geweldige muziek, begint enorm sterk en laat je niet meer los tot het einde. Ik begin steeds meer van dit genre te houden.

Same here

Leve de postrock!! Keer op kun je je laten wegvoeren op kabbelende klanktapijten of laten overspoelen door gierende, overdonderende gitaarstormen.

Your Hand In Mine, op 2:29.

Een van de mooiste stukken muziek die ik ken.

Ben hier toch wel erg benieuwd naar geworden door verschillende reacties van users die ik wel hoog heb zitten. Hoop dat het niet gaat tegenvallen...

Dat doet het dus zeker niet. Opvallend mooi opgebouwde en gelaagde nummers. Wat me ook verbaasd is dat ik de zang eigenlijk helemaal niet mis. Dit is wel iets wat ik vaak kan gaan draaien als ik even lekker wil wegdromen.

Ik zie je vaak op de folk afdeling. Als liefhebber van de dromerige muziek van bijv. Bon Iver zul je hier genoeg prachtige momenten tegenkomen om je helemaal in op te laten zuigen. Gisteren heb ik ook weer eens deze plaat opgezet. Het blijft me verbazen hoe ontzettend krachtig met name de nummers 2 en 5 zijn. Het archetypische concept Liefde, in zijn meest primitieve vorm, wordt nergens beter vastgelegd dan op The Only Moment... en Your Hand in Mine. Dat komt omdat naar mijn idee gevoelens nooit perfect in woorden kunnen worden gevat. Door te spreken over liefde vergeet je in mijn optiek enkele dimensies aan gevoelens die door mij stromen als ik datgene voel wat wij 'liefde' noemen. *bazelmode uit*

Mooi gesproken, ik begrijp je gevoel volkomen Ik houd erg van dit soort gevoelsmuziek. Snap dan ook niet dat mensen van metal of iets dergelijke houden. Voor mij is dat simpelweg niet interessant omdat ik daarbij het 'gevoel' mis.

Juist, dat gevoel deel ik met jullie. Ik snap ook nog steeds niet waarom ik deze plaat niet in mijn collectie heb.

Als je échte muziek wilt luisteren, luister naar deze plaat. Het concert van ze in België was ook bijzonder mooi.

den deze was er ook en had kodak bij
EITS @ OLT Deurne

helaas geen setlist kunnen trekken

Niets mis met deze cd overigens.

Zoals mijn top 10 aangeeft is All of a Sudden I Miss Everyone een van mijn favoriete platen ooit, maar dit klinkt als een wat eentonige en tamme herhalingsoefening daarvan (en dat terwijl deze plaat er eerder was ). Zal wel aan mij liggen, maar verder dan 3* kom ik niet.

Misschien ga ik die nog eens proberen

Ik begin stilletjes verkocht te geraken aan deze hier. Hoewel ik nog niet veel kan uitmaken na 1 luisterbeurt. Maar als dit het het kan halen van hun voorganger is nog maar de vraag.



Als het op stemgedrag neer komt heb je maar weinig gelijk zo blijkt. Amai, wat een zin. Maar dat is maar bijzaak uiteraard. Wat heeft deze dan niet wat All of a Sudden I Miss Everyone wel heeft? Want ook die plaat ken ik niet.

Gelukkig ken ik nog Those Who Tell... .

Dan zou ik deze plaat ook maar eens gaan luisteren, het kan bijna niet tegenvallen als je van Explosions houdt.

modknipje

Luister hem eens, zou ik zeggen.

och, kindjes kindjes, stoppen met kibbelen...

anyway, ik kan perfect begrijpen dat je al na 1 luisterbeurt "head over heels" verliefd wordt op een plaat. ik heb dat immers zelf meerdere keren per jaar. deze van eits was ook zo'n geval, en blijft zo'n geval.

ik mis hier in tegenstelling tot sommigen de harde, noisy gitaaruitbarstingen niet. meer zelfs, ze zouden misstaan. dit is immers in wezen één geweldige mooie track, meticuleus opgebouwd op basis van een hoop wondermooie, highly emotional gitaarmelodieën, die met de precisie van een zwitsers horloge op, rond en in elkaar gemonteerd zijn.

enne, wie onbewogen kan blijven bij first breath after coma of your hand in mine, daar is misschien een steek aan los, maar zeker niet aan iemand die deze plaat reeds na 1 luisterbeurt weet te waarderen...

my two cents

Beetje gekibbel dat blijkbaar was gebaseerd op een misverstand verwijderd.

Laten we het inhoudelijk over de muziek hebben. Khonnor heeft de draad weer opgepakt, gelukkig.

Prachtig omschreven, kan alleen maar 'amen' zeggen

Nog nooit heb ik een post-rock (als het zo genoemd mag worden) ervaren die zo'n indruk maakt als deze. Voordat ik in aanraking met deze plaat, had ik wel eens naar bands als Mogwai, God is an Astronaut, G!YBE geluisterd, maar kon me nooit boeien.

Tot dat ik deze The Earth is Not a Cold Place of Death tegenkwam. Vanaf het begin ben ik er door gegrepen en het houdt maar niet op. Het is o zo verslavend, telkens weer die spanning.

Een lange, prachtige trip zonder ook maar één woord te zingen. Knap om dan toch 45 minuten de gedachten bij iemand vast weten te houden. Wat mij het meest verbaasd is het feit dat ze de rode draad weten vast te houden, en zich niet verliezen in allerlei moeilijk doenerij. Vaak zijn het simpele melodieën die af en toe tot een uitbarsting komen, om uiteindelijk weer naar de basis te gaan. Ik kan er eindelijk van genieten en zal zeer waarschijnlijk mijn top 10 binnen stormen. Voor wat het waard is.

Net deze plaat gedownload, en ik heb een voorgevoel dat dit héél hoog bij mij gaat eindigen. Wat een gruwelijk mooie nummers, al bij de eerste luisterbeurt!

Één dag en talloze luisterbeurten verder besluit ik om dit album meteen 5* te geven. Waarschijnlijk veel te impulsief, maar een cd waar ik zó in opgeslokt word, die zo'n bizar goede nummers heeft, kan ik niet een miezerige 4,5 geven. In één woord: Prachtig! Ik ga hem denk ik zelfs meteen in mijn top 10 zetten.

edit: Nummer 7, maar ik denk dat hij nog gaat stijgen.

Mooi zo, je bent een echte postrock liefhebber. Probeer ook eens Godspeed You ! Black Emperor en A Silver Mount Zion.
Misschien bevalt dat je ook.